Atos 27
Nacom Pejume Diwesi po diwesi pena jume diwesi xua Jesucristo yabara tinatsi (CUI) vs NAA
1 Barapomonae najʉntʉ coyene weta xua pata taneitorobiwa Italia nacua beya. Pablo irʉ ichamonaerʉ pomonae peteiquebiwichi daxita barapomonae itorobatsi Roma tomara beya. Pon barapomonae matacapoinchi bapon pewʉn Julio, pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi. Barapo matabʉxʉyo soldadomonae bicheito wʉn dutatsi “Augusto soldado bicheito”, jei, poxoru barapo soldadomonae Augusto tanacuitatsi, pon romanomonae itorobiya pia pepa peewatsinchi. Barapo soldadomonae Pablo irʉ ichamonae caponatsi Augusto beya.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Pepa weranaetha pawarapan, po nae Adramitio tomara werena pona. Barapo nae equeicha Asia nacua beya ponaena. Po tomaraxi pitapatha ena barapo tomaraxi bepa siwa ponaei. Ichʉn pana cueyata. Bapon pewʉn Aristarco Tesalónica tomarapin. Barapo tomara Tesalónica tomara eca Macedonia nacuatha.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Icha matacabitha Sidón tomaratha papatan. Baraxota barapon Julio, Pablo barʉ jume wʉnaetsi. Mataʉtano bapon Julio, Pablo copatatsi xua bara Pablo piamonae pesiwa ponaewa tsainchi, xuano xua bara Pablo peyawenaenexatsi xua xoxi nantawenona.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Bara Sidón tomara wepawarapiyan weratha. Bara weratha paenaponan joibo cuiyainwa Chipre tunaeto pantawaqueban, yaitama bichocono pin joibo dena ichaxoyo copiya payiyan.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Bara mar mene iya paenaponan, Cilicia nacua, Panfilia nacuano imoxoyo pacaquita enaponan. Bapoxonae Mira tomaratha papatan, po tomara Licia nacuatha eca.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Baraxota pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi bapon icha nae taeba baraxota. Barapo nae Alejandría tomara werena pona. Barapo nae irʉ seicaya Italia nacua beya ponaena. Barapo naetha equeicha Julio pana barʉ iya Italia nacua beya.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ainya matacabin saya bewayo paenaponeiban, poxoru yaitama joibo jera caewa carena tsaibi. Gnido tomara paxenta enaponan. Salmón tomarano paxenta enaponan. Creta tunaetono pantawaqueban.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Bewayo weratha paenaponan, pitapa pacaquita enaponan. Tomaratha papatan ichaxota pexutoroto. Baxota pajebounan, po tomara pewʉn Buenos Puertos. Barapo tomara imoxoyo eca ichaxota Lasea tomara.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Baraxota came awiya ainya matacabin paenan. Bayatha yapu caewa barapo matacabin poxonae barapomonae warapapaeba barapo matacabitha xua pin mene mara mene iya. Tsipei imoxoyo awʉbo tsurucuae tsoponae, daxota Pablo nanta xeina xua icha metha paponaetsipan, panacabetsipan. Daxota barapomonae Pablo muxuweta.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Pablo namchi, jeye:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ichitha soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, bapon Julio, jopa jume naitomatsiyo xua Pablo tsipaeba. Ichitha dapo jumetha saya meisa pon jera pecanamataxeinaein irʉ pon jera pexeinaein, baponbe itapeta jume naitomatatsibe.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Barapomonae nanta xeina, xua baraxota jopa beenaeyo poxoru barapo tomara jopa cui wʉnaeyo xua jera pebocaewa poxonae awʉbo pin joiboxae. Pinmonae barapomonae jiwana tsita xanepanatsi xua Buenos Puertos weya pewarapaenexa jeratha Fenice tomara beya, po tomara eca Creta tunaetotha. “Methaunxuae tsiwanaya payaeinchi penacabetsi awʉbo, joibono”, jei. Barapo tomara cui wʉnae xua ichaxota jera jebouneiba. Baxota joibo yayapa poxoru tomara naita cafeteca, poxoru joibo jopa patopaeyo pocotsiwa wetsica yawa pocotsiwa wetsina. Baraxota bepa enaei poxonae awʉbo tsuxubi.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Nexata bewayo joibo tsuncuae, be pocotsiwa parowa wejopeina. Daxota barapomonae namchi: “Bʉ poinchi cataunxuae saya tsiqui joibiyo”, jei. Bapoxonae totabiya jera. Barapo Creta tunaeto imoxoyo pitapa pacaquita enaponan weratha.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Poxonae saya caeto paenaponan bapoxonae pin joibo pana epa taepona, Creta nacua tunaeto wejoparena. Jera epa yʉtaba.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Nexata joibo jera muxunenababa. Canta joibo nawita, daxota jopa paponaeinyo joibo beya. Daxota saya pacopatan xua saya bara joibo pana yanacaputabiyaenaba.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Cauda tunaetiyo bepana yanacaputabiya. Baraxota ichaxota joibo yayapa, tsica naeyo jeriyo po naeyo paquetoutan, pajontaxuinan pepa naetha.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Panacuitontan xua pajonta xuinan. Barapo naeyo pepa jeratha pacʉtabotan. Nexata jera penacuichiwi pepa bʉmacantha peʉma wemʉxʉbʉrʉ capabina, mʉxʉbʉrʉ babataruba xua pewacatabiyainwa joibo. Nexata barapomonae bichocono junuwa poxoru nanta xeina xua mexeya itara jera naxatatabawei taetabotha, po taetabo pewʉn Sirte. Daxota wera jontabota jeratha. Saya jera caputabiya joibotha.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Icha matacabitha came awiya maratsacan bichocono daunwei. Daxota ichawan mentha bebai xua xuan capona.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Icha matacabitha daxota pabeban xua jeratha jeba tsipei ichichipa xua tafafanatsi.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ainya matacabin came awiya jopa panecotsinyo xometo. Opiteino jopa panecotsinyono. Pajunuwan. Pananta xeinan: “Metha aparaunxuae jopa nacapanenebiya tsainchi. Bunothopaeinchi aunxuae”, pajan.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ainya matacabin pana yapu xenaca xua jopa panabanaeinyo. Pablo nontapona. Barapomonae baraichi, jeye:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ichitha saya jopa pajunuwinde. Jopa pajiwana tʉpaem tsane, bequein meisa jera naxubina.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Merawi matatsunpin netsita naitʉta. Barapo matatsunpin Nacom itoroba pon Tanacom xuano xua taexanaexae pocotsiwa bapon neitoroba.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Barapo matatsunpin nebarai: ‘Pablo jopa junuwinde poxoru bexa tsane romanomonae itorobiya pia pepa peewatsinchi pon Augusto, peitabaratha tatsi uncuaename. Daxota pomonae xua napona cata capanepatsi Nacom’, nejei matatsunpin.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Daxota, paxam pana najʉntʉ coyene tsacabare, poxoru xan nanta xeinan xua pocotsiwa matatsunpin netsipaeba bara baxua exanaena.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ichitha petunaetotha naca monapentsina, jei Pablo.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Poxonae catorce po matacabibe tsuxubi, barapoxonae mar mene pacaxiban. Barapo pepa mar mene pewʉn Adriático mene. Barapo mentha joibo pana yana muxunenababa. Merawi papaetha, pomonae petanacuichiwi barapo naetha, barapomonae nanta xeina xua imoxoyo ira itiya pona.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Barapomonae mene epa tutu canaʉbareca. Treinta y seis po mʉ epatiyobe xeina xua iratha deca. Caeto equeicha mene epa tutu canaʉba, baxota veinte y siete po mʉ epatiyobe xeina xua iratha deca.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Barapomonae pejunuwixae xua jera tofotabina poxonae yʉtabina ibowantha, daxota barapomonae po nainto arewe, xua jera duntaba exanaduta petafe xoreca. Cuatro po naintobe xoreca peruntaba exanadutsinexa. Mataʉtano barapomonae Nacomtha wʉca xua xometo pentha tsane, penecotsinexa tsane.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Pomonae petanacuichiwi barapo naetha barapomonae nanta xeina xua perʉcʉpaewa. Daxota barapomonae naemata po nainto arewe dureca pebʉxʉreca. Ichitha tsiqui naeyo mentha durecano, poxoru pia namicha dʉcʉpaetsi barapo naeyotha.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pablo barai Julio, pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, xuano baraino soldadomonaetha, jeye:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Daxota soldadomonae jeriyo mʉ ucuiba. Jeriyo mentha jopeica.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Poxonae caemʉmbo, Pablo pijiwimonae jain itoroba. Pablo pijiwimonae barai, jeye:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Daxota pin jumetha paca jeichichi. Moya matha paxaema tsipei baxua ainya cui xua painya nenacapanenebiyaenexam. Bara caein jopa napuxanae tsane. Mataʉtano jopa caentanatiyo aichurucuae tsane.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Poxonae Pablo najume weta, pecobetha pan pita, Nacomtha tsipaeba barapomonae peitabaratha tatsi. Barapoxonae pan epa janaxuba. Bapoxonae xane.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Bapoxonae barapomonae najʉntʉ coyene tsacabarʉcʉpa. Mataʉtano barapomonae daxita jʉntema nabanerʉcʉpa.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Jerapiwi doscientos setenta y seis po matabʉxʉmonaebe pan xua daxita pan.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Poxonae barapomonae najain wetarʉcʉpa, daxita barapomonae trigo xu bebai pepa mentha poxoru bepa jera tafafanaetsei.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Poxonae xometo baya pentha tsina, pomonae petanacuichiwi barapomonae jopa yaitaeyo ira, po iratha muxu pepatsi. Poxonae barapomonae pexutoroto tane, barapomonae nanta xeina xua juntucuru jebounaena taetabo itapatha.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Daxota barapomonae nayana mʉ ucuiba, xua po nainton arewe mene bʉpana bobendeca. Po catenano pecabobotsi catena, barapo catenano isanaxoreca. Nexata paparuwa duta wera naetotha. Barapo wera pebʉxʉtha duta. Jera nainya cacuita caputabiya ira.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ichitha barapoxonae barapo nae ichaxota tsewa tuwʉtha naxatatabarena. Bʉxʉ naxatatabuncua bichocono. Petafe fotaba maratsacatha.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Soldadomonae bepara jutebei pomonae peteiquebi jiwichi, tsipei poxonae mentha othopaena mexeya itara dʉcʉpaenawei.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Ichitha soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, bapon Julio, ichipa xua Pablo asʉ popona. Daxota Julio jopa yabara jume copatsiyo xua jutebinchi pomonae peteiquebi jiwichi. Bapoxonae Julio itoroba pomonae yaputane xueiba, copiya pepatsinexa tsane pepa iratha.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Pomonae xua jopa xueibiyo napaewan cobena xueibiya. Mataʉtano barapo jera pepan cobena xueibiya. Daxota daxita panenebiya pepa iratha.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.