Atos 27

Nacom Pejume Diwesi po diwesi pena jume diwesi xua Jesucristo yabara tinatsi (CUI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Barapomonae najʉntʉ coyene weta xua pata taneitorobiwa Italia nacua beya. Pablo irʉ ichamonaerʉ pomonae peteiquebiwichi daxita barapomonae itorobatsi Roma tomara beya. Pon barapomonae matacapoinchi bapon pewʉn Julio, pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi. Barapo matabʉxʉyo soldadomonae bicheito wʉn dutatsi “Augusto soldado bicheito”, jei, poxoru barapo soldadomonae Augusto tanacuitatsi, pon romanomonae itorobiya pia pepa peewatsinchi. Barapo soldadomonae Pablo irʉ ichamonae caponatsi Augusto beya.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Pepa weranaetha pawarapan, po nae Adramitio tomara werena pona. Barapo nae equeicha Asia nacua beya ponaena. Po tomaraxi pitapatha ena barapo tomaraxi bepa siwa ponaei. Ichʉn pana cueyata. Bapon pewʉn Aristarco Tesalónica tomarapin. Barapo tomara Tesalónica tomara eca Macedonia nacuatha.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Icha matacabitha Sidón tomaratha papatan. Baraxota barapon Julio, Pablo barʉ jume wʉnaetsi. Mataʉtano bapon Julio, Pablo copatatsi xua bara Pablo piamonae pesiwa ponaewa tsainchi, xuano xua bara Pablo peyawenaenexatsi xua xoxi nantawenona.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Bara Sidón tomara wepawarapiyan weratha. Bara weratha paenaponan joibo cuiyainwa Chipre tunaeto pantawaqueban, yaitama bichocono pin joibo dena ichaxoyo copiya payiyan.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Bara mar mene iya paenaponan, Cilicia nacua, Panfilia nacuano imoxoyo pacaquita enaponan. Bapoxonae Mira tomaratha papatan, po tomara Licia nacuatha eca.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Baraxota pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi bapon icha nae taeba baraxota. Barapo nae Alejandría tomara werena pona. Barapo nae irʉ seicaya Italia nacua beya ponaena. Barapo naetha equeicha Julio pana barʉ iya Italia nacua beya.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ainya matacabin saya bewayo paenaponeiban, poxoru yaitama joibo jera caewa carena tsaibi. Gnido tomara paxenta enaponan. Salmón tomarano paxenta enaponan. Creta tunaetono pantawaqueban.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Bewayo weratha paenaponan, pitapa pacaquita enaponan. Tomaratha papatan ichaxota pexutoroto. Baxota pajebounan, po tomara pewʉn Buenos Puertos. Barapo tomara imoxoyo eca ichaxota Lasea tomara.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Baraxota came awiya ainya matacabin paenan. Bayatha yapu caewa barapo matacabin poxonae barapomonae warapapaeba barapo matacabitha xua pin mene mara mene iya. Tsipei imoxoyo awʉbo tsurucuae tsoponae, daxota Pablo nanta xeina xua icha metha paponaetsipan, panacabetsipan. Daxota barapomonae Pablo muxuweta.
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Pablo namchi, jeye:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Ichitha soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, bapon Julio, jopa jume naitomatsiyo xua Pablo tsipaeba. Ichitha dapo jumetha saya meisa pon jera pecanamataxeinaein irʉ pon jera pexeinaein, baponbe itapeta jume naitomatatsibe.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Barapomonae nanta xeina, xua baraxota jopa beenaeyo poxoru barapo tomara jopa cui wʉnaeyo xua jera pebocaewa poxonae awʉbo pin joiboxae. Pinmonae barapomonae jiwana tsita xanepanatsi xua Buenos Puertos weya pewarapaenexa jeratha Fenice tomara beya, po tomara eca Creta tunaetotha. “Methaunxuae tsiwanaya payaeinchi penacabetsi awʉbo, joibono”, jei. Barapo tomara cui wʉnae xua ichaxota jera jebouneiba. Baxota joibo yayapa poxoru tomara naita cafeteca, poxoru joibo jopa patopaeyo pocotsiwa wetsica yawa pocotsiwa wetsina. Baraxota bepa enaei poxonae awʉbo tsuxubi.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Nexata bewayo joibo tsuncuae, be pocotsiwa parowa wejopeina. Daxota barapomonae namchi: “Bʉ poinchi cataunxuae saya tsiqui joibiyo”, jei. Bapoxonae totabiya jera. Barapo Creta tunaeto imoxoyo pitapa pacaquita enaponan weratha.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Poxonae saya caeto paenaponan bapoxonae pin joibo pana epa taepona, Creta nacua tunaeto wejoparena. Jera epa yʉtaba.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Nexata joibo jera muxunenababa. Canta joibo nawita, daxota jopa paponaeinyo joibo beya. Daxota saya pacopatan xua saya bara joibo pana yanacaputabiyaenaba.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Cauda tunaetiyo bepana yanacaputabiya. Baraxota ichaxota joibo yayapa, tsica naeyo jeriyo po naeyo paquetoutan, pajontaxuinan pepa naetha.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Panacuitontan xua pajonta xuinan. Barapo naeyo pepa jeratha pacʉtabotan. Nexata jera penacuichiwi pepa bʉmacantha peʉma wemʉxʉbʉrʉ capabina, mʉxʉbʉrʉ babataruba xua pewacatabiyainwa joibo. Nexata barapomonae bichocono junuwa poxoru nanta xeina xua mexeya itara jera naxatatabawei taetabotha, po taetabo pewʉn Sirte. Daxota wera jontabota jeratha. Saya jera caputabiya joibotha.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Icha matacabitha came awiya maratsacan bichocono daunwei. Daxota ichawan mentha bebai xua xuan capona.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Icha matacabitha daxota pabeban xua jeratha jeba tsipei ichichipa xua tafafanatsi.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ainya matacabin came awiya jopa panecotsinyo xometo. Opiteino jopa panecotsinyono. Pajunuwan. Pananta xeinan: “Metha aparaunxuae jopa nacapanenebiya tsainchi. Bunothopaeinchi aunxuae”, pajan.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ainya matacabin pana yapu xenaca xua jopa panabanaeinyo. Pablo nontapona. Barapomonae baraichi, jeye:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Ichitha saya jopa pajunuwinde. Jopa pajiwana tʉpaem tsane, bequein meisa jera naxubina.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Merawi matatsunpin netsita naitʉta. Barapo matatsunpin Nacom itoroba pon Tanacom xuano xua taexanaexae pocotsiwa bapon neitoroba.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Barapo matatsunpin nebarai: ‘Pablo jopa junuwinde poxoru bexa tsane romanomonae itorobiya pia pepa peewatsinchi pon Augusto, peitabaratha tatsi uncuaename. Daxota pomonae xua napona cata capanepatsi Nacom’, nejei matatsunpin.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Daxota, paxam pana najʉntʉ coyene tsacabare, poxoru xan nanta xeinan xua pocotsiwa matatsunpin netsipaeba bara baxua exanaena.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Ichitha petunaetotha naca monapentsina, jei Pablo.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Poxonae catorce po matacabibe tsuxubi, barapoxonae mar mene pacaxiban. Barapo pepa mar mene pewʉn Adriático mene. Barapo mentha joibo pana yana muxunenababa. Merawi papaetha, pomonae petanacuichiwi barapo naetha, barapomonae nanta xeina xua imoxoyo ira itiya pona.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Barapomonae mene epa tutu canaʉbareca. Treinta y seis po mʉ epatiyobe xeina xua iratha deca. Caeto equeicha mene epa tutu canaʉba, baxota veinte y siete po mʉ epatiyobe xeina xua iratha deca.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Barapomonae pejunuwixae xua jera tofotabina poxonae yʉtabina ibowantha, daxota barapomonae po nainto arewe, xua jera duntaba exanaduta petafe xoreca. Cuatro po naintobe xoreca peruntaba exanadutsinexa. Mataʉtano barapomonae Nacomtha wʉca xua xometo pentha tsane, penecotsinexa tsane.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Pomonae petanacuichiwi barapo naetha barapomonae nanta xeina xua perʉcʉpaewa. Daxota barapomonae naemata po nainto arewe dureca pebʉxʉreca. Ichitha tsiqui naeyo mentha durecano, poxoru pia namicha dʉcʉpaetsi barapo naeyotha.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pablo barai Julio, pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, xuano baraino soldadomonaetha, jeye:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Daxota soldadomonae jeriyo mʉ ucuiba. Jeriyo mentha jopeica.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Poxonae caemʉmbo, Pablo pijiwimonae jain itoroba. Pablo pijiwimonae barai, jeye:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Daxota pin jumetha paca jeichichi. Moya matha paxaema tsipei baxua ainya cui xua painya nenacapanenebiyaenexam. Bara caein jopa napuxanae tsane. Mataʉtano jopa caentanatiyo aichurucuae tsane.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Poxonae Pablo najume weta, pecobetha pan pita, Nacomtha tsipaeba barapomonae peitabaratha tatsi. Barapoxonae pan epa janaxuba. Bapoxonae xane.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Bapoxonae barapomonae najʉntʉ coyene tsacabarʉcʉpa. Mataʉtano barapomonae daxita jʉntema nabanerʉcʉpa.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Jerapiwi doscientos setenta y seis po matabʉxʉmonaebe pan xua daxita pan.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Poxonae barapomonae najain wetarʉcʉpa, daxita barapomonae trigo xu bebai pepa mentha poxoru bepa jera tafafanaetsei.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Poxonae xometo baya pentha tsina, pomonae petanacuichiwi barapomonae jopa yaitaeyo ira, po iratha muxu pepatsi. Poxonae barapomonae pexutoroto tane, barapomonae nanta xeina xua juntucuru jebounaena taetabo itapatha.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Daxota barapomonae nayana mʉ ucuiba, xua po nainton arewe mene bʉpana bobendeca. Po catenano pecabobotsi catena, barapo catenano isanaxoreca. Nexata paparuwa duta wera naetotha. Barapo wera pebʉxʉtha duta. Jera nainya cacuita caputabiya ira.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ichitha barapoxonae barapo nae ichaxota tsewa tuwʉtha naxatatabarena. Bʉxʉ naxatatabuncua bichocono. Petafe fotaba maratsacatha.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Soldadomonae bepara jutebei pomonae peteiquebi jiwichi, tsipei poxonae mentha othopaena mexeya itara dʉcʉpaenawei.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ichitha soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, bapon Julio, ichipa xua Pablo asʉ popona. Daxota Julio jopa yabara jume copatsiyo xua jutebinchi pomonae peteiquebi jiwichi. Bapoxonae Julio itoroba pomonae yaputane xueiba, copiya pepatsinexa tsane pepa iratha.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Pomonae xua jopa xueibiyo napaewan cobena xueibiya. Mataʉtano barapo jera pepan cobena xueibiya. Daxota daxita panenebiya pepa iratha.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.