Atos 27
Nacom Pejume Diwesi po diwesi pena jume diwesi xua Jesucristo yabara tinatsi (CUI) vs ACF
1 Barapomonae najʉntʉ coyene weta xua pata taneitorobiwa Italia nacua beya. Pablo irʉ ichamonaerʉ pomonae peteiquebiwichi daxita barapomonae itorobatsi Roma tomara beya. Pon barapomonae matacapoinchi bapon pewʉn Julio, pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi. Barapo matabʉxʉyo soldadomonae bicheito wʉn dutatsi “Augusto soldado bicheito”, jei, poxoru barapo soldadomonae Augusto tanacuitatsi, pon romanomonae itorobiya pia pepa peewatsinchi. Barapo soldadomonae Pablo irʉ ichamonae caponatsi Augusto beya.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Pepa weranaetha pawarapan, po nae Adramitio tomara werena pona. Barapo nae equeicha Asia nacua beya ponaena. Po tomaraxi pitapatha ena barapo tomaraxi bepa siwa ponaei. Ichʉn pana cueyata. Bapon pewʉn Aristarco Tesalónica tomarapin. Barapo tomara Tesalónica tomara eca Macedonia nacuatha.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Icha matacabitha Sidón tomaratha papatan. Baraxota barapon Julio, Pablo barʉ jume wʉnaetsi. Mataʉtano bapon Julio, Pablo copatatsi xua bara Pablo piamonae pesiwa ponaewa tsainchi, xuano xua bara Pablo peyawenaenexatsi xua xoxi nantawenona.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Bara Sidón tomara wepawarapiyan weratha. Bara weratha paenaponan joibo cuiyainwa Chipre tunaeto pantawaqueban, yaitama bichocono pin joibo dena ichaxoyo copiya payiyan.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Bara mar mene iya paenaponan, Cilicia nacua, Panfilia nacuano imoxoyo pacaquita enaponan. Bapoxonae Mira tomaratha papatan, po tomara Licia nacuatha eca.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Baraxota pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi bapon icha nae taeba baraxota. Barapo nae Alejandría tomara werena pona. Barapo nae irʉ seicaya Italia nacua beya ponaena. Barapo naetha equeicha Julio pana barʉ iya Italia nacua beya.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ainya matacabin saya bewayo paenaponeiban, poxoru yaitama joibo jera caewa carena tsaibi. Gnido tomara paxenta enaponan. Salmón tomarano paxenta enaponan. Creta tunaetono pantawaqueban.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Bewayo weratha paenaponan, pitapa pacaquita enaponan. Tomaratha papatan ichaxota pexutoroto. Baxota pajebounan, po tomara pewʉn Buenos Puertos. Barapo tomara imoxoyo eca ichaxota Lasea tomara.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Baraxota came awiya ainya matacabin paenan. Bayatha yapu caewa barapo matacabin poxonae barapomonae warapapaeba barapo matacabitha xua pin mene mara mene iya. Tsipei imoxoyo awʉbo tsurucuae tsoponae, daxota Pablo nanta xeina xua icha metha paponaetsipan, panacabetsipan. Daxota barapomonae Pablo muxuweta.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Pablo namchi, jeye:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Ichitha soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, bapon Julio, jopa jume naitomatsiyo xua Pablo tsipaeba. Ichitha dapo jumetha saya meisa pon jera pecanamataxeinaein irʉ pon jera pexeinaein, baponbe itapeta jume naitomatatsibe.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Barapomonae nanta xeina, xua baraxota jopa beenaeyo poxoru barapo tomara jopa cui wʉnaeyo xua jera pebocaewa poxonae awʉbo pin joiboxae. Pinmonae barapomonae jiwana tsita xanepanatsi xua Buenos Puertos weya pewarapaenexa jeratha Fenice tomara beya, po tomara eca Creta tunaetotha. “Methaunxuae tsiwanaya payaeinchi penacabetsi awʉbo, joibono”, jei. Barapo tomara cui wʉnae xua ichaxota jera jebouneiba. Baxota joibo yayapa poxoru tomara naita cafeteca, poxoru joibo jopa patopaeyo pocotsiwa wetsica yawa pocotsiwa wetsina. Baraxota bepa enaei poxonae awʉbo tsuxubi.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Nexata bewayo joibo tsuncuae, be pocotsiwa parowa wejopeina. Daxota barapomonae namchi: “Bʉ poinchi cataunxuae saya tsiqui joibiyo”, jei. Bapoxonae totabiya jera. Barapo Creta tunaeto imoxoyo pitapa pacaquita enaponan weratha.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Poxonae saya caeto paenaponan bapoxonae pin joibo pana epa taepona, Creta nacua tunaeto wejoparena. Jera epa yʉtaba.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Nexata joibo jera muxunenababa. Canta joibo nawita, daxota jopa paponaeinyo joibo beya. Daxota saya pacopatan xua saya bara joibo pana yanacaputabiyaenaba.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Cauda tunaetiyo bepana yanacaputabiya. Baraxota ichaxota joibo yayapa, tsica naeyo jeriyo po naeyo paquetoutan, pajontaxuinan pepa naetha.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Panacuitontan xua pajonta xuinan. Barapo naeyo pepa jeratha pacʉtabotan. Nexata jera penacuichiwi pepa bʉmacantha peʉma wemʉxʉbʉrʉ capabina, mʉxʉbʉrʉ babataruba xua pewacatabiyainwa joibo. Nexata barapomonae bichocono junuwa poxoru nanta xeina xua mexeya itara jera naxatatabawei taetabotha, po taetabo pewʉn Sirte. Daxota wera jontabota jeratha. Saya jera caputabiya joibotha.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Icha matacabitha came awiya maratsacan bichocono daunwei. Daxota ichawan mentha bebai xua xuan capona.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Icha matacabitha daxota pabeban xua jeratha jeba tsipei ichichipa xua tafafanatsi.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ainya matacabin came awiya jopa panecotsinyo xometo. Opiteino jopa panecotsinyono. Pajunuwan. Pananta xeinan: “Metha aparaunxuae jopa nacapanenebiya tsainchi. Bunothopaeinchi aunxuae”, pajan.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ainya matacabin pana yapu xenaca xua jopa panabanaeinyo. Pablo nontapona. Barapomonae baraichi, jeye:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Ichitha saya jopa pajunuwinde. Jopa pajiwana tʉpaem tsane, bequein meisa jera naxubina.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Merawi matatsunpin netsita naitʉta. Barapo matatsunpin Nacom itoroba pon Tanacom xuano xua taexanaexae pocotsiwa bapon neitoroba.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Barapo matatsunpin nebarai: ‘Pablo jopa junuwinde poxoru bexa tsane romanomonae itorobiya pia pepa peewatsinchi pon Augusto, peitabaratha tatsi uncuaename. Daxota pomonae xua napona cata capanepatsi Nacom’, nejei matatsunpin.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Daxota, paxam pana najʉntʉ coyene tsacabare, poxoru xan nanta xeinan xua pocotsiwa matatsunpin netsipaeba bara baxua exanaena.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ichitha petunaetotha naca monapentsina, jei Pablo.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Poxonae catorce po matacabibe tsuxubi, barapoxonae mar mene pacaxiban. Barapo pepa mar mene pewʉn Adriático mene. Barapo mentha joibo pana yana muxunenababa. Merawi papaetha, pomonae petanacuichiwi barapo naetha, barapomonae nanta xeina xua imoxoyo ira itiya pona.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Barapomonae mene epa tutu canaʉbareca. Treinta y seis po mʉ epatiyobe xeina xua iratha deca. Caeto equeicha mene epa tutu canaʉba, baxota veinte y siete po mʉ epatiyobe xeina xua iratha deca.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Barapomonae pejunuwixae xua jera tofotabina poxonae yʉtabina ibowantha, daxota barapomonae po nainto arewe, xua jera duntaba exanaduta petafe xoreca. Cuatro po naintobe xoreca peruntaba exanadutsinexa. Mataʉtano barapomonae Nacomtha wʉca xua xometo pentha tsane, penecotsinexa tsane.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Pomonae petanacuichiwi barapo naetha barapomonae nanta xeina xua perʉcʉpaewa. Daxota barapomonae naemata po nainto arewe dureca pebʉxʉreca. Ichitha tsiqui naeyo mentha durecano, poxoru pia namicha dʉcʉpaetsi barapo naeyotha.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pablo barai Julio, pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, xuano baraino soldadomonaetha, jeye:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Daxota soldadomonae jeriyo mʉ ucuiba. Jeriyo mentha jopeica.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Poxonae caemʉmbo, Pablo pijiwimonae jain itoroba. Pablo pijiwimonae barai, jeye:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Daxota pin jumetha paca jeichichi. Moya matha paxaema tsipei baxua ainya cui xua painya nenacapanenebiyaenexam. Bara caein jopa napuxanae tsane. Mataʉtano jopa caentanatiyo aichurucuae tsane.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Poxonae Pablo najume weta, pecobetha pan pita, Nacomtha tsipaeba barapomonae peitabaratha tatsi. Barapoxonae pan epa janaxuba. Bapoxonae xane.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Bapoxonae barapomonae najʉntʉ coyene tsacabarʉcʉpa. Mataʉtano barapomonae daxita jʉntema nabanerʉcʉpa.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Jerapiwi doscientos setenta y seis po matabʉxʉmonaebe pan xua daxita pan.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Poxonae barapomonae najain wetarʉcʉpa, daxita barapomonae trigo xu bebai pepa mentha poxoru bepa jera tafafanaetsei.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Poxonae xometo baya pentha tsina, pomonae petanacuichiwi barapomonae jopa yaitaeyo ira, po iratha muxu pepatsi. Poxonae barapomonae pexutoroto tane, barapomonae nanta xeina xua juntucuru jebounaena taetabo itapatha.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Daxota barapomonae nayana mʉ ucuiba, xua po nainton arewe mene bʉpana bobendeca. Po catenano pecabobotsi catena, barapo catenano isanaxoreca. Nexata paparuwa duta wera naetotha. Barapo wera pebʉxʉtha duta. Jera nainya cacuita caputabiya ira.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ichitha barapoxonae barapo nae ichaxota tsewa tuwʉtha naxatatabarena. Bʉxʉ naxatatabuncua bichocono. Petafe fotaba maratsacatha.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Soldadomonae bepara jutebei pomonae peteiquebi jiwichi, tsipei poxonae mentha othopaena mexeya itara dʉcʉpaenawei.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ichitha soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, bapon Julio, ichipa xua Pablo asʉ popona. Daxota Julio jopa yabara jume copatsiyo xua jutebinchi pomonae peteiquebi jiwichi. Bapoxonae Julio itoroba pomonae yaputane xueiba, copiya pepatsinexa tsane pepa iratha.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Pomonae xua jopa xueibiyo napaewan cobena xueibiya. Mataʉtano barapo jera pepan cobena xueibiya. Daxota daxita panenebiya pepa iratha.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.