Romanos 4
I T’an Dios (CTUBL) vs VC
1 ¿Chuqui yom mi la cʌl che' jini? ¿Chuqui tsi' taja Abraham jini lac ñojte'el?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Dios tsi' ñusʌbe i mul Abraham. Tsi' yotsa ti' wenta, pero mach cha'anic wen bʌ i melbal. Tsa'ic i ch'ʌmʌ ti' wenta cha'an wen bʌ i melbal, tsa' mejli i sub i bʌ ti ñuc, pero mach ti' tojlelic Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ¿Chuqui mi' yʌl i Ts'ijbujel Dios? “Abraham tsi' ñopo Dios. Jini cha'an Dios tsi' q'uele ti toj”, che'en.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Come jini mu' bʌ i cha'len e'tel ti ganar mi' ch'ʌm i tojol. Mach i majtanic. I ganarʌch.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Pero Dios mi' ñusʌbeñob i mul jini mach bʌ tojobic mu' bʌ i ñopob. Mi' yotsañob ti' wenta. Dios mi' q'uelob ti toj cha'an jach tsi' ñopoyob, mach cha'anic ti wen bʌ i melbal.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 David ja'el tsi' subu bajche' an i tijicñʌyel i pusic'al jini winic mu' bʌ i q'uejlel ti toj ti Dios anquese ma'anic wen bʌ i melbal.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 David tsi' yʌlʌ: “Tijicñayob jini ñusʌbilo' bʌ i jontolil, yic'ot jini mach bʌ chʌn ña'tʌbilic i mul ti Dios.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Tijicña jini winic mach bʌ anic mi' ña'tibentel i mul ti lac Yum”. Che'tsi' yʌlʌ David.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Cojach ba tijicñayob jini tsepbilo' bʌ i pʌchʌlel? ¿Mach ba tijicñayobic ja'el jini mach bʌ tsepbilobic i pʌchʌlel? Mic sub lojon tsa' q'uejli ti toj Abraham cha'an tsi' ñopo Dios.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Baqui ora tsa' q'uejli ti toj? ¿Tsa' ba q'uejli ti toj che' tsepbilix i pʌchʌlel o che' maxto tsepbilic? Tsa' q'uejli ti toj che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ti wi'il tsa' tsepbenti i pʌchʌlel Abraham cha'an i yejtal yic'ot i sellojlel toj bʌ i pusic'al tsa' bʌ aq'uenti cha'an tsi' ñopo Dios che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel. Jini cha'an tsa' ochi Abraham ti' tat pejtelelob mu' bʌ i ñopob Dios anquese mach tsepbilobic i pʌchʌlel, cha'an mi' q'uejlelob ti toj ja'el.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 I tatʌch ja'el jini tsepbilo' bʌ i pʌchʌlel mu' bʌ i ñopob. Mach cojic jach tsi' ch'ʌmʌyob tsep pʌchʌlel, pero tsi' ñopoyob. Che' jini woli' tsajcañob lac tat Abraham tsa' bʌ i ñopo Dios che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Tsa' q'uejli ti toj Abraham cha'an tsi'ñopo Dios. Jini cha'an Dios tsi' yʌq'ue i t'an. Mach cha'anic ti' jac'ol jini mandar, pero cha'an ti' ñopol Dios tsa' subenti Abraham yic'ot i p'olbal mux i yʌq'uentelob jini pañimil ti' wenta.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Mi wersa mi lac jac' jini mandar cha'an mi la cʌq'uentel, che' jini lolom jach mi lac ñop, lolom jach tsi' yʌc'ʌ i t'an Dios.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 I ñusʌntel mandar mi' tech mich'ajel, pero che' ma'anic mandar ma'anic mi' ñusʌntel.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Jini cha'an mi lac taj jini albil bʌ ti' yutslel i pusic'al Dios cha'an tsa' lac ñopo Dios. Che' jini mi' ts'ʌctiyel jini t'an ti' tojlel pejtel i p'olbal Abraham mu' bʌ i ñopob Dios, mach cojic jach mu' bʌ i ñopob mandar, pero yaño' bʌ ja'el mu' bʌ i ñopob Dios che' bajche'Abraham. Jiñʌch lac tat ti lac pejtelel.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Che' bajche' ts'ijbubil: “Dios tsi' yotsa Abraham ti' tat winicob x'ixicob ti cabʌl lum tac”, che'en. Diosʌch mu' bʌ i yʌq'ueñob i cuxtilel chʌmeño' bʌ, mu' bʌ i mel ti' p'ʌtʌlel jach i t'an jini tsiquil tac bʌ mach bʌ anic ti yambʌ ora.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Anquese ma'anic tsi' ña'ta Abraham bajche' mi' caj ti ts'ʌctiyel jini t'an, tsi' chʌn ñopo ti' xuc'tilel i pusic'al, isujm mi caj i yochel ti' tat cabʌl winicob x'ixicob ti cabʌl lum, come tsa' subenti: “Che'i mi' caj ti ajñel a p'olbal”.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ma'anic tsa' lujb'a i ñop anquese tsi' ña'ta ma'anix i yorajlel cha'an mi' yajñel i yalobil, come ts'ita' yom mi' ts'ʌctiyel jo'c'al i jabil. Che' ja'el xñejep'ix jini Sara.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ma'anic tsi' wis cʌyʌ i ñop. Ma'anic tsa' tejchi tile bixel bʌ i pusic'al cha'an jini t'an tsa' bʌ subenti ti Dios. Tsa' p'ʌt'a i pusic'al ti jini tsa' bʌ i ñopo. Tsi' subu i ñuclel Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ti jump'ejl i pusic'al yujil an i p'ʌtʌlel Dios cha'an mi' mel chuqui tsi' yʌlʌ.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Jini cha'an tsa' q'uejli ti toj cha'an tsi' ñopo Dios.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Mach cha'anic jach Abraham, tsa' ts'ijbunti jini t'an “Tsa' q'uejli ti toj”.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Pero cha'añonla ja'el mu' bʌ lac ñop Dios, tsa' bʌ i teche ch'ojyel lac Yum Jesús ba'an chʌmeño' bʌ. Joñonla ja'el mi laj q'uejlel ti toj.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Come Jesús tsa' ajq'ui ti chʌmel cha'an mi' toj lac mul. Tsa' tejchi cha'an mi laj q'uejlel ti toj.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.