Romanos 4

I T’an Dios (CTUBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ¿Chuqui yom mi la cʌl che' jini? ¿Chuqui tsi' taja Abraham jini lac ñojte'el?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Dios tsi' ñusʌbe i mul Abraham. Tsi' yotsa ti' wenta, pero mach cha'anic wen bʌ i melbal. Tsa'ic i ch'ʌmʌ ti' wenta cha'an wen bʌ i melbal, tsa' mejli i sub i bʌ ti ñuc, pero mach ti' tojlelic Dios.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 ¿Chuqui mi' yʌl i Ts'ijbujel Dios? “Abraham tsi' ñopo Dios. Jini cha'an Dios tsi' q'uele ti toj”, che'en.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Come jini mu' bʌ i cha'len e'tel ti ganar mi' ch'ʌm i tojol. Mach i majtanic. I ganarʌch.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pero Dios mi' ñusʌbeñob i mul jini mach bʌ tojobic mu' bʌ i ñopob. Mi' yotsañob ti' wenta. Dios mi' q'uelob ti toj cha'an jach tsi' ñopoyob, mach cha'anic ti wen bʌ i melbal.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 David ja'el tsi' subu bajche' an i tijicñʌyel i pusic'al jini winic mu' bʌ i q'uejlel ti toj ti Dios anquese ma'anic wen bʌ i melbal.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 David tsi' yʌlʌ: “Tijicñayob jini ñusʌbilo' bʌ i jontolil, yic'ot jini mach bʌ chʌn ña'tʌbilic i mul ti Dios.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Tijicña jini winic mach bʌ anic mi' ña'tibentel i mul ti lac Yum”. Che'tsi' yʌlʌ David.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Cojach ba tijicñayob jini tsepbilo' bʌ i pʌchʌlel? ¿Mach ba tijicñayobic ja'el jini mach bʌ tsepbilobic i pʌchʌlel? Mic sub lojon tsa' q'uejli ti toj Abraham cha'an tsi' ñopo Dios.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Baqui ora tsa' q'uejli ti toj? ¿Tsa' ba q'uejli ti toj che' tsepbilix i pʌchʌlel o che' maxto tsepbilic? Tsa' q'uejli ti toj che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ti wi'il tsa' tsepbenti i pʌchʌlel Abraham cha'an i yejtal yic'ot i sellojlel toj bʌ i pusic'al tsa' bʌ aq'uenti cha'an tsi' ñopo Dios che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel. Jini cha'an tsa' ochi Abraham ti' tat pejtelelob mu' bʌ i ñopob Dios anquese mach tsepbilobic i pʌchʌlel, cha'an mi' q'uejlelob ti toj ja'el.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 I tatʌch ja'el jini tsepbilo' bʌ i pʌchʌlel mu' bʌ i ñopob. Mach cojic jach tsi' ch'ʌmʌyob tsep pʌchʌlel, pero tsi' ñopoyob. Che' jini woli' tsajcañob lac tat Abraham tsa' bʌ i ñopo Dios che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Tsa' q'uejli ti toj Abraham cha'an tsi'ñopo Dios. Jini cha'an Dios tsi' yʌq'ue i t'an. Mach cha'anic ti' jac'ol jini mandar, pero cha'an ti' ñopol Dios tsa' subenti Abraham yic'ot i p'olbal mux i yʌq'uentelob jini pañimil ti' wenta.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Mi wersa mi lac jac' jini mandar cha'an mi la cʌq'uentel, che' jini lolom jach mi lac ñop, lolom jach tsi' yʌc'ʌ i t'an Dios.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 I ñusʌntel mandar mi' tech mich'ajel, pero che' ma'anic mandar ma'anic mi' ñusʌntel.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Jini cha'an mi lac taj jini albil bʌ ti' yutslel i pusic'al Dios cha'an tsa' lac ñopo Dios. Che' jini mi' ts'ʌctiyel jini t'an ti' tojlel pejtel i p'olbal Abraham mu' bʌ i ñopob Dios, mach cojic jach mu' bʌ i ñopob mandar, pero yaño' bʌ ja'el mu' bʌ i ñopob Dios che' bajche'Abraham. Jiñʌch lac tat ti lac pejtelel.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Che' bajche' ts'ijbubil: “Dios tsi' yotsa Abraham ti' tat winicob x'ixicob ti cabʌl lum tac”, che'en. Diosʌch mu' bʌ i yʌq'ueñob i cuxtilel chʌmeño' bʌ, mu' bʌ i mel ti' p'ʌtʌlel jach i t'an jini tsiquil tac bʌ mach bʌ anic ti yambʌ ora.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Anquese ma'anic tsi' ña'ta Abraham bajche' mi' caj ti ts'ʌctiyel jini t'an, tsi' chʌn ñopo ti' xuc'tilel i pusic'al, isujm mi caj i yochel ti' tat cabʌl winicob x'ixicob ti cabʌl lum, come tsa' subenti: “Che'i mi' caj ti ajñel a p'olbal”.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ma'anic tsa' lujb'a i ñop anquese tsi' ña'ta ma'anix i yorajlel cha'an mi' yajñel i yalobil, come ts'ita' yom mi' ts'ʌctiyel jo'c'al i jabil. Che' ja'el xñejep'ix jini Sara.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ma'anic tsi' wis cʌyʌ i ñop. Ma'anic tsa' tejchi tile bixel bʌ i pusic'al cha'an jini t'an tsa' bʌ subenti ti Dios. Tsa' p'ʌt'a i pusic'al ti jini tsa' bʌ i ñopo. Tsi' subu i ñuclel Dios.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ti jump'ejl i pusic'al yujil an i p'ʌtʌlel Dios cha'an mi' mel chuqui tsi' yʌlʌ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Jini cha'an tsa' q'uejli ti toj cha'an tsi' ñopo Dios.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Mach cha'anic jach Abraham, tsa' ts'ijbunti jini t'an “Tsa' q'uejli ti toj”.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Pero cha'añonla ja'el mu' bʌ lac ñop Dios, tsa' bʌ i teche ch'ojyel lac Yum Jesús ba'an chʌmeño' bʌ. Joñonla ja'el mi laj q'uejlel ti toj.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Come Jesús tsa' ajq'ui ti chʌmel cha'an mi' toj lac mul. Tsa' tejchi cha'an mi laj q'uejlel ti toj.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.