Romanos 4
I T’an Dios (CTUBL) vs NAA
1 ¿Chuqui yom mi la cʌl che' jini? ¿Chuqui tsi' taja Abraham jini lac ñojte'el?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Dios tsi' ñusʌbe i mul Abraham. Tsi' yotsa ti' wenta, pero mach cha'anic wen bʌ i melbal. Tsa'ic i ch'ʌmʌ ti' wenta cha'an wen bʌ i melbal, tsa' mejli i sub i bʌ ti ñuc, pero mach ti' tojlelic Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 ¿Chuqui mi' yʌl i Ts'ijbujel Dios? “Abraham tsi' ñopo Dios. Jini cha'an Dios tsi' q'uele ti toj”, che'en.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Come jini mu' bʌ i cha'len e'tel ti ganar mi' ch'ʌm i tojol. Mach i majtanic. I ganarʌch.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Pero Dios mi' ñusʌbeñob i mul jini mach bʌ tojobic mu' bʌ i ñopob. Mi' yotsañob ti' wenta. Dios mi' q'uelob ti toj cha'an jach tsi' ñopoyob, mach cha'anic ti wen bʌ i melbal.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 David ja'el tsi' subu bajche' an i tijicñʌyel i pusic'al jini winic mu' bʌ i q'uejlel ti toj ti Dios anquese ma'anic wen bʌ i melbal.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 David tsi' yʌlʌ: “Tijicñayob jini ñusʌbilo' bʌ i jontolil, yic'ot jini mach bʌ chʌn ña'tʌbilic i mul ti Dios.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Tijicña jini winic mach bʌ anic mi' ña'tibentel i mul ti lac Yum”. Che'tsi' yʌlʌ David.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Cojach ba tijicñayob jini tsepbilo' bʌ i pʌchʌlel? ¿Mach ba tijicñayobic ja'el jini mach bʌ tsepbilobic i pʌchʌlel? Mic sub lojon tsa' q'uejli ti toj Abraham cha'an tsi' ñopo Dios.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Baqui ora tsa' q'uejli ti toj? ¿Tsa' ba q'uejli ti toj che' tsepbilix i pʌchʌlel o che' maxto tsepbilic? Tsa' q'uejli ti toj che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ti wi'il tsa' tsepbenti i pʌchʌlel Abraham cha'an i yejtal yic'ot i sellojlel toj bʌ i pusic'al tsa' bʌ aq'uenti cha'an tsi' ñopo Dios che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel. Jini cha'an tsa' ochi Abraham ti' tat pejtelelob mu' bʌ i ñopob Dios anquese mach tsepbilobic i pʌchʌlel, cha'an mi' q'uejlelob ti toj ja'el.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 I tatʌch ja'el jini tsepbilo' bʌ i pʌchʌlel mu' bʌ i ñopob. Mach cojic jach tsi' ch'ʌmʌyob tsep pʌchʌlel, pero tsi' ñopoyob. Che' jini woli' tsajcañob lac tat Abraham tsa' bʌ i ñopo Dios che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Tsa' q'uejli ti toj Abraham cha'an tsi'ñopo Dios. Jini cha'an Dios tsi' yʌq'ue i t'an. Mach cha'anic ti' jac'ol jini mandar, pero cha'an ti' ñopol Dios tsa' subenti Abraham yic'ot i p'olbal mux i yʌq'uentelob jini pañimil ti' wenta.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Mi wersa mi lac jac' jini mandar cha'an mi la cʌq'uentel, che' jini lolom jach mi lac ñop, lolom jach tsi' yʌc'ʌ i t'an Dios.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 I ñusʌntel mandar mi' tech mich'ajel, pero che' ma'anic mandar ma'anic mi' ñusʌntel.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Jini cha'an mi lac taj jini albil bʌ ti' yutslel i pusic'al Dios cha'an tsa' lac ñopo Dios. Che' jini mi' ts'ʌctiyel jini t'an ti' tojlel pejtel i p'olbal Abraham mu' bʌ i ñopob Dios, mach cojic jach mu' bʌ i ñopob mandar, pero yaño' bʌ ja'el mu' bʌ i ñopob Dios che' bajche'Abraham. Jiñʌch lac tat ti lac pejtelel.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Che' bajche' ts'ijbubil: “Dios tsi' yotsa Abraham ti' tat winicob x'ixicob ti cabʌl lum tac”, che'en. Diosʌch mu' bʌ i yʌq'ueñob i cuxtilel chʌmeño' bʌ, mu' bʌ i mel ti' p'ʌtʌlel jach i t'an jini tsiquil tac bʌ mach bʌ anic ti yambʌ ora.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Anquese ma'anic tsi' ña'ta Abraham bajche' mi' caj ti ts'ʌctiyel jini t'an, tsi' chʌn ñopo ti' xuc'tilel i pusic'al, isujm mi caj i yochel ti' tat cabʌl winicob x'ixicob ti cabʌl lum, come tsa' subenti: “Che'i mi' caj ti ajñel a p'olbal”.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ma'anic tsa' lujb'a i ñop anquese tsi' ña'ta ma'anix i yorajlel cha'an mi' yajñel i yalobil, come ts'ita' yom mi' ts'ʌctiyel jo'c'al i jabil. Che' ja'el xñejep'ix jini Sara.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ma'anic tsi' wis cʌyʌ i ñop. Ma'anic tsa' tejchi tile bixel bʌ i pusic'al cha'an jini t'an tsa' bʌ subenti ti Dios. Tsa' p'ʌt'a i pusic'al ti jini tsa' bʌ i ñopo. Tsi' subu i ñuclel Dios.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ti jump'ejl i pusic'al yujil an i p'ʌtʌlel Dios cha'an mi' mel chuqui tsi' yʌlʌ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Jini cha'an tsa' q'uejli ti toj cha'an tsi' ñopo Dios.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Mach cha'anic jach Abraham, tsa' ts'ijbunti jini t'an “Tsa' q'uejli ti toj”.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Pero cha'añonla ja'el mu' bʌ lac ñop Dios, tsa' bʌ i teche ch'ojyel lac Yum Jesús ba'an chʌmeño' bʌ. Joñonla ja'el mi laj q'uejlel ti toj.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Come Jesús tsa' ajq'ui ti chʌmel cha'an mi' toj lac mul. Tsa' tejchi cha'an mi laj q'uejlel ti toj.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.