Romanos 4

I T’an Dios (CTUBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ¿Chuqui yom mi la cʌl che' jini? ¿Chuqui tsi' taja Abraham jini lac ñojte'el?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Dios tsi' ñusʌbe i mul Abraham. Tsi' yotsa ti' wenta, pero mach cha'anic wen bʌ i melbal. Tsa'ic i ch'ʌmʌ ti' wenta cha'an wen bʌ i melbal, tsa' mejli i sub i bʌ ti ñuc, pero mach ti' tojlelic Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ¿Chuqui mi' yʌl i Ts'ijbujel Dios? “Abraham tsi' ñopo Dios. Jini cha'an Dios tsi' q'uele ti toj”, che'en.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Come jini mu' bʌ i cha'len e'tel ti ganar mi' ch'ʌm i tojol. Mach i majtanic. I ganarʌch.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pero Dios mi' ñusʌbeñob i mul jini mach bʌ tojobic mu' bʌ i ñopob. Mi' yotsañob ti' wenta. Dios mi' q'uelob ti toj cha'an jach tsi' ñopoyob, mach cha'anic ti wen bʌ i melbal.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 David ja'el tsi' subu bajche' an i tijicñʌyel i pusic'al jini winic mu' bʌ i q'uejlel ti toj ti Dios anquese ma'anic wen bʌ i melbal.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 David tsi' yʌlʌ: “Tijicñayob jini ñusʌbilo' bʌ i jontolil, yic'ot jini mach bʌ chʌn ña'tʌbilic i mul ti Dios.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Tijicña jini winic mach bʌ anic mi' ña'tibentel i mul ti lac Yum”. Che'tsi' yʌlʌ David.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Cojach ba tijicñayob jini tsepbilo' bʌ i pʌchʌlel? ¿Mach ba tijicñayobic ja'el jini mach bʌ tsepbilobic i pʌchʌlel? Mic sub lojon tsa' q'uejli ti toj Abraham cha'an tsi' ñopo Dios.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Baqui ora tsa' q'uejli ti toj? ¿Tsa' ba q'uejli ti toj che' tsepbilix i pʌchʌlel o che' maxto tsepbilic? Tsa' q'uejli ti toj che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ti wi'il tsa' tsepbenti i pʌchʌlel Abraham cha'an i yejtal yic'ot i sellojlel toj bʌ i pusic'al tsa' bʌ aq'uenti cha'an tsi' ñopo Dios che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel. Jini cha'an tsa' ochi Abraham ti' tat pejtelelob mu' bʌ i ñopob Dios anquese mach tsepbilobic i pʌchʌlel, cha'an mi' q'uejlelob ti toj ja'el.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 I tatʌch ja'el jini tsepbilo' bʌ i pʌchʌlel mu' bʌ i ñopob. Mach cojic jach tsi' ch'ʌmʌyob tsep pʌchʌlel, pero tsi' ñopoyob. Che' jini woli' tsajcañob lac tat Abraham tsa' bʌ i ñopo Dios che' maxto tsepbilic i pʌchʌlel.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Tsa' q'uejli ti toj Abraham cha'an tsi'ñopo Dios. Jini cha'an Dios tsi' yʌq'ue i t'an. Mach cha'anic ti' jac'ol jini mandar, pero cha'an ti' ñopol Dios tsa' subenti Abraham yic'ot i p'olbal mux i yʌq'uentelob jini pañimil ti' wenta.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Mi wersa mi lac jac' jini mandar cha'an mi la cʌq'uentel, che' jini lolom jach mi lac ñop, lolom jach tsi' yʌc'ʌ i t'an Dios.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 I ñusʌntel mandar mi' tech mich'ajel, pero che' ma'anic mandar ma'anic mi' ñusʌntel.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Jini cha'an mi lac taj jini albil bʌ ti' yutslel i pusic'al Dios cha'an tsa' lac ñopo Dios. Che' jini mi' ts'ʌctiyel jini t'an ti' tojlel pejtel i p'olbal Abraham mu' bʌ i ñopob Dios, mach cojic jach mu' bʌ i ñopob mandar, pero yaño' bʌ ja'el mu' bʌ i ñopob Dios che' bajche'Abraham. Jiñʌch lac tat ti lac pejtelel.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Che' bajche' ts'ijbubil: “Dios tsi' yotsa Abraham ti' tat winicob x'ixicob ti cabʌl lum tac”, che'en. Diosʌch mu' bʌ i yʌq'ueñob i cuxtilel chʌmeño' bʌ, mu' bʌ i mel ti' p'ʌtʌlel jach i t'an jini tsiquil tac bʌ mach bʌ anic ti yambʌ ora.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Anquese ma'anic tsi' ña'ta Abraham bajche' mi' caj ti ts'ʌctiyel jini t'an, tsi' chʌn ñopo ti' xuc'tilel i pusic'al, isujm mi caj i yochel ti' tat cabʌl winicob x'ixicob ti cabʌl lum, come tsa' subenti: “Che'i mi' caj ti ajñel a p'olbal”.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ma'anic tsa' lujb'a i ñop anquese tsi' ña'ta ma'anix i yorajlel cha'an mi' yajñel i yalobil, come ts'ita' yom mi' ts'ʌctiyel jo'c'al i jabil. Che' ja'el xñejep'ix jini Sara.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ma'anic tsi' wis cʌyʌ i ñop. Ma'anic tsa' tejchi tile bixel bʌ i pusic'al cha'an jini t'an tsa' bʌ subenti ti Dios. Tsa' p'ʌt'a i pusic'al ti jini tsa' bʌ i ñopo. Tsi' subu i ñuclel Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ti jump'ejl i pusic'al yujil an i p'ʌtʌlel Dios cha'an mi' mel chuqui tsi' yʌlʌ.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Jini cha'an tsa' q'uejli ti toj cha'an tsi' ñopo Dios.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Mach cha'anic jach Abraham, tsa' ts'ijbunti jini t'an “Tsa' q'uejli ti toj”.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Pero cha'añonla ja'el mu' bʌ lac ñop Dios, tsa' bʌ i teche ch'ojyel lac Yum Jesús ba'an chʌmeño' bʌ. Joñonla ja'el mi laj q'uejlel ti toj.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Come Jesús tsa' ajq'ui ti chʌmel cha'an mi' toj lac mul. Tsa' tejchi cha'an mi laj q'uejlel ti toj.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.