Atos 27

Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Che' jini ti yʌlʌyob mi quej i chocob majlel Pablo ya' ti pañimil Italia bʌ i c'aba'. Joñon Lucason tsa' bʌ c ts'ijbu ili jun ti majliyon quic'otyob. Che' jini ti yʌc'ʌyob Pablo yic'ot yambʌ xcʌcholob ti' wenta juntiquil capitán Julio bʌ i c'aba'. An ye'tyel ti junmujch' soldadojob i cha'an ñoj ñuc bʌ ye'tyel Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Ya'an juntiquil lojon quic'ot je'el Aristarco bʌ i c'aba'. Ch'oyol bʌ ti lum Tesalónica bʌ i c'aba' ya' ti pañimil Macedonia. Ti ochiyon lojon ti jump'ej barco tyʌlem bʌ ti Adramitio majlel muc' ti lum tyac ya' ti ti' ja' ya' ti Asia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ti yijc'ʌlel ti c'otiyon lojon ti lum am bʌ ti lʌc'ʌl ti' ja' Sidón bʌ i c'aba'. Pablo ti pejcʌnti ti uts ti Julio. Ti poj yʌq'ue i jula'an jini utso' bʌ yic'ot cha'an i cotyañob ti chʌ bʌ yom i cha'an.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Ya' ti Sidón ti loq'uiyon lojon majlel ti barco. An p'ʌtyʌl bʌ ic'. Jin cha'an ya' ti ñumiyon lojon majlel ti' t'ejl Chipre ba' ma' mi' putyun jats' ic' como lum mi' mʌctyan.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Ya' ti ñumiyon lojon ti ja' ti' t'ejl pañimil tyac Cilicia yic'ot Panfilia bʌ i c'aba'. Ti c'otiyon lojon ya' ti jump'ej lum Mira bʌ i c'aba' ya' ti Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ya'i jini capitán ti' tyaja jump'ej barco ch'oyol bʌ ti Alejandría majlel muc' ti Italia. Ti yʌc'ʌyon lojon ochel cha'an bej majlicon lojon.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Cabʌl q'uin xuc'ul jach ti majliyon lojon como mi' chʌc wets'e sujtyel ic' jini barco. Jiñʌch ti' mʌctyʌyon lojon. Wocol ti c'otiyon lojon ya' ti' tyojel Gnido bʌ c'aba' bʌ lum. Cha'an ti caj ti chʌc mʌctyʌyon lojon ic' ti ñumiyon lojon ti lʌc'ʌlel joyol bʌ ti ja' bʌ lum Creta bʌ i c'aba' ya' ti' tyojel Salmón bʌ c'aba' bʌ lum.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Wocol ti ñumiyon lojon ya' ti ti' lum. Ti c'otiyon lojon ti Buenos Puertos bʌ c'aba' bʌ lum lʌc'ʌl ya' ti lum Lasea bʌ i c'aba'.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Tic sʌtyʌ lojon cabʌl q'uin. Cha'an lʌc'ʌl i yorojlel tsʌñal bʌbʌq'uen mi ñumel barco ya' ti colem ja'. Jin cha'an Pablo ti' subeyob:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Winicob mic ña'tyan mi ti bej ñumiyonla majlel mi quej lac wen ñusan wocol. Mach jinic jach mi jilel barco mi' sʌt i cuch pero bʌbʌq'uen mi lac sajtyel je'el.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero jini capitán ma'an ti' ch'ujbibe i t'an Pablo. Ti' más ch'ujbibe i t'an i yum barco yic'ot xnijca barco.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Mach wen jini lum am bʌ ti lʌc'ʌl ti' ja' cha'an i ñusañob i yorojlel tsʌñal. Jin cha'an lʌc'ʌl ti pejtyelelob ti pensali cha'an más wen mi loq'uelob majlel ya'ya'i. Yom c'otic ya' ti Fenice bʌ c'aba' bʌ lum ya' ti Creta mi ch'ujbi c'oticob. Jini ic' tyʌlem ti' ts'ejtyʌlel paso' q'uin mi' jats' ti' tyojel jini lum.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Che' ñac ti queji ti ñumel xuc'ul bʌ ic' ch'oyol bʌ ti sur ti' ña'tyʌyob ch'ujbiyʌch loq'uicob majlel bajche' yomob. Ti' cha' letsiyob ti' pam barco jini colem tsucul tyaq'uin tsa' bʌ i chocoyob ochel ti mal ja' cha'an xuc'lec barco. Ti loq'uiyob majlel ya' ti lʌc'ʌl ti' ja' joyol bʌ ti ja' bʌ lum Creta bʌ i c'aba'.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ti jumuc'lel ti' jats'ʌ toñel bʌ ic' jini barco. Ti ts'ejtyʌlel paso' q'uin ti tyʌli jini ic'. Ujtyel i ñumel ya' ti Creta ti' jats'ʌ barco.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Cha'an c'am mi' jats'e' ic' jini barco mach ch'ujbi lojon c majlel ba' com lojon c majlel. Jin cha'an ti cʌc'ʌ lojon majlel barco ba' mi' pʌye' majlel ic'.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Ti ñumiyon lojon ti' pat jump'ej saj lum joyol bʌ ti ja' Clauda bʌ i c'aba' ba' ma' mi putyun ñumel p'ʌtyʌl bʌ ic'. Wocol ti mejliyon lojon ch'uy letsel ti' pam colem barco jini saj barco chʌncol bʌ lojon c tyujc'an majlel.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ti lojon c letsʌ ti pam colem barco jini i saj bʌ. Che' jini ti lojon j c'ʌñʌ lia cha'an ti lojon c bejch'um cʌchʌ colem barco cha'an machic tyojp'ic. Ti wi'il cha'an ti lojon c bʌc'ñʌ ochic ti ji' lum Sirte bʌ i c'aba' ti lojon c ju'sʌ jini colem pisil mu' bʌ i chuque' ic' cha'an i wets'e' majlel barco. Che' jach ti lojon c lolon ac'ʌ ti cʌytyʌl ti pam ja'.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ti yijc'ʌlel cha'an ti caj ti' wen jats'ʌyon lojon toñel bʌ ic' ti lojon c choco ochel ti mal ja' i cuch barco cha'an mach sujpic ti mal ja' barco.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ti yuxp'ejlel q'uin ti lojon j c'ʌb tic choco lojon ochel ti mal ja' pejtyelel chʌ bʌ an i cha'an barco.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Cabʌl q'uin ma'an ti lojon quilʌ q'uin mi ec'. Ti' wen jats'ʌyon lojon toñel bʌ ic'. Che' jini ti lojon c ña'tyʌ cha'an ma'ix mi quejel lojon j colel ti lojon cubi.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Cabʌl ora mach'an chʌ bʌ ti lojon c saj c'uxu. Pablo ti wa'le ya' ba'añob. Ti yʌlʌ: Winicob, más wen tsa'ic la' jac'beyon c t'an cha'an mach loq'uiconla majlel ti Creta cha'an machic lac ñusan wocol cha'an machic lac sʌt chʌ bʌ tyac an lac cha'an.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Wale mic subeñet: Mach la' pensalin. Tijicnisan la' pusic'al. Ma'ix mi quej la' sajtyel mi juntiquilic aunque mi quej la' sʌt la' barco.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 La' wujil isujm i cha'añon Dios. Mic cha'liben i toñel ti pejtyel c pusic'al. Sajmʌl ti ac'bʌlel Dios ti' choco tyʌlel ba'añon juntiquil ajtoñel i cha'an ch'oyol bʌ ti panchan.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Jini ti' subon: Mach a cha'len bʌq'uen, Pablo. Añʌch cha'an a mel a bʌ ba'an jini ñoj ñuc bʌ ye'tyel ya' ti Roma. Cha'an ti a caj Dios mi quej i cʌñʌtyan pejtyelelob añob wʌ' ti barco a wic'ot. Ma'an mi quej i sajtyelob ti ja'. Che' ti' subon jini tsa' bʌ i xiq'ui tyʌlel Dios.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Jin cha'an winicob, tijicnisan la' pusic'al. Mic ch'ujbin Dios. Cujil isujm mi quej i lu' cha'len bajche' ti' subon jini ajtoñel i cha'an tsa' bʌ i xiq'ui tyʌlel Dios ti panchan.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Ic' mi' wets'onla majlel. Mi quej i yʌq'uen i jats' i bʌ barco ti ñʌc' pañimil joyol bʌ ti ja'. Che' ti yʌlʌ Pablo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Cha'p'ejlix semana ti lojon c cha'le xʌmbal ti ja'. Che' jini ti c'otiyon lojon ti ja' Adria bʌ i c'aba'. Ac'bʌlelix. Ic' mi' wen wets'un barco. Ti xin ac'bʌlel jini xnijca barcojob ti queji i ña'tyañob lʌc'ʌlix mach c'ot ba'an lum.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Ti' p'isiyob bajche' tyamel an i ye'bal ja'. An treinta y seis metro i tyʌmlel. Che' ti ts'itya' bej majli ti' cha' p'isiyob. An veintisiete metros.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ti' bʌc'ñʌyob i jats' i bʌ barco ti colem tyun. Jin cha'an ti' chocoyob ochel ti ja' chʌmp'ej colem tsucul tyaq'uin ya' ti yit' barco cha'an xuc'lec jini barco. Añob i pensal ti ñumi ac'bal. Jintyo ti' pijtyʌbeyob i sʌc'an cha'an i q'uelob bajche' añob.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Jini xnijca barcojob ti' pensaliyob i puts'el. Ti' ju'sʌyob saj barco ti ja'. Che' bajche' mi quejel i choc ochel ti ja' ya' ti' jol barco jini colem tsucul tyaq'uin mu' bʌ i xuc'chocon barco ti' lolon cha'le.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pero Pablo ti' sube jini capitán yic'ot soldadojob: Mi ti puts'iyob jini xnijca barcojob jatyetla mach coletla. Che' ti yʌlʌ Pablo.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Jin cha'an jini soldadojob ti' tsepe i liajlel saj barco cha'an mi' pʌye' majlel ic'.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Che' yomox sʌc'an, Pablo ti' wen xiq'uiyob ti uch'el. Ti yʌlʌ: C'ʌlʌl cha'p'ej semana ma'an uch'emetla, ma'an wʌyemetla.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Wale mic subeñet ti wocol t'an cha'an ts'itya' uch'iquetla. Chʌ'ʌch yom cha'an mi la' cha' tyaj la' wersa. Ma'an majch mi quej i sajtyel ti ja'. Ma'an majch mi quej i saj low i bʌ. Che' ti yʌlʌ Pablo.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Che' ñac ti ujti i yʌle', Pablo ti' ch'ʌmʌ waj. Ya' ti' tyojlelob ti' sube Dios wocox i yʌlʌ. Che' jini ti' xet'e. Ti queji i c'uxe'.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Che' jini tijicña ti queji i yubiñob yaño' bʌ. Ti queji i c'uxob i waj je'el.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Doscientos setenta y seis ya' añon lojon ti mal barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ti uch'iyob jintyo ti wen ñajʌyob. Che' jini ti' chocoyob ochel ti ja' jini trigo bʌ cuchʌl tsa' bʌ cʌyle ti barco. Chʌ'ʌch ti' cha'leyob cha'an más sejb'ac barco.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Che' ti sʌc'ʌ, jini xnijca barcojob ma'an ti' cʌñʌyob jini pañimil. Pero ti yilʌyob jump'ej i xow ja'. An cabʌl ji' ya' ti ti' ja'. Jin cha'an ti' ña'tyʌyob mi ch'ujbi i yʌc' ochel barco ya' ti xow ja'.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Ti' tsepbeyob i liajlel jini tsucul tyaq'uin mu' bʌ i choc ochel ti ja' cha'an mi' xuc'chocon barco. Ya' ti' cʌyʌyob ti mal ja'. Ti' jitbeyob i liajlel jini tye' mu' bʌ i c'ʌñob cha'an i tyoj isan majlel barco. Ti' letsʌyob colem pisil mu' bʌ i chuque' ic' ya' ti' jol barco. Jini barco ti queji i lʌq'ue' majlel ya' ti ti' ja'.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ya' ti xiñil i xow ja' mu' bʌ i laja jats'ob i bʌ an che' bajche' saj wits p'uchul bʌ ji'. I jol barco ti ts'ʌp cʌyle ti mal ji'. Mach ch'ujbi i saj nijcan i bʌ. Jini ja' mu' bʌ i laja chocob i bʌ ti queji i chʌc jats' i yit barco. Ti queji i lu' tyop'el.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Jini soldadojob yom i tsʌnsañob jini xcʌcholob cha'an machic puts'icob majlel ti ñuxejel.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero jini capitán yom i cotyan Pablo. Jin cha'an ma'an ti yʌq'ue i tsʌnsañob. Ti' xiq'uiyob jini yujilob ñuxejel i chocob i bʌ ti ja' cha'an c'otic ti lum.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Yic'ot jini yaño' bʌ mi ts'uytyʌlob majlel ti pam tabla o mi ti pam i xujt'il barco. Chʌ'ʌch ti lu' c'otiyob ti lum.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.