Atos 27

Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Che' jini ti yʌlʌyob mi quej i chocob majlel Pablo ya' ti pañimil Italia bʌ i c'aba'. Joñon Lucason tsa' bʌ c ts'ijbu ili jun ti majliyon quic'otyob. Che' jini ti yʌc'ʌyob Pablo yic'ot yambʌ xcʌcholob ti' wenta juntiquil capitán Julio bʌ i c'aba'. An ye'tyel ti junmujch' soldadojob i cha'an ñoj ñuc bʌ ye'tyel Augusto.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ya'an juntiquil lojon quic'ot je'el Aristarco bʌ i c'aba'. Ch'oyol bʌ ti lum Tesalónica bʌ i c'aba' ya' ti pañimil Macedonia. Ti ochiyon lojon ti jump'ej barco tyʌlem bʌ ti Adramitio majlel muc' ti lum tyac ya' ti ti' ja' ya' ti Asia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Ti yijc'ʌlel ti c'otiyon lojon ti lum am bʌ ti lʌc'ʌl ti' ja' Sidón bʌ i c'aba'. Pablo ti pejcʌnti ti uts ti Julio. Ti poj yʌq'ue i jula'an jini utso' bʌ yic'ot cha'an i cotyañob ti chʌ bʌ yom i cha'an.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Ya' ti Sidón ti loq'uiyon lojon majlel ti barco. An p'ʌtyʌl bʌ ic'. Jin cha'an ya' ti ñumiyon lojon majlel ti' t'ejl Chipre ba' ma' mi' putyun jats' ic' como lum mi' mʌctyan.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Ya' ti ñumiyon lojon ti ja' ti' t'ejl pañimil tyac Cilicia yic'ot Panfilia bʌ i c'aba'. Ti c'otiyon lojon ya' ti jump'ej lum Mira bʌ i c'aba' ya' ti Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ya'i jini capitán ti' tyaja jump'ej barco ch'oyol bʌ ti Alejandría majlel muc' ti Italia. Ti yʌc'ʌyon lojon ochel cha'an bej majlicon lojon.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Cabʌl q'uin xuc'ul jach ti majliyon lojon como mi' chʌc wets'e sujtyel ic' jini barco. Jiñʌch ti' mʌctyʌyon lojon. Wocol ti c'otiyon lojon ya' ti' tyojel Gnido bʌ c'aba' bʌ lum. Cha'an ti caj ti chʌc mʌctyʌyon lojon ic' ti ñumiyon lojon ti lʌc'ʌlel joyol bʌ ti ja' bʌ lum Creta bʌ i c'aba' ya' ti' tyojel Salmón bʌ c'aba' bʌ lum.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Wocol ti ñumiyon lojon ya' ti ti' lum. Ti c'otiyon lojon ti Buenos Puertos bʌ c'aba' bʌ lum lʌc'ʌl ya' ti lum Lasea bʌ i c'aba'.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Tic sʌtyʌ lojon cabʌl q'uin. Cha'an lʌc'ʌl i yorojlel tsʌñal bʌbʌq'uen mi ñumel barco ya' ti colem ja'. Jin cha'an Pablo ti' subeyob:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Winicob mic ña'tyan mi ti bej ñumiyonla majlel mi quej lac wen ñusan wocol. Mach jinic jach mi jilel barco mi' sʌt i cuch pero bʌbʌq'uen mi lac sajtyel je'el.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Pero jini capitán ma'an ti' ch'ujbibe i t'an Pablo. Ti' más ch'ujbibe i t'an i yum barco yic'ot xnijca barco.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Mach wen jini lum am bʌ ti lʌc'ʌl ti' ja' cha'an i ñusañob i yorojlel tsʌñal. Jin cha'an lʌc'ʌl ti pejtyelelob ti pensali cha'an más wen mi loq'uelob majlel ya'ya'i. Yom c'otic ya' ti Fenice bʌ c'aba' bʌ lum ya' ti Creta mi ch'ujbi c'oticob. Jini ic' tyʌlem ti' ts'ejtyʌlel paso' q'uin mi' jats' ti' tyojel jini lum.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Che' ñac ti queji ti ñumel xuc'ul bʌ ic' ch'oyol bʌ ti sur ti' ña'tyʌyob ch'ujbiyʌch loq'uicob majlel bajche' yomob. Ti' cha' letsiyob ti' pam barco jini colem tsucul tyaq'uin tsa' bʌ i chocoyob ochel ti mal ja' cha'an xuc'lec barco. Ti loq'uiyob majlel ya' ti lʌc'ʌl ti' ja' joyol bʌ ti ja' bʌ lum Creta bʌ i c'aba'.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ti jumuc'lel ti' jats'ʌ toñel bʌ ic' jini barco. Ti ts'ejtyʌlel paso' q'uin ti tyʌli jini ic'. Ujtyel i ñumel ya' ti Creta ti' jats'ʌ barco.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Cha'an c'am mi' jats'e' ic' jini barco mach ch'ujbi lojon c majlel ba' com lojon c majlel. Jin cha'an ti cʌc'ʌ lojon majlel barco ba' mi' pʌye' majlel ic'.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Ti ñumiyon lojon ti' pat jump'ej saj lum joyol bʌ ti ja' Clauda bʌ i c'aba' ba' ma' mi putyun ñumel p'ʌtyʌl bʌ ic'. Wocol ti mejliyon lojon ch'uy letsel ti' pam colem barco jini saj barco chʌncol bʌ lojon c tyujc'an majlel.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Ti lojon c letsʌ ti pam colem barco jini i saj bʌ. Che' jini ti lojon j c'ʌñʌ lia cha'an ti lojon c bejch'um cʌchʌ colem barco cha'an machic tyojp'ic. Ti wi'il cha'an ti lojon c bʌc'ñʌ ochic ti ji' lum Sirte bʌ i c'aba' ti lojon c ju'sʌ jini colem pisil mu' bʌ i chuque' ic' cha'an i wets'e' majlel barco. Che' jach ti lojon c lolon ac'ʌ ti cʌytyʌl ti pam ja'.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ti yijc'ʌlel cha'an ti caj ti' wen jats'ʌyon lojon toñel bʌ ic' ti lojon c choco ochel ti mal ja' i cuch barco cha'an mach sujpic ti mal ja' barco.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ti yuxp'ejlel q'uin ti lojon j c'ʌb tic choco lojon ochel ti mal ja' pejtyelel chʌ bʌ an i cha'an barco.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Cabʌl q'uin ma'an ti lojon quilʌ q'uin mi ec'. Ti' wen jats'ʌyon lojon toñel bʌ ic'. Che' jini ti lojon c ña'tyʌ cha'an ma'ix mi quejel lojon j colel ti lojon cubi.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Cabʌl ora mach'an chʌ bʌ ti lojon c saj c'uxu. Pablo ti wa'le ya' ba'añob. Ti yʌlʌ: Winicob, más wen tsa'ic la' jac'beyon c t'an cha'an mach loq'uiconla majlel ti Creta cha'an machic lac ñusan wocol cha'an machic lac sʌt chʌ bʌ tyac an lac cha'an.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Wale mic subeñet: Mach la' pensalin. Tijicnisan la' pusic'al. Ma'ix mi quej la' sajtyel mi juntiquilic aunque mi quej la' sʌt la' barco.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 La' wujil isujm i cha'añon Dios. Mic cha'liben i toñel ti pejtyel c pusic'al. Sajmʌl ti ac'bʌlel Dios ti' choco tyʌlel ba'añon juntiquil ajtoñel i cha'an ch'oyol bʌ ti panchan.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Jini ti' subon: Mach a cha'len bʌq'uen, Pablo. Añʌch cha'an a mel a bʌ ba'an jini ñoj ñuc bʌ ye'tyel ya' ti Roma. Cha'an ti a caj Dios mi quej i cʌñʌtyan pejtyelelob añob wʌ' ti barco a wic'ot. Ma'an mi quej i sajtyelob ti ja'. Che' ti' subon jini tsa' bʌ i xiq'ui tyʌlel Dios.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Jin cha'an winicob, tijicnisan la' pusic'al. Mic ch'ujbin Dios. Cujil isujm mi quej i lu' cha'len bajche' ti' subon jini ajtoñel i cha'an tsa' bʌ i xiq'ui tyʌlel Dios ti panchan.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ic' mi' wets'onla majlel. Mi quej i yʌq'uen i jats' i bʌ barco ti ñʌc' pañimil joyol bʌ ti ja'. Che' ti yʌlʌ Pablo.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Cha'p'ejlix semana ti lojon c cha'le xʌmbal ti ja'. Che' jini ti c'otiyon lojon ti ja' Adria bʌ i c'aba'. Ac'bʌlelix. Ic' mi' wen wets'un barco. Ti xin ac'bʌlel jini xnijca barcojob ti queji i ña'tyañob lʌc'ʌlix mach c'ot ba'an lum.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Ti' p'isiyob bajche' tyamel an i ye'bal ja'. An treinta y seis metro i tyʌmlel. Che' ti ts'itya' bej majli ti' cha' p'isiyob. An veintisiete metros.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ti' bʌc'ñʌyob i jats' i bʌ barco ti colem tyun. Jin cha'an ti' chocoyob ochel ti ja' chʌmp'ej colem tsucul tyaq'uin ya' ti yit' barco cha'an xuc'lec jini barco. Añob i pensal ti ñumi ac'bal. Jintyo ti' pijtyʌbeyob i sʌc'an cha'an i q'uelob bajche' añob.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Jini xnijca barcojob ti' pensaliyob i puts'el. Ti' ju'sʌyob saj barco ti ja'. Che' bajche' mi quejel i choc ochel ti ja' ya' ti' jol barco jini colem tsucul tyaq'uin mu' bʌ i xuc'chocon barco ti' lolon cha'le.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Pero Pablo ti' sube jini capitán yic'ot soldadojob: Mi ti puts'iyob jini xnijca barcojob jatyetla mach coletla. Che' ti yʌlʌ Pablo.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Jin cha'an jini soldadojob ti' tsepe i liajlel saj barco cha'an mi' pʌye' majlel ic'.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Che' yomox sʌc'an, Pablo ti' wen xiq'uiyob ti uch'el. Ti yʌlʌ: C'ʌlʌl cha'p'ej semana ma'an uch'emetla, ma'an wʌyemetla.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Wale mic subeñet ti wocol t'an cha'an ts'itya' uch'iquetla. Chʌ'ʌch yom cha'an mi la' cha' tyaj la' wersa. Ma'an majch mi quej i sajtyel ti ja'. Ma'an majch mi quej i saj low i bʌ. Che' ti yʌlʌ Pablo.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Che' ñac ti ujti i yʌle', Pablo ti' ch'ʌmʌ waj. Ya' ti' tyojlelob ti' sube Dios wocox i yʌlʌ. Che' jini ti' xet'e. Ti queji i c'uxe'.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Che' jini tijicña ti queji i yubiñob yaño' bʌ. Ti queji i c'uxob i waj je'el.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Doscientos setenta y seis ya' añon lojon ti mal barco.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ti uch'iyob jintyo ti wen ñajʌyob. Che' jini ti' chocoyob ochel ti ja' jini trigo bʌ cuchʌl tsa' bʌ cʌyle ti barco. Chʌ'ʌch ti' cha'leyob cha'an más sejb'ac barco.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Che' ti sʌc'ʌ, jini xnijca barcojob ma'an ti' cʌñʌyob jini pañimil. Pero ti yilʌyob jump'ej i xow ja'. An cabʌl ji' ya' ti ti' ja'. Jin cha'an ti' ña'tyʌyob mi ch'ujbi i yʌc' ochel barco ya' ti xow ja'.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Ti' tsepbeyob i liajlel jini tsucul tyaq'uin mu' bʌ i choc ochel ti ja' cha'an mi' xuc'chocon barco. Ya' ti' cʌyʌyob ti mal ja'. Ti' jitbeyob i liajlel jini tye' mu' bʌ i c'ʌñob cha'an i tyoj isan majlel barco. Ti' letsʌyob colem pisil mu' bʌ i chuque' ic' ya' ti' jol barco. Jini barco ti queji i lʌq'ue' majlel ya' ti ti' ja'.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ya' ti xiñil i xow ja' mu' bʌ i laja jats'ob i bʌ an che' bajche' saj wits p'uchul bʌ ji'. I jol barco ti ts'ʌp cʌyle ti mal ji'. Mach ch'ujbi i saj nijcan i bʌ. Jini ja' mu' bʌ i laja chocob i bʌ ti queji i chʌc jats' i yit barco. Ti queji i lu' tyop'el.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Jini soldadojob yom i tsʌnsañob jini xcʌcholob cha'an machic puts'icob majlel ti ñuxejel.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Pero jini capitán yom i cotyan Pablo. Jin cha'an ma'an ti yʌq'ue i tsʌnsañob. Ti' xiq'uiyob jini yujilob ñuxejel i chocob i bʌ ti ja' cha'an c'otic ti lum.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Yic'ot jini yaño' bʌ mi ts'uytyʌlob majlel ti pam tabla o mi ti pam i xujt'il barco. Chʌ'ʌch ti lu' c'otiyob ti lum.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.