Atos 27

Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Che' jini ti yʌlʌyob mi quej i chocob majlel Pablo ya' ti pañimil Italia bʌ i c'aba'. Joñon Lucason tsa' bʌ c ts'ijbu ili jun ti majliyon quic'otyob. Che' jini ti yʌc'ʌyob Pablo yic'ot yambʌ xcʌcholob ti' wenta juntiquil capitán Julio bʌ i c'aba'. An ye'tyel ti junmujch' soldadojob i cha'an ñoj ñuc bʌ ye'tyel Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ya'an juntiquil lojon quic'ot je'el Aristarco bʌ i c'aba'. Ch'oyol bʌ ti lum Tesalónica bʌ i c'aba' ya' ti pañimil Macedonia. Ti ochiyon lojon ti jump'ej barco tyʌlem bʌ ti Adramitio majlel muc' ti lum tyac ya' ti ti' ja' ya' ti Asia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ti yijc'ʌlel ti c'otiyon lojon ti lum am bʌ ti lʌc'ʌl ti' ja' Sidón bʌ i c'aba'. Pablo ti pejcʌnti ti uts ti Julio. Ti poj yʌq'ue i jula'an jini utso' bʌ yic'ot cha'an i cotyañob ti chʌ bʌ yom i cha'an.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Ya' ti Sidón ti loq'uiyon lojon majlel ti barco. An p'ʌtyʌl bʌ ic'. Jin cha'an ya' ti ñumiyon lojon majlel ti' t'ejl Chipre ba' ma' mi' putyun jats' ic' como lum mi' mʌctyan.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Ya' ti ñumiyon lojon ti ja' ti' t'ejl pañimil tyac Cilicia yic'ot Panfilia bʌ i c'aba'. Ti c'otiyon lojon ya' ti jump'ej lum Mira bʌ i c'aba' ya' ti Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ya'i jini capitán ti' tyaja jump'ej barco ch'oyol bʌ ti Alejandría majlel muc' ti Italia. Ti yʌc'ʌyon lojon ochel cha'an bej majlicon lojon.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Cabʌl q'uin xuc'ul jach ti majliyon lojon como mi' chʌc wets'e sujtyel ic' jini barco. Jiñʌch ti' mʌctyʌyon lojon. Wocol ti c'otiyon lojon ya' ti' tyojel Gnido bʌ c'aba' bʌ lum. Cha'an ti caj ti chʌc mʌctyʌyon lojon ic' ti ñumiyon lojon ti lʌc'ʌlel joyol bʌ ti ja' bʌ lum Creta bʌ i c'aba' ya' ti' tyojel Salmón bʌ c'aba' bʌ lum.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Wocol ti ñumiyon lojon ya' ti ti' lum. Ti c'otiyon lojon ti Buenos Puertos bʌ c'aba' bʌ lum lʌc'ʌl ya' ti lum Lasea bʌ i c'aba'.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Tic sʌtyʌ lojon cabʌl q'uin. Cha'an lʌc'ʌl i yorojlel tsʌñal bʌbʌq'uen mi ñumel barco ya' ti colem ja'. Jin cha'an Pablo ti' subeyob:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Winicob mic ña'tyan mi ti bej ñumiyonla majlel mi quej lac wen ñusan wocol. Mach jinic jach mi jilel barco mi' sʌt i cuch pero bʌbʌq'uen mi lac sajtyel je'el.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero jini capitán ma'an ti' ch'ujbibe i t'an Pablo. Ti' más ch'ujbibe i t'an i yum barco yic'ot xnijca barco.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Mach wen jini lum am bʌ ti lʌc'ʌl ti' ja' cha'an i ñusañob i yorojlel tsʌñal. Jin cha'an lʌc'ʌl ti pejtyelelob ti pensali cha'an más wen mi loq'uelob majlel ya'ya'i. Yom c'otic ya' ti Fenice bʌ c'aba' bʌ lum ya' ti Creta mi ch'ujbi c'oticob. Jini ic' tyʌlem ti' ts'ejtyʌlel paso' q'uin mi' jats' ti' tyojel jini lum.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Che' ñac ti queji ti ñumel xuc'ul bʌ ic' ch'oyol bʌ ti sur ti' ña'tyʌyob ch'ujbiyʌch loq'uicob majlel bajche' yomob. Ti' cha' letsiyob ti' pam barco jini colem tsucul tyaq'uin tsa' bʌ i chocoyob ochel ti mal ja' cha'an xuc'lec barco. Ti loq'uiyob majlel ya' ti lʌc'ʌl ti' ja' joyol bʌ ti ja' bʌ lum Creta bʌ i c'aba'.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Ti jumuc'lel ti' jats'ʌ toñel bʌ ic' jini barco. Ti ts'ejtyʌlel paso' q'uin ti tyʌli jini ic'. Ujtyel i ñumel ya' ti Creta ti' jats'ʌ barco.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Cha'an c'am mi' jats'e' ic' jini barco mach ch'ujbi lojon c majlel ba' com lojon c majlel. Jin cha'an ti cʌc'ʌ lojon majlel barco ba' mi' pʌye' majlel ic'.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ti ñumiyon lojon ti' pat jump'ej saj lum joyol bʌ ti ja' Clauda bʌ i c'aba' ba' ma' mi putyun ñumel p'ʌtyʌl bʌ ic'. Wocol ti mejliyon lojon ch'uy letsel ti' pam colem barco jini saj barco chʌncol bʌ lojon c tyujc'an majlel.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Ti lojon c letsʌ ti pam colem barco jini i saj bʌ. Che' jini ti lojon j c'ʌñʌ lia cha'an ti lojon c bejch'um cʌchʌ colem barco cha'an machic tyojp'ic. Ti wi'il cha'an ti lojon c bʌc'ñʌ ochic ti ji' lum Sirte bʌ i c'aba' ti lojon c ju'sʌ jini colem pisil mu' bʌ i chuque' ic' cha'an i wets'e' majlel barco. Che' jach ti lojon c lolon ac'ʌ ti cʌytyʌl ti pam ja'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Ti yijc'ʌlel cha'an ti caj ti' wen jats'ʌyon lojon toñel bʌ ic' ti lojon c choco ochel ti mal ja' i cuch barco cha'an mach sujpic ti mal ja' barco.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ti yuxp'ejlel q'uin ti lojon j c'ʌb tic choco lojon ochel ti mal ja' pejtyelel chʌ bʌ an i cha'an barco.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Cabʌl q'uin ma'an ti lojon quilʌ q'uin mi ec'. Ti' wen jats'ʌyon lojon toñel bʌ ic'. Che' jini ti lojon c ña'tyʌ cha'an ma'ix mi quejel lojon j colel ti lojon cubi.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Cabʌl ora mach'an chʌ bʌ ti lojon c saj c'uxu. Pablo ti wa'le ya' ba'añob. Ti yʌlʌ: Winicob, más wen tsa'ic la' jac'beyon c t'an cha'an mach loq'uiconla majlel ti Creta cha'an machic lac ñusan wocol cha'an machic lac sʌt chʌ bʌ tyac an lac cha'an.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Wale mic subeñet: Mach la' pensalin. Tijicnisan la' pusic'al. Ma'ix mi quej la' sajtyel mi juntiquilic aunque mi quej la' sʌt la' barco.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 La' wujil isujm i cha'añon Dios. Mic cha'liben i toñel ti pejtyel c pusic'al. Sajmʌl ti ac'bʌlel Dios ti' choco tyʌlel ba'añon juntiquil ajtoñel i cha'an ch'oyol bʌ ti panchan.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Jini ti' subon: Mach a cha'len bʌq'uen, Pablo. Añʌch cha'an a mel a bʌ ba'an jini ñoj ñuc bʌ ye'tyel ya' ti Roma. Cha'an ti a caj Dios mi quej i cʌñʌtyan pejtyelelob añob wʌ' ti barco a wic'ot. Ma'an mi quej i sajtyelob ti ja'. Che' ti' subon jini tsa' bʌ i xiq'ui tyʌlel Dios.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Jin cha'an winicob, tijicnisan la' pusic'al. Mic ch'ujbin Dios. Cujil isujm mi quej i lu' cha'len bajche' ti' subon jini ajtoñel i cha'an tsa' bʌ i xiq'ui tyʌlel Dios ti panchan.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Ic' mi' wets'onla majlel. Mi quej i yʌq'uen i jats' i bʌ barco ti ñʌc' pañimil joyol bʌ ti ja'. Che' ti yʌlʌ Pablo.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Cha'p'ejlix semana ti lojon c cha'le xʌmbal ti ja'. Che' jini ti c'otiyon lojon ti ja' Adria bʌ i c'aba'. Ac'bʌlelix. Ic' mi' wen wets'un barco. Ti xin ac'bʌlel jini xnijca barcojob ti queji i ña'tyañob lʌc'ʌlix mach c'ot ba'an lum.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ti' p'isiyob bajche' tyamel an i ye'bal ja'. An treinta y seis metro i tyʌmlel. Che' ti ts'itya' bej majli ti' cha' p'isiyob. An veintisiete metros.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ti' bʌc'ñʌyob i jats' i bʌ barco ti colem tyun. Jin cha'an ti' chocoyob ochel ti ja' chʌmp'ej colem tsucul tyaq'uin ya' ti yit' barco cha'an xuc'lec jini barco. Añob i pensal ti ñumi ac'bal. Jintyo ti' pijtyʌbeyob i sʌc'an cha'an i q'uelob bajche' añob.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Jini xnijca barcojob ti' pensaliyob i puts'el. Ti' ju'sʌyob saj barco ti ja'. Che' bajche' mi quejel i choc ochel ti ja' ya' ti' jol barco jini colem tsucul tyaq'uin mu' bʌ i xuc'chocon barco ti' lolon cha'le.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero Pablo ti' sube jini capitán yic'ot soldadojob: Mi ti puts'iyob jini xnijca barcojob jatyetla mach coletla. Che' ti yʌlʌ Pablo.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Jin cha'an jini soldadojob ti' tsepe i liajlel saj barco cha'an mi' pʌye' majlel ic'.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Che' yomox sʌc'an, Pablo ti' wen xiq'uiyob ti uch'el. Ti yʌlʌ: C'ʌlʌl cha'p'ej semana ma'an uch'emetla, ma'an wʌyemetla.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Wale mic subeñet ti wocol t'an cha'an ts'itya' uch'iquetla. Chʌ'ʌch yom cha'an mi la' cha' tyaj la' wersa. Ma'an majch mi quej i sajtyel ti ja'. Ma'an majch mi quej i saj low i bʌ. Che' ti yʌlʌ Pablo.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Che' ñac ti ujti i yʌle', Pablo ti' ch'ʌmʌ waj. Ya' ti' tyojlelob ti' sube Dios wocox i yʌlʌ. Che' jini ti' xet'e. Ti queji i c'uxe'.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Che' jini tijicña ti queji i yubiñob yaño' bʌ. Ti queji i c'uxob i waj je'el.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Doscientos setenta y seis ya' añon lojon ti mal barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ti uch'iyob jintyo ti wen ñajʌyob. Che' jini ti' chocoyob ochel ti ja' jini trigo bʌ cuchʌl tsa' bʌ cʌyle ti barco. Chʌ'ʌch ti' cha'leyob cha'an más sejb'ac barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Che' ti sʌc'ʌ, jini xnijca barcojob ma'an ti' cʌñʌyob jini pañimil. Pero ti yilʌyob jump'ej i xow ja'. An cabʌl ji' ya' ti ti' ja'. Jin cha'an ti' ña'tyʌyob mi ch'ujbi i yʌc' ochel barco ya' ti xow ja'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ti' tsepbeyob i liajlel jini tsucul tyaq'uin mu' bʌ i choc ochel ti ja' cha'an mi' xuc'chocon barco. Ya' ti' cʌyʌyob ti mal ja'. Ti' jitbeyob i liajlel jini tye' mu' bʌ i c'ʌñob cha'an i tyoj isan majlel barco. Ti' letsʌyob colem pisil mu' bʌ i chuque' ic' ya' ti' jol barco. Jini barco ti queji i lʌq'ue' majlel ya' ti ti' ja'.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Ya' ti xiñil i xow ja' mu' bʌ i laja jats'ob i bʌ an che' bajche' saj wits p'uchul bʌ ji'. I jol barco ti ts'ʌp cʌyle ti mal ji'. Mach ch'ujbi i saj nijcan i bʌ. Jini ja' mu' bʌ i laja chocob i bʌ ti queji i chʌc jats' i yit barco. Ti queji i lu' tyop'el.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Jini soldadojob yom i tsʌnsañob jini xcʌcholob cha'an machic puts'icob majlel ti ñuxejel.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero jini capitán yom i cotyan Pablo. Jin cha'an ma'an ti yʌq'ue i tsʌnsañob. Ti' xiq'uiyob jini yujilob ñuxejel i chocob i bʌ ti ja' cha'an c'otic ti lum.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Yic'ot jini yaño' bʌ mi ts'uytyʌlob majlel ti pam tabla o mi ti pam i xujt'il barco. Chʌ'ʌch ti lu' c'otiyob ti lum.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.