Atos 27

Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Che' jini ti yʌlʌyob mi quej i chocob majlel Pablo ya' ti pañimil Italia bʌ i c'aba'. Joñon Lucason tsa' bʌ c ts'ijbu ili jun ti majliyon quic'otyob. Che' jini ti yʌc'ʌyob Pablo yic'ot yambʌ xcʌcholob ti' wenta juntiquil capitán Julio bʌ i c'aba'. An ye'tyel ti junmujch' soldadojob i cha'an ñoj ñuc bʌ ye'tyel Augusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ya'an juntiquil lojon quic'ot je'el Aristarco bʌ i c'aba'. Ch'oyol bʌ ti lum Tesalónica bʌ i c'aba' ya' ti pañimil Macedonia. Ti ochiyon lojon ti jump'ej barco tyʌlem bʌ ti Adramitio majlel muc' ti lum tyac ya' ti ti' ja' ya' ti Asia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ti yijc'ʌlel ti c'otiyon lojon ti lum am bʌ ti lʌc'ʌl ti' ja' Sidón bʌ i c'aba'. Pablo ti pejcʌnti ti uts ti Julio. Ti poj yʌq'ue i jula'an jini utso' bʌ yic'ot cha'an i cotyañob ti chʌ bʌ yom i cha'an.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Ya' ti Sidón ti loq'uiyon lojon majlel ti barco. An p'ʌtyʌl bʌ ic'. Jin cha'an ya' ti ñumiyon lojon majlel ti' t'ejl Chipre ba' ma' mi' putyun jats' ic' como lum mi' mʌctyan.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ya' ti ñumiyon lojon ti ja' ti' t'ejl pañimil tyac Cilicia yic'ot Panfilia bʌ i c'aba'. Ti c'otiyon lojon ya' ti jump'ej lum Mira bʌ i c'aba' ya' ti Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ya'i jini capitán ti' tyaja jump'ej barco ch'oyol bʌ ti Alejandría majlel muc' ti Italia. Ti yʌc'ʌyon lojon ochel cha'an bej majlicon lojon.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Cabʌl q'uin xuc'ul jach ti majliyon lojon como mi' chʌc wets'e sujtyel ic' jini barco. Jiñʌch ti' mʌctyʌyon lojon. Wocol ti c'otiyon lojon ya' ti' tyojel Gnido bʌ c'aba' bʌ lum. Cha'an ti caj ti chʌc mʌctyʌyon lojon ic' ti ñumiyon lojon ti lʌc'ʌlel joyol bʌ ti ja' bʌ lum Creta bʌ i c'aba' ya' ti' tyojel Salmón bʌ c'aba' bʌ lum.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Wocol ti ñumiyon lojon ya' ti ti' lum. Ti c'otiyon lojon ti Buenos Puertos bʌ c'aba' bʌ lum lʌc'ʌl ya' ti lum Lasea bʌ i c'aba'.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tic sʌtyʌ lojon cabʌl q'uin. Cha'an lʌc'ʌl i yorojlel tsʌñal bʌbʌq'uen mi ñumel barco ya' ti colem ja'. Jin cha'an Pablo ti' subeyob:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Winicob mic ña'tyan mi ti bej ñumiyonla majlel mi quej lac wen ñusan wocol. Mach jinic jach mi jilel barco mi' sʌt i cuch pero bʌbʌq'uen mi lac sajtyel je'el.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero jini capitán ma'an ti' ch'ujbibe i t'an Pablo. Ti' más ch'ujbibe i t'an i yum barco yic'ot xnijca barco.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Mach wen jini lum am bʌ ti lʌc'ʌl ti' ja' cha'an i ñusañob i yorojlel tsʌñal. Jin cha'an lʌc'ʌl ti pejtyelelob ti pensali cha'an más wen mi loq'uelob majlel ya'ya'i. Yom c'otic ya' ti Fenice bʌ c'aba' bʌ lum ya' ti Creta mi ch'ujbi c'oticob. Jini ic' tyʌlem ti' ts'ejtyʌlel paso' q'uin mi' jats' ti' tyojel jini lum.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Che' ñac ti queji ti ñumel xuc'ul bʌ ic' ch'oyol bʌ ti sur ti' ña'tyʌyob ch'ujbiyʌch loq'uicob majlel bajche' yomob. Ti' cha' letsiyob ti' pam barco jini colem tsucul tyaq'uin tsa' bʌ i chocoyob ochel ti mal ja' cha'an xuc'lec barco. Ti loq'uiyob majlel ya' ti lʌc'ʌl ti' ja' joyol bʌ ti ja' bʌ lum Creta bʌ i c'aba'.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ti jumuc'lel ti' jats'ʌ toñel bʌ ic' jini barco. Ti ts'ejtyʌlel paso' q'uin ti tyʌli jini ic'. Ujtyel i ñumel ya' ti Creta ti' jats'ʌ barco.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Cha'an c'am mi' jats'e' ic' jini barco mach ch'ujbi lojon c majlel ba' com lojon c majlel. Jin cha'an ti cʌc'ʌ lojon majlel barco ba' mi' pʌye' majlel ic'.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ti ñumiyon lojon ti' pat jump'ej saj lum joyol bʌ ti ja' Clauda bʌ i c'aba' ba' ma' mi putyun ñumel p'ʌtyʌl bʌ ic'. Wocol ti mejliyon lojon ch'uy letsel ti' pam colem barco jini saj barco chʌncol bʌ lojon c tyujc'an majlel.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Ti lojon c letsʌ ti pam colem barco jini i saj bʌ. Che' jini ti lojon j c'ʌñʌ lia cha'an ti lojon c bejch'um cʌchʌ colem barco cha'an machic tyojp'ic. Ti wi'il cha'an ti lojon c bʌc'ñʌ ochic ti ji' lum Sirte bʌ i c'aba' ti lojon c ju'sʌ jini colem pisil mu' bʌ i chuque' ic' cha'an i wets'e' majlel barco. Che' jach ti lojon c lolon ac'ʌ ti cʌytyʌl ti pam ja'.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Ti yijc'ʌlel cha'an ti caj ti' wen jats'ʌyon lojon toñel bʌ ic' ti lojon c choco ochel ti mal ja' i cuch barco cha'an mach sujpic ti mal ja' barco.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ti yuxp'ejlel q'uin ti lojon j c'ʌb tic choco lojon ochel ti mal ja' pejtyelel chʌ bʌ an i cha'an barco.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Cabʌl q'uin ma'an ti lojon quilʌ q'uin mi ec'. Ti' wen jats'ʌyon lojon toñel bʌ ic'. Che' jini ti lojon c ña'tyʌ cha'an ma'ix mi quejel lojon j colel ti lojon cubi.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Cabʌl ora mach'an chʌ bʌ ti lojon c saj c'uxu. Pablo ti wa'le ya' ba'añob. Ti yʌlʌ: Winicob, más wen tsa'ic la' jac'beyon c t'an cha'an mach loq'uiconla majlel ti Creta cha'an machic lac ñusan wocol cha'an machic lac sʌt chʌ bʌ tyac an lac cha'an.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Wale mic subeñet: Mach la' pensalin. Tijicnisan la' pusic'al. Ma'ix mi quej la' sajtyel mi juntiquilic aunque mi quej la' sʌt la' barco.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 La' wujil isujm i cha'añon Dios. Mic cha'liben i toñel ti pejtyel c pusic'al. Sajmʌl ti ac'bʌlel Dios ti' choco tyʌlel ba'añon juntiquil ajtoñel i cha'an ch'oyol bʌ ti panchan.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Jini ti' subon: Mach a cha'len bʌq'uen, Pablo. Añʌch cha'an a mel a bʌ ba'an jini ñoj ñuc bʌ ye'tyel ya' ti Roma. Cha'an ti a caj Dios mi quej i cʌñʌtyan pejtyelelob añob wʌ' ti barco a wic'ot. Ma'an mi quej i sajtyelob ti ja'. Che' ti' subon jini tsa' bʌ i xiq'ui tyʌlel Dios.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Jin cha'an winicob, tijicnisan la' pusic'al. Mic ch'ujbin Dios. Cujil isujm mi quej i lu' cha'len bajche' ti' subon jini ajtoñel i cha'an tsa' bʌ i xiq'ui tyʌlel Dios ti panchan.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ic' mi' wets'onla majlel. Mi quej i yʌq'uen i jats' i bʌ barco ti ñʌc' pañimil joyol bʌ ti ja'. Che' ti yʌlʌ Pablo.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Cha'p'ejlix semana ti lojon c cha'le xʌmbal ti ja'. Che' jini ti c'otiyon lojon ti ja' Adria bʌ i c'aba'. Ac'bʌlelix. Ic' mi' wen wets'un barco. Ti xin ac'bʌlel jini xnijca barcojob ti queji i ña'tyañob lʌc'ʌlix mach c'ot ba'an lum.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ti' p'isiyob bajche' tyamel an i ye'bal ja'. An treinta y seis metro i tyʌmlel. Che' ti ts'itya' bej majli ti' cha' p'isiyob. An veintisiete metros.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Ti' bʌc'ñʌyob i jats' i bʌ barco ti colem tyun. Jin cha'an ti' chocoyob ochel ti ja' chʌmp'ej colem tsucul tyaq'uin ya' ti yit' barco cha'an xuc'lec jini barco. Añob i pensal ti ñumi ac'bal. Jintyo ti' pijtyʌbeyob i sʌc'an cha'an i q'uelob bajche' añob.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Jini xnijca barcojob ti' pensaliyob i puts'el. Ti' ju'sʌyob saj barco ti ja'. Che' bajche' mi quejel i choc ochel ti ja' ya' ti' jol barco jini colem tsucul tyaq'uin mu' bʌ i xuc'chocon barco ti' lolon cha'le.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pero Pablo ti' sube jini capitán yic'ot soldadojob: Mi ti puts'iyob jini xnijca barcojob jatyetla mach coletla. Che' ti yʌlʌ Pablo.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Jin cha'an jini soldadojob ti' tsepe i liajlel saj barco cha'an mi' pʌye' majlel ic'.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Che' yomox sʌc'an, Pablo ti' wen xiq'uiyob ti uch'el. Ti yʌlʌ: C'ʌlʌl cha'p'ej semana ma'an uch'emetla, ma'an wʌyemetla.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Wale mic subeñet ti wocol t'an cha'an ts'itya' uch'iquetla. Chʌ'ʌch yom cha'an mi la' cha' tyaj la' wersa. Ma'an majch mi quej i sajtyel ti ja'. Ma'an majch mi quej i saj low i bʌ. Che' ti yʌlʌ Pablo.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Che' ñac ti ujti i yʌle', Pablo ti' ch'ʌmʌ waj. Ya' ti' tyojlelob ti' sube Dios wocox i yʌlʌ. Che' jini ti' xet'e. Ti queji i c'uxe'.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Che' jini tijicña ti queji i yubiñob yaño' bʌ. Ti queji i c'uxob i waj je'el.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Doscientos setenta y seis ya' añon lojon ti mal barco.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ti uch'iyob jintyo ti wen ñajʌyob. Che' jini ti' chocoyob ochel ti ja' jini trigo bʌ cuchʌl tsa' bʌ cʌyle ti barco. Chʌ'ʌch ti' cha'leyob cha'an más sejb'ac barco.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Che' ti sʌc'ʌ, jini xnijca barcojob ma'an ti' cʌñʌyob jini pañimil. Pero ti yilʌyob jump'ej i xow ja'. An cabʌl ji' ya' ti ti' ja'. Jin cha'an ti' ña'tyʌyob mi ch'ujbi i yʌc' ochel barco ya' ti xow ja'.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Ti' tsepbeyob i liajlel jini tsucul tyaq'uin mu' bʌ i choc ochel ti ja' cha'an mi' xuc'chocon barco. Ya' ti' cʌyʌyob ti mal ja'. Ti' jitbeyob i liajlel jini tye' mu' bʌ i c'ʌñob cha'an i tyoj isan majlel barco. Ti' letsʌyob colem pisil mu' bʌ i chuque' ic' ya' ti' jol barco. Jini barco ti queji i lʌq'ue' majlel ya' ti ti' ja'.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ya' ti xiñil i xow ja' mu' bʌ i laja jats'ob i bʌ an che' bajche' saj wits p'uchul bʌ ji'. I jol barco ti ts'ʌp cʌyle ti mal ji'. Mach ch'ujbi i saj nijcan i bʌ. Jini ja' mu' bʌ i laja chocob i bʌ ti queji i chʌc jats' i yit barco. Ti queji i lu' tyop'el.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Jini soldadojob yom i tsʌnsañob jini xcʌcholob cha'an machic puts'icob majlel ti ñuxejel.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pero jini capitán yom i cotyan Pablo. Jin cha'an ma'an ti yʌq'ue i tsʌnsañob. Ti' xiq'uiyob jini yujilob ñuxejel i chocob i bʌ ti ja' cha'an c'otic ti lum.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Yic'ot jini yaño' bʌ mi ts'uytyʌlob majlel ti pam tabla o mi ti pam i xujt'il barco. Chʌ'ʌch ti lu' c'otiyob ti lum.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.