Atos 22

Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pablo ti queji ti t'an. Ti yʌlʌ: Pi'ʌlob, cʌscuñalob. Ñʌch'tyʌbeñonla bajche' mic subeñetla. Ma'an sajlic c mul cha'an jini tsa' bʌ ujti.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Che' ñac ti yubiyob mu' ti t'an ti' t'an hebreojob ti más ñʌch'leyob. Che' jini Pablo ti' subeyob.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Joñon israelon. Ti ch'ocʌyon ti Tarso ya' ti Cilicia. Pero wʌ' ti coliyon ti Jerusalén. Jini Gamaliel ti' cʌntisʌyon. Ti' lu' cʌntisʌyon bajche' an ti i mandar tyac lac yumob ti ñoj oniyix. Tic bele' ch'ujutisʌ Dios ti pejtyel c pusic'al lajal che' bajche'etla wale iliyi.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Wajali tic wen tyʌc'lʌ ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ti cʌc'ʌyob ti tsʌnsʌntyel. Tic chucu majlel ti chʌcol winicob x'ixicob.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Jini ñoj ñuc bʌ cura yic'ot año' bʌ ye'tyel yujilob isujm bajche' tic cha'le wajali como jiñob ti yʌc'oñob jun cha'an mic pʌs'en israelo' bʌ lac pi'ʌlob ya' ti Damasco. Ya' majlel muc'on c sʌclan ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an cʌchʌlob mic pʌyob tyʌlel wʌ' ti Jerusalén cha'an mi cʌq'uen i xot'ob i mul.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Ti xinq'uinil che' ñac majlel tyo muc'on ti bij che' lʌc'ʌlix mach c'otyon ti Damasco ti wa' ts'ʌjyi p'ʌtyʌl bʌ c'ajc ya' ba'añon ch'oyol bʌ ti chan.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ti yajliyon ti lum. Che' jini ti cubi ajt'an. Ti yʌlʌ: Saulo, Saulo, ¿chucoch ma' tyʌc'lañon?
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Che' jini tij c'ajtibe: ¿Majchetqui, c Yum? cho'on. Jini ti' jac'ʌ: Joñon Jesúson ch'oyolon bʌ ti Nazaret. Joñoñʌch chʌncol bʌ a tyʌc'lan. Che' ti yʌlʌ jini ajt'an.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Jini ya' bʌ añob quic'ot ti yilʌyob jini c'ajc. Pero ma'an ti yubiyob jini ajt'an tsa' bʌ i pejcʌyon.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Che' jini ti cʌlʌ: ¿Chuquiyes yom mic cha'len? c Yum, cho'on. Jini lac Yum ti' subon: Tyejchen. Cucu c'ʌlʌl ya' ti Damasco. Ya'i mi quej a subentyel chʌ bʌ yes yom a cha'len. Che' ti yʌlʌ jini ajt'an.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Jini p'ʌtyʌl bʌ c'ajc ti yotsʌyon ti xpojts'. Jin cha'an jini c pi'ʌlob ti xʌmbal ti' chucuyon majlel ti j c'ʌb cha'an c'oticon ti Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Ya'an juntiquil winic ya' ti Damasco Ananías bʌ i c'aba'. Jini mi' wen ch'ujbin i mandar Moisés. Pejtyelel israelob ya' bʌ chumulob ti Damasco mi' q'uel ti ñuc jini Ananías.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Jini Ananías ti tyʌli i q'uelon. Che' ñac ti c'oti ti yʌlʌ: Hermañu Saulo, la' cha' c'otic a wut, che'en. Ti jini jach bʌ ora ti cha' c'oti c wut. Ti queji quilan jini winic.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ananías ti' subon: Jini Dios tsa' bʌ i ch'ujbiyob lac yumob ti ñoj oniyix ti yajcʌyet ti ñoj oniyix cha'an mi' pʌs'eñet bajche' yom yʌq'ueñet a cha'len. Ti yʌq'uet a q'uel jini yoque tyoj bʌ. Ti yʌq'uet a wubin jini t'an tsa' bʌ yoque loq'ui ti ti'.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Jatyet mi quej a sub majlel i t'an Jesús ba'an pejtyelel quixtyañujob. Ma' subeñob jini tsa' bʌ a wilʌ, tsa' bʌ a wubi.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ixcu wale, ma' ma' chʌc pijtyan. Tyejchen. Ch'ʌmʌ ja'. Pejcan Jesús ti oración. C'ajtiben cha'an mi' ñusʌbeñet a mul. Che' ti' subon Ananías, che' ti yʌlʌ Pablo.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Pablo ti' bej cha'le t'an. Ti yʌlʌ: Che' ñac ti cha' tyʌliyon wʌ' ti Jerusalén ti ochiyon ti templo cha'an mic cha'len oración. Che' jini an chʌ bʌ ti quilʌ che' bajche' ti ñajal.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ti quilʌ lac Yum. Ti' subon: Loq'uen majlel ti ora jach wʌ' ti Jerusalén como ma'an mi quej i ch'ujbiñob bajche' mi quej a subeñob cha'an joñon. Che' ti' subentiyon ti lac Yum che' muc'on ti oración.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Che' jini joñon ti cʌlʌ: C Yum, wen yujilob isujm cha'an joñon ti ochiyon ti pejtyelel i templo israelob cha'an mi cats'ob cha'an mic pʌyob majlel ti cʌchol pejtyelel chʌncol bʌ i ch'ujbiñetyob.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Yic'ot che' ñac ti' tsʌnsʌyob Esteban ajtroñel bʌ a cha'an tsa' bʌ i cha'le t'an cha'añet ya' wa'alon je'el. Ti cʌc'ʌ c t'an yubil como joñon tij cʌñʌtyʌbeyob i tsuts bujc jini tsa' bʌ i tsʌnsʌyob Esteban.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Pero lac Yum ti' subon: Cucu. Mi quej c xiq'uet majlel ti ñajt ya' ba' mach bʌ israelob cha'an ma' subeñob c t'an.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ti' wen ñʌch'tyʌbeyob i t'an Pablo quixtyañujob jintyo ti yʌlʌ tsa' bʌ ujti i yʌle'. Che' jini jasʌl ti yubiyob. Ti cha' quejiyob ti c'am bʌ t'an: Ti yʌlʌyob: La' sajtic jini winic. Mach yom cuxtiyic, che' ti yʌlʌyob.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ti' bej cha'leyob c'am bʌ t'an jini quixtyañujob. Cabʌl ti' cha'le tsʌts bʌ t'an. Ti' choco letsel ts'ubejn cha'an i señʌjlel i mich'lel.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Jini ñuc bʌ soldado ti' xiq'ui i pʌyob ochel Pablo ti yotyot soldadojob. Ti' xiq'uiyob soldadojob i jats'e' ti pʌchij cha'an mi' sub i bʌ. Como jini ñuc bʌ soldado yom i yubin chucoch muc'ob ti c'am bʌ t'an pejtyelel quixtyañujob ti' contra Pablo.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Che' cʌchʌl Pablo cha'an i jats'ob, Pablo ti' pejcʌ jini capitán ya' bʌ wa'al. ¿Am ba ti la' wenta cha'an mi la' jats' juntiquil romano bʌ winic? Yic'ot je'el max tyo la' saj wʌc'on c mel c bʌ. Che' ti yʌlʌ Pablo.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Che' ñac ti yubibe i t'an Pablo jini capitán ti majli i suben jini ñuc bʌ soldado. Ti yʌlʌ: Wen q'uele a bʌ ame a niq'ui cha'len como romano bʌ winic jini Pablo.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Che' jini ti' lʌc'ʌ Pablo jini ñuc bʌ soldado. Ti' c'ajtibe: ¿Melel ba che' romanojet bʌ winic? che' jini ñuc bʌ soldado. Melelʌch, bajche' chʌncol a wʌle', che' Pablo.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Jini ñuc bʌ soldado ti yʌlʌ: Joñon yonlel tyaq'uin tic tyojo cha'an ochicon ti romano bʌ winic, che'en. Pablo ti' jac'ʌ: Pero joñon romanojon ti ch'ocʌyon. Che' ti yʌlʌ Pablo.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Jini colel bʌ i jats'ob Pablo ti wa' loq'uiyob ti' t'ejl. Jini ñuc bʌ soldado, che' ñac ti' ch'ʌmbe isujm cha'an romano bʌ winic Pablo, ti' wen bʌc'ñʌ cha'an ti' cʌchʌ.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Jini ñuc bʌ soldado wersa yom yubin chʌ bʌ och mi' jop'beñob i mul Pablo jini israelob. Ti yijc'ʌlel ti' ticbeyob i cadenajlel Pablo. Ti' xiq'uiyob i much'quiñob i bʌ jini ñuc bʌ curajob yic'ot año' bʌ ye'tyel ti Junta Suprema. Che' jini ti' pʌyʌ majlel Pablo ya' ba'añob.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.