Atos 22
Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NVT
1 Pablo ti queji ti t'an. Ti yʌlʌ: Pi'ʌlob, cʌscuñalob. Ñʌch'tyʌbeñonla bajche' mic subeñetla. Ma'an sajlic c mul cha'an jini tsa' bʌ ujti.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Che' ñac ti yubiyob mu' ti t'an ti' t'an hebreojob ti más ñʌch'leyob. Che' jini Pablo ti' subeyob.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Joñon israelon. Ti ch'ocʌyon ti Tarso ya' ti Cilicia. Pero wʌ' ti coliyon ti Jerusalén. Jini Gamaliel ti' cʌntisʌyon. Ti' lu' cʌntisʌyon bajche' an ti i mandar tyac lac yumob ti ñoj oniyix. Tic bele' ch'ujutisʌ Dios ti pejtyel c pusic'al lajal che' bajche'etla wale iliyi.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Wajali tic wen tyʌc'lʌ ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ti cʌc'ʌyob ti tsʌnsʌntyel. Tic chucu majlel ti chʌcol winicob x'ixicob.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Jini ñoj ñuc bʌ cura yic'ot año' bʌ ye'tyel yujilob isujm bajche' tic cha'le wajali como jiñob ti yʌc'oñob jun cha'an mic pʌs'en israelo' bʌ lac pi'ʌlob ya' ti Damasco. Ya' majlel muc'on c sʌclan ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an cʌchʌlob mic pʌyob tyʌlel wʌ' ti Jerusalén cha'an mi cʌq'uen i xot'ob i mul.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Ti xinq'uinil che' ñac majlel tyo muc'on ti bij che' lʌc'ʌlix mach c'otyon ti Damasco ti wa' ts'ʌjyi p'ʌtyʌl bʌ c'ajc ya' ba'añon ch'oyol bʌ ti chan.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ti yajliyon ti lum. Che' jini ti cubi ajt'an. Ti yʌlʌ: Saulo, Saulo, ¿chucoch ma' tyʌc'lañon?
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Che' jini tij c'ajtibe: ¿Majchetqui, c Yum? cho'on. Jini ti' jac'ʌ: Joñon Jesúson ch'oyolon bʌ ti Nazaret. Joñoñʌch chʌncol bʌ a tyʌc'lan. Che' ti yʌlʌ jini ajt'an.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Jini ya' bʌ añob quic'ot ti yilʌyob jini c'ajc. Pero ma'an ti yubiyob jini ajt'an tsa' bʌ i pejcʌyon.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Che' jini ti cʌlʌ: ¿Chuquiyes yom mic cha'len? c Yum, cho'on. Jini lac Yum ti' subon: Tyejchen. Cucu c'ʌlʌl ya' ti Damasco. Ya'i mi quej a subentyel chʌ bʌ yes yom a cha'len. Che' ti yʌlʌ jini ajt'an.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Jini p'ʌtyʌl bʌ c'ajc ti yotsʌyon ti xpojts'. Jin cha'an jini c pi'ʌlob ti xʌmbal ti' chucuyon majlel ti j c'ʌb cha'an c'oticon ti Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Ya'an juntiquil winic ya' ti Damasco Ananías bʌ i c'aba'. Jini mi' wen ch'ujbin i mandar Moisés. Pejtyelel israelob ya' bʌ chumulob ti Damasco mi' q'uel ti ñuc jini Ananías.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Jini Ananías ti tyʌli i q'uelon. Che' ñac ti c'oti ti yʌlʌ: Hermañu Saulo, la' cha' c'otic a wut, che'en. Ti jini jach bʌ ora ti cha' c'oti c wut. Ti queji quilan jini winic.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ananías ti' subon: Jini Dios tsa' bʌ i ch'ujbiyob lac yumob ti ñoj oniyix ti yajcʌyet ti ñoj oniyix cha'an mi' pʌs'eñet bajche' yom yʌq'ueñet a cha'len. Ti yʌq'uet a q'uel jini yoque tyoj bʌ. Ti yʌq'uet a wubin jini t'an tsa' bʌ yoque loq'ui ti ti'.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Jatyet mi quej a sub majlel i t'an Jesús ba'an pejtyelel quixtyañujob. Ma' subeñob jini tsa' bʌ a wilʌ, tsa' bʌ a wubi.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ixcu wale, ma' ma' chʌc pijtyan. Tyejchen. Ch'ʌmʌ ja'. Pejcan Jesús ti oración. C'ajtiben cha'an mi' ñusʌbeñet a mul. Che' ti' subon Ananías, che' ti yʌlʌ Pablo.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Pablo ti' bej cha'le t'an. Ti yʌlʌ: Che' ñac ti cha' tyʌliyon wʌ' ti Jerusalén ti ochiyon ti templo cha'an mic cha'len oración. Che' jini an chʌ bʌ ti quilʌ che' bajche' ti ñajal.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ti quilʌ lac Yum. Ti' subon: Loq'uen majlel ti ora jach wʌ' ti Jerusalén como ma'an mi quej i ch'ujbiñob bajche' mi quej a subeñob cha'an joñon. Che' ti' subentiyon ti lac Yum che' muc'on ti oración.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Che' jini joñon ti cʌlʌ: C Yum, wen yujilob isujm cha'an joñon ti ochiyon ti pejtyelel i templo israelob cha'an mi cats'ob cha'an mic pʌyob majlel ti cʌchol pejtyelel chʌncol bʌ i ch'ujbiñetyob.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Yic'ot che' ñac ti' tsʌnsʌyob Esteban ajtroñel bʌ a cha'an tsa' bʌ i cha'le t'an cha'añet ya' wa'alon je'el. Ti cʌc'ʌ c t'an yubil como joñon tij cʌñʌtyʌbeyob i tsuts bujc jini tsa' bʌ i tsʌnsʌyob Esteban.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pero lac Yum ti' subon: Cucu. Mi quej c xiq'uet majlel ti ñajt ya' ba' mach bʌ israelob cha'an ma' subeñob c t'an.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ti' wen ñʌch'tyʌbeyob i t'an Pablo quixtyañujob jintyo ti yʌlʌ tsa' bʌ ujti i yʌle'. Che' jini jasʌl ti yubiyob. Ti cha' quejiyob ti c'am bʌ t'an: Ti yʌlʌyob: La' sajtic jini winic. Mach yom cuxtiyic, che' ti yʌlʌyob.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ti' bej cha'leyob c'am bʌ t'an jini quixtyañujob. Cabʌl ti' cha'le tsʌts bʌ t'an. Ti' choco letsel ts'ubejn cha'an i señʌjlel i mich'lel.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Jini ñuc bʌ soldado ti' xiq'ui i pʌyob ochel Pablo ti yotyot soldadojob. Ti' xiq'uiyob soldadojob i jats'e' ti pʌchij cha'an mi' sub i bʌ. Como jini ñuc bʌ soldado yom i yubin chucoch muc'ob ti c'am bʌ t'an pejtyelel quixtyañujob ti' contra Pablo.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Che' cʌchʌl Pablo cha'an i jats'ob, Pablo ti' pejcʌ jini capitán ya' bʌ wa'al. ¿Am ba ti la' wenta cha'an mi la' jats' juntiquil romano bʌ winic? Yic'ot je'el max tyo la' saj wʌc'on c mel c bʌ. Che' ti yʌlʌ Pablo.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Che' ñac ti yubibe i t'an Pablo jini capitán ti majli i suben jini ñuc bʌ soldado. Ti yʌlʌ: Wen q'uele a bʌ ame a niq'ui cha'len como romano bʌ winic jini Pablo.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Che' jini ti' lʌc'ʌ Pablo jini ñuc bʌ soldado. Ti' c'ajtibe: ¿Melel ba che' romanojet bʌ winic? che' jini ñuc bʌ soldado. Melelʌch, bajche' chʌncol a wʌle', che' Pablo.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Jini ñuc bʌ soldado ti yʌlʌ: Joñon yonlel tyaq'uin tic tyojo cha'an ochicon ti romano bʌ winic, che'en. Pablo ti' jac'ʌ: Pero joñon romanojon ti ch'ocʌyon. Che' ti yʌlʌ Pablo.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Jini colel bʌ i jats'ob Pablo ti wa' loq'uiyob ti' t'ejl. Jini ñuc bʌ soldado, che' ñac ti' ch'ʌmbe isujm cha'an romano bʌ winic Pablo, ti' wen bʌc'ñʌ cha'an ti' cʌchʌ.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Jini ñuc bʌ soldado wersa yom yubin chʌ bʌ och mi' jop'beñob i mul Pablo jini israelob. Ti yijc'ʌlel ti' ticbeyob i cadenajlel Pablo. Ti' xiq'uiyob i much'quiñob i bʌ jini ñuc bʌ curajob yic'ot año' bʌ ye'tyel ti Junta Suprema. Che' jini ti' pʌyʌ majlel Pablo ya' ba'añob.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.