Atos 22
Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NTLH
1 Pablo ti queji ti t'an. Ti yʌlʌ: Pi'ʌlob, cʌscuñalob. Ñʌch'tyʌbeñonla bajche' mic subeñetla. Ma'an sajlic c mul cha'an jini tsa' bʌ ujti.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Che' ñac ti yubiyob mu' ti t'an ti' t'an hebreojob ti más ñʌch'leyob. Che' jini Pablo ti' subeyob.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Joñon israelon. Ti ch'ocʌyon ti Tarso ya' ti Cilicia. Pero wʌ' ti coliyon ti Jerusalén. Jini Gamaliel ti' cʌntisʌyon. Ti' lu' cʌntisʌyon bajche' an ti i mandar tyac lac yumob ti ñoj oniyix. Tic bele' ch'ujutisʌ Dios ti pejtyel c pusic'al lajal che' bajche'etla wale iliyi.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Wajali tic wen tyʌc'lʌ ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ti cʌc'ʌyob ti tsʌnsʌntyel. Tic chucu majlel ti chʌcol winicob x'ixicob.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Jini ñoj ñuc bʌ cura yic'ot año' bʌ ye'tyel yujilob isujm bajche' tic cha'le wajali como jiñob ti yʌc'oñob jun cha'an mic pʌs'en israelo' bʌ lac pi'ʌlob ya' ti Damasco. Ya' majlel muc'on c sʌclan ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an cʌchʌlob mic pʌyob tyʌlel wʌ' ti Jerusalén cha'an mi cʌq'uen i xot'ob i mul.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Ti xinq'uinil che' ñac majlel tyo muc'on ti bij che' lʌc'ʌlix mach c'otyon ti Damasco ti wa' ts'ʌjyi p'ʌtyʌl bʌ c'ajc ya' ba'añon ch'oyol bʌ ti chan.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ti yajliyon ti lum. Che' jini ti cubi ajt'an. Ti yʌlʌ: Saulo, Saulo, ¿chucoch ma' tyʌc'lañon?
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Che' jini tij c'ajtibe: ¿Majchetqui, c Yum? cho'on. Jini ti' jac'ʌ: Joñon Jesúson ch'oyolon bʌ ti Nazaret. Joñoñʌch chʌncol bʌ a tyʌc'lan. Che' ti yʌlʌ jini ajt'an.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Jini ya' bʌ añob quic'ot ti yilʌyob jini c'ajc. Pero ma'an ti yubiyob jini ajt'an tsa' bʌ i pejcʌyon.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Che' jini ti cʌlʌ: ¿Chuquiyes yom mic cha'len? c Yum, cho'on. Jini lac Yum ti' subon: Tyejchen. Cucu c'ʌlʌl ya' ti Damasco. Ya'i mi quej a subentyel chʌ bʌ yes yom a cha'len. Che' ti yʌlʌ jini ajt'an.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Jini p'ʌtyʌl bʌ c'ajc ti yotsʌyon ti xpojts'. Jin cha'an jini c pi'ʌlob ti xʌmbal ti' chucuyon majlel ti j c'ʌb cha'an c'oticon ti Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Ya'an juntiquil winic ya' ti Damasco Ananías bʌ i c'aba'. Jini mi' wen ch'ujbin i mandar Moisés. Pejtyelel israelob ya' bʌ chumulob ti Damasco mi' q'uel ti ñuc jini Ananías.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Jini Ananías ti tyʌli i q'uelon. Che' ñac ti c'oti ti yʌlʌ: Hermañu Saulo, la' cha' c'otic a wut, che'en. Ti jini jach bʌ ora ti cha' c'oti c wut. Ti queji quilan jini winic.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ananías ti' subon: Jini Dios tsa' bʌ i ch'ujbiyob lac yumob ti ñoj oniyix ti yajcʌyet ti ñoj oniyix cha'an mi' pʌs'eñet bajche' yom yʌq'ueñet a cha'len. Ti yʌq'uet a q'uel jini yoque tyoj bʌ. Ti yʌq'uet a wubin jini t'an tsa' bʌ yoque loq'ui ti ti'.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Jatyet mi quej a sub majlel i t'an Jesús ba'an pejtyelel quixtyañujob. Ma' subeñob jini tsa' bʌ a wilʌ, tsa' bʌ a wubi.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ixcu wale, ma' ma' chʌc pijtyan. Tyejchen. Ch'ʌmʌ ja'. Pejcan Jesús ti oración. C'ajtiben cha'an mi' ñusʌbeñet a mul. Che' ti' subon Ananías, che' ti yʌlʌ Pablo.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Pablo ti' bej cha'le t'an. Ti yʌlʌ: Che' ñac ti cha' tyʌliyon wʌ' ti Jerusalén ti ochiyon ti templo cha'an mic cha'len oración. Che' jini an chʌ bʌ ti quilʌ che' bajche' ti ñajal.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ti quilʌ lac Yum. Ti' subon: Loq'uen majlel ti ora jach wʌ' ti Jerusalén como ma'an mi quej i ch'ujbiñob bajche' mi quej a subeñob cha'an joñon. Che' ti' subentiyon ti lac Yum che' muc'on ti oración.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Che' jini joñon ti cʌlʌ: C Yum, wen yujilob isujm cha'an joñon ti ochiyon ti pejtyelel i templo israelob cha'an mi cats'ob cha'an mic pʌyob majlel ti cʌchol pejtyelel chʌncol bʌ i ch'ujbiñetyob.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Yic'ot che' ñac ti' tsʌnsʌyob Esteban ajtroñel bʌ a cha'an tsa' bʌ i cha'le t'an cha'añet ya' wa'alon je'el. Ti cʌc'ʌ c t'an yubil como joñon tij cʌñʌtyʌbeyob i tsuts bujc jini tsa' bʌ i tsʌnsʌyob Esteban.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Pero lac Yum ti' subon: Cucu. Mi quej c xiq'uet majlel ti ñajt ya' ba' mach bʌ israelob cha'an ma' subeñob c t'an.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ti' wen ñʌch'tyʌbeyob i t'an Pablo quixtyañujob jintyo ti yʌlʌ tsa' bʌ ujti i yʌle'. Che' jini jasʌl ti yubiyob. Ti cha' quejiyob ti c'am bʌ t'an: Ti yʌlʌyob: La' sajtic jini winic. Mach yom cuxtiyic, che' ti yʌlʌyob.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ti' bej cha'leyob c'am bʌ t'an jini quixtyañujob. Cabʌl ti' cha'le tsʌts bʌ t'an. Ti' choco letsel ts'ubejn cha'an i señʌjlel i mich'lel.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Jini ñuc bʌ soldado ti' xiq'ui i pʌyob ochel Pablo ti yotyot soldadojob. Ti' xiq'uiyob soldadojob i jats'e' ti pʌchij cha'an mi' sub i bʌ. Como jini ñuc bʌ soldado yom i yubin chucoch muc'ob ti c'am bʌ t'an pejtyelel quixtyañujob ti' contra Pablo.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Che' cʌchʌl Pablo cha'an i jats'ob, Pablo ti' pejcʌ jini capitán ya' bʌ wa'al. ¿Am ba ti la' wenta cha'an mi la' jats' juntiquil romano bʌ winic? Yic'ot je'el max tyo la' saj wʌc'on c mel c bʌ. Che' ti yʌlʌ Pablo.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Che' ñac ti yubibe i t'an Pablo jini capitán ti majli i suben jini ñuc bʌ soldado. Ti yʌlʌ: Wen q'uele a bʌ ame a niq'ui cha'len como romano bʌ winic jini Pablo.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Che' jini ti' lʌc'ʌ Pablo jini ñuc bʌ soldado. Ti' c'ajtibe: ¿Melel ba che' romanojet bʌ winic? che' jini ñuc bʌ soldado. Melelʌch, bajche' chʌncol a wʌle', che' Pablo.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Jini ñuc bʌ soldado ti yʌlʌ: Joñon yonlel tyaq'uin tic tyojo cha'an ochicon ti romano bʌ winic, che'en. Pablo ti' jac'ʌ: Pero joñon romanojon ti ch'ocʌyon. Che' ti yʌlʌ Pablo.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Jini colel bʌ i jats'ob Pablo ti wa' loq'uiyob ti' t'ejl. Jini ñuc bʌ soldado, che' ñac ti' ch'ʌmbe isujm cha'an romano bʌ winic Pablo, ti' wen bʌc'ñʌ cha'an ti' cʌchʌ.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Jini ñuc bʌ soldado wersa yom yubin chʌ bʌ och mi' jop'beñob i mul Pablo jini israelob. Ti yijc'ʌlel ti' ticbeyob i cadenajlel Pablo. Ti' xiq'uiyob i much'quiñob i bʌ jini ñuc bʌ curajob yic'ot año' bʌ ye'tyel ti Junta Suprema. Che' jini ti' pʌyʌ majlel Pablo ya' ba'añob.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.