Atos 22
Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NAA
1 Pablo ti queji ti t'an. Ti yʌlʌ: Pi'ʌlob, cʌscuñalob. Ñʌch'tyʌbeñonla bajche' mic subeñetla. Ma'an sajlic c mul cha'an jini tsa' bʌ ujti.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Che' ñac ti yubiyob mu' ti t'an ti' t'an hebreojob ti más ñʌch'leyob. Che' jini Pablo ti' subeyob.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Joñon israelon. Ti ch'ocʌyon ti Tarso ya' ti Cilicia. Pero wʌ' ti coliyon ti Jerusalén. Jini Gamaliel ti' cʌntisʌyon. Ti' lu' cʌntisʌyon bajche' an ti i mandar tyac lac yumob ti ñoj oniyix. Tic bele' ch'ujutisʌ Dios ti pejtyel c pusic'al lajal che' bajche'etla wale iliyi.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Wajali tic wen tyʌc'lʌ ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ti cʌc'ʌyob ti tsʌnsʌntyel. Tic chucu majlel ti chʌcol winicob x'ixicob.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Jini ñoj ñuc bʌ cura yic'ot año' bʌ ye'tyel yujilob isujm bajche' tic cha'le wajali como jiñob ti yʌc'oñob jun cha'an mic pʌs'en israelo' bʌ lac pi'ʌlob ya' ti Damasco. Ya' majlel muc'on c sʌclan ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an cʌchʌlob mic pʌyob tyʌlel wʌ' ti Jerusalén cha'an mi cʌq'uen i xot'ob i mul.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ti xinq'uinil che' ñac majlel tyo muc'on ti bij che' lʌc'ʌlix mach c'otyon ti Damasco ti wa' ts'ʌjyi p'ʌtyʌl bʌ c'ajc ya' ba'añon ch'oyol bʌ ti chan.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ti yajliyon ti lum. Che' jini ti cubi ajt'an. Ti yʌlʌ: Saulo, Saulo, ¿chucoch ma' tyʌc'lañon?
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Che' jini tij c'ajtibe: ¿Majchetqui, c Yum? cho'on. Jini ti' jac'ʌ: Joñon Jesúson ch'oyolon bʌ ti Nazaret. Joñoñʌch chʌncol bʌ a tyʌc'lan. Che' ti yʌlʌ jini ajt'an.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Jini ya' bʌ añob quic'ot ti yilʌyob jini c'ajc. Pero ma'an ti yubiyob jini ajt'an tsa' bʌ i pejcʌyon.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Che' jini ti cʌlʌ: ¿Chuquiyes yom mic cha'len? c Yum, cho'on. Jini lac Yum ti' subon: Tyejchen. Cucu c'ʌlʌl ya' ti Damasco. Ya'i mi quej a subentyel chʌ bʌ yes yom a cha'len. Che' ti yʌlʌ jini ajt'an.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Jini p'ʌtyʌl bʌ c'ajc ti yotsʌyon ti xpojts'. Jin cha'an jini c pi'ʌlob ti xʌmbal ti' chucuyon majlel ti j c'ʌb cha'an c'oticon ti Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ya'an juntiquil winic ya' ti Damasco Ananías bʌ i c'aba'. Jini mi' wen ch'ujbin i mandar Moisés. Pejtyelel israelob ya' bʌ chumulob ti Damasco mi' q'uel ti ñuc jini Ananías.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Jini Ananías ti tyʌli i q'uelon. Che' ñac ti c'oti ti yʌlʌ: Hermañu Saulo, la' cha' c'otic a wut, che'en. Ti jini jach bʌ ora ti cha' c'oti c wut. Ti queji quilan jini winic.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ananías ti' subon: Jini Dios tsa' bʌ i ch'ujbiyob lac yumob ti ñoj oniyix ti yajcʌyet ti ñoj oniyix cha'an mi' pʌs'eñet bajche' yom yʌq'ueñet a cha'len. Ti yʌq'uet a q'uel jini yoque tyoj bʌ. Ti yʌq'uet a wubin jini t'an tsa' bʌ yoque loq'ui ti ti'.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Jatyet mi quej a sub majlel i t'an Jesús ba'an pejtyelel quixtyañujob. Ma' subeñob jini tsa' bʌ a wilʌ, tsa' bʌ a wubi.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ixcu wale, ma' ma' chʌc pijtyan. Tyejchen. Ch'ʌmʌ ja'. Pejcan Jesús ti oración. C'ajtiben cha'an mi' ñusʌbeñet a mul. Che' ti' subon Ananías, che' ti yʌlʌ Pablo.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Pablo ti' bej cha'le t'an. Ti yʌlʌ: Che' ñac ti cha' tyʌliyon wʌ' ti Jerusalén ti ochiyon ti templo cha'an mic cha'len oración. Che' jini an chʌ bʌ ti quilʌ che' bajche' ti ñajal.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ti quilʌ lac Yum. Ti' subon: Loq'uen majlel ti ora jach wʌ' ti Jerusalén como ma'an mi quej i ch'ujbiñob bajche' mi quej a subeñob cha'an joñon. Che' ti' subentiyon ti lac Yum che' muc'on ti oración.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Che' jini joñon ti cʌlʌ: C Yum, wen yujilob isujm cha'an joñon ti ochiyon ti pejtyelel i templo israelob cha'an mi cats'ob cha'an mic pʌyob majlel ti cʌchol pejtyelel chʌncol bʌ i ch'ujbiñetyob.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Yic'ot che' ñac ti' tsʌnsʌyob Esteban ajtroñel bʌ a cha'an tsa' bʌ i cha'le t'an cha'añet ya' wa'alon je'el. Ti cʌc'ʌ c t'an yubil como joñon tij cʌñʌtyʌbeyob i tsuts bujc jini tsa' bʌ i tsʌnsʌyob Esteban.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Pero lac Yum ti' subon: Cucu. Mi quej c xiq'uet majlel ti ñajt ya' ba' mach bʌ israelob cha'an ma' subeñob c t'an.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ti' wen ñʌch'tyʌbeyob i t'an Pablo quixtyañujob jintyo ti yʌlʌ tsa' bʌ ujti i yʌle'. Che' jini jasʌl ti yubiyob. Ti cha' quejiyob ti c'am bʌ t'an: Ti yʌlʌyob: La' sajtic jini winic. Mach yom cuxtiyic, che' ti yʌlʌyob.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ti' bej cha'leyob c'am bʌ t'an jini quixtyañujob. Cabʌl ti' cha'le tsʌts bʌ t'an. Ti' choco letsel ts'ubejn cha'an i señʌjlel i mich'lel.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Jini ñuc bʌ soldado ti' xiq'ui i pʌyob ochel Pablo ti yotyot soldadojob. Ti' xiq'uiyob soldadojob i jats'e' ti pʌchij cha'an mi' sub i bʌ. Como jini ñuc bʌ soldado yom i yubin chucoch muc'ob ti c'am bʌ t'an pejtyelel quixtyañujob ti' contra Pablo.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Che' cʌchʌl Pablo cha'an i jats'ob, Pablo ti' pejcʌ jini capitán ya' bʌ wa'al. ¿Am ba ti la' wenta cha'an mi la' jats' juntiquil romano bʌ winic? Yic'ot je'el max tyo la' saj wʌc'on c mel c bʌ. Che' ti yʌlʌ Pablo.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Che' ñac ti yubibe i t'an Pablo jini capitán ti majli i suben jini ñuc bʌ soldado. Ti yʌlʌ: Wen q'uele a bʌ ame a niq'ui cha'len como romano bʌ winic jini Pablo.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Che' jini ti' lʌc'ʌ Pablo jini ñuc bʌ soldado. Ti' c'ajtibe: ¿Melel ba che' romanojet bʌ winic? che' jini ñuc bʌ soldado. Melelʌch, bajche' chʌncol a wʌle', che' Pablo.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Jini ñuc bʌ soldado ti yʌlʌ: Joñon yonlel tyaq'uin tic tyojo cha'an ochicon ti romano bʌ winic, che'en. Pablo ti' jac'ʌ: Pero joñon romanojon ti ch'ocʌyon. Che' ti yʌlʌ Pablo.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Jini colel bʌ i jats'ob Pablo ti wa' loq'uiyob ti' t'ejl. Jini ñuc bʌ soldado, che' ñac ti' ch'ʌmbe isujm cha'an romano bʌ winic Pablo, ti' wen bʌc'ñʌ cha'an ti' cʌchʌ.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Jini ñuc bʌ soldado wersa yom yubin chʌ bʌ och mi' jop'beñob i mul Pablo jini israelob. Ti yijc'ʌlel ti' ticbeyob i cadenajlel Pablo. Ti' xiq'uiyob i much'quiñob i bʌ jini ñuc bʌ curajob yic'ot año' bʌ ye'tyel ti Junta Suprema. Che' jini ti' pʌyʌ majlel Pablo ya' ba'añob.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.