Marcos 12

Chaʼ suʼwe nu nchkwiʼ chaʼ ʼin Jesucristo nu nka xʼnaan (CTPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kanꞌ mdyisnan Jesús ngwaꞌu ska chaꞌ tiya ꞌin neꞌ nu nduun kwiꞌ seꞌen ndiꞌin yu:
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Xa nu wa tiya koꞌ chaꞌ kuwin mta chi kutun, kanꞌ ngulo yu tñan ꞌin msu ꞌin yu chaꞌ tsaa seꞌen ndiꞌin nten kanꞌ, tsaa yꞌya msu chinꞌ nan nu ndiꞌin chaꞌ kanun ꞌin yu.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Bra ti msñi neꞌ nu ndiꞌin loo tñan kanꞌ ꞌin msu nu tka mdiyan ti, mjiꞌin neꞌ ꞌin msu kanꞌ; ja ska mta chi kutun mda neꞌ ku xꞌnan loꞌoo kanꞌ.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Xiyaꞌ ngulo xꞌnan loꞌoo ꞌin xka msu chaꞌ tsaa naꞌan msu kanꞌ ꞌin yka kwiñii ꞌin yu. Xiyaꞌ yꞌni liyeꞌ tiꞌ neꞌ kanꞌ ꞌin msu nu mdiyan seꞌen ndiꞌin neꞌ. Mjiꞌin ndukunꞌ neꞌ ke msu kanꞌ, nguun neꞌ kee ꞌin msu kanꞌ.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Xiyaꞌ ngulo xꞌnan kanꞌ tñan ꞌin xka msu, loꞌo yjwi neꞌ ꞌin msu kanꞌ bra kanꞌ. Tyun msu msuꞌwa xꞌnan chaꞌ tsaa yꞌya neꞌ mta chi kutun kanꞌ, kwiꞌ yꞌni liyeꞌ ꞌa tiꞌ nten kanꞌ ꞌin taꞌa msu nu ndyaa seꞌen ndiꞌin neꞌ. Wa mdiya msu nu mjiꞌin ti neꞌ ꞌin, loꞌo mdiya nu yjwi neꞌ ꞌin.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Xka ti nten nganun ꞌin xꞌnan loꞌoo kanꞌ, ti kwiꞌ lka sñiꞌ yu nu ndiya la tiꞌ yu. Loꞌo ngulo xꞌnan loꞌoo ꞌin sñiꞌ kanꞌ bra kanꞌ, chaꞌ tsaa naꞌan ꞌin nten nu tiꞌí tiꞌ kanꞌ. “Ja chan tukwa neꞌ chaꞌ nchkwiꞌ sñiěnꞌ” mskeꞌ tiꞌ xꞌnan kanꞌ.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Bra nu naꞌan nten tiꞌí tiꞌ kanꞌ ꞌin sñiꞌ xꞌnan loꞌoo kanꞌ, bra ti mdyisnan neꞌ ykwiꞌ neꞌ loꞌo taꞌa neꞌ: “Yu kwa ka xꞌnan yka re nde loo la” ndukwin neꞌ ꞌin taꞌa neꞌ. “Suꞌwe la si taꞌaan kujwian ꞌin yu kwa bra ti, chaꞌ kanun yka re ꞌñaan bra kanꞌ” ndukwin neꞌ.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Kanꞌ chaꞌ msñi neꞌ kanꞌ ꞌin sñiꞌ xꞌnan loꞌoo kanꞌ, yjwi neꞌ ꞌin yu; mxkwan neꞌ ꞌin ayman kanꞌ chunꞌ loꞌoo.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Bra kanꞌ mnichaꞌ Jesús ꞌin nten nu wa ynan chaꞌ tiya kanꞌ:
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’¿Ja ya chkwiꞌ wan lo kityi ꞌin Ndiose seꞌen ndukwa chaꞌ re a?:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Nu lka Xꞌnaan, yꞌni Ni chaꞌ ngwañaꞌan ngwa chaꞌ kanꞌ, kanꞌ chaꞌ nduwe ꞌa tianꞌ ꞌin chaꞌ tnun kanꞌ.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Loꞌo msinꞌ ꞌa tiꞌ neꞌ nu lka ndloo kanꞌ ꞌin Jesús bra kanꞌ, chaꞌ ngwa biyaꞌ tiꞌ neꞌ chaꞌ wa ykwiꞌ Jesús chaꞌ ꞌin ykwiꞌ neꞌ, laja nu ngwaꞌu yu chaꞌ tiya kanꞌ ꞌin nten. Xñi neꞌ kanꞌ ꞌin Jesús, ngwa tiꞌ neꞌ; loꞌo ja ngwa ꞌin neꞌ, chaꞌ ntsen neꞌ ꞌin nten kaꞌan kanꞌ. Kanꞌ chaꞌ mdoꞌo neꞌ nu tnun nchka kanꞌ, ndyaa neꞌ bra kanꞌ.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Chunꞌ ndiꞌin la msuꞌwa neꞌ nu tnun nchka kanꞌ tukwa snan neꞌ fariseo, kwiꞌ ngwañaꞌan msuꞌwa neꞌ la chinꞌ nten nu ꞌin ree Herodes, chaꞌ tsaa neꞌ seꞌen ndiꞌin Jesús. Wa ngulo neꞌ tñan ꞌin neꞌ chaꞌ kunaan neꞌ ska chaꞌ nu nchkwiꞌ yu, chaꞌ ka xtya neꞌ kiꞌya ꞌin yu siꞌya chaꞌ kanꞌ.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Bra wa mdiyan neꞌ kanꞌ seꞌen ndiꞌin yu, ykwiꞌ neꞌ loꞌo yu bra kanꞌ:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Mgii tiꞌ Jesús chaꞌ tukwa chaꞌ ndaꞌan tiye neꞌ kanꞌ.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Kanꞌ mda neꞌ ska tñi ꞌin yu, loꞌo mnichaꞌ Jesús ꞌin neꞌ bra kanꞌ:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 ―Suꞌwe ―ndukwin Jesús bra kanꞌ―, ta wan nchga nan nu ndiꞌin chaꞌ ta wan ꞌin ree tlyu kanꞌ sikwa; kwiꞌ ngwañaꞌan, taa wan ꞌin Ndiose nchga nan nu ndiꞌin chaꞌ taa wan ꞌin Ni.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Chunꞌ ndiꞌin la mdiyan chinꞌ neꞌ saduceo seꞌen ndiꞌin Jesús; neꞌ kanꞌ ni, ja ndyaa ñaꞌan tiꞌ neꞌ chaꞌ ti tyuꞌu ayman xiyaꞌ. Mnichaꞌ neꞌ kanꞌ ꞌin Jesús bra kanꞌ:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 ―Mstru ―ndukwin neꞌ kanꞌ―, wa sꞌni ngwaꞌan ayman Moisés ska chaꞌ lo kityi chaꞌ ꞌin taꞌa ngula nten. Xa wa ngujwi ska nten ni, si wa mjwi kwilyoꞌo yu loꞌo ja ya kaja sñiꞌ yu, bra kanꞌ ndiya tñan ꞌin taꞌa ngula yu nu ti ndiꞌin ska ti chaꞌ kaja kwilyoꞌo yu loꞌo nu kunaꞌan kwilyoꞌo ayman taꞌa yu. Kanꞌ chkwiꞌ neꞌ ꞌin sñiꞌ nu kala kulo ꞌin neꞌ chaꞌ sñiꞌ yu kiꞌyu nu wa ngujwi lka yu, chaꞌ ja kanaꞌ nin yu nu wa ngujwi kanꞌ. Ngwañaꞌan ykwiꞌ Moisés nu ngwa sꞌni.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 ¿Ni sa ñaꞌan ka chaꞌ ni a? Mdiya ska yaꞌ mdiꞌin kati yu kiꞌyu, xkwiꞌ taꞌa ngula neꞌ. Kanꞌ mjwi kwilyoꞌo nu kula la, loꞌo ndla ti ngujwi yu bra kanꞌ, loꞌo ja ya kaja sñiꞌ neꞌ.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Kwiꞌ ngwañaꞌan mjwi kwilyoꞌo nu kunaꞌan kanꞌ loꞌo xka yu taꞌa ngula ayman kanꞌ. Ti kwiꞌ ti chaꞌ ngwa, ngujwi nu kiꞌyu kanꞌ, loꞌo ja ya kaja sñiꞌ neꞌ. Xiyaꞌ mjwi kwilyoꞌo nu kunaꞌan kanꞌ loꞌo xka yu taꞌa ayman kanꞌ.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Kwiꞌ ngwañaꞌan ngwa chaꞌ loꞌo taꞌa kati yu kiꞌyu kanꞌ. Ja mjwi sñiꞌ neꞌ siyaꞌ ti. Xa wa mdyii chaꞌ, ngujwi nu kunaꞌan kanꞌ bra kanꞌ.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Bra nu tyuꞌu nchga ayman xiyaꞌ ni, ¿ti ka nu ka kwilyoꞌo nu kunaꞌan kanꞌ a?, chunꞌ taꞌa kati yu kiꞌyu kanꞌ wa mdiꞌin loꞌo nu kunaꞌan kanꞌ.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 ―Ja jlyo tiꞌ wan siyaꞌ ti ―ndukwin Jesús ꞌin neꞌ kanꞌ―, chaꞌ ja nchka biyaꞌ tiꞌ wan sa ñaꞌan lka chaꞌ nu ndukwa lo kityi ꞌin Ndiose. Ja ndiꞌya wan kwenta sa ñaꞌan chaꞌ tnun ꞌa nu nchka ꞌin Ndiose kuꞌni.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Xa nu tyuꞌu nchga ayman xiyaꞌ, ja ndiꞌin chaꞌ kaja kwilyoꞌo nten bra kanꞌ, ja ta ꞌa neꞌ sñiꞌ neꞌ chaꞌ ka kuxiin nten. Sa ñaꞌan ndiꞌin angajle nde seꞌen ndiꞌin Ndiose, ngwañaꞌan tyiꞌin nten bra kanꞌ.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 ¿Ta ja ya tsaa ñaꞌan tiꞌ wan chaꞌ tyuꞌu ayman xiyaꞌ a? ¿Ta ja ya chkwiꞌ wan lo kityi nu ngwaꞌan ayman Moisés nu ngwa sꞌni a? Suꞌwe la si chkwiꞌ wan lo kityi kanꞌ sa ñaꞌan ndukwa chaꞌ ꞌin yka kicheꞌ kanꞌ, seꞌen nu ykwiꞌ Ndiose loꞌo Moisés: “Ndiose Xꞌnan Abraham lkaǎn” ndukwin Ni ꞌin Moisés, “kwiꞌ Ndiose Xꞌnan Isaac lkaǎn, kwiꞌ Ndiose Xꞌnan Jacob lkaǎn” ndukwin Ni.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Ja ndukwin kityi kanꞌ chaꞌ nan wa ngwa Ndiose Xꞌnan ayman kanꞌ, chunꞌ ti lka Ndiose Xꞌnan neꞌ kanꞌ sa bra nu ni. Kwiꞌ ngwañaꞌan lka Ndiose Xꞌnan nchga nten luꞌu. Kanꞌ chaꞌ ndukwiǐn chaꞌ ja ngwa biyaꞌ tiꞌ wan siyaꞌ ti ―ndukwin Jesús ꞌin neꞌ saduceo kanꞌ.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Loꞌo mdiyan ska mstru nu nduꞌu chaꞌ joꞌo nde seꞌen ndiꞌin Jesús bra kanꞌ. Wa ynan mstru kanꞌ bra nu mxkwen neꞌ kanꞌ ꞌin Jesús, sa ñaꞌan ngwa chaꞌ suꞌwe ꞌa ykwiꞌ Jesús loꞌo neꞌ. Loꞌo mnichaꞌ mstru kanꞌ ꞌin Jesús bra kanꞌ:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Bra kanꞌ mxkwen Jesús ꞌin mstru kanꞌ:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Ndiꞌin chaꞌ tyukwi ti tiye wan tyiꞌin chaꞌ ꞌwan loꞌo Ndiose nu lka Xꞌnan wan; ndiꞌin chaꞌ ka luwi kasiya ꞌwan, kwiꞌ tyiꞌin chaꞌ ꞌwan loꞌo Ndiose loꞌo nchga chaꞌ tiya nu ndiꞌin ke wan, sa ñaꞌan yaꞌ nu ka ꞌwan tyiꞌin chaꞌ ꞌwan loꞌo Ni” ―ndukwin Jesús ꞌin yu―.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Kwiꞌ ngwañaꞌan ndukwa xka chaꞌ: “Chka tꞌnan tiꞌ wan ꞌin taꞌa nten wan sa ñaꞌan ka bra nu nchka tꞌnan tiꞌ wan ꞌwan, ti ykwiꞌ ti wan.” Ja ndiya xka tñan nu ndloo la ꞌñaan chaꞌ kuꞌnian, ska lo ti tñan re ―ndukwin Jesús.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 ―Chaꞌ nu ñi nchkwiiꞌ, mstru ―ndukwin mstru kanꞌ ꞌin Jesús―, chañi chaꞌ nu nchkwiiꞌ chaꞌ ska ti Ndiose nu chañi chaꞌ lka Ni Xꞌnaan; ja ndiya xka nu lka xꞌnaan.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Kwiꞌ ngwañaꞌan, tyukwi ti tiyean ndiꞌin chaꞌ tyiꞌin chaꞌ ꞌñaan loꞌo Ni loꞌo nchga chaꞌ tiya nu ndiꞌin kean, sa ñaꞌan yaꞌ nu ka tyiꞌin chaꞌ ꞌñaan loꞌo Ni; ndiꞌin chaꞌ kuꞌnian ngwañaꞌan. Loꞌo ndiꞌin chaꞌ chka tꞌnan tianꞌ ꞌin taꞌa nten nan, sa ñaꞌan ka bra nu nchka tꞌnan tianꞌ ꞌñaan ti ykwiinꞌ tian, suꞌwe ꞌa chaꞌ kanꞌ. Nu kuꞌnian tñan ngwañaꞌan, kaꞌan ꞌa chaꞌ suꞌwe ngiꞌnian bra kanꞌ. Chinꞌ la chaꞌ nu lka ꞌñaan chaꞌ tsaa loꞌoan lomstan nu ka ꞌin Ndiose, ni siya lomstan nchkin, ni siya ꞌni luꞌu nu kujwian nde niꞌ lyaa chaꞌ ka lomstan.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Ngwa biyaꞌ suꞌwe tiꞌ yu kiꞌyu kanꞌ, mskeꞌ tiꞌ Jesús.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Ngwa ska yaꞌ mduun Jesús ngwaꞌu yu ꞌin nten niꞌ lyaa tnun kanꞌ, loꞌo mnichaꞌ yu ꞌin neꞌ bra kanꞌ:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Ti kwiꞌ ayman David wa ykwiꞌ yu nu ngwa sꞌni chaꞌ Xꞌnan yu lka Krixtu. Wa ngwaꞌu Tyiꞌi Ndiose chaꞌ kanꞌ ꞌin David, kanꞌ chaꞌ ngwañaꞌan ngwaꞌan yu lo kityi:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 “Xꞌnaǎn” ykwiꞌ ayman David chaꞌ ꞌin Krixtu ―ndukwin Jesús ꞌin neꞌ―. ¿Ni chaꞌ nduꞌu neꞌ chaꞌ nten ꞌin ayman David ka Krixtu sikwa?
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Loꞌo ti ngwaꞌu la Jesús ꞌin neꞌ bra kanꞌ:
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Ndiya tiꞌ mstru kanꞌ tyukwa lo yka xlya suꞌwe xa nu ndaꞌan neꞌ niꞌ lyaa, kwiꞌ ngwañaꞌan tyukwa neꞌ kanꞌ seꞌen suꞌwe la xa nu nchka taꞌa,
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 ni siya kulaa mstru kanꞌ naꞌan tyi neꞌ kunaꞌan nu nganun ska ti chaꞌ ngujwi kwilyoꞌo, loꞌo nchga nan nu nsuꞌwi ꞌin neꞌ kunaꞌan kanꞌ kulaa neꞌ. Chan nchkwiꞌ mstru kanꞌ loꞌo Ndiose; chaꞌ kwiñi ti ngiꞌni neꞌ ngwañaꞌan, ska ti chaꞌ ñaꞌan xka la nten ꞌin neꞌ, nchka tiꞌ neꞌ. Kanꞌ chaꞌ kaꞌan la nu tiꞌí tyijin mstru kanꞌ, bra nu tiya tsan chaꞌ kuꞌni biyaꞌ Ndiose ꞌin nchga nten.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Ngwa ska tsan ndyaa tukwa Jesús chinꞌ niꞌ lyaa kanꞌ kwiꞌ seꞌen nduun kajun seꞌen nsuꞌwa neꞌ tñi chaꞌ ka lomstan. Naꞌan yu ꞌin kaꞌan ꞌa nten nu mdaꞌan msuꞌwa lomstan niꞌ kajun nde kwa. Mdiyan chinꞌ neꞌ kuliyaꞌ, loꞌo kaꞌan ꞌa tñi msuꞌwa neꞌ kuliyaꞌ kanꞌ niꞌ kajun kanꞌ.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Chunꞌ ndiꞌin la mdiyan ska nu kunaꞌan tiꞌi nu msuꞌwa tukwa ti tñi xuwe niꞌ kajun kanꞌ, kwiꞌ nu chinꞌ ꞌa nsuꞌwi lyo.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Bra kanꞌ ykwiꞌ Jesús loꞌo neꞌ nu ngiꞌni xaꞌan chaꞌ ꞌin yu chaꞌ kan neꞌ seꞌen ndiꞌin yu:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Xka ta nten ni, mda neꞌ tñi nu nganun ti ꞌin neꞌ. Loꞌo nu kunaꞌan tiꞌi kwa mda nchga nan nu nsuꞌwi ti chinꞌ ꞌin; nchga nan nu ndiya ꞌin chaꞌ kaja chinꞌ nan ku, wa mda nu kunaꞌan kanꞌ ni.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.