Marcos 5
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs VC
1 Loꞌo liꞌ ndyalaa nguꞌ chaca tsuꞌ tayu biꞌ, nde loyuu su cuentya Gadara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Cua tyuꞌu ti Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ loꞌo ndyuꞌu tucua sca nu quicha, sca nguꞌ nu ngusñi cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ jiꞌi̱. Ndiꞌi̱ nu quicha biꞌ neꞌ loꞌo jyoꞌo.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Su nguatsiꞌ jyoꞌo ti ndiꞌi̱ nu quicha biꞌ, chaꞌ ná ngua jiꞌi̱ nguꞌ sca̱ꞌ jiꞌi̱; ni loꞌo chcua̱ ná ngua jiꞌi̱ nguꞌ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Cua tyu̱u̱ quiyaꞌ ngusca̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ loꞌo carena nquichaꞌ, ndyaaca̱ꞌ quiyaꞌ, ndyaaca̱ꞌ yaꞌ; pana hora ti ngusiꞌyu cuꞌ chcua̱ biꞌ, ndyati̱ꞌ carena, ndyanu yuꞌbe ti chcua̱ nu ndyaaca̱ꞌ nu quicha biꞌ. Ni sca nguꞌ ná ngué nguꞌ chaꞌ tyiji̱loo jiꞌi̱ yu quicha biꞌ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Loꞌo nde tsa̱ loꞌo nde talya ndyaꞌa̱ nxiꞌya neꞌ loꞌo jyoꞌo, ndyaꞌa̱ yuꞌu ti siiꞌ cuati̱. Loꞌo juaꞌa̱ ngusiꞌyu jiꞌi̱ ycuiꞌ ca loꞌo quee.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Juani tyijyuꞌ ti ndu̱ nu quicha biꞌ naꞌa̱ jiꞌi̱ Jesús. Liꞌ ngusna lijya̱ ndatu̱ sti̱ꞌ slo Jesús, chaꞌ cuaꞌni tlyu jiꞌi̱.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Cui̱i̱ ngusiꞌya nu quicha biꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Tsa̱ ti cua ngulo Jesús cña jiꞌi̱ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ tyatsuꞌ jiꞌi̱ yu quicha biꞌ, biꞌ chaꞌ tyaꞌna nchcuiꞌ loꞌo Jesús juani chaꞌ ná xcubeꞌ yu jiꞌi̱.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Liꞌ nchcuane Jesús jiꞌi̱ yu quicha biꞌ:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Loꞌo liꞌ ndijña tsa nu quicha biꞌ chaꞌ ná cuaꞌni Jesús joꞌo jiꞌi̱, chaꞌ ná culo Jesús jiꞌi̱ nu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ chaꞌ tyaa; ná ntiꞌ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ chaꞌ tsaa xaꞌ chalyuu tyijyuꞌ la.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 La cuiꞌ tsa̱ biꞌ ndiꞌi̱ tsa cubeꞌ ndyacu niꞌ quixi̱ꞌ siiꞌ caꞌya jua.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Liꞌ xaꞌ ndijña yu quicha biꞌ jiꞌi̱ Jesús cuentya jiꞌi̱ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ nu ngusñi jiꞌi̱:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Loꞌo liꞌ nda Jesús chacuayáꞌ biꞌ jiꞌi̱ lcaa cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ. Liꞌ nduꞌu cuiꞌi̱ ndyaa, ngusñi jiꞌi̱ cubeꞌ. Ndiꞌi̱ tucua mil tyaꞌa cubeꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ngusñi cuiꞌi̱ biꞌ jiꞌi̱ lcaa niꞌ. Ngusna niꞌ siiꞌ cuaꞌa̱ liꞌ, ndyú ca taꞌa niꞌ neꞌ hitya tayuꞌ; ndyiꞌo niꞌ hitya, ngujuii lcaa cubeꞌ biꞌ liꞌ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Loꞌo liꞌ ndube tsa tiꞌ nguꞌ nu ñaꞌa̱si̱i̱ jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ, ngusna nguꞌ ca quichi̱ chaꞌ cachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ lcaa nguꞌ cacua ti ñiꞌya̱ chaꞌ ngua biꞌ. Hora ti nduꞌu nguꞌ lijya̱ nguꞌ chaꞌ ñaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Nu loꞌo ngulaa nguꞌ slo Jesús, liꞌ naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ nu quiꞌyu nu ngua quicha biꞌ; naꞌa̱ nguꞌ chaꞌ ti̱ ti ngaꞌa̱ nu quiꞌyu biꞌ, lacuꞌ steꞌ, chaꞌ cua ndyaca tsoꞌo. Ngaꞌaa nxalú cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱. Ndyutsi̱i̱ tsa nguꞌ liꞌ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nchcuiꞌ tsa nguꞌ nu ñaꞌa̱si̱i̱ jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ ñiꞌya̱ ngua chaꞌ jiꞌi̱ nu quicha, chaꞌ tsa tlyu ti nguxtyanu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ jiꞌi̱. Liꞌ nduꞌu cuiꞌi̱ biꞌ ndyaa, ngusñi jiꞌi̱ lcaa cubeꞌ nu ndiꞌi̱ biꞌ; ndye chaꞌ jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ liꞌ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Nu loꞌo ndyuna nguꞌ quichi̱ chaꞌ biꞌ, liꞌ nchcuiꞌ tsa nguꞌ loꞌo Jesús chaꞌ tyatsuꞌ yu tyaa yu xaꞌ seꞌi̱ su tyijyuꞌ la.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Loꞌo cua tyatí̱ ti Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ sube chaꞌ tyaa, liꞌ nchcuiꞌ nu ngua quicha biꞌ loꞌo Jesús; ngüijña chacuayáꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ tsaa loꞌo.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Pana ná nda Jesús chacuayáꞌ jiꞌi̱.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Loꞌo liꞌ nduꞌu ndyaa nu quiꞌyu biꞌ lcaa quichi̱ nde Decápolis, nda chaꞌ loꞌo nguꞌ, lcaa lo chaꞌ ñiꞌya̱ nu nguaꞌni Jesús loꞌo. Ndube tsa tiꞌ lcaa nguꞌ biꞌ liꞌ.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Loꞌo liꞌ ñaa Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ ca nde tsuꞌ tayuꞌ chaca quiyaꞌ. Xaꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ slo Jesús nde toꞌ tayuꞌ biꞌ.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Liꞌ ndyalaa sca nu quiꞌyu nu laca loo neꞌ laa jua. Jairo naa nu cusuꞌ biꞌ. Ndatu̱ sti̱ꞌ nu cusuꞌ biꞌ slo Jesús, ndacui nclyú hique yu hasta lyuu.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Tyaꞌna tsa nchcuiꞌ yu loꞌo Jesús liꞌ:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Loꞌo liꞌ ndyaa Jesús loꞌo yu biꞌ, juaꞌa̱ ndyaa quiñaꞌa̱ ñati̱ loꞌo nguꞌ, hasta tachaa tsa ndiꞌi̱ nguꞌ loꞌo ndyaꞌa̱ nguꞌ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Loꞌo sca nu cunaꞌa̱ quicha ndyaꞌa̱ laja ñati̱ quiñaꞌa̱ biꞌ. Cua tii tyucuaa yija̱ ntsuꞌu quicha jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ ndyalú tsa tañi maꞌ.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Cua ndye lcaa lo joꞌo nguaꞌni nguꞌ jiꞌi̱ maꞌ quicha biꞌ, loꞌo ná ngua jiꞌi̱ nguꞌ cuaꞌni nguꞌ joꞌo jiꞌi̱. Ndye cñi jiꞌi̱ maꞌ, ndye lcaa lo chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ maꞌ xquiꞌya taná, loꞌo lye la ngua quicha maꞌ liꞌ.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Cua ndyuna maꞌ quicha biꞌ xi chaꞌ jiꞌi̱ Jesús, biꞌ chaꞌ ñaa maꞌ laja ñati̱ nde chu̱ꞌ su ndu̱ Jesús. Ndyalaꞌ maꞌ quicha biꞌ steꞌ Jesús liꞌ.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 “Loꞌo calaꞌ ti naꞌ steꞌ Jesús re, tyaca tsoꞌo naꞌ liꞌ”, ngua tiꞌ maꞌ quicha biꞌ.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Hora ti ndyacu̱ꞌ chaꞌ ndyalú tañi maꞌ, tsa tsiyaꞌ ca ngua tii ycuiꞌ ca maꞌ chaꞌ cua ndyaca tsoꞌo liꞌ.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Pana hora ti ngua tii Jesús chaꞌ cua nguaꞌni yu joꞌo jiꞌi̱ sca ñati̱, masi ná naꞌa̱ yu jiꞌi̱ nu quicha biꞌ. Liꞌ nguxñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ nu ñati̱ quiñaꞌa̱ nu lijya̱ nde chu̱ꞌ yu.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Liꞌ ndube tsa tiꞌ nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Loꞌo liꞌ ñaꞌa̱ tsa Jesús jiꞌi̱ lcaa nguꞌ chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ tilaca laca nu ndyalaꞌ jiꞌi̱.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Liꞌ ñaa nu cunaꞌa̱ biꞌ, ndatu̱ sti̱ꞌ slo yu. Nchcua̱a̱ maꞌ biꞌ, chaꞌ ndyutsi̱i̱ tsa maꞌ, masi jlo tiꞌ chaꞌ cua ndyaca tsoꞌo. Liꞌ ndachaꞌ liñi maꞌ jiꞌi̱ Jesús ñiꞌya̱ ngua jiꞌi̱ maꞌ.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 ―Tsoꞌo tsa jlya tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ, sñiꞌ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱―, biꞌ chaꞌ ndyaca tsoꞌo nuꞌu̱. Ti̱ ti tyiꞌi̱ tyiquee nuꞌu̱ juani. Tsoꞌo ti tyaa nuꞌu̱, ngaꞌaa xñi quicha biꞌ jinuꞌu̱ chaca quiyaꞌ.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Loꞌo tya nchcuiꞌ Jesús loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ, liꞌ ndyalaa sca msu jiꞌi̱ Jairo nu laca loo neꞌ laa biꞌ, ndyacua tyaꞌa loꞌo nguꞌ. Nchcuiꞌ msu biꞌ loꞌo xuꞌna cuentya jiꞌi̱ nu piti quicha:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Loꞌo Jesús ndyuna chaꞌ nu nchcuiꞌ msu biꞌ, pana ná ndaquiyaꞌ Jesús jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Loꞌo liꞌ ná nda Jesús chacuayáꞌ jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ tsaa nguꞌ loꞌo yu; sca ti jiꞌi̱ Pedro, loꞌo Jacobo, loꞌo Juan tyaꞌa Jacobo, nda yu chacuayáꞌ tsaa nguꞌ loꞌo yu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Liꞌ ndyalaa nguꞌ toꞌ niꞌi̱ jiꞌi̱ nu laca loo neꞌ laa biꞌ. Cua quiñaꞌa̱ ñati̱ ndyuꞌu tiꞌi̱ cajua, nxiꞌya tsa nguꞌ ndiꞌi̱ nguꞌ. Lye tsa ngua chaꞌ cua ngujuii nu piti biꞌ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ndyatí̱ Jesús niꞌi̱ liꞌ.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Liꞌ nxtyí loꞌo nguꞌ jiꞌi̱. Biꞌ chaꞌ nguloꞌo Jesús jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu nxiꞌya ndiꞌi̱ nguꞌ; ndyanu sti xtyaꞌa̱ nu piti quicha loꞌo ca taꞌa sna nguꞌ tyaꞌa ndyaꞌa̱ loꞌo Jesús, ndyaa nguꞌ biꞌ slo nu piti.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Liꞌ ngusñi Jesús yaꞌ nu piti biꞌ:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Hora ti ndyatu̱ nu cunaꞌa̱ piti quicha biꞌ, nguxana ndyaꞌa̱ liꞌ. Tii tyucuaa ti yija̱ ntsuꞌu choꞌ. Ndube tsa tiꞌ nguꞌ biꞌ liꞌ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Lye nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ biꞌ, chaꞌ ná chcuiꞌ nguꞌ loꞌo xaꞌ ñati̱ ñiꞌya̱ ngua chaꞌ ndyaca tsoꞌo nu piti biꞌ. Liꞌ ngulo yu cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ta xi na cacu nu piti biꞌ.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.