Marcos 5

Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Loꞌo liꞌ ndyalaa nguꞌ chaca tsuꞌ tayu biꞌ, nde loyuu su cuentya Gadara.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Cua tyuꞌu ti Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ loꞌo ndyuꞌu tucua sca nu quicha, sca nguꞌ nu ngusñi cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ jiꞌi̱. Ndiꞌi̱ nu quicha biꞌ neꞌ loꞌo jyoꞌo.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Su nguatsiꞌ jyoꞌo ti ndiꞌi̱ nu quicha biꞌ, chaꞌ ná ngua jiꞌi̱ nguꞌ sca̱ꞌ jiꞌi̱; ni loꞌo chcua̱ ná ngua jiꞌi̱ nguꞌ.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Cua tyu̱u̱ quiyaꞌ ngusca̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ loꞌo carena nquichaꞌ, ndyaaca̱ꞌ quiyaꞌ, ndyaaca̱ꞌ yaꞌ; pana hora ti ngusiꞌyu cuꞌ chcua̱ biꞌ, ndyati̱ꞌ carena, ndyanu yuꞌbe ti chcua̱ nu ndyaaca̱ꞌ nu quicha biꞌ. Ni sca nguꞌ ná ngué nguꞌ chaꞌ tyiji̱loo jiꞌi̱ yu quicha biꞌ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Loꞌo nde tsa̱ loꞌo nde talya ndyaꞌa̱ nxiꞌya neꞌ loꞌo jyoꞌo, ndyaꞌa̱ yuꞌu ti siiꞌ cuati̱. Loꞌo juaꞌa̱ ngusiꞌyu jiꞌi̱ ycuiꞌ ca loꞌo quee.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Juani tyijyuꞌ ti ndu̱ nu quicha biꞌ naꞌa̱ jiꞌi̱ Jesús. Liꞌ ngusna lijya̱ ndatu̱ sti̱ꞌ slo Jesús, chaꞌ cuaꞌni tlyu jiꞌi̱.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Cui̱i̱ ngusiꞌya nu quicha biꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ:
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tsa̱ ti cua ngulo Jesús cña jiꞌi̱ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ tyatsuꞌ jiꞌi̱ yu quicha biꞌ, biꞌ chaꞌ tyaꞌna nchcuiꞌ loꞌo Jesús juani chaꞌ ná xcubeꞌ yu jiꞌi̱.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Liꞌ nchcuane Jesús jiꞌi̱ yu quicha biꞌ:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Loꞌo liꞌ ndijña tsa nu quicha biꞌ chaꞌ ná cuaꞌni Jesús joꞌo jiꞌi̱, chaꞌ ná culo Jesús jiꞌi̱ nu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ chaꞌ tyaa; ná ntiꞌ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ chaꞌ tsaa xaꞌ chalyuu tyijyuꞌ la.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 La cuiꞌ tsa̱ biꞌ ndiꞌi̱ tsa cubeꞌ ndyacu niꞌ quixi̱ꞌ siiꞌ caꞌya jua.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Liꞌ xaꞌ ndijña yu quicha biꞌ jiꞌi̱ Jesús cuentya jiꞌi̱ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ nu ngusñi jiꞌi̱:
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Loꞌo liꞌ nda Jesús chacuayáꞌ biꞌ jiꞌi̱ lcaa cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ. Liꞌ nduꞌu cuiꞌi̱ ndyaa, ngusñi jiꞌi̱ cubeꞌ. Ndiꞌi̱ tucua mil tyaꞌa cubeꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ngusñi cuiꞌi̱ biꞌ jiꞌi̱ lcaa niꞌ. Ngusna niꞌ siiꞌ cuaꞌa̱ liꞌ, ndyú ca taꞌa niꞌ neꞌ hitya tayuꞌ; ndyiꞌo niꞌ hitya, ngujuii lcaa cubeꞌ biꞌ liꞌ.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Loꞌo liꞌ ndube tsa tiꞌ nguꞌ nu ñaꞌa̱si̱i̱ jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ, ngusna nguꞌ ca quichi̱ chaꞌ cachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ lcaa nguꞌ cacua ti ñiꞌya̱ chaꞌ ngua biꞌ. Hora ti nduꞌu nguꞌ lijya̱ nguꞌ chaꞌ ñaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Nu loꞌo ngulaa nguꞌ slo Jesús, liꞌ naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ nu quiꞌyu nu ngua quicha biꞌ; naꞌa̱ nguꞌ chaꞌ ti̱ ti ngaꞌa̱ nu quiꞌyu biꞌ, lacuꞌ steꞌ, chaꞌ cua ndyaca tsoꞌo. Ngaꞌaa nxalú cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱. Ndyutsi̱i̱ tsa nguꞌ liꞌ.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Nchcuiꞌ tsa nguꞌ nu ñaꞌa̱si̱i̱ jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ ñiꞌya̱ ngua chaꞌ jiꞌi̱ nu quicha, chaꞌ tsa tlyu ti nguxtyanu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ jiꞌi̱. Liꞌ nduꞌu cuiꞌi̱ biꞌ ndyaa, ngusñi jiꞌi̱ lcaa cubeꞌ nu ndiꞌi̱ biꞌ; ndye chaꞌ jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ liꞌ.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nu loꞌo ndyuna nguꞌ quichi̱ chaꞌ biꞌ, liꞌ nchcuiꞌ tsa nguꞌ loꞌo Jesús chaꞌ tyatsuꞌ yu tyaa yu xaꞌ seꞌi̱ su tyijyuꞌ la.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Loꞌo cua tyatí̱ ti Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ sube chaꞌ tyaa, liꞌ nchcuiꞌ nu ngua quicha biꞌ loꞌo Jesús; ngüijña chacuayáꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ tsaa loꞌo.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pana ná nda Jesús chacuayáꞌ jiꞌi̱.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Loꞌo liꞌ nduꞌu ndyaa nu quiꞌyu biꞌ lcaa quichi̱ nde Decápolis, nda chaꞌ loꞌo nguꞌ, lcaa lo chaꞌ ñiꞌya̱ nu nguaꞌni Jesús loꞌo. Ndube tsa tiꞌ lcaa nguꞌ biꞌ liꞌ.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Loꞌo liꞌ ñaa Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ ca nde tsuꞌ tayuꞌ chaca quiyaꞌ. Xaꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ slo Jesús nde toꞌ tayuꞌ biꞌ.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Liꞌ ndyalaa sca nu quiꞌyu nu laca loo neꞌ laa jua. Jairo naa nu cusuꞌ biꞌ. Ndatu̱ sti̱ꞌ nu cusuꞌ biꞌ slo Jesús, ndacui nclyú hique yu hasta lyuu.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Tyaꞌna tsa nchcuiꞌ yu loꞌo Jesús liꞌ:
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Loꞌo liꞌ ndyaa Jesús loꞌo yu biꞌ, juaꞌa̱ ndyaa quiñaꞌa̱ ñati̱ loꞌo nguꞌ, hasta tachaa tsa ndiꞌi̱ nguꞌ loꞌo ndyaꞌa̱ nguꞌ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Loꞌo sca nu cunaꞌa̱ quicha ndyaꞌa̱ laja ñati̱ quiñaꞌa̱ biꞌ. Cua tii tyucuaa yija̱ ntsuꞌu quicha jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ ndyalú tsa tañi maꞌ.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Cua ndye lcaa lo joꞌo nguaꞌni nguꞌ jiꞌi̱ maꞌ quicha biꞌ, loꞌo ná ngua jiꞌi̱ nguꞌ cuaꞌni nguꞌ joꞌo jiꞌi̱. Ndye cñi jiꞌi̱ maꞌ, ndye lcaa lo chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ maꞌ xquiꞌya taná, loꞌo lye la ngua quicha maꞌ liꞌ.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Cua ndyuna maꞌ quicha biꞌ xi chaꞌ jiꞌi̱ Jesús, biꞌ chaꞌ ñaa maꞌ laja ñati̱ nde chu̱ꞌ su ndu̱ Jesús. Ndyalaꞌ maꞌ quicha biꞌ steꞌ Jesús liꞌ.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 “Loꞌo calaꞌ ti naꞌ steꞌ Jesús re, tyaca tsoꞌo naꞌ liꞌ”, ngua tiꞌ maꞌ quicha biꞌ.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Hora ti ndyacu̱ꞌ chaꞌ ndyalú tañi maꞌ, tsa tsiyaꞌ ca ngua tii ycuiꞌ ca maꞌ chaꞌ cua ndyaca tsoꞌo liꞌ.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Pana hora ti ngua tii Jesús chaꞌ cua nguaꞌni yu joꞌo jiꞌi̱ sca ñati̱, masi ná naꞌa̱ yu jiꞌi̱ nu quicha biꞌ. Liꞌ nguxñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ nu ñati̱ quiñaꞌa̱ nu lijya̱ nde chu̱ꞌ yu.
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Liꞌ ndube tsa tiꞌ nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Loꞌo liꞌ ñaꞌa̱ tsa Jesús jiꞌi̱ lcaa nguꞌ chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ tilaca laca nu ndyalaꞌ jiꞌi̱.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Liꞌ ñaa nu cunaꞌa̱ biꞌ, ndatu̱ sti̱ꞌ slo yu. Nchcua̱a̱ maꞌ biꞌ, chaꞌ ndyutsi̱i̱ tsa maꞌ, masi jlo tiꞌ chaꞌ cua ndyaca tsoꞌo. Liꞌ ndachaꞌ liñi maꞌ jiꞌi̱ Jesús ñiꞌya̱ ngua jiꞌi̱ maꞌ.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 ―Tsoꞌo tsa jlya tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ, sñiꞌ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱―, biꞌ chaꞌ ndyaca tsoꞌo nuꞌu̱. Ti̱ ti tyiꞌi̱ tyiquee nuꞌu̱ juani. Tsoꞌo ti tyaa nuꞌu̱, ngaꞌaa xñi quicha biꞌ jinuꞌu̱ chaca quiyaꞌ.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Loꞌo tya nchcuiꞌ Jesús loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ, liꞌ ndyalaa sca msu jiꞌi̱ Jairo nu laca loo neꞌ laa biꞌ, ndyacua tyaꞌa loꞌo nguꞌ. Nchcuiꞌ msu biꞌ loꞌo xuꞌna cuentya jiꞌi̱ nu piti quicha:
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Loꞌo Jesús ndyuna chaꞌ nu nchcuiꞌ msu biꞌ, pana ná ndaquiyaꞌ Jesús jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Loꞌo liꞌ ná nda Jesús chacuayáꞌ jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ tsaa nguꞌ loꞌo yu; sca ti jiꞌi̱ Pedro, loꞌo Jacobo, loꞌo Juan tyaꞌa Jacobo, nda yu chacuayáꞌ tsaa nguꞌ loꞌo yu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Liꞌ ndyalaa nguꞌ toꞌ niꞌi̱ jiꞌi̱ nu laca loo neꞌ laa biꞌ. Cua quiñaꞌa̱ ñati̱ ndyuꞌu tiꞌi̱ cajua, nxiꞌya tsa nguꞌ ndiꞌi̱ nguꞌ. Lye tsa ngua chaꞌ cua ngujuii nu piti biꞌ.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ndyatí̱ Jesús niꞌi̱ liꞌ.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Liꞌ nxtyí loꞌo nguꞌ jiꞌi̱. Biꞌ chaꞌ nguloꞌo Jesús jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu nxiꞌya ndiꞌi̱ nguꞌ; ndyanu sti xtyaꞌa̱ nu piti quicha loꞌo ca taꞌa sna nguꞌ tyaꞌa ndyaꞌa̱ loꞌo Jesús, ndyaa nguꞌ biꞌ slo nu piti.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Liꞌ ngusñi Jesús yaꞌ nu piti biꞌ:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Hora ti ndyatu̱ nu cunaꞌa̱ piti quicha biꞌ, nguxana ndyaꞌa̱ liꞌ. Tii tyucuaa ti yija̱ ntsuꞌu choꞌ. Ndube tsa tiꞌ nguꞌ biꞌ liꞌ.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Lye nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ biꞌ, chaꞌ ná chcuiꞌ nguꞌ loꞌo xaꞌ ñati̱ ñiꞌya̱ ngua chaꞌ ndyaca tsoꞌo nu piti biꞌ. Liꞌ ngulo yu cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ta xi na cacu nu piti biꞌ.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.