Marcos 5

Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Loꞌo liꞌ ndyalaa nguꞌ chaca tsuꞌ tayu biꞌ, nde loyuu su cuentya Gadara.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Cua tyuꞌu ti Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ loꞌo ndyuꞌu tucua sca nu quicha, sca nguꞌ nu ngusñi cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ jiꞌi̱. Ndiꞌi̱ nu quicha biꞌ neꞌ loꞌo jyoꞌo.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Su nguatsiꞌ jyoꞌo ti ndiꞌi̱ nu quicha biꞌ, chaꞌ ná ngua jiꞌi̱ nguꞌ sca̱ꞌ jiꞌi̱; ni loꞌo chcua̱ ná ngua jiꞌi̱ nguꞌ.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Cua tyu̱u̱ quiyaꞌ ngusca̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ loꞌo carena nquichaꞌ, ndyaaca̱ꞌ quiyaꞌ, ndyaaca̱ꞌ yaꞌ; pana hora ti ngusiꞌyu cuꞌ chcua̱ biꞌ, ndyati̱ꞌ carena, ndyanu yuꞌbe ti chcua̱ nu ndyaaca̱ꞌ nu quicha biꞌ. Ni sca nguꞌ ná ngué nguꞌ chaꞌ tyiji̱loo jiꞌi̱ yu quicha biꞌ.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Loꞌo nde tsa̱ loꞌo nde talya ndyaꞌa̱ nxiꞌya neꞌ loꞌo jyoꞌo, ndyaꞌa̱ yuꞌu ti siiꞌ cuati̱. Loꞌo juaꞌa̱ ngusiꞌyu jiꞌi̱ ycuiꞌ ca loꞌo quee.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Juani tyijyuꞌ ti ndu̱ nu quicha biꞌ naꞌa̱ jiꞌi̱ Jesús. Liꞌ ngusna lijya̱ ndatu̱ sti̱ꞌ slo Jesús, chaꞌ cuaꞌni tlyu jiꞌi̱.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Cui̱i̱ ngusiꞌya nu quicha biꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ:
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Tsa̱ ti cua ngulo Jesús cña jiꞌi̱ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ tyatsuꞌ jiꞌi̱ yu quicha biꞌ, biꞌ chaꞌ tyaꞌna nchcuiꞌ loꞌo Jesús juani chaꞌ ná xcubeꞌ yu jiꞌi̱.
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Liꞌ nchcuane Jesús jiꞌi̱ yu quicha biꞌ:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Loꞌo liꞌ ndijña tsa nu quicha biꞌ chaꞌ ná cuaꞌni Jesús joꞌo jiꞌi̱, chaꞌ ná culo Jesús jiꞌi̱ nu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ chaꞌ tyaa; ná ntiꞌ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ chaꞌ tsaa xaꞌ chalyuu tyijyuꞌ la.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 La cuiꞌ tsa̱ biꞌ ndiꞌi̱ tsa cubeꞌ ndyacu niꞌ quixi̱ꞌ siiꞌ caꞌya jua.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Liꞌ xaꞌ ndijña yu quicha biꞌ jiꞌi̱ Jesús cuentya jiꞌi̱ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ nu ngusñi jiꞌi̱:
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Loꞌo liꞌ nda Jesús chacuayáꞌ biꞌ jiꞌi̱ lcaa cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ. Liꞌ nduꞌu cuiꞌi̱ ndyaa, ngusñi jiꞌi̱ cubeꞌ. Ndiꞌi̱ tucua mil tyaꞌa cubeꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ngusñi cuiꞌi̱ biꞌ jiꞌi̱ lcaa niꞌ. Ngusna niꞌ siiꞌ cuaꞌa̱ liꞌ, ndyú ca taꞌa niꞌ neꞌ hitya tayuꞌ; ndyiꞌo niꞌ hitya, ngujuii lcaa cubeꞌ biꞌ liꞌ.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Loꞌo liꞌ ndube tsa tiꞌ nguꞌ nu ñaꞌa̱si̱i̱ jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ, ngusna nguꞌ ca quichi̱ chaꞌ cachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ lcaa nguꞌ cacua ti ñiꞌya̱ chaꞌ ngua biꞌ. Hora ti nduꞌu nguꞌ lijya̱ nguꞌ chaꞌ ñaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Nu loꞌo ngulaa nguꞌ slo Jesús, liꞌ naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ nu quiꞌyu nu ngua quicha biꞌ; naꞌa̱ nguꞌ chaꞌ ti̱ ti ngaꞌa̱ nu quiꞌyu biꞌ, lacuꞌ steꞌ, chaꞌ cua ndyaca tsoꞌo. Ngaꞌaa nxalú cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱. Ndyutsi̱i̱ tsa nguꞌ liꞌ.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Nchcuiꞌ tsa nguꞌ nu ñaꞌa̱si̱i̱ jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ ñiꞌya̱ ngua chaꞌ jiꞌi̱ nu quicha, chaꞌ tsa tlyu ti nguxtyanu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ jiꞌi̱. Liꞌ nduꞌu cuiꞌi̱ biꞌ ndyaa, ngusñi jiꞌi̱ lcaa cubeꞌ nu ndiꞌi̱ biꞌ; ndye chaꞌ jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ liꞌ.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Nu loꞌo ndyuna nguꞌ quichi̱ chaꞌ biꞌ, liꞌ nchcuiꞌ tsa nguꞌ loꞌo Jesús chaꞌ tyatsuꞌ yu tyaa yu xaꞌ seꞌi̱ su tyijyuꞌ la.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Loꞌo cua tyatí̱ ti Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ sube chaꞌ tyaa, liꞌ nchcuiꞌ nu ngua quicha biꞌ loꞌo Jesús; ngüijña chacuayáꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ tsaa loꞌo.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Pana ná nda Jesús chacuayáꞌ jiꞌi̱.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Loꞌo liꞌ nduꞌu ndyaa nu quiꞌyu biꞌ lcaa quichi̱ nde Decápolis, nda chaꞌ loꞌo nguꞌ, lcaa lo chaꞌ ñiꞌya̱ nu nguaꞌni Jesús loꞌo. Ndube tsa tiꞌ lcaa nguꞌ biꞌ liꞌ.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Loꞌo liꞌ ñaa Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ ca nde tsuꞌ tayuꞌ chaca quiyaꞌ. Xaꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ slo Jesús nde toꞌ tayuꞌ biꞌ.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Liꞌ ndyalaa sca nu quiꞌyu nu laca loo neꞌ laa jua. Jairo naa nu cusuꞌ biꞌ. Ndatu̱ sti̱ꞌ nu cusuꞌ biꞌ slo Jesús, ndacui nclyú hique yu hasta lyuu.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Tyaꞌna tsa nchcuiꞌ yu loꞌo Jesús liꞌ:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Loꞌo liꞌ ndyaa Jesús loꞌo yu biꞌ, juaꞌa̱ ndyaa quiñaꞌa̱ ñati̱ loꞌo nguꞌ, hasta tachaa tsa ndiꞌi̱ nguꞌ loꞌo ndyaꞌa̱ nguꞌ.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Loꞌo sca nu cunaꞌa̱ quicha ndyaꞌa̱ laja ñati̱ quiñaꞌa̱ biꞌ. Cua tii tyucuaa yija̱ ntsuꞌu quicha jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ ndyalú tsa tañi maꞌ.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Cua ndye lcaa lo joꞌo nguaꞌni nguꞌ jiꞌi̱ maꞌ quicha biꞌ, loꞌo ná ngua jiꞌi̱ nguꞌ cuaꞌni nguꞌ joꞌo jiꞌi̱. Ndye cñi jiꞌi̱ maꞌ, ndye lcaa lo chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ maꞌ xquiꞌya taná, loꞌo lye la ngua quicha maꞌ liꞌ.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Cua ndyuna maꞌ quicha biꞌ xi chaꞌ jiꞌi̱ Jesús, biꞌ chaꞌ ñaa maꞌ laja ñati̱ nde chu̱ꞌ su ndu̱ Jesús. Ndyalaꞌ maꞌ quicha biꞌ steꞌ Jesús liꞌ.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 “Loꞌo calaꞌ ti naꞌ steꞌ Jesús re, tyaca tsoꞌo naꞌ liꞌ”, ngua tiꞌ maꞌ quicha biꞌ.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Hora ti ndyacu̱ꞌ chaꞌ ndyalú tañi maꞌ, tsa tsiyaꞌ ca ngua tii ycuiꞌ ca maꞌ chaꞌ cua ndyaca tsoꞌo liꞌ.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Pana hora ti ngua tii Jesús chaꞌ cua nguaꞌni yu joꞌo jiꞌi̱ sca ñati̱, masi ná naꞌa̱ yu jiꞌi̱ nu quicha biꞌ. Liꞌ nguxñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ nu ñati̱ quiñaꞌa̱ nu lijya̱ nde chu̱ꞌ yu.
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Liꞌ ndube tsa tiꞌ nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱.
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Loꞌo liꞌ ñaꞌa̱ tsa Jesús jiꞌi̱ lcaa nguꞌ chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ tilaca laca nu ndyalaꞌ jiꞌi̱.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Liꞌ ñaa nu cunaꞌa̱ biꞌ, ndatu̱ sti̱ꞌ slo yu. Nchcua̱a̱ maꞌ biꞌ, chaꞌ ndyutsi̱i̱ tsa maꞌ, masi jlo tiꞌ chaꞌ cua ndyaca tsoꞌo. Liꞌ ndachaꞌ liñi maꞌ jiꞌi̱ Jesús ñiꞌya̱ ngua jiꞌi̱ maꞌ.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 ―Tsoꞌo tsa jlya tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ, sñiꞌ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱―, biꞌ chaꞌ ndyaca tsoꞌo nuꞌu̱. Ti̱ ti tyiꞌi̱ tyiquee nuꞌu̱ juani. Tsoꞌo ti tyaa nuꞌu̱, ngaꞌaa xñi quicha biꞌ jinuꞌu̱ chaca quiyaꞌ.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Loꞌo tya nchcuiꞌ Jesús loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ, liꞌ ndyalaa sca msu jiꞌi̱ Jairo nu laca loo neꞌ laa biꞌ, ndyacua tyaꞌa loꞌo nguꞌ. Nchcuiꞌ msu biꞌ loꞌo xuꞌna cuentya jiꞌi̱ nu piti quicha:
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Loꞌo Jesús ndyuna chaꞌ nu nchcuiꞌ msu biꞌ, pana ná ndaquiyaꞌ Jesús jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Loꞌo liꞌ ná nda Jesús chacuayáꞌ jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ tsaa nguꞌ loꞌo yu; sca ti jiꞌi̱ Pedro, loꞌo Jacobo, loꞌo Juan tyaꞌa Jacobo, nda yu chacuayáꞌ tsaa nguꞌ loꞌo yu.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Liꞌ ndyalaa nguꞌ toꞌ niꞌi̱ jiꞌi̱ nu laca loo neꞌ laa biꞌ. Cua quiñaꞌa̱ ñati̱ ndyuꞌu tiꞌi̱ cajua, nxiꞌya tsa nguꞌ ndiꞌi̱ nguꞌ. Lye tsa ngua chaꞌ cua ngujuii nu piti biꞌ.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Ndyatí̱ Jesús niꞌi̱ liꞌ.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Liꞌ nxtyí loꞌo nguꞌ jiꞌi̱. Biꞌ chaꞌ nguloꞌo Jesús jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu nxiꞌya ndiꞌi̱ nguꞌ; ndyanu sti xtyaꞌa̱ nu piti quicha loꞌo ca taꞌa sna nguꞌ tyaꞌa ndyaꞌa̱ loꞌo Jesús, ndyaa nguꞌ biꞌ slo nu piti.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Liꞌ ngusñi Jesús yaꞌ nu piti biꞌ:
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Hora ti ndyatu̱ nu cunaꞌa̱ piti quicha biꞌ, nguxana ndyaꞌa̱ liꞌ. Tii tyucuaa ti yija̱ ntsuꞌu choꞌ. Ndube tsa tiꞌ nguꞌ biꞌ liꞌ.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Lye nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ biꞌ, chaꞌ ná chcuiꞌ nguꞌ loꞌo xaꞌ ñati̱ ñiꞌya̱ ngua chaꞌ ndyaca tsoꞌo nu piti biꞌ. Liꞌ ngulo yu cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ta xi na cacu nu piti biꞌ.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.