Atos 27
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Loꞌo liꞌ ngua stuꞌba chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ ta nguꞌ jiꞌi̱ Pablo tsaa yu ca loyuu su cuentya Italia. Loꞌo naꞌ nu nscua̱ quityi re, ngutaꞌa̱ naꞌ loꞌo nguꞌ liꞌ. Ngulo nguꞌ cña jiꞌi̱ sca capitán jiꞌi̱ sendaru nu naa Julio chaꞌ tsaa loꞌo jiꞌi̱ Pablo loꞌo xaꞌ preso. Julio laca capitán jiꞌi̱ taju sendaru nu cuentya jiꞌi̱ Augusto.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Loꞌo juaꞌa̱ ndyaa Aristarco nguꞌ Tesalónica loꞌo ya. (Quichi̱ Tesalónica ndiꞌi̱ ca loyuu su cuentya Macedonia.) Ndyaa ya ndyatí̱ ya neꞌ sca yaca niꞌi̱ nu cua tsaa ti nde tyu̱u̱ tyaꞌa quichi̱ nde loyuu su cuentya Asia. Loꞌo juaꞌa̱ quichi̱ tyi xuꞌna yaca niꞌi̱ biꞌ naa Adramitio.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Nduꞌu ya ndyaa ya liꞌ, ca chaca tsa̱ ndyalaa ya ca quichi̱ Sidón. Tsoꞌo tsa tyiquee nu Julio biꞌ, nda biꞌ chacuayáꞌ jiꞌi̱ Pablo chaꞌ tsaa yu slo tyaꞌa tsoꞌo yu nu ndiꞌi̱ quichi̱ biꞌ, chaꞌ xtyucua xi tyaꞌa yu jiꞌi̱ yu.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Loꞌo liꞌ nduꞌu ya ndyaa ya chaca quiyaꞌ loꞌo yaca niꞌi̱ biꞌ. Cacua ti tuꞌba yuu Chipre nteje tacui ya liꞌ; laꞌa tsuꞌ coca ndyanu loyuu btyi biꞌ, chaꞌ ná nda cuiꞌi̱ chacuayáꞌ tsaa ya chaca tsuꞌ loyuu biꞌ.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Juaꞌa̱ ngua chaꞌ ndyaa ya tyucui̱i̱ lo tyujoꞌo nu nteje tacui cacua ti tuꞌba yuu Cilicia loꞌo Panfilia, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu ndyalaa ya quichi̱ Mira ca loyuu su cuentya Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ca quichi̱ biꞌ ngujui chaca yaca niꞌi̱ jiꞌi̱ capitán jiꞌi̱ sendaru biꞌ. Quichi̱ tyi xuꞌna yaca niꞌi̱ biꞌ naa Alejandría. Na cua tsaa ti biꞌ ca loyuu su cuentya Italia, biꞌ chaꞌ ngulo capitán biꞌ cña jiꞌi̱ ya chaꞌ tyatí̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ, chaꞌ tsaa loꞌo jiꞌi̱ ya ndejua.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Tyu̱u̱ tsa tsa̱ ngutaꞌa̱ ya lo hitya liꞌ, chaꞌ tiyaꞌ tsa ndyaꞌa̱ yaca niꞌi̱ biꞌ. Lquiꞌya ti ndyalaa ya cacua ti quichi̱ Gnido liꞌ, chaꞌ lye tsa nguaꞌa cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ. Liꞌ nteje tacui ya cacua ti toꞌ quichi̱ Salmón chaꞌ tsaa ya cacua la toꞌ yuu nu naa Creta nu ndiꞌi̱ claꞌbe tyujoꞌo, chaꞌ ngaꞌaa ndyaca lye cuiꞌi̱ nde jua, ngua tiꞌ nguꞌ.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Tiyaꞌ tsa ndyaꞌa̱ yaca niꞌi̱ biꞌ, laja loꞌo nteje tacui cacua ti toꞌ loyuu biꞌ; liꞌ ndyalaa ya su naa Buenos Puertos, nu ndiꞌi̱ cacua ti quichi̱ Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Cua quiñaꞌa̱ tsa tsa̱ ngunaꞌ jiꞌi̱ ya xquiꞌya cuiꞌi̱ biꞌ, chaꞌ lquiꞌya tsa cua nteje tacui yaca niꞌi̱ lo tyujoꞌo tyucui̱i̱ su lijya̱ ya ca Buenos Puertos. Cua ndyatí̱ coꞌ tlyaꞌ nu lye tsa ndyaca cuiꞌi̱ tlyaꞌ liꞌ; biꞌ chaꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ nu laca loo liꞌ:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 ―Ngaꞌaa tsoꞌo chaꞌ tsaa la na juani, cusuꞌ ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ nguꞌ―. Cua ngua tii naꞌ chaꞌ quiñuꞌu̱ yaca niꞌi̱ re, chcunaꞌ lcaa yuꞌba liꞌ ―nacui̱―, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu nu cajaa lo hitya liꞌ.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Pana ná ndyuna capitán jiꞌi̱ sendaru chaꞌ nu nchcuiꞌ Pablo loꞌo; jlo la tiꞌ nguꞌ nu nclyaꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱ loꞌo nu laca loo jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ, ngua tiꞌ nguꞌ.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ, ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la si tya tsaa la yaca niꞌi̱ biꞌ ca quichi̱ Fenice ca nde loo la xi; la cuiꞌ loyuu Creta biꞌ ndiꞌi̱ quichi̱ Fenice, pana nde loo la xi. Jlo tiꞌ nguꞌ chaꞌ nde quichi̱ Fenice tsoꞌo la tyanu yaca niꞌi̱ tyucui tyempo tlyaꞌ, chaꞌ ná ndyaca lye cuiꞌi̱ tlyaꞌ ndejua; biꞌ chaꞌ ná tsoꞌo tyanu yaca niꞌi̱ ca Buenos Puertos, ngua tiꞌ nguꞌ.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Loꞌo liꞌ nguxana ndyaca sca cuiꞌi̱ tsoꞌo, biꞌ chaꞌ ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la masi tsaa clya ya ca quichi̱ Fenice biꞌ. Nduꞌu ya ndyaa ya loꞌo yaca niꞌi̱ liꞌ. Ndyanu ya cacua ti toꞌ loyuu su cuentya Creta biꞌ,
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 pana tiyaꞌ la ngutsaꞌa̱ cuiꞌi̱; chaca quiyaꞌ tyaala tsa ngua biꞌ liꞌ, chaꞌ nde lo yuu btyi biꞌ lijya̱ cuiꞌi̱. Tyaala tsa cuiꞌi̱ nu naa Nordeste biꞌ,
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 nducuniꞌi̱ cuiꞌi̱ biꞌ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ macala su ntiꞌ tsaa loꞌo jiꞌi̱ ya liꞌ.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Nteje tacui ya cacua ti su ndiꞌi̱ sca yuu claꞌbe sube ti nu naa Clauda; joꞌo la xi ngua cuiꞌi̱ sca hora ti liꞌ, biꞌ chaꞌ sa cuꞌ ti ntucua laqui ya jiꞌi̱ canoa chaꞌ tyuꞌu biꞌ lo hitya, chaꞌ xcoꞌo ya jiꞌi̱ neꞌ yaca niꞌi̱. Ntucua ju̱u̱ hique canoa biꞌ, chaꞌ tyucua laqui ya jiꞌi̱.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Nu loꞌo cua ndyuꞌu coꞌo canoa biꞌ, liꞌ ngüixi̱i̱ nguꞌ reta tonu siiꞌ tyiꞌi̱ ca chu̱ꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ, chaꞌ ná culaꞌa clyooꞌ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱. Ntsi̱i̱ tsa nguꞌ si tyacua ya su lati hitya claꞌbe tyujoꞌo, ca lo yusi̱ nu naa Sirte, biꞌ chaꞌ ndaꞌya nguꞌ tasá nu ngutacui lo yaca niꞌi̱ chaꞌ ngaꞌaa tucuniꞌi̱ cuiꞌi̱ jiꞌi̱ lateꞌ biꞌ, chaꞌ ngaꞌaa xna loꞌo lye cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ liꞌ.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ca chaca tsa̱ ñaꞌa̱ ti lye tsa ndyaca cuiꞌi̱, loꞌo juaꞌa̱ lye tsa ntyijiꞌi̱ clyooꞌ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱, biꞌ chaꞌ nguxana nguꞌ nchcua̱a̱ nguꞌ yuꞌba nu ntsuꞌu neꞌ yaca niꞌi̱ lo hitya tyujoꞌo.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Tsa̱ nchca tyuna, liꞌ nchcua̱a̱ ya lcaa yaꞌ xña nu ntucua jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ, nu nduꞌni nguꞌ cña loꞌo nquichaꞌ; loꞌo yaꞌ ycuiꞌ ya nguxcua̱a̱ ya yaꞌ xña biꞌ lo hitya.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Tyu̱u̱ tsa̱ ngaꞌaa naꞌa̱ ya xee cuichaa liꞌ, ngaꞌaa naꞌa̱ ya cualya loꞌo cuii nu ngaꞌa̱ nde cua̱, hasta loꞌo ngaꞌaa tyuꞌú ya xquiꞌya cuiꞌi̱ tyaala biꞌ, ngulacua tiꞌ ya.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Cua ngua tyu̱u̱ tsa̱ nu ngaꞌaa ndyacu ya tsiyaꞌ ti, biꞌ chaꞌ ndatu̱ Pablo chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Pana cuaꞌni tlyu tyiquee ma̱ juani, taca jlya tiꞌ ma̱ chaꞌ ni sca ma̱ ná nscua chaꞌ cajaa ma̱, masi chcunaꞌ yaca niꞌi̱ re.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Jlo tiꞌ ma̱ chaꞌ ycuiꞌ Ndyosi laca nu Xuꞌna naꞌ, chaꞌ cña jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni ndyuꞌni naꞌ. Talya ti nguluꞌu loo sca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ꞌna;
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ndiꞌya̱ nchcuiꞌ nu biꞌ loꞌo naꞌ: “Ná cutsi̱i̱ nuꞌu̱, Pablo”, nacui̱ xca̱ biꞌ jnaꞌ. “Na cua nscua chaꞌ tyatu̱ nuꞌu̱ slo rey jiꞌi̱ nguꞌ romano nu laca loo la”, nacui̱, “biꞌ chaꞌ cuaꞌni lyaá ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ lcaa nguꞌ tyaꞌa ndyaꞌa̱ nuꞌu̱ neꞌ yaca niꞌi̱ re xquiꞌya nuꞌu̱, chaꞌ nuꞌu̱ laca tuꞌba jiꞌi̱ Ni.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Cuaꞌni tlyu tyiquee ma̱ lacua. Jlya tiꞌ naꞌ chaꞌ nu cua nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo naꞌ; jlo tiꞌ naꞌ chaꞌ caca chaꞌ jiꞌna ñiꞌya̱ nu nacui̱ xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jnaꞌ,
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 masi clyo ntsuꞌu chaꞌ tsaa loꞌo cuiꞌi̱ jiꞌna ca sca loyuu claꞌbe tyujoꞌo.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Cua ndye tucua semana nu ndyaa loꞌo cuiꞌi̱ jiꞌi̱ ya juaꞌa̱ ti, ca liꞌ ndyalaa ya sca tyujoꞌo su nchcuiꞌ nguꞌ jiꞌi̱, tyujoꞌo Adria. Ngua claꞌbe talya nu loꞌo ngua tii nguꞌ nu nclyaꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱ chaꞌ ntsuꞌu yuu btyi cacua ti;
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 biꞌ chaꞌ ngusuꞌba cuayáꞌ nguꞌ jiꞌi̱ hitya, ni tsa lo cuayáꞌ clyaa hitya. Liꞌ nquije chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ calaa tyii ntucua scuá metro cuayáꞌ clyaa hitya biꞌ. Ca nde loo la xi ngusuꞌba cuayáꞌ nguꞌ jiꞌi̱ hitya chaca quiyaꞌ, calaa ntucua cati ti metro cuayáꞌ clyaa hitya liꞌ.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ntsi̱i̱ nguꞌ si tyaꞌni caꞌa̱ siyuꞌ yaca niꞌi̱ chu̱ꞌ quee tlyu, biꞌ chaꞌ nguxlyuꞌu nguꞌ jacua tyaꞌa chcua̱ ngratu lo ju̱u̱ nde siyuꞌ yaca niꞌi̱, chaꞌ ngaꞌaa tyaꞌa̱ la. Loꞌo liꞌ ndyutsi̱i̱ tya nguꞌ ndiꞌi̱ nguꞌ, ntajatya nguꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu quixee chaca tsa̱.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Laja liꞌ nu nguꞌ nu ndyalaꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ ni, cuaana ti ndaꞌya nguꞌ jiꞌi̱ canoa lo hitya loꞌo ju̱u̱; chaꞌ cuiñi ti nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ cua tsaa ti nguꞌ xlyuꞌu nguꞌ xaꞌ chcua̱ ngratu nde que yaca niꞌi̱, chaꞌ ngua tiꞌ nguꞌ tyaa nguꞌ cuaana ti neꞌ canoa biꞌ.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Liꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo sendaru, juaꞌa̱ loꞌo capitán jiꞌi̱ nguꞌ:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Hora ti ngusiꞌyu sendaru ju̱u̱ nu ndyaaca̱ꞌ jiꞌi̱ canoa liꞌ, nguxtyú nguꞌ jiꞌi̱ juaꞌa̱ ti lo hitya, ndyaa liꞌ; ná loꞌo ñati̱ ndyaa.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Cua quixee ti chaca tsa̱, liꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ chaꞌ cacu nguꞌ xi.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Tsoꞌo la si cacu ma̱ xi juani chaꞌ caja juersa jiꞌi̱ ma̱. Ni sca cuꞌma̱ ná nscua chaꞌ cajaa ma̱, ni ná ca quicha ma̱.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Loꞌo ndye nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ, liꞌ ngusñi yu sca xlyá. Ndya yu xlyaꞌbe jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi slo lcaa nguꞌ, ngusaꞌbe yu xlyá biꞌ, ndyacu yu liꞌ.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Tsoꞌo la ngua tyiquee nguꞌ chaꞌ naꞌa̱ nguꞌ ñiꞌya̱ nu nguaꞌni Pablo, biꞌ chaꞌ ndyacu lcaa nguꞌ xi liꞌ;
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 tucua siyento ntucua snayala tyii ntucua scuá tyaꞌa ñati̱, tsa lo cua tyaꞌa ya ntsuꞌu ya neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Lcaa nguꞌ ndyacu nguꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu nguaalaꞌ tiꞌ nguꞌ. Liꞌ ngulo nguꞌ yuꞌba jiꞌi̱, ndye nguxcua̱a̱ nguꞌ jiꞌi̱ lcaa siꞌyu trigo biꞌ lo hitya, chaꞌ ca lasa la xi yaca niꞌi̱ liꞌ.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Loꞌo nguxee chaca tsa̱, liꞌ naꞌa̱ ya chaꞌ cua ndyalaa ya sca toꞌ yuu, pana ná ngüiꞌya nguꞌ cuentya macala laca su ndyalaa ya. Naꞌa̱ nguꞌ su ngaꞌa̱ xi yusi̱ toꞌ yuu btyi biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ti̱ ti nscua hitya ca biꞌ. Ngua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la si xtyii yaca niꞌi̱ lo yusi̱i̱ biꞌ, si caja ñiꞌya̱ nu tyeje tacui yaca niꞌi̱ cajua;
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 biꞌ chaꞌ ngusiꞌyu nguꞌ reta jiꞌi̱ chcua̱ ngratu su ndyaaca̱ꞌ yaca niꞌi̱ nde siyuꞌ, ndyanu chcua̱ ngratu neꞌ hitya. Liꞌ ngusati̱ꞌ nguꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱, ngutacui nguꞌ tasá lo yaca chaꞌ tucuniꞌi̱ cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ tsaa ca biꞌ.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ndyaa ya liꞌ, ndyalaa yaca niꞌi̱ sca seꞌi̱ su nxna tucua tyaꞌa yaꞌ hitya. Lati tsa hitya jua xquiꞌya yusi̱, biꞌ chaꞌ ndyaa scua hique yaca niꞌi̱ lo yusi̱ biꞌ liꞌ, nguxana nclyaꞌa clyooꞌ tonu jiꞌi̱ siyuꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ liꞌ.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Ngulacua tiꞌ sendaru chaꞌ si ntsuꞌu chaꞌ xcuatya nguꞌ lo hitya, loꞌo ti xna lcaa preso jiꞌi̱ nguꞌ; biꞌ chaꞌ ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la cujuii nguꞌ jiꞌi̱ lcaa preso yala ti.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Pana ná nda capitán chacuayáꞌ jiꞌi̱ sendaru chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ preso, chaꞌ ná ntiꞌ capitán biꞌ cujuii jiꞌi̱ Pablo. Liꞌ ngulo capitán cña jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu nchca jiꞌi̱ nguꞌ xcuatya nguꞌ, chaꞌ tsaa nguꞌ lo hitya chaꞌ tyuꞌu tsoꞌo ti nguꞌ ca loyuu btyi;
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 nguꞌ nu ná nchca xcuatya ni, ntsuꞌu chaꞌ xñi nguꞌ ngocaꞌ, masi xñi nguꞌ yuꞌbe yaca niꞌi̱ ti biꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo ti ndyalaa lcaa ya toꞌ yuu btyi biꞌ liꞌ.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.