Atos 27
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVI
1 Loꞌo liꞌ ngua stuꞌba chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ ta nguꞌ jiꞌi̱ Pablo tsaa yu ca loyuu su cuentya Italia. Loꞌo naꞌ nu nscua̱ quityi re, ngutaꞌa̱ naꞌ loꞌo nguꞌ liꞌ. Ngulo nguꞌ cña jiꞌi̱ sca capitán jiꞌi̱ sendaru nu naa Julio chaꞌ tsaa loꞌo jiꞌi̱ Pablo loꞌo xaꞌ preso. Julio laca capitán jiꞌi̱ taju sendaru nu cuentya jiꞌi̱ Augusto.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Loꞌo juaꞌa̱ ndyaa Aristarco nguꞌ Tesalónica loꞌo ya. (Quichi̱ Tesalónica ndiꞌi̱ ca loyuu su cuentya Macedonia.) Ndyaa ya ndyatí̱ ya neꞌ sca yaca niꞌi̱ nu cua tsaa ti nde tyu̱u̱ tyaꞌa quichi̱ nde loyuu su cuentya Asia. Loꞌo juaꞌa̱ quichi̱ tyi xuꞌna yaca niꞌi̱ biꞌ naa Adramitio.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Nduꞌu ya ndyaa ya liꞌ, ca chaca tsa̱ ndyalaa ya ca quichi̱ Sidón. Tsoꞌo tsa tyiquee nu Julio biꞌ, nda biꞌ chacuayáꞌ jiꞌi̱ Pablo chaꞌ tsaa yu slo tyaꞌa tsoꞌo yu nu ndiꞌi̱ quichi̱ biꞌ, chaꞌ xtyucua xi tyaꞌa yu jiꞌi̱ yu.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Loꞌo liꞌ nduꞌu ya ndyaa ya chaca quiyaꞌ loꞌo yaca niꞌi̱ biꞌ. Cacua ti tuꞌba yuu Chipre nteje tacui ya liꞌ; laꞌa tsuꞌ coca ndyanu loyuu btyi biꞌ, chaꞌ ná nda cuiꞌi̱ chacuayáꞌ tsaa ya chaca tsuꞌ loyuu biꞌ.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Juaꞌa̱ ngua chaꞌ ndyaa ya tyucui̱i̱ lo tyujoꞌo nu nteje tacui cacua ti tuꞌba yuu Cilicia loꞌo Panfilia, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu ndyalaa ya quichi̱ Mira ca loyuu su cuentya Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ca quichi̱ biꞌ ngujui chaca yaca niꞌi̱ jiꞌi̱ capitán jiꞌi̱ sendaru biꞌ. Quichi̱ tyi xuꞌna yaca niꞌi̱ biꞌ naa Alejandría. Na cua tsaa ti biꞌ ca loyuu su cuentya Italia, biꞌ chaꞌ ngulo capitán biꞌ cña jiꞌi̱ ya chaꞌ tyatí̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ, chaꞌ tsaa loꞌo jiꞌi̱ ya ndejua.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Tyu̱u̱ tsa tsa̱ ngutaꞌa̱ ya lo hitya liꞌ, chaꞌ tiyaꞌ tsa ndyaꞌa̱ yaca niꞌi̱ biꞌ. Lquiꞌya ti ndyalaa ya cacua ti quichi̱ Gnido liꞌ, chaꞌ lye tsa nguaꞌa cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ. Liꞌ nteje tacui ya cacua ti toꞌ quichi̱ Salmón chaꞌ tsaa ya cacua la toꞌ yuu nu naa Creta nu ndiꞌi̱ claꞌbe tyujoꞌo, chaꞌ ngaꞌaa ndyaca lye cuiꞌi̱ nde jua, ngua tiꞌ nguꞌ.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Tiyaꞌ tsa ndyaꞌa̱ yaca niꞌi̱ biꞌ, laja loꞌo nteje tacui cacua ti toꞌ loyuu biꞌ; liꞌ ndyalaa ya su naa Buenos Puertos, nu ndiꞌi̱ cacua ti quichi̱ Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Cua quiñaꞌa̱ tsa tsa̱ ngunaꞌ jiꞌi̱ ya xquiꞌya cuiꞌi̱ biꞌ, chaꞌ lquiꞌya tsa cua nteje tacui yaca niꞌi̱ lo tyujoꞌo tyucui̱i̱ su lijya̱ ya ca Buenos Puertos. Cua ndyatí̱ coꞌ tlyaꞌ nu lye tsa ndyaca cuiꞌi̱ tlyaꞌ liꞌ; biꞌ chaꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ nu laca loo liꞌ:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 ―Ngaꞌaa tsoꞌo chaꞌ tsaa la na juani, cusuꞌ ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ nguꞌ―. Cua ngua tii naꞌ chaꞌ quiñuꞌu̱ yaca niꞌi̱ re, chcunaꞌ lcaa yuꞌba liꞌ ―nacui̱―, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu nu cajaa lo hitya liꞌ.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pana ná ndyuna capitán jiꞌi̱ sendaru chaꞌ nu nchcuiꞌ Pablo loꞌo; jlo la tiꞌ nguꞌ nu nclyaꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱ loꞌo nu laca loo jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ, ngua tiꞌ nguꞌ.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ, ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la si tya tsaa la yaca niꞌi̱ biꞌ ca quichi̱ Fenice ca nde loo la xi; la cuiꞌ loyuu Creta biꞌ ndiꞌi̱ quichi̱ Fenice, pana nde loo la xi. Jlo tiꞌ nguꞌ chaꞌ nde quichi̱ Fenice tsoꞌo la tyanu yaca niꞌi̱ tyucui tyempo tlyaꞌ, chaꞌ ná ndyaca lye cuiꞌi̱ tlyaꞌ ndejua; biꞌ chaꞌ ná tsoꞌo tyanu yaca niꞌi̱ ca Buenos Puertos, ngua tiꞌ nguꞌ.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Loꞌo liꞌ nguxana ndyaca sca cuiꞌi̱ tsoꞌo, biꞌ chaꞌ ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la masi tsaa clya ya ca quichi̱ Fenice biꞌ. Nduꞌu ya ndyaa ya loꞌo yaca niꞌi̱ liꞌ. Ndyanu ya cacua ti toꞌ loyuu su cuentya Creta biꞌ,
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 pana tiyaꞌ la ngutsaꞌa̱ cuiꞌi̱; chaca quiyaꞌ tyaala tsa ngua biꞌ liꞌ, chaꞌ nde lo yuu btyi biꞌ lijya̱ cuiꞌi̱. Tyaala tsa cuiꞌi̱ nu naa Nordeste biꞌ,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 nducuniꞌi̱ cuiꞌi̱ biꞌ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ macala su ntiꞌ tsaa loꞌo jiꞌi̱ ya liꞌ.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nteje tacui ya cacua ti su ndiꞌi̱ sca yuu claꞌbe sube ti nu naa Clauda; joꞌo la xi ngua cuiꞌi̱ sca hora ti liꞌ, biꞌ chaꞌ sa cuꞌ ti ntucua laqui ya jiꞌi̱ canoa chaꞌ tyuꞌu biꞌ lo hitya, chaꞌ xcoꞌo ya jiꞌi̱ neꞌ yaca niꞌi̱. Ntucua ju̱u̱ hique canoa biꞌ, chaꞌ tyucua laqui ya jiꞌi̱.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Nu loꞌo cua ndyuꞌu coꞌo canoa biꞌ, liꞌ ngüixi̱i̱ nguꞌ reta tonu siiꞌ tyiꞌi̱ ca chu̱ꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ, chaꞌ ná culaꞌa clyooꞌ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱. Ntsi̱i̱ tsa nguꞌ si tyacua ya su lati hitya claꞌbe tyujoꞌo, ca lo yusi̱ nu naa Sirte, biꞌ chaꞌ ndaꞌya nguꞌ tasá nu ngutacui lo yaca niꞌi̱ chaꞌ ngaꞌaa tucuniꞌi̱ cuiꞌi̱ jiꞌi̱ lateꞌ biꞌ, chaꞌ ngaꞌaa xna loꞌo lye cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ liꞌ.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ca chaca tsa̱ ñaꞌa̱ ti lye tsa ndyaca cuiꞌi̱, loꞌo juaꞌa̱ lye tsa ntyijiꞌi̱ clyooꞌ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱, biꞌ chaꞌ nguxana nguꞌ nchcua̱a̱ nguꞌ yuꞌba nu ntsuꞌu neꞌ yaca niꞌi̱ lo hitya tyujoꞌo.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Tsa̱ nchca tyuna, liꞌ nchcua̱a̱ ya lcaa yaꞌ xña nu ntucua jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ, nu nduꞌni nguꞌ cña loꞌo nquichaꞌ; loꞌo yaꞌ ycuiꞌ ya nguxcua̱a̱ ya yaꞌ xña biꞌ lo hitya.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Tyu̱u̱ tsa̱ ngaꞌaa naꞌa̱ ya xee cuichaa liꞌ, ngaꞌaa naꞌa̱ ya cualya loꞌo cuii nu ngaꞌa̱ nde cua̱, hasta loꞌo ngaꞌaa tyuꞌú ya xquiꞌya cuiꞌi̱ tyaala biꞌ, ngulacua tiꞌ ya.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Cua ngua tyu̱u̱ tsa̱ nu ngaꞌaa ndyacu ya tsiyaꞌ ti, biꞌ chaꞌ ndatu̱ Pablo chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pana cuaꞌni tlyu tyiquee ma̱ juani, taca jlya tiꞌ ma̱ chaꞌ ni sca ma̱ ná nscua chaꞌ cajaa ma̱, masi chcunaꞌ yaca niꞌi̱ re.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Jlo tiꞌ ma̱ chaꞌ ycuiꞌ Ndyosi laca nu Xuꞌna naꞌ, chaꞌ cña jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni ndyuꞌni naꞌ. Talya ti nguluꞌu loo sca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ꞌna;
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ndiꞌya̱ nchcuiꞌ nu biꞌ loꞌo naꞌ: “Ná cutsi̱i̱ nuꞌu̱, Pablo”, nacui̱ xca̱ biꞌ jnaꞌ. “Na cua nscua chaꞌ tyatu̱ nuꞌu̱ slo rey jiꞌi̱ nguꞌ romano nu laca loo la”, nacui̱, “biꞌ chaꞌ cuaꞌni lyaá ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ lcaa nguꞌ tyaꞌa ndyaꞌa̱ nuꞌu̱ neꞌ yaca niꞌi̱ re xquiꞌya nuꞌu̱, chaꞌ nuꞌu̱ laca tuꞌba jiꞌi̱ Ni.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Cuaꞌni tlyu tyiquee ma̱ lacua. Jlya tiꞌ naꞌ chaꞌ nu cua nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo naꞌ; jlo tiꞌ naꞌ chaꞌ caca chaꞌ jiꞌna ñiꞌya̱ nu nacui̱ xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jnaꞌ,
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 masi clyo ntsuꞌu chaꞌ tsaa loꞌo cuiꞌi̱ jiꞌna ca sca loyuu claꞌbe tyujoꞌo.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Cua ndye tucua semana nu ndyaa loꞌo cuiꞌi̱ jiꞌi̱ ya juaꞌa̱ ti, ca liꞌ ndyalaa ya sca tyujoꞌo su nchcuiꞌ nguꞌ jiꞌi̱, tyujoꞌo Adria. Ngua claꞌbe talya nu loꞌo ngua tii nguꞌ nu nclyaꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱ chaꞌ ntsuꞌu yuu btyi cacua ti;
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 biꞌ chaꞌ ngusuꞌba cuayáꞌ nguꞌ jiꞌi̱ hitya, ni tsa lo cuayáꞌ clyaa hitya. Liꞌ nquije chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ calaa tyii ntucua scuá metro cuayáꞌ clyaa hitya biꞌ. Ca nde loo la xi ngusuꞌba cuayáꞌ nguꞌ jiꞌi̱ hitya chaca quiyaꞌ, calaa ntucua cati ti metro cuayáꞌ clyaa hitya liꞌ.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ntsi̱i̱ nguꞌ si tyaꞌni caꞌa̱ siyuꞌ yaca niꞌi̱ chu̱ꞌ quee tlyu, biꞌ chaꞌ nguxlyuꞌu nguꞌ jacua tyaꞌa chcua̱ ngratu lo ju̱u̱ nde siyuꞌ yaca niꞌi̱, chaꞌ ngaꞌaa tyaꞌa̱ la. Loꞌo liꞌ ndyutsi̱i̱ tya nguꞌ ndiꞌi̱ nguꞌ, ntajatya nguꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu quixee chaca tsa̱.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Laja liꞌ nu nguꞌ nu ndyalaꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ ni, cuaana ti ndaꞌya nguꞌ jiꞌi̱ canoa lo hitya loꞌo ju̱u̱; chaꞌ cuiñi ti nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ cua tsaa ti nguꞌ xlyuꞌu nguꞌ xaꞌ chcua̱ ngratu nde que yaca niꞌi̱, chaꞌ ngua tiꞌ nguꞌ tyaa nguꞌ cuaana ti neꞌ canoa biꞌ.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Liꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo sendaru, juaꞌa̱ loꞌo capitán jiꞌi̱ nguꞌ:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Hora ti ngusiꞌyu sendaru ju̱u̱ nu ndyaaca̱ꞌ jiꞌi̱ canoa liꞌ, nguxtyú nguꞌ jiꞌi̱ juaꞌa̱ ti lo hitya, ndyaa liꞌ; ná loꞌo ñati̱ ndyaa.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Cua quixee ti chaca tsa̱, liꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ chaꞌ cacu nguꞌ xi.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Tsoꞌo la si cacu ma̱ xi juani chaꞌ caja juersa jiꞌi̱ ma̱. Ni sca cuꞌma̱ ná nscua chaꞌ cajaa ma̱, ni ná ca quicha ma̱.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Loꞌo ndye nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ, liꞌ ngusñi yu sca xlyá. Ndya yu xlyaꞌbe jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi slo lcaa nguꞌ, ngusaꞌbe yu xlyá biꞌ, ndyacu yu liꞌ.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Tsoꞌo la ngua tyiquee nguꞌ chaꞌ naꞌa̱ nguꞌ ñiꞌya̱ nu nguaꞌni Pablo, biꞌ chaꞌ ndyacu lcaa nguꞌ xi liꞌ;
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 tucua siyento ntucua snayala tyii ntucua scuá tyaꞌa ñati̱, tsa lo cua tyaꞌa ya ntsuꞌu ya neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Lcaa nguꞌ ndyacu nguꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu nguaalaꞌ tiꞌ nguꞌ. Liꞌ ngulo nguꞌ yuꞌba jiꞌi̱, ndye nguxcua̱a̱ nguꞌ jiꞌi̱ lcaa siꞌyu trigo biꞌ lo hitya, chaꞌ ca lasa la xi yaca niꞌi̱ liꞌ.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Loꞌo nguxee chaca tsa̱, liꞌ naꞌa̱ ya chaꞌ cua ndyalaa ya sca toꞌ yuu, pana ná ngüiꞌya nguꞌ cuentya macala laca su ndyalaa ya. Naꞌa̱ nguꞌ su ngaꞌa̱ xi yusi̱ toꞌ yuu btyi biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ti̱ ti nscua hitya ca biꞌ. Ngua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la si xtyii yaca niꞌi̱ lo yusi̱i̱ biꞌ, si caja ñiꞌya̱ nu tyeje tacui yaca niꞌi̱ cajua;
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 biꞌ chaꞌ ngusiꞌyu nguꞌ reta jiꞌi̱ chcua̱ ngratu su ndyaaca̱ꞌ yaca niꞌi̱ nde siyuꞌ, ndyanu chcua̱ ngratu neꞌ hitya. Liꞌ ngusati̱ꞌ nguꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱, ngutacui nguꞌ tasá lo yaca chaꞌ tucuniꞌi̱ cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ tsaa ca biꞌ.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ndyaa ya liꞌ, ndyalaa yaca niꞌi̱ sca seꞌi̱ su nxna tucua tyaꞌa yaꞌ hitya. Lati tsa hitya jua xquiꞌya yusi̱, biꞌ chaꞌ ndyaa scua hique yaca niꞌi̱ lo yusi̱ biꞌ liꞌ, nguxana nclyaꞌa clyooꞌ tonu jiꞌi̱ siyuꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ liꞌ.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ngulacua tiꞌ sendaru chaꞌ si ntsuꞌu chaꞌ xcuatya nguꞌ lo hitya, loꞌo ti xna lcaa preso jiꞌi̱ nguꞌ; biꞌ chaꞌ ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la cujuii nguꞌ jiꞌi̱ lcaa preso yala ti.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pana ná nda capitán chacuayáꞌ jiꞌi̱ sendaru chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ preso, chaꞌ ná ntiꞌ capitán biꞌ cujuii jiꞌi̱ Pablo. Liꞌ ngulo capitán cña jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu nchca jiꞌi̱ nguꞌ xcuatya nguꞌ, chaꞌ tsaa nguꞌ lo hitya chaꞌ tyuꞌu tsoꞌo ti nguꞌ ca loyuu btyi;
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 nguꞌ nu ná nchca xcuatya ni, ntsuꞌu chaꞌ xñi nguꞌ ngocaꞌ, masi xñi nguꞌ yuꞌbe yaca niꞌi̱ ti biꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo ti ndyalaa lcaa ya toꞌ yuu btyi biꞌ liꞌ.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.