Atos 27
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs ACF
1 Loꞌo liꞌ ngua stuꞌba chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ ta nguꞌ jiꞌi̱ Pablo tsaa yu ca loyuu su cuentya Italia. Loꞌo naꞌ nu nscua̱ quityi re, ngutaꞌa̱ naꞌ loꞌo nguꞌ liꞌ. Ngulo nguꞌ cña jiꞌi̱ sca capitán jiꞌi̱ sendaru nu naa Julio chaꞌ tsaa loꞌo jiꞌi̱ Pablo loꞌo xaꞌ preso. Julio laca capitán jiꞌi̱ taju sendaru nu cuentya jiꞌi̱ Augusto.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Loꞌo juaꞌa̱ ndyaa Aristarco nguꞌ Tesalónica loꞌo ya. (Quichi̱ Tesalónica ndiꞌi̱ ca loyuu su cuentya Macedonia.) Ndyaa ya ndyatí̱ ya neꞌ sca yaca niꞌi̱ nu cua tsaa ti nde tyu̱u̱ tyaꞌa quichi̱ nde loyuu su cuentya Asia. Loꞌo juaꞌa̱ quichi̱ tyi xuꞌna yaca niꞌi̱ biꞌ naa Adramitio.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Nduꞌu ya ndyaa ya liꞌ, ca chaca tsa̱ ndyalaa ya ca quichi̱ Sidón. Tsoꞌo tsa tyiquee nu Julio biꞌ, nda biꞌ chacuayáꞌ jiꞌi̱ Pablo chaꞌ tsaa yu slo tyaꞌa tsoꞌo yu nu ndiꞌi̱ quichi̱ biꞌ, chaꞌ xtyucua xi tyaꞌa yu jiꞌi̱ yu.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Loꞌo liꞌ nduꞌu ya ndyaa ya chaca quiyaꞌ loꞌo yaca niꞌi̱ biꞌ. Cacua ti tuꞌba yuu Chipre nteje tacui ya liꞌ; laꞌa tsuꞌ coca ndyanu loyuu btyi biꞌ, chaꞌ ná nda cuiꞌi̱ chacuayáꞌ tsaa ya chaca tsuꞌ loyuu biꞌ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Juaꞌa̱ ngua chaꞌ ndyaa ya tyucui̱i̱ lo tyujoꞌo nu nteje tacui cacua ti tuꞌba yuu Cilicia loꞌo Panfilia, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu ndyalaa ya quichi̱ Mira ca loyuu su cuentya Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ca quichi̱ biꞌ ngujui chaca yaca niꞌi̱ jiꞌi̱ capitán jiꞌi̱ sendaru biꞌ. Quichi̱ tyi xuꞌna yaca niꞌi̱ biꞌ naa Alejandría. Na cua tsaa ti biꞌ ca loyuu su cuentya Italia, biꞌ chaꞌ ngulo capitán biꞌ cña jiꞌi̱ ya chaꞌ tyatí̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ, chaꞌ tsaa loꞌo jiꞌi̱ ya ndejua.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tyu̱u̱ tsa tsa̱ ngutaꞌa̱ ya lo hitya liꞌ, chaꞌ tiyaꞌ tsa ndyaꞌa̱ yaca niꞌi̱ biꞌ. Lquiꞌya ti ndyalaa ya cacua ti quichi̱ Gnido liꞌ, chaꞌ lye tsa nguaꞌa cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ. Liꞌ nteje tacui ya cacua ti toꞌ quichi̱ Salmón chaꞌ tsaa ya cacua la toꞌ yuu nu naa Creta nu ndiꞌi̱ claꞌbe tyujoꞌo, chaꞌ ngaꞌaa ndyaca lye cuiꞌi̱ nde jua, ngua tiꞌ nguꞌ.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Tiyaꞌ tsa ndyaꞌa̱ yaca niꞌi̱ biꞌ, laja loꞌo nteje tacui cacua ti toꞌ loyuu biꞌ; liꞌ ndyalaa ya su naa Buenos Puertos, nu ndiꞌi̱ cacua ti quichi̱ Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Cua quiñaꞌa̱ tsa tsa̱ ngunaꞌ jiꞌi̱ ya xquiꞌya cuiꞌi̱ biꞌ, chaꞌ lquiꞌya tsa cua nteje tacui yaca niꞌi̱ lo tyujoꞌo tyucui̱i̱ su lijya̱ ya ca Buenos Puertos. Cua ndyatí̱ coꞌ tlyaꞌ nu lye tsa ndyaca cuiꞌi̱ tlyaꞌ liꞌ; biꞌ chaꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ nu laca loo liꞌ:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ―Ngaꞌaa tsoꞌo chaꞌ tsaa la na juani, cusuꞌ ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ nguꞌ―. Cua ngua tii naꞌ chaꞌ quiñuꞌu̱ yaca niꞌi̱ re, chcunaꞌ lcaa yuꞌba liꞌ ―nacui̱―, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu nu cajaa lo hitya liꞌ.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Pana ná ndyuna capitán jiꞌi̱ sendaru chaꞌ nu nchcuiꞌ Pablo loꞌo; jlo la tiꞌ nguꞌ nu nclyaꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱ loꞌo nu laca loo jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ, ngua tiꞌ nguꞌ.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ, ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la si tya tsaa la yaca niꞌi̱ biꞌ ca quichi̱ Fenice ca nde loo la xi; la cuiꞌ loyuu Creta biꞌ ndiꞌi̱ quichi̱ Fenice, pana nde loo la xi. Jlo tiꞌ nguꞌ chaꞌ nde quichi̱ Fenice tsoꞌo la tyanu yaca niꞌi̱ tyucui tyempo tlyaꞌ, chaꞌ ná ndyaca lye cuiꞌi̱ tlyaꞌ ndejua; biꞌ chaꞌ ná tsoꞌo tyanu yaca niꞌi̱ ca Buenos Puertos, ngua tiꞌ nguꞌ.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Loꞌo liꞌ nguxana ndyaca sca cuiꞌi̱ tsoꞌo, biꞌ chaꞌ ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la masi tsaa clya ya ca quichi̱ Fenice biꞌ. Nduꞌu ya ndyaa ya loꞌo yaca niꞌi̱ liꞌ. Ndyanu ya cacua ti toꞌ loyuu su cuentya Creta biꞌ,
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 pana tiyaꞌ la ngutsaꞌa̱ cuiꞌi̱; chaca quiyaꞌ tyaala tsa ngua biꞌ liꞌ, chaꞌ nde lo yuu btyi biꞌ lijya̱ cuiꞌi̱. Tyaala tsa cuiꞌi̱ nu naa Nordeste biꞌ,
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 nducuniꞌi̱ cuiꞌi̱ biꞌ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ macala su ntiꞌ tsaa loꞌo jiꞌi̱ ya liꞌ.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Nteje tacui ya cacua ti su ndiꞌi̱ sca yuu claꞌbe sube ti nu naa Clauda; joꞌo la xi ngua cuiꞌi̱ sca hora ti liꞌ, biꞌ chaꞌ sa cuꞌ ti ntucua laqui ya jiꞌi̱ canoa chaꞌ tyuꞌu biꞌ lo hitya, chaꞌ xcoꞌo ya jiꞌi̱ neꞌ yaca niꞌi̱. Ntucua ju̱u̱ hique canoa biꞌ, chaꞌ tyucua laqui ya jiꞌi̱.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Nu loꞌo cua ndyuꞌu coꞌo canoa biꞌ, liꞌ ngüixi̱i̱ nguꞌ reta tonu siiꞌ tyiꞌi̱ ca chu̱ꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ, chaꞌ ná culaꞌa clyooꞌ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱. Ntsi̱i̱ tsa nguꞌ si tyacua ya su lati hitya claꞌbe tyujoꞌo, ca lo yusi̱ nu naa Sirte, biꞌ chaꞌ ndaꞌya nguꞌ tasá nu ngutacui lo yaca niꞌi̱ chaꞌ ngaꞌaa tucuniꞌi̱ cuiꞌi̱ jiꞌi̱ lateꞌ biꞌ, chaꞌ ngaꞌaa xna loꞌo lye cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ liꞌ.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ca chaca tsa̱ ñaꞌa̱ ti lye tsa ndyaca cuiꞌi̱, loꞌo juaꞌa̱ lye tsa ntyijiꞌi̱ clyooꞌ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱, biꞌ chaꞌ nguxana nguꞌ nchcua̱a̱ nguꞌ yuꞌba nu ntsuꞌu neꞌ yaca niꞌi̱ lo hitya tyujoꞌo.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Tsa̱ nchca tyuna, liꞌ nchcua̱a̱ ya lcaa yaꞌ xña nu ntucua jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ biꞌ, nu nduꞌni nguꞌ cña loꞌo nquichaꞌ; loꞌo yaꞌ ycuiꞌ ya nguxcua̱a̱ ya yaꞌ xña biꞌ lo hitya.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tyu̱u̱ tsa̱ ngaꞌaa naꞌa̱ ya xee cuichaa liꞌ, ngaꞌaa naꞌa̱ ya cualya loꞌo cuii nu ngaꞌa̱ nde cua̱, hasta loꞌo ngaꞌaa tyuꞌú ya xquiꞌya cuiꞌi̱ tyaala biꞌ, ngulacua tiꞌ ya.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Cua ngua tyu̱u̱ tsa̱ nu ngaꞌaa ndyacu ya tsiyaꞌ ti, biꞌ chaꞌ ndatu̱ Pablo chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Pana cuaꞌni tlyu tyiquee ma̱ juani, taca jlya tiꞌ ma̱ chaꞌ ni sca ma̱ ná nscua chaꞌ cajaa ma̱, masi chcunaꞌ yaca niꞌi̱ re.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Jlo tiꞌ ma̱ chaꞌ ycuiꞌ Ndyosi laca nu Xuꞌna naꞌ, chaꞌ cña jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni ndyuꞌni naꞌ. Talya ti nguluꞌu loo sca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ꞌna;
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ndiꞌya̱ nchcuiꞌ nu biꞌ loꞌo naꞌ: “Ná cutsi̱i̱ nuꞌu̱, Pablo”, nacui̱ xca̱ biꞌ jnaꞌ. “Na cua nscua chaꞌ tyatu̱ nuꞌu̱ slo rey jiꞌi̱ nguꞌ romano nu laca loo la”, nacui̱, “biꞌ chaꞌ cuaꞌni lyaá ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ lcaa nguꞌ tyaꞌa ndyaꞌa̱ nuꞌu̱ neꞌ yaca niꞌi̱ re xquiꞌya nuꞌu̱, chaꞌ nuꞌu̱ laca tuꞌba jiꞌi̱ Ni.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Cuaꞌni tlyu tyiquee ma̱ lacua. Jlya tiꞌ naꞌ chaꞌ nu cua nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo naꞌ; jlo tiꞌ naꞌ chaꞌ caca chaꞌ jiꞌna ñiꞌya̱ nu nacui̱ xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jnaꞌ,
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 masi clyo ntsuꞌu chaꞌ tsaa loꞌo cuiꞌi̱ jiꞌna ca sca loyuu claꞌbe tyujoꞌo.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Cua ndye tucua semana nu ndyaa loꞌo cuiꞌi̱ jiꞌi̱ ya juaꞌa̱ ti, ca liꞌ ndyalaa ya sca tyujoꞌo su nchcuiꞌ nguꞌ jiꞌi̱, tyujoꞌo Adria. Ngua claꞌbe talya nu loꞌo ngua tii nguꞌ nu nclyaꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱ chaꞌ ntsuꞌu yuu btyi cacua ti;
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 biꞌ chaꞌ ngusuꞌba cuayáꞌ nguꞌ jiꞌi̱ hitya, ni tsa lo cuayáꞌ clyaa hitya. Liꞌ nquije chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ calaa tyii ntucua scuá metro cuayáꞌ clyaa hitya biꞌ. Ca nde loo la xi ngusuꞌba cuayáꞌ nguꞌ jiꞌi̱ hitya chaca quiyaꞌ, calaa ntucua cati ti metro cuayáꞌ clyaa hitya liꞌ.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ntsi̱i̱ nguꞌ si tyaꞌni caꞌa̱ siyuꞌ yaca niꞌi̱ chu̱ꞌ quee tlyu, biꞌ chaꞌ nguxlyuꞌu nguꞌ jacua tyaꞌa chcua̱ ngratu lo ju̱u̱ nde siyuꞌ yaca niꞌi̱, chaꞌ ngaꞌaa tyaꞌa̱ la. Loꞌo liꞌ ndyutsi̱i̱ tya nguꞌ ndiꞌi̱ nguꞌ, ntajatya nguꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu quixee chaca tsa̱.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Laja liꞌ nu nguꞌ nu ndyalaꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ ni, cuaana ti ndaꞌya nguꞌ jiꞌi̱ canoa lo hitya loꞌo ju̱u̱; chaꞌ cuiñi ti nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ cua tsaa ti nguꞌ xlyuꞌu nguꞌ xaꞌ chcua̱ ngratu nde que yaca niꞌi̱, chaꞌ ngua tiꞌ nguꞌ tyaa nguꞌ cuaana ti neꞌ canoa biꞌ.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Liꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo sendaru, juaꞌa̱ loꞌo capitán jiꞌi̱ nguꞌ:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Hora ti ngusiꞌyu sendaru ju̱u̱ nu ndyaaca̱ꞌ jiꞌi̱ canoa liꞌ, nguxtyú nguꞌ jiꞌi̱ juaꞌa̱ ti lo hitya, ndyaa liꞌ; ná loꞌo ñati̱ ndyaa.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Cua quixee ti chaca tsa̱, liꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ chaꞌ cacu nguꞌ xi.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Tsoꞌo la si cacu ma̱ xi juani chaꞌ caja juersa jiꞌi̱ ma̱. Ni sca cuꞌma̱ ná nscua chaꞌ cajaa ma̱, ni ná ca quicha ma̱.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Loꞌo ndye nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ, liꞌ ngusñi yu sca xlyá. Ndya yu xlyaꞌbe jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi slo lcaa nguꞌ, ngusaꞌbe yu xlyá biꞌ, ndyacu yu liꞌ.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Tsoꞌo la ngua tyiquee nguꞌ chaꞌ naꞌa̱ nguꞌ ñiꞌya̱ nu nguaꞌni Pablo, biꞌ chaꞌ ndyacu lcaa nguꞌ xi liꞌ;
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 tucua siyento ntucua snayala tyii ntucua scuá tyaꞌa ñati̱, tsa lo cua tyaꞌa ya ntsuꞌu ya neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Lcaa nguꞌ ndyacu nguꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu nguaalaꞌ tiꞌ nguꞌ. Liꞌ ngulo nguꞌ yuꞌba jiꞌi̱, ndye nguxcua̱a̱ nguꞌ jiꞌi̱ lcaa siꞌyu trigo biꞌ lo hitya, chaꞌ ca lasa la xi yaca niꞌi̱ liꞌ.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Loꞌo nguxee chaca tsa̱, liꞌ naꞌa̱ ya chaꞌ cua ndyalaa ya sca toꞌ yuu, pana ná ngüiꞌya nguꞌ cuentya macala laca su ndyalaa ya. Naꞌa̱ nguꞌ su ngaꞌa̱ xi yusi̱ toꞌ yuu btyi biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ti̱ ti nscua hitya ca biꞌ. Ngua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la si xtyii yaca niꞌi̱ lo yusi̱i̱ biꞌ, si caja ñiꞌya̱ nu tyeje tacui yaca niꞌi̱ cajua;
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 biꞌ chaꞌ ngusiꞌyu nguꞌ reta jiꞌi̱ chcua̱ ngratu su ndyaaca̱ꞌ yaca niꞌi̱ nde siyuꞌ, ndyanu chcua̱ ngratu neꞌ hitya. Liꞌ ngusati̱ꞌ nguꞌ yaꞌ yaca niꞌi̱, ngutacui nguꞌ tasá lo yaca chaꞌ tucuniꞌi̱ cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yaca niꞌi̱ tsaa ca biꞌ.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ndyaa ya liꞌ, ndyalaa yaca niꞌi̱ sca seꞌi̱ su nxna tucua tyaꞌa yaꞌ hitya. Lati tsa hitya jua xquiꞌya yusi̱, biꞌ chaꞌ ndyaa scua hique yaca niꞌi̱ lo yusi̱ biꞌ liꞌ, nguxana nclyaꞌa clyooꞌ tonu jiꞌi̱ siyuꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ liꞌ.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ngulacua tiꞌ sendaru chaꞌ si ntsuꞌu chaꞌ xcuatya nguꞌ lo hitya, loꞌo ti xna lcaa preso jiꞌi̱ nguꞌ; biꞌ chaꞌ ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo la cujuii nguꞌ jiꞌi̱ lcaa preso yala ti.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pana ná nda capitán chacuayáꞌ jiꞌi̱ sendaru chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ preso, chaꞌ ná ntiꞌ capitán biꞌ cujuii jiꞌi̱ Pablo. Liꞌ ngulo capitán cña jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu nchca jiꞌi̱ nguꞌ xcuatya nguꞌ, chaꞌ tsaa nguꞌ lo hitya chaꞌ tyuꞌu tsoꞌo ti nguꞌ ca loyuu btyi;
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 nguꞌ nu ná nchca xcuatya ni, ntsuꞌu chaꞌ xñi nguꞌ ngocaꞌ, masi xñi nguꞌ yuꞌbe yaca niꞌi̱ ti biꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo ti ndyalaa lcaa ya toꞌ yuu btyi biꞌ liꞌ.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.