Atos 10

Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ndiꞌi̱ sca nu quiꞌyu nu naa Cornelio ca quichi̱ Cesarea; laca Cornelio capitán jiꞌi̱ sca latya nguꞌ sendaru nu nacui̱ nguꞌ chaꞌ latya Italiano laca nguꞌ.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ndyuꞌni tlyu nu Cornelio biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo lcaa nguꞌ tyaꞌa ngaꞌa̱ ti yu, masi nguꞌ xaꞌ tsuꞌ laca yu. Tsoꞌo tsa tyiquee yu, nxtyucua tsa yu jiꞌi̱ nguꞌ tiꞌi. Lcaa tsa̱ ntsuꞌu yu nchcuiꞌ yu loꞌo ycuiꞌ Ndyosi.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Loꞌo liꞌ ntsuꞌu sca tsa̱ ndyalaa sca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi slo yu biꞌ, hora cua sna nde ngusi̱i̱ ndyalaa xca̱ biꞌ. Ñiꞌya̱ ngua si nchcuiꞌ xcalá ti yu, juaꞌa̱ ngua chaꞌ biꞌ. Liꞌ nchcuiꞌ xca̱ biꞌ loꞌo yu:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ndyutsi̱i̱ tsa Cornelio loꞌo naꞌa̱ yu jiꞌi̱ xca̱ biꞌ liꞌ.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Juani culo nuꞌu̱ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ quichi̱ Jope. Quichi̱ biꞌ ndiꞌi̱ sca nu quiꞌyu nu naa Simón, loꞌo xtañi yu laca Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Cua ndyalaa yu toniꞌi̱ jiꞌi̱ chaca Simón nu laca cuityi quiji̱ nu ntucua tyi cacua ti toꞌ tyujoꞌo. Ta nu Simón Pedro biꞌ sca chaꞌ loꞌo nuꞌu̱, ni cña ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni nuꞌu̱.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Nduꞌu xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi biꞌ, ndyaa liꞌ. Loꞌo liꞌ ngusiꞌya Cornelio jiꞌi̱ tucua tyaꞌa msu jiꞌi̱, loꞌo jiꞌi̱ sca sendaru nu nduꞌni cña jiꞌi̱; loꞌo sendaru biꞌ ndyuꞌni tlyu yu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Liꞌ nchcuiꞌ Cornelio loꞌo nu ca taꞌa sna nguꞌ lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu ngua jiꞌi̱ ycuiꞌ tsa̱; liꞌ ngulo yu cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ tsaquiꞌya nguꞌ jiꞌi̱ Pedro ca quichi̱ Jope biꞌ.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Nguxee chaca tsa̱ ndyaꞌa̱ nguꞌ nde tyucui̱i̱ Jope. Loꞌo ndyalaa nde hora, xi tya lyiji tyalaa nguꞌ quichi̱ biꞌ. La cuiꞌ hora biꞌ ndyacuí̱ Pedro ndyaa yu que niꞌi̱ chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo ycuiꞌ Ndyosi. Jlyacua tsa que niꞌi̱ biꞌ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Liꞌ ntucua Pedro ntyuteꞌ tsa yu, jña tsa tiꞌ yu cacu yu liꞌ; na cua nguxana ndyiqueꞌ nguꞌ scuaa, pana tya lyiji xi caqueꞌ. Loꞌo liꞌ nguaꞌya xcalá yu, nchcuiꞌ xcalá yu ñaꞌa̱ nu ntucua ti yu que niꞌi̱ biꞌ.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Laca chaꞌ nxñaꞌa̱ yu nde cua̱, naꞌa̱ yu ngusaala ycuiꞌ Ndyosi nde cua̱; ngutacui ñiꞌya̱ ntiꞌ sca tasá tlyu tsa nu ndyaaca̱ꞌ ju̱u̱ ca taꞌa jacua jyaca̱, lijya̱ ndatiꞌi̱ tasá biꞌ lo yuu. Juaꞌa̱ ñaꞌa̱ ntiꞌ yu.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Tyu̱u̱ tsa tyaꞌa naꞌni cuxi ntsuꞌu neꞌ tasá nu ndatiꞌi̱ nde lo yuu biꞌ: ntsuꞌu naꞌni nu ntucua quiyaꞌ, ntsuꞌu naꞌni luꞌbe, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu cuaña.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Liꞌ ndyuna Pedro chaꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo yu, ngua tiꞌ yu:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 ―Ná nchca jnaꞌ, Xuꞌna ―nacui̱ Pedro jiꞌi̱―. Ni sca quiyaꞌ bilya cacu naꞌ cuañaꞌ naꞌni jua; naꞌni cuxi laca jua cuentya jiꞌi̱ cuare.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Xaꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo yu liꞌ:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Sna quiyaꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo Pedro juaꞌa̱, liꞌ ndyucoꞌo tasá biꞌ ndyaa nde cua̱ chaca quiyaꞌ, ñaꞌa̱ ndacui ti loꞌo ju̱u̱.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Laja loꞌo ndube tsa tiꞌ Pedro, chaꞌ ná ngua cuayáꞌ tiꞌ yu ni chaꞌ laca nchcuiꞌ xcalá juaꞌa̱, liꞌ ndyalaa nguꞌ biꞌ toꞌ niꞌi̱; la cuiꞌ nu ca taꞌa sna nguꞌ nu ngulo Cornelio cña jiꞌi̱ chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ laca nguꞌ biꞌ. Cua nchcuane nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ mala ntucua tyi Simón nu laca cuityi quiji̱, juaꞌa̱ ndyalaa nguꞌ toꞌ niꞌi̱.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Liꞌ cui̱i̱ ndachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ nu laca tyi si ngaꞌa̱ Simón Pedro.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Laja liꞌ quiñaꞌa̱ tsa ngulacua tiꞌ Pedro ni chaꞌ nchcuiꞌ xcalá yu, loꞌo liꞌ nchcuiꞌ Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi loꞌo yu:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Cuaꞌya nuꞌu̱ yala ti chaꞌ tsaa nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ re. Ná cube tiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ, naꞌ ngulu̱ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ ca nde.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Liꞌ hora ti nguaꞌya Pedro chaꞌ chcuiꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 ―Cua ngulo nu cusuꞌ Cornelio cña jiꞌi̱ ya chaꞌ ca̱a̱ ya ca nde ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ Pedro―. Tsoꞌo tsa tyiquee nu Cornelio biꞌ, nduꞌni tlyu yu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo tsa nchcuiꞌ lcaa nguꞌ judío tyaꞌa nuꞌu̱ jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ. Cua ndachaꞌ xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ Cornelio chaꞌ ta yu jiꞌi̱ ya ca̱a̱ ya ca nde, ca̱quiꞌya ya jinuꞌu̱ chaꞌ tsaa na ca slo nu cusuꞌ biꞌ, ca quichi̱ Cesarea. Ntsuꞌu chaꞌ cuna ycuiꞌ Cornelio cua ñaꞌa̱ ca chaꞌ nu chcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 ―Tya̱a̱ ma̱ niꞌi̱ ―nacui̱ Pedro jiꞌi̱ nguꞌ―. Ntsuꞌu su cajaꞌ ma̱ ca nde. Ca la quee tsaa na cajua.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Tsa̱ nchca tyucuaa ndyalaa nguꞌ quichi̱ Cesarea. Ngaꞌa̱ Cornelio ntajatya jiꞌi̱ nguꞌ; cua laca ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ toniꞌi̱ jiꞌi̱, lcaa ñati̱ tyaꞌa nu cusuꞌ loꞌo tyaꞌa ndyaꞌa̱ ti nguꞌ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nu loꞌo ndyalaa Pedro toꞌ tyi Cornelio, liꞌ nduꞌu nu cusuꞌ ñaa nde liyaꞌ, ndyatu̱ sti̱ꞌ nde loo Pedro chaꞌ cuaꞌni tlyu jiꞌi̱ yu ngua tiꞌ Cornelio, ñiꞌya̱ nduꞌni tlyu na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Hora ti ndayaꞌ Pedro yaꞌ Cornelio, nguxatu̱ yu jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ liꞌ.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Tya nchcuiꞌ la Pedro loꞌo nguꞌ loꞌo ndyatí̱ nguꞌ ndyaa nguꞌ niꞌi̱. Liꞌ naꞌa̱ Pedro chaꞌ cua quiñaꞌa̱ ñati̱ ndyuꞌu tiꞌi̱ niꞌi̱ biꞌ.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Nda Pedro chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Biꞌ chaꞌ lijya̱ naꞌ ca nde juani. Nu loꞌo ndyalaa ti msu jinuꞌu̱ ca slo naꞌ, hora ti nduꞌu naꞌ lijya̱ naꞌ loꞌo nguꞌ re; ngaꞌaa nchcuiꞌ tsa naꞌ loꞌo msu biꞌ. Biꞌ chaꞌ juani, ¿ni cña cuaꞌni ta naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱ ntiꞌ ma̱?
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Nguxacui̱ Cornelio chaꞌ jiꞌi̱ Pedro liꞌ:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Nchcuiꞌ yu biꞌ loꞌo naꞌ: “Cornelio”, nacui̱ yu, “cua ndyuna ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ nu nchcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo Ni, juaꞌa̱ cua naꞌa̱ ycuiꞌ Ni chaꞌ tsoꞌo tsa nduꞌni nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ tiꞌi; biꞌ chaꞌ cua ndyiꞌu tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi jinuꞌu̱.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Juani culo nuꞌu̱ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ quichi̱ Jope; quichi̱ biꞌ ndyalaa sca nu quiꞌyu nu naa Simón, loꞌo xtañi yu laca Pedro. Tsaa nguꞌ, tsaa cachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ ca̱a̱ yu ca nde. Cua ndiꞌi̱ yu toꞌ tyi chaca Simón nu laca cuityi quiji̱ nu ntucua tyi cacua ti toꞌ tyujoꞌo. Nu loꞌo tyalaa yu ca nde, liꞌ culuꞌu yu sca chaꞌ nu tsoꞌo tsa jinuꞌu̱.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Juaꞌa̱ nacui̱ ñati̱ biꞌ jnaꞌ ―nacui̱ Cornelio―. Biꞌ chaꞌ hora ti ngulo naꞌ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ ca su ndiꞌi̱ nuꞌu̱. Tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee naꞌ chaꞌ ndyalaa nuꞌu̱ slo naꞌ juani; biꞌ chaꞌ cua ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa tyaꞌa ya seꞌi̱ ti chacuayáꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, chaꞌ cuna ya lcaa chaꞌ nu cua nda ycuiꞌ Ni loꞌo nuꞌu̱ chaꞌ chcuiꞌ loꞌo ya.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Liꞌ nguxana Pedro nguluꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌi̱ lcaa ñati̱ chalyuu nu chañi chaꞌ nduꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni, ñati̱ nu nduꞌni lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu ntiꞌ Ni.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Cua nda ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ loꞌo ya nu laca ya nguꞌ Israel, chaꞌ ti̱ ti tyiꞌi̱ cresiya jiꞌi̱ ñati̱ chalyuu xquiꞌya Jesucristo, nu laca Xuꞌna lcaa ñati̱.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Jlo tsoꞌo tiꞌ ma̱ ñaꞌa̱ chaꞌ nu nteje tacui tya tsubiꞌ la loyuu re, su ca tyi nguꞌ judío. Clyo nda Juan chaꞌ biꞌ loꞌo nguꞌ nu loꞌo ntyucuatya jiꞌi̱ nguꞌ, liꞌ nda Jesús chaꞌ biꞌ loꞌo nguꞌ ca loyuu su cuentya Galilea. Tiyaꞌ la liꞌ nda Jesús chaꞌ biꞌ loꞌo lcaa nguꞌ tyaꞌa nguꞌ Israel.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Jlo tiꞌ ma̱ ñiꞌya̱ ngutiꞌi̱ Jesús chalyuu, la cuiꞌ Jesús Nazaret. Cua ngusubi ycuiꞌ Ndyosi Sti yu jiꞌi̱ Jesús, nda la Ni juersa jiꞌi̱ nu Jesús biꞌ nu loꞌo ndyalaa Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni lo yu. Lcaa su ngutaꞌa̱ yu nguaꞌni yu chaꞌ tsoꞌo loꞌo ñati̱, loꞌo juaꞌa̱ nguaꞌni yu chaꞌ ndyaca tsoꞌo nguꞌ nu quicha tsa, masi ñati̱ nu ntsuꞌu tsa chaꞌ tiꞌí jiꞌi̱ xquiꞌya chaꞌ ngusñi cuiꞌi̱ cuxi jiꞌi̱ nguꞌ. Nguaꞌni Jesús cña juaꞌa̱, chaꞌ nguxtyucua ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ yu.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Cua naꞌa̱ ya lcaa cña nu nguaꞌni Jesús ca quichi̱ Jerusalén, loꞌo juaꞌa̱ cña nu nguaꞌni yu lcaa quichi̱ tyi nguꞌ judío tyaꞌa ya. Na cua ngutaꞌa̱ ya loꞌo yu, biꞌ chaꞌ chañi chaꞌ nu nchcuiꞌ ya loꞌo ma̱. Liꞌ ntejeyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús, ngujuiꞌi̱ caꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu lo crusi; juaꞌa̱ ngujuii yu liꞌ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Pana nu loꞌo ndyaꞌa sna tsa̱, liꞌ nguaꞌni ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ ndyuꞌú Jesús chaca quiyaꞌ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Liꞌ nduꞌu tucua yu nde su ndiꞌi̱ ya; ná naꞌa̱ lcaa nguꞌ quichi̱ biꞌ jiꞌi̱ yu, cua laca ti ñati̱ tyaꞌa ya naꞌa̱ ya jiꞌi̱ yu. Cua ngusubi ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ ya chaꞌ culuꞌu ya chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱, biꞌ chaꞌ cua naꞌa̱ ya jiꞌi̱ Jesús loꞌo ndyuꞌú yu chaca quiyaꞌ. Stuꞌba ti ndyacu ya loꞌo ycuiꞌ yu liꞌ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Tya liꞌ cua ngulo Jesús cña jiꞌi̱ ya chaꞌ ta ya chaꞌ liñi jiꞌi̱ ycuiꞌ loꞌo ñati̱, chaꞌ cua nda ycuiꞌ Ndyosi cña jiꞌi̱ nu Jesús biꞌ, chaꞌ cuaꞌni cuayáꞌ yu jiꞌi̱ lcaa ñati̱ chalyuu, masi nu cua ngujuii, masi nu tya luꞌú.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Na cua nguscua jyoꞌo cusuꞌ xi chaꞌ lo quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu ngua saꞌni; lcaa quityi biꞌ nchcuiꞌ chaꞌ ntsuꞌu chaꞌ ca̱a̱ sca ñati̱ tlyu lo yuu chalyuu tyempo nde loo la; biꞌ laca nu cuityi̱ yabeꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ lcaa ñati̱, si xñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ yu, nacui̱ chaꞌ nu nscua lo quityi biꞌ. Na cua ndyalaa yu biꞌ lo yuu re juani, Jesús naa yu.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Tya ndu̱ Pedro nchcuiꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ, loꞌo liꞌ ndyalaa Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌi̱ lcaa ñati̱ nu ndyuna chaꞌ nu nclyuꞌu Pedro jiꞌi̱ nguꞌ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ndube tsa tiꞌ ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo tyaꞌa ndyaꞌa̱ Pedro. Nguꞌ judío laca nguꞌ biꞌ, biꞌ chaꞌ ndube tsa tiꞌ nguꞌ chaꞌ loꞌo nguꞌ xaꞌ tsuꞌ, cua nda ycuiꞌ Ndyosi Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni chaꞌ tyanu neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Liꞌ jlo tiꞌ nu nguꞌ judío biꞌ, chaꞌ chañi chaꞌ cua nda ycuiꞌ Ndyosi Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni jiꞌi̱ Cornelio loꞌo jiꞌi̱ tyaꞌa yu, nu loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ chaꞌcña jiꞌi̱ nguꞌ xaꞌ quichi̱, masi bilya chcuiꞌ nguꞌ juaꞌa̱ nquichaꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ lye tsa nguaꞌni tlyu nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi. Liꞌ nchcuiꞌ Pedro loꞌo tyaꞌa ndyaꞌa̱ yu:
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 ―Ñiꞌya̱ nu loꞌo ndyanu Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌna, la cuiꞌ juaꞌa̱ cua ndyanu Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ re juani ―nacui̱ Pedro jiꞌi̱ tyaꞌa ndyaꞌa̱ yu―, biꞌ chaꞌ tsoꞌo la si tyucuatya na jiꞌi̱ nguꞌ re.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Liꞌ nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ loꞌo ñati̱ tyaꞌa Cornelio biꞌ:
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.