Atos 10
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs ARIB
1 Ndiꞌi̱ sca nu quiꞌyu nu naa Cornelio ca quichi̱ Cesarea; laca Cornelio capitán jiꞌi̱ sca latya nguꞌ sendaru nu nacui̱ nguꞌ chaꞌ latya Italiano laca nguꞌ.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ndyuꞌni tlyu nu Cornelio biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo lcaa nguꞌ tyaꞌa ngaꞌa̱ ti yu, masi nguꞌ xaꞌ tsuꞌ laca yu. Tsoꞌo tsa tyiquee yu, nxtyucua tsa yu jiꞌi̱ nguꞌ tiꞌi. Lcaa tsa̱ ntsuꞌu yu nchcuiꞌ yu loꞌo ycuiꞌ Ndyosi.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Loꞌo liꞌ ntsuꞌu sca tsa̱ ndyalaa sca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi slo yu biꞌ, hora cua sna nde ngusi̱i̱ ndyalaa xca̱ biꞌ. Ñiꞌya̱ ngua si nchcuiꞌ xcalá ti yu, juaꞌa̱ ngua chaꞌ biꞌ. Liꞌ nchcuiꞌ xca̱ biꞌ loꞌo yu:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ndyutsi̱i̱ tsa Cornelio loꞌo naꞌa̱ yu jiꞌi̱ xca̱ biꞌ liꞌ.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Juani culo nuꞌu̱ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ quichi̱ Jope. Quichi̱ biꞌ ndiꞌi̱ sca nu quiꞌyu nu naa Simón, loꞌo xtañi yu laca Pedro.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Cua ndyalaa yu toniꞌi̱ jiꞌi̱ chaca Simón nu laca cuityi quiji̱ nu ntucua tyi cacua ti toꞌ tyujoꞌo. Ta nu Simón Pedro biꞌ sca chaꞌ loꞌo nuꞌu̱, ni cña ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni nuꞌu̱.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Nduꞌu xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi biꞌ, ndyaa liꞌ. Loꞌo liꞌ ngusiꞌya Cornelio jiꞌi̱ tucua tyaꞌa msu jiꞌi̱, loꞌo jiꞌi̱ sca sendaru nu nduꞌni cña jiꞌi̱; loꞌo sendaru biꞌ ndyuꞌni tlyu yu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Liꞌ nchcuiꞌ Cornelio loꞌo nu ca taꞌa sna nguꞌ lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu ngua jiꞌi̱ ycuiꞌ tsa̱; liꞌ ngulo yu cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ tsaquiꞌya nguꞌ jiꞌi̱ Pedro ca quichi̱ Jope biꞌ.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Nguxee chaca tsa̱ ndyaꞌa̱ nguꞌ nde tyucui̱i̱ Jope. Loꞌo ndyalaa nde hora, xi tya lyiji tyalaa nguꞌ quichi̱ biꞌ. La cuiꞌ hora biꞌ ndyacuí̱ Pedro ndyaa yu que niꞌi̱ chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo ycuiꞌ Ndyosi. Jlyacua tsa que niꞌi̱ biꞌ.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Liꞌ ntucua Pedro ntyuteꞌ tsa yu, jña tsa tiꞌ yu cacu yu liꞌ; na cua nguxana ndyiqueꞌ nguꞌ scuaa, pana tya lyiji xi caqueꞌ. Loꞌo liꞌ nguaꞌya xcalá yu, nchcuiꞌ xcalá yu ñaꞌa̱ nu ntucua ti yu que niꞌi̱ biꞌ.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Laca chaꞌ nxñaꞌa̱ yu nde cua̱, naꞌa̱ yu ngusaala ycuiꞌ Ndyosi nde cua̱; ngutacui ñiꞌya̱ ntiꞌ sca tasá tlyu tsa nu ndyaaca̱ꞌ ju̱u̱ ca taꞌa jacua jyaca̱, lijya̱ ndatiꞌi̱ tasá biꞌ lo yuu. Juaꞌa̱ ñaꞌa̱ ntiꞌ yu.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Tyu̱u̱ tsa tyaꞌa naꞌni cuxi ntsuꞌu neꞌ tasá nu ndatiꞌi̱ nde lo yuu biꞌ: ntsuꞌu naꞌni nu ntucua quiyaꞌ, ntsuꞌu naꞌni luꞌbe, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu cuaña.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Liꞌ ndyuna Pedro chaꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo yu, ngua tiꞌ yu:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 ―Ná nchca jnaꞌ, Xuꞌna ―nacui̱ Pedro jiꞌi̱―. Ni sca quiyaꞌ bilya cacu naꞌ cuañaꞌ naꞌni jua; naꞌni cuxi laca jua cuentya jiꞌi̱ cuare.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Xaꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo yu liꞌ:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Sna quiyaꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo Pedro juaꞌa̱, liꞌ ndyucoꞌo tasá biꞌ ndyaa nde cua̱ chaca quiyaꞌ, ñaꞌa̱ ndacui ti loꞌo ju̱u̱.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Laja loꞌo ndube tsa tiꞌ Pedro, chaꞌ ná ngua cuayáꞌ tiꞌ yu ni chaꞌ laca nchcuiꞌ xcalá juaꞌa̱, liꞌ ndyalaa nguꞌ biꞌ toꞌ niꞌi̱; la cuiꞌ nu ca taꞌa sna nguꞌ nu ngulo Cornelio cña jiꞌi̱ chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ laca nguꞌ biꞌ. Cua nchcuane nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ mala ntucua tyi Simón nu laca cuityi quiji̱, juaꞌa̱ ndyalaa nguꞌ toꞌ niꞌi̱.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Liꞌ cui̱i̱ ndachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ nu laca tyi si ngaꞌa̱ Simón Pedro.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Laja liꞌ quiñaꞌa̱ tsa ngulacua tiꞌ Pedro ni chaꞌ nchcuiꞌ xcalá yu, loꞌo liꞌ nchcuiꞌ Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi loꞌo yu:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Cuaꞌya nuꞌu̱ yala ti chaꞌ tsaa nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ re. Ná cube tiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ, naꞌ ngulu̱ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ ca nde.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Liꞌ hora ti nguaꞌya Pedro chaꞌ chcuiꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 ―Cua ngulo nu cusuꞌ Cornelio cña jiꞌi̱ ya chaꞌ ca̱a̱ ya ca nde ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ Pedro―. Tsoꞌo tsa tyiquee nu Cornelio biꞌ, nduꞌni tlyu yu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo tsa nchcuiꞌ lcaa nguꞌ judío tyaꞌa nuꞌu̱ jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ. Cua ndachaꞌ xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ Cornelio chaꞌ ta yu jiꞌi̱ ya ca̱a̱ ya ca nde, ca̱quiꞌya ya jinuꞌu̱ chaꞌ tsaa na ca slo nu cusuꞌ biꞌ, ca quichi̱ Cesarea. Ntsuꞌu chaꞌ cuna ycuiꞌ Cornelio cua ñaꞌa̱ ca chaꞌ nu chcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 ―Tya̱a̱ ma̱ niꞌi̱ ―nacui̱ Pedro jiꞌi̱ nguꞌ―. Ntsuꞌu su cajaꞌ ma̱ ca nde. Ca la quee tsaa na cajua.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Tsa̱ nchca tyucuaa ndyalaa nguꞌ quichi̱ Cesarea. Ngaꞌa̱ Cornelio ntajatya jiꞌi̱ nguꞌ; cua laca ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ toniꞌi̱ jiꞌi̱, lcaa ñati̱ tyaꞌa nu cusuꞌ loꞌo tyaꞌa ndyaꞌa̱ ti nguꞌ.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nu loꞌo ndyalaa Pedro toꞌ tyi Cornelio, liꞌ nduꞌu nu cusuꞌ ñaa nde liyaꞌ, ndyatu̱ sti̱ꞌ nde loo Pedro chaꞌ cuaꞌni tlyu jiꞌi̱ yu ngua tiꞌ Cornelio, ñiꞌya̱ nduꞌni tlyu na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Hora ti ndayaꞌ Pedro yaꞌ Cornelio, nguxatu̱ yu jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ liꞌ.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Tya nchcuiꞌ la Pedro loꞌo nguꞌ loꞌo ndyatí̱ nguꞌ ndyaa nguꞌ niꞌi̱. Liꞌ naꞌa̱ Pedro chaꞌ cua quiñaꞌa̱ ñati̱ ndyuꞌu tiꞌi̱ niꞌi̱ biꞌ.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Nda Pedro chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Biꞌ chaꞌ lijya̱ naꞌ ca nde juani. Nu loꞌo ndyalaa ti msu jinuꞌu̱ ca slo naꞌ, hora ti nduꞌu naꞌ lijya̱ naꞌ loꞌo nguꞌ re; ngaꞌaa nchcuiꞌ tsa naꞌ loꞌo msu biꞌ. Biꞌ chaꞌ juani, ¿ni cña cuaꞌni ta naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱ ntiꞌ ma̱?
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Nguxacui̱ Cornelio chaꞌ jiꞌi̱ Pedro liꞌ:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Nchcuiꞌ yu biꞌ loꞌo naꞌ: “Cornelio”, nacui̱ yu, “cua ndyuna ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ nu nchcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo Ni, juaꞌa̱ cua naꞌa̱ ycuiꞌ Ni chaꞌ tsoꞌo tsa nduꞌni nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ tiꞌi; biꞌ chaꞌ cua ndyiꞌu tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi jinuꞌu̱.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Juani culo nuꞌu̱ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ quichi̱ Jope; quichi̱ biꞌ ndyalaa sca nu quiꞌyu nu naa Simón, loꞌo xtañi yu laca Pedro. Tsaa nguꞌ, tsaa cachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ ca̱a̱ yu ca nde. Cua ndiꞌi̱ yu toꞌ tyi chaca Simón nu laca cuityi quiji̱ nu ntucua tyi cacua ti toꞌ tyujoꞌo. Nu loꞌo tyalaa yu ca nde, liꞌ culuꞌu yu sca chaꞌ nu tsoꞌo tsa jinuꞌu̱.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Juaꞌa̱ nacui̱ ñati̱ biꞌ jnaꞌ ―nacui̱ Cornelio―. Biꞌ chaꞌ hora ti ngulo naꞌ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ ca su ndiꞌi̱ nuꞌu̱. Tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee naꞌ chaꞌ ndyalaa nuꞌu̱ slo naꞌ juani; biꞌ chaꞌ cua ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa tyaꞌa ya seꞌi̱ ti chacuayáꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, chaꞌ cuna ya lcaa chaꞌ nu cua nda ycuiꞌ Ni loꞌo nuꞌu̱ chaꞌ chcuiꞌ loꞌo ya.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Liꞌ nguxana Pedro nguluꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌi̱ lcaa ñati̱ chalyuu nu chañi chaꞌ nduꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni, ñati̱ nu nduꞌni lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu ntiꞌ Ni.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Cua nda ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ loꞌo ya nu laca ya nguꞌ Israel, chaꞌ ti̱ ti tyiꞌi̱ cresiya jiꞌi̱ ñati̱ chalyuu xquiꞌya Jesucristo, nu laca Xuꞌna lcaa ñati̱.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Jlo tsoꞌo tiꞌ ma̱ ñaꞌa̱ chaꞌ nu nteje tacui tya tsubiꞌ la loyuu re, su ca tyi nguꞌ judío. Clyo nda Juan chaꞌ biꞌ loꞌo nguꞌ nu loꞌo ntyucuatya jiꞌi̱ nguꞌ, liꞌ nda Jesús chaꞌ biꞌ loꞌo nguꞌ ca loyuu su cuentya Galilea. Tiyaꞌ la liꞌ nda Jesús chaꞌ biꞌ loꞌo lcaa nguꞌ tyaꞌa nguꞌ Israel.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Jlo tiꞌ ma̱ ñiꞌya̱ ngutiꞌi̱ Jesús chalyuu, la cuiꞌ Jesús Nazaret. Cua ngusubi ycuiꞌ Ndyosi Sti yu jiꞌi̱ Jesús, nda la Ni juersa jiꞌi̱ nu Jesús biꞌ nu loꞌo ndyalaa Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni lo yu. Lcaa su ngutaꞌa̱ yu nguaꞌni yu chaꞌ tsoꞌo loꞌo ñati̱, loꞌo juaꞌa̱ nguaꞌni yu chaꞌ ndyaca tsoꞌo nguꞌ nu quicha tsa, masi ñati̱ nu ntsuꞌu tsa chaꞌ tiꞌí jiꞌi̱ xquiꞌya chaꞌ ngusñi cuiꞌi̱ cuxi jiꞌi̱ nguꞌ. Nguaꞌni Jesús cña juaꞌa̱, chaꞌ nguxtyucua ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ yu.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Cua naꞌa̱ ya lcaa cña nu nguaꞌni Jesús ca quichi̱ Jerusalén, loꞌo juaꞌa̱ cña nu nguaꞌni yu lcaa quichi̱ tyi nguꞌ judío tyaꞌa ya. Na cua ngutaꞌa̱ ya loꞌo yu, biꞌ chaꞌ chañi chaꞌ nu nchcuiꞌ ya loꞌo ma̱. Liꞌ ntejeyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús, ngujuiꞌi̱ caꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu lo crusi; juaꞌa̱ ngujuii yu liꞌ.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Pana nu loꞌo ndyaꞌa sna tsa̱, liꞌ nguaꞌni ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ ndyuꞌú Jesús chaca quiyaꞌ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Liꞌ nduꞌu tucua yu nde su ndiꞌi̱ ya; ná naꞌa̱ lcaa nguꞌ quichi̱ biꞌ jiꞌi̱ yu, cua laca ti ñati̱ tyaꞌa ya naꞌa̱ ya jiꞌi̱ yu. Cua ngusubi ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ ya chaꞌ culuꞌu ya chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱, biꞌ chaꞌ cua naꞌa̱ ya jiꞌi̱ Jesús loꞌo ndyuꞌú yu chaca quiyaꞌ. Stuꞌba ti ndyacu ya loꞌo ycuiꞌ yu liꞌ.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Tya liꞌ cua ngulo Jesús cña jiꞌi̱ ya chaꞌ ta ya chaꞌ liñi jiꞌi̱ ycuiꞌ loꞌo ñati̱, chaꞌ cua nda ycuiꞌ Ndyosi cña jiꞌi̱ nu Jesús biꞌ, chaꞌ cuaꞌni cuayáꞌ yu jiꞌi̱ lcaa ñati̱ chalyuu, masi nu cua ngujuii, masi nu tya luꞌú.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Na cua nguscua jyoꞌo cusuꞌ xi chaꞌ lo quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu ngua saꞌni; lcaa quityi biꞌ nchcuiꞌ chaꞌ ntsuꞌu chaꞌ ca̱a̱ sca ñati̱ tlyu lo yuu chalyuu tyempo nde loo la; biꞌ laca nu cuityi̱ yabeꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ lcaa ñati̱, si xñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ yu, nacui̱ chaꞌ nu nscua lo quityi biꞌ. Na cua ndyalaa yu biꞌ lo yuu re juani, Jesús naa yu.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Tya ndu̱ Pedro nchcuiꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ, loꞌo liꞌ ndyalaa Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌi̱ lcaa ñati̱ nu ndyuna chaꞌ nu nclyuꞌu Pedro jiꞌi̱ nguꞌ.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ndube tsa tiꞌ ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo tyaꞌa ndyaꞌa̱ Pedro. Nguꞌ judío laca nguꞌ biꞌ, biꞌ chaꞌ ndube tsa tiꞌ nguꞌ chaꞌ loꞌo nguꞌ xaꞌ tsuꞌ, cua nda ycuiꞌ Ndyosi Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni chaꞌ tyanu neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Liꞌ jlo tiꞌ nu nguꞌ judío biꞌ, chaꞌ chañi chaꞌ cua nda ycuiꞌ Ndyosi Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni jiꞌi̱ Cornelio loꞌo jiꞌi̱ tyaꞌa yu, nu loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ chaꞌcña jiꞌi̱ nguꞌ xaꞌ quichi̱, masi bilya chcuiꞌ nguꞌ juaꞌa̱ nquichaꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ lye tsa nguaꞌni tlyu nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi. Liꞌ nchcuiꞌ Pedro loꞌo tyaꞌa ndyaꞌa̱ yu:
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 ―Ñiꞌya̱ nu loꞌo ndyanu Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌna, la cuiꞌ juaꞌa̱ cua ndyanu Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ re juani ―nacui̱ Pedro jiꞌi̱ tyaꞌa ndyaꞌa̱ yu―, biꞌ chaꞌ tsoꞌo la si tyucuatya na jiꞌi̱ nguꞌ re.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Liꞌ nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ loꞌo ñati̱ tyaꞌa Cornelio biꞌ:
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.