Atos 10
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Ndiꞌi̱ sca nu quiꞌyu nu naa Cornelio ca quichi̱ Cesarea; laca Cornelio capitán jiꞌi̱ sca latya nguꞌ sendaru nu nacui̱ nguꞌ chaꞌ latya Italiano laca nguꞌ.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Ndyuꞌni tlyu nu Cornelio biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo lcaa nguꞌ tyaꞌa ngaꞌa̱ ti yu, masi nguꞌ xaꞌ tsuꞌ laca yu. Tsoꞌo tsa tyiquee yu, nxtyucua tsa yu jiꞌi̱ nguꞌ tiꞌi. Lcaa tsa̱ ntsuꞌu yu nchcuiꞌ yu loꞌo ycuiꞌ Ndyosi.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Loꞌo liꞌ ntsuꞌu sca tsa̱ ndyalaa sca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi slo yu biꞌ, hora cua sna nde ngusi̱i̱ ndyalaa xca̱ biꞌ. Ñiꞌya̱ ngua si nchcuiꞌ xcalá ti yu, juaꞌa̱ ngua chaꞌ biꞌ. Liꞌ nchcuiꞌ xca̱ biꞌ loꞌo yu:
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Ndyutsi̱i̱ tsa Cornelio loꞌo naꞌa̱ yu jiꞌi̱ xca̱ biꞌ liꞌ.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Juani culo nuꞌu̱ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ quichi̱ Jope. Quichi̱ biꞌ ndiꞌi̱ sca nu quiꞌyu nu naa Simón, loꞌo xtañi yu laca Pedro.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Cua ndyalaa yu toniꞌi̱ jiꞌi̱ chaca Simón nu laca cuityi quiji̱ nu ntucua tyi cacua ti toꞌ tyujoꞌo. Ta nu Simón Pedro biꞌ sca chaꞌ loꞌo nuꞌu̱, ni cña ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni nuꞌu̱.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Nduꞌu xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi biꞌ, ndyaa liꞌ. Loꞌo liꞌ ngusiꞌya Cornelio jiꞌi̱ tucua tyaꞌa msu jiꞌi̱, loꞌo jiꞌi̱ sca sendaru nu nduꞌni cña jiꞌi̱; loꞌo sendaru biꞌ ndyuꞌni tlyu yu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Liꞌ nchcuiꞌ Cornelio loꞌo nu ca taꞌa sna nguꞌ lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu ngua jiꞌi̱ ycuiꞌ tsa̱; liꞌ ngulo yu cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ tsaquiꞌya nguꞌ jiꞌi̱ Pedro ca quichi̱ Jope biꞌ.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Nguxee chaca tsa̱ ndyaꞌa̱ nguꞌ nde tyucui̱i̱ Jope. Loꞌo ndyalaa nde hora, xi tya lyiji tyalaa nguꞌ quichi̱ biꞌ. La cuiꞌ hora biꞌ ndyacuí̱ Pedro ndyaa yu que niꞌi̱ chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo ycuiꞌ Ndyosi. Jlyacua tsa que niꞌi̱ biꞌ.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Liꞌ ntucua Pedro ntyuteꞌ tsa yu, jña tsa tiꞌ yu cacu yu liꞌ; na cua nguxana ndyiqueꞌ nguꞌ scuaa, pana tya lyiji xi caqueꞌ. Loꞌo liꞌ nguaꞌya xcalá yu, nchcuiꞌ xcalá yu ñaꞌa̱ nu ntucua ti yu que niꞌi̱ biꞌ.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Laca chaꞌ nxñaꞌa̱ yu nde cua̱, naꞌa̱ yu ngusaala ycuiꞌ Ndyosi nde cua̱; ngutacui ñiꞌya̱ ntiꞌ sca tasá tlyu tsa nu ndyaaca̱ꞌ ju̱u̱ ca taꞌa jacua jyaca̱, lijya̱ ndatiꞌi̱ tasá biꞌ lo yuu. Juaꞌa̱ ñaꞌa̱ ntiꞌ yu.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Tyu̱u̱ tsa tyaꞌa naꞌni cuxi ntsuꞌu neꞌ tasá nu ndatiꞌi̱ nde lo yuu biꞌ: ntsuꞌu naꞌni nu ntucua quiyaꞌ, ntsuꞌu naꞌni luꞌbe, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu cuaña.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Liꞌ ndyuna Pedro chaꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo yu, ngua tiꞌ yu:
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 ―Ná nchca jnaꞌ, Xuꞌna ―nacui̱ Pedro jiꞌi̱―. Ni sca quiyaꞌ bilya cacu naꞌ cuañaꞌ naꞌni jua; naꞌni cuxi laca jua cuentya jiꞌi̱ cuare.
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Xaꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo yu liꞌ:
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Sna quiyaꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo Pedro juaꞌa̱, liꞌ ndyucoꞌo tasá biꞌ ndyaa nde cua̱ chaca quiyaꞌ, ñaꞌa̱ ndacui ti loꞌo ju̱u̱.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Laja loꞌo ndube tsa tiꞌ Pedro, chaꞌ ná ngua cuayáꞌ tiꞌ yu ni chaꞌ laca nchcuiꞌ xcalá juaꞌa̱, liꞌ ndyalaa nguꞌ biꞌ toꞌ niꞌi̱; la cuiꞌ nu ca taꞌa sna nguꞌ nu ngulo Cornelio cña jiꞌi̱ chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ laca nguꞌ biꞌ. Cua nchcuane nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ mala ntucua tyi Simón nu laca cuityi quiji̱, juaꞌa̱ ndyalaa nguꞌ toꞌ niꞌi̱.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Liꞌ cui̱i̱ ndachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ nu laca tyi si ngaꞌa̱ Simón Pedro.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Laja liꞌ quiñaꞌa̱ tsa ngulacua tiꞌ Pedro ni chaꞌ nchcuiꞌ xcalá yu, loꞌo liꞌ nchcuiꞌ Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi loꞌo yu:
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Cuaꞌya nuꞌu̱ yala ti chaꞌ tsaa nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ re. Ná cube tiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ, naꞌ ngulu̱ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ ca nde.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Liꞌ hora ti nguaꞌya Pedro chaꞌ chcuiꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ.
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 ―Cua ngulo nu cusuꞌ Cornelio cña jiꞌi̱ ya chaꞌ ca̱a̱ ya ca nde ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ Pedro―. Tsoꞌo tsa tyiquee nu Cornelio biꞌ, nduꞌni tlyu yu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo tsa nchcuiꞌ lcaa nguꞌ judío tyaꞌa nuꞌu̱ jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ. Cua ndachaꞌ xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ Cornelio chaꞌ ta yu jiꞌi̱ ya ca̱a̱ ya ca nde, ca̱quiꞌya ya jinuꞌu̱ chaꞌ tsaa na ca slo nu cusuꞌ biꞌ, ca quichi̱ Cesarea. Ntsuꞌu chaꞌ cuna ycuiꞌ Cornelio cua ñaꞌa̱ ca chaꞌ nu chcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo.
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 ―Tya̱a̱ ma̱ niꞌi̱ ―nacui̱ Pedro jiꞌi̱ nguꞌ―. Ntsuꞌu su cajaꞌ ma̱ ca nde. Ca la quee tsaa na cajua.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Tsa̱ nchca tyucuaa ndyalaa nguꞌ quichi̱ Cesarea. Ngaꞌa̱ Cornelio ntajatya jiꞌi̱ nguꞌ; cua laca ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ toniꞌi̱ jiꞌi̱, lcaa ñati̱ tyaꞌa nu cusuꞌ loꞌo tyaꞌa ndyaꞌa̱ ti nguꞌ.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Nu loꞌo ndyalaa Pedro toꞌ tyi Cornelio, liꞌ nduꞌu nu cusuꞌ ñaa nde liyaꞌ, ndyatu̱ sti̱ꞌ nde loo Pedro chaꞌ cuaꞌni tlyu jiꞌi̱ yu ngua tiꞌ Cornelio, ñiꞌya̱ nduꞌni tlyu na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Hora ti ndayaꞌ Pedro yaꞌ Cornelio, nguxatu̱ yu jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ liꞌ.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Tya nchcuiꞌ la Pedro loꞌo nguꞌ loꞌo ndyatí̱ nguꞌ ndyaa nguꞌ niꞌi̱. Liꞌ naꞌa̱ Pedro chaꞌ cua quiñaꞌa̱ ñati̱ ndyuꞌu tiꞌi̱ niꞌi̱ biꞌ.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Nda Pedro chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ:
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Biꞌ chaꞌ lijya̱ naꞌ ca nde juani. Nu loꞌo ndyalaa ti msu jinuꞌu̱ ca slo naꞌ, hora ti nduꞌu naꞌ lijya̱ naꞌ loꞌo nguꞌ re; ngaꞌaa nchcuiꞌ tsa naꞌ loꞌo msu biꞌ. Biꞌ chaꞌ juani, ¿ni cña cuaꞌni ta naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱ ntiꞌ ma̱?
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Nguxacui̱ Cornelio chaꞌ jiꞌi̱ Pedro liꞌ:
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Nchcuiꞌ yu biꞌ loꞌo naꞌ: “Cornelio”, nacui̱ yu, “cua ndyuna ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ nu nchcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo Ni, juaꞌa̱ cua naꞌa̱ ycuiꞌ Ni chaꞌ tsoꞌo tsa nduꞌni nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ tiꞌi; biꞌ chaꞌ cua ndyiꞌu tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi jinuꞌu̱.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Juani culo nuꞌu̱ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ quichi̱ Jope; quichi̱ biꞌ ndyalaa sca nu quiꞌyu nu naa Simón, loꞌo xtañi yu laca Pedro. Tsaa nguꞌ, tsaa cachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ ca̱a̱ yu ca nde. Cua ndiꞌi̱ yu toꞌ tyi chaca Simón nu laca cuityi quiji̱ nu ntucua tyi cacua ti toꞌ tyujoꞌo. Nu loꞌo tyalaa yu ca nde, liꞌ culuꞌu yu sca chaꞌ nu tsoꞌo tsa jinuꞌu̱.”
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Juaꞌa̱ nacui̱ ñati̱ biꞌ jnaꞌ ―nacui̱ Cornelio―. Biꞌ chaꞌ hora ti ngulo naꞌ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ ca su ndiꞌi̱ nuꞌu̱. Tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee naꞌ chaꞌ ndyalaa nuꞌu̱ slo naꞌ juani; biꞌ chaꞌ cua ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa tyaꞌa ya seꞌi̱ ti chacuayáꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, chaꞌ cuna ya lcaa chaꞌ nu cua nda ycuiꞌ Ni loꞌo nuꞌu̱ chaꞌ chcuiꞌ loꞌo ya.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Liꞌ nguxana Pedro nguluꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ:
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌi̱ lcaa ñati̱ chalyuu nu chañi chaꞌ nduꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni, ñati̱ nu nduꞌni lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu ntiꞌ Ni.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Cua nda ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ loꞌo ya nu laca ya nguꞌ Israel, chaꞌ ti̱ ti tyiꞌi̱ cresiya jiꞌi̱ ñati̱ chalyuu xquiꞌya Jesucristo, nu laca Xuꞌna lcaa ñati̱.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Jlo tsoꞌo tiꞌ ma̱ ñaꞌa̱ chaꞌ nu nteje tacui tya tsubiꞌ la loyuu re, su ca tyi nguꞌ judío. Clyo nda Juan chaꞌ biꞌ loꞌo nguꞌ nu loꞌo ntyucuatya jiꞌi̱ nguꞌ, liꞌ nda Jesús chaꞌ biꞌ loꞌo nguꞌ ca loyuu su cuentya Galilea. Tiyaꞌ la liꞌ nda Jesús chaꞌ biꞌ loꞌo lcaa nguꞌ tyaꞌa nguꞌ Israel.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Jlo tiꞌ ma̱ ñiꞌya̱ ngutiꞌi̱ Jesús chalyuu, la cuiꞌ Jesús Nazaret. Cua ngusubi ycuiꞌ Ndyosi Sti yu jiꞌi̱ Jesús, nda la Ni juersa jiꞌi̱ nu Jesús biꞌ nu loꞌo ndyalaa Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni lo yu. Lcaa su ngutaꞌa̱ yu nguaꞌni yu chaꞌ tsoꞌo loꞌo ñati̱, loꞌo juaꞌa̱ nguaꞌni yu chaꞌ ndyaca tsoꞌo nguꞌ nu quicha tsa, masi ñati̱ nu ntsuꞌu tsa chaꞌ tiꞌí jiꞌi̱ xquiꞌya chaꞌ ngusñi cuiꞌi̱ cuxi jiꞌi̱ nguꞌ. Nguaꞌni Jesús cña juaꞌa̱, chaꞌ nguxtyucua ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ yu.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Cua naꞌa̱ ya lcaa cña nu nguaꞌni Jesús ca quichi̱ Jerusalén, loꞌo juaꞌa̱ cña nu nguaꞌni yu lcaa quichi̱ tyi nguꞌ judío tyaꞌa ya. Na cua ngutaꞌa̱ ya loꞌo yu, biꞌ chaꞌ chañi chaꞌ nu nchcuiꞌ ya loꞌo ma̱. Liꞌ ntejeyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús, ngujuiꞌi̱ caꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu lo crusi; juaꞌa̱ ngujuii yu liꞌ.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Pana nu loꞌo ndyaꞌa sna tsa̱, liꞌ nguaꞌni ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ ndyuꞌú Jesús chaca quiyaꞌ.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Liꞌ nduꞌu tucua yu nde su ndiꞌi̱ ya; ná naꞌa̱ lcaa nguꞌ quichi̱ biꞌ jiꞌi̱ yu, cua laca ti ñati̱ tyaꞌa ya naꞌa̱ ya jiꞌi̱ yu. Cua ngusubi ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ ya chaꞌ culuꞌu ya chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱, biꞌ chaꞌ cua naꞌa̱ ya jiꞌi̱ Jesús loꞌo ndyuꞌú yu chaca quiyaꞌ. Stuꞌba ti ndyacu ya loꞌo ycuiꞌ yu liꞌ.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Tya liꞌ cua ngulo Jesús cña jiꞌi̱ ya chaꞌ ta ya chaꞌ liñi jiꞌi̱ ycuiꞌ loꞌo ñati̱, chaꞌ cua nda ycuiꞌ Ndyosi cña jiꞌi̱ nu Jesús biꞌ, chaꞌ cuaꞌni cuayáꞌ yu jiꞌi̱ lcaa ñati̱ chalyuu, masi nu cua ngujuii, masi nu tya luꞌú.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Na cua nguscua jyoꞌo cusuꞌ xi chaꞌ lo quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu ngua saꞌni; lcaa quityi biꞌ nchcuiꞌ chaꞌ ntsuꞌu chaꞌ ca̱a̱ sca ñati̱ tlyu lo yuu chalyuu tyempo nde loo la; biꞌ laca nu cuityi̱ yabeꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ lcaa ñati̱, si xñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ yu, nacui̱ chaꞌ nu nscua lo quityi biꞌ. Na cua ndyalaa yu biꞌ lo yuu re juani, Jesús naa yu.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Tya ndu̱ Pedro nchcuiꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ, loꞌo liꞌ ndyalaa Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌi̱ lcaa ñati̱ nu ndyuna chaꞌ nu nclyuꞌu Pedro jiꞌi̱ nguꞌ.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Ndube tsa tiꞌ ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo tyaꞌa ndyaꞌa̱ Pedro. Nguꞌ judío laca nguꞌ biꞌ, biꞌ chaꞌ ndube tsa tiꞌ nguꞌ chaꞌ loꞌo nguꞌ xaꞌ tsuꞌ, cua nda ycuiꞌ Ndyosi Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni chaꞌ tyanu neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Liꞌ jlo tiꞌ nu nguꞌ judío biꞌ, chaꞌ chañi chaꞌ cua nda ycuiꞌ Ndyosi Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni jiꞌi̱ Cornelio loꞌo jiꞌi̱ tyaꞌa yu, nu loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ chaꞌcña jiꞌi̱ nguꞌ xaꞌ quichi̱, masi bilya chcuiꞌ nguꞌ juaꞌa̱ nquichaꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ lye tsa nguaꞌni tlyu nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi. Liꞌ nchcuiꞌ Pedro loꞌo tyaꞌa ndyaꞌa̱ yu:
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 ―Ñiꞌya̱ nu loꞌo ndyanu Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌna, la cuiꞌ juaꞌa̱ cua ndyanu Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ re juani ―nacui̱ Pedro jiꞌi̱ tyaꞌa ndyaꞌa̱ yu―, biꞌ chaꞌ tsoꞌo la si tyucuatya na jiꞌi̱ nguꞌ re.
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Liꞌ nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ loꞌo ñati̱ tyaꞌa Cornelio biꞌ:
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.