Romanos 4
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs VC
1 ¿He² jǿg³ chi², jǿg³ li¹juúh³ jniang³ hi² ca¹ŋi¹ŋë́² hlai³ Abraham, dsa² hóg¹ quián² jniang³?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Lé² báh³ mi³ŋøa¹dsa rú²dsa ju³jøng² ca¹mi¹rø¹²dsa jǿg³ quiah¹² hŋiah¹²dsa quianh¹³ hi² dsio¹ ca¹jmo¹dsa. Tsa¹ca¹tiúh¹dsa jmo¹dsa lah¹jøng² ja³ta¹ni¹ Diú¹³.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Lah¹la² báh³ rø²juúh² si² quiah¹² Diú¹³: “Hé² Abraham jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Hi² jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹²dsa dsa² tsa¹re² dsag³,” rø²juúh² si².
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Lø²hmah¹³ quiah¹² dsa² jmo¹² ta³. Tsa¹lé² juúh³ jniang³ hi² la³ŋë²dsa cog³, ju³lah dsa² jmo¹² ta³. Ca¹hnǿng² báh³ dsa² lah¹héi² cog³ quiah¹².
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Tsa¹lǿa¹² lah¹jøng² quiah¹² dsa² tsa¹jmo¹ jin³ he², ju³lah dsa² jmáh¹lah hé²dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Jmo¹² Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹² dsa² re² dsag³ héi² ju³lah jan² dsa² tsa¹re² dsag³, ni³ huu¹³ hi² hé² dsa² héi² jǿg³ quiah¹²dsa.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Jø¹² bíh³ ca¹jmo¹ hlai³ David jǿg³ ha²lah li¹chian² jniang³ ju²hiúg¹ dsǿa¹² ju³ná³ ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹² jniang³ dsa² tsa¹re² dsag³, hi² tsa¹tónh² Diú¹³ juu¹² he² hi² ca¹jmó³ jniang³.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Lah¹la² báh³ ca¹juúh² hlai³ David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Hioh¹² jenh¹²dsa tiogh³dsa ju³lah dsa² tsa¹tónh² Diú¹³ juu¹² dsag³ re²dsa, ca¹juúh² David.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 A¹jáng¹ jmáh¹lah jǿg³ quiah¹² dsa² ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹² hi² li¹chian²dsa ju²hiúg¹ dsøa¹² lah¹jøng². Jø¹² bíh³ ca¹të́² dsa² héi² calah, dsa² tsa¹ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹². Ma²ca¹juúh¹ báh³ jní² hi² ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹² hlai³ Abraham dsa² tsa¹re² dsag³ huu¹³ jøng² hi² ca¹hé¹ hlai³ Abraham jǿg³ quiah¹²dsa.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Ha²lah mi³lán¹² hlai³ Abraham jmai³ ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² lah¹jøng²? ¿Ma³ca¹løa¹ circuncisión quiah¹²dsa jmai³ jøng²? Ha¹chi² ma²ca¹løa¹.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ta¹chi³quë́¹ báh³ ca¹løa¹ circuncisión quiah¹²dsa. Hi² jøng² ca¹mi¹léi¹³dsa hi² ma²ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² lah¹jiá¹² hi² lán¹² Abraham dsa² tsa¹re² dsag³ ni³ huu¹³ hi² hé²dsa jǿg³. Hi² jøng² báh³ ca¹lán¹ Abraham dsa² juanh¹² quián¹² ca¹lah¹já¹ dsa² hé² jǿg³, ju³lah dsa² tsa¹ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹², dsa² la³jmo¹² Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹²dsa dsa² tsa¹re² dsag³.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Jø¹² bíh³ ma²lán¹² Abraham dsa² juanh¹² quián¹² dsa² ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹², ju³lah dsa² hé² jǿg³ lah¹hé² Abraham hŋiah¹² cónh¹ jmai³ tsa¹ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹²dsa.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ hi² cuø¹dsa ta³cøng² jmøi¹guǿi¹ quiah¹² Abraham quianh¹³ tsø³jon² quiah¹²dsa. A¹jáng¹ huu¹³ ca¹mi¹ti¹ Abraham lei¹³ hi² ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ jøng². Ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹² Abraham dsa² tsa¹re² dsag³ ni³ huu¹³ hi² hé² Abraham jǿg³ quiah¹²dsa. Huu¹³ jøng² báh³ ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ jøng² hi² cuø¹dsa ta³cøng² jmøi¹guǿi¹.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ha¹chi² ta³ mi³jmo¹ hé² jniang³ jǿg³ ju³jøng² li¹chi² ju²hén² dsag³ quiah¹² dsa² mi²ti¹ lei¹³. Tsa¹quien¹² jǿg³ ca¹jmo¹ Diú¹³ ju³jmai³ ca¹løa¹ lah¹jøng².
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ta¹canh¹³ báh³ jniang³ dsag³ ja³ron¹² lei¹³ quián² jniang³. Cøng² juu¹² jøng² báh³ dsi¹³ hi² tsa¹mi³ta¹canh¹³ jniang³ dsag³, ju³jmai³ jøng² ha¹chi² lei¹³ chi².
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Hi² jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ hi² dsio¹ dsǿa¹². Ca¹jmo¹dsa jǿg³ hi² la³cuø¹dsa hi² dsio¹ jøng² quiah¹² ca¹lah¹já¹ dsa² hé² jǿg³, dsa² ma²lán¹² tsø³jon² quiah¹² Abraham. Mi³jøng² lé² li¹ti¹ jǿg³ quiah¹² ca¹lah¹já¹ dsa² hé² jǿg³, a¹jáng¹ quiah¹² jmáh¹lah dsa² mi²ti¹ lei¹³. Ca¹hé¹ Abraham jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Hi² jøng² ja³ta¹ni¹ Diú¹³ ma²lán¹²dsa dsa² juanh¹² quián² ca¹lah¹jái¹ jniang³, dsa² hé² jǿg³.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Di³ lah¹la² báh³ ca¹juúh² Diú¹³ ca¹tsáih¹dsa Abraham, jǿg³ lǿa¹² ni³ si²: “Ca¹hia¹jni hning² hi² lénh²hning dsa² juanh¹² quián¹² hliú² juøi²,” ca¹juúh² Diú¹³, dsa² jmo¹ hi² hiog¹ dsa² ma²ca¹dsan¹, dsa² ma²të² jmo¹ hi² li¹chi² hi² tsa¹chi².
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ŋi¹² báh³ Abraham ué² hi² li¹ti¹ jǿg³ ca¹juúh² Diú¹³ hi² lén²dsa dsa² juanh¹² quián¹² hliú² juøi². Tiog¹³ báh³ hé²dsa jǿg³. Jøng² ca¹lø¹ti¹ jǿg³ ca¹juúh² Diú¹³ hi² li¹chian² jue¹² hlaih¹³ tsø³jong¹³dsa.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ca²juuh³ tsa¹ma²ca¹dsiég¹ Abraham ŋi²lǿg² ji²ŋi². Jø¹² bíh³ ha¹chian² guing² ma²ca¹cán¹ Sara, dsa² guiúgh² quián¹²dsa, ja³ma²ca¹já¹. Tsa¹ca¹tónh¹ Abraham juu¹² lah¹jøng². Cøng² hi² hé² báh³ dsa² jǿg³ hi² li¹chian² guing² quián¹²dsa, ju³lah ca¹juúh² Diú¹³.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ha¹chi² ca¹jmo¹dsa dsǿa¹² jin³ cøng² hi² tsa¹dsøg¹² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Cónh¹jøng² hé² báh³ dsa² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Ca¹mi¹juanh¹²dsa Diú¹³.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Cu²rø² ma²ŋi¹²dsa hi² tiúh¹ Diú¹³ ca¹lah¹cónh¹ ja³ca¹juúh²dsa.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Huu¹³ jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² tsa¹re² Abraham dsag³.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 A¹jáng¹ ju³ jmáh¹lah huu¹³ quiah¹² Abraham ca¹jmo¹ Diú¹³ dsio¹ dsǿa¹² lah¹jøng².
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Hi² quián² ca¹lah¹jái¹ báh³ jniang³ ca¹jmo¹ Diú¹³ lah¹jøng², jniang³ dsa² hé² jǿg³ hi² ca¹hiog² Jesús, Juu¹³ jniang³,
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 dsa² ca¹jon¹ ni³ dsag³ quián² jniang³, dsa² ca¹hiog² calah. Mi³jøng² lén² jniang³ dsa² tsa¹re² dsag³ ja³ta¹ni¹ Diú¹³.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.