Romanos 4
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NTLH
1 ¿He² jǿg³ chi², jǿg³ li¹juúh³ jniang³ hi² ca¹ŋi¹ŋë́² hlai³ Abraham, dsa² hóg¹ quián² jniang³?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Lé² báh³ mi³ŋøa¹dsa rú²dsa ju³jøng² ca¹mi¹rø¹²dsa jǿg³ quiah¹² hŋiah¹²dsa quianh¹³ hi² dsio¹ ca¹jmo¹dsa. Tsa¹ca¹tiúh¹dsa jmo¹dsa lah¹jøng² ja³ta¹ni¹ Diú¹³.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Lah¹la² báh³ rø²juúh² si² quiah¹² Diú¹³: “Hé² Abraham jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Hi² jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹²dsa dsa² tsa¹re² dsag³,” rø²juúh² si².
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Lø²hmah¹³ quiah¹² dsa² jmo¹² ta³. Tsa¹lé² juúh³ jniang³ hi² la³ŋë²dsa cog³, ju³lah dsa² jmo¹² ta³. Ca¹hnǿng² báh³ dsa² lah¹héi² cog³ quiah¹².
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Tsa¹lǿa¹² lah¹jøng² quiah¹² dsa² tsa¹jmo¹ jin³ he², ju³lah dsa² jmáh¹lah hé²dsa jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Jmo¹² Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹² dsa² re² dsag³ héi² ju³lah jan² dsa² tsa¹re² dsag³, ni³ huu¹³ hi² hé² dsa² héi² jǿg³ quiah¹²dsa.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Jø¹² bíh³ ca¹jmo¹ hlai³ David jǿg³ ha²lah li¹chian² jniang³ ju²hiúg¹ dsǿa¹² ju³ná³ ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹² jniang³ dsa² tsa¹re² dsag³, hi² tsa¹tónh² Diú¹³ juu¹² he² hi² ca¹jmó³ jniang³.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Lah¹la² báh³ ca¹juúh² hlai³ David:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Hioh¹² jenh¹²dsa tiogh³dsa ju³lah dsa² tsa¹tónh² Diú¹³ juu¹² dsag³ re²dsa, ca¹juúh² David.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 A¹jáng¹ jmáh¹lah jǿg³ quiah¹² dsa² ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹² hi² li¹chian²dsa ju²hiúg¹ dsøa¹² lah¹jøng². Jø¹² bíh³ ca¹të́² dsa² héi² calah, dsa² tsa¹ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹². Ma²ca¹juúh¹ báh³ jní² hi² ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹² hlai³ Abraham dsa² tsa¹re² dsag³ huu¹³ jøng² hi² ca¹hé¹ hlai³ Abraham jǿg³ quiah¹²dsa.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Ha²lah mi³lán¹² hlai³ Abraham jmai³ ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² lah¹jøng²? ¿Ma³ca¹løa¹ circuncisión quiah¹²dsa jmai³ jøng²? Ha¹chi² ma²ca¹løa¹.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ta¹chi³quë́¹ báh³ ca¹løa¹ circuncisión quiah¹²dsa. Hi² jøng² ca¹mi¹léi¹³dsa hi² ma²ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² lah¹jiá¹² hi² lán¹² Abraham dsa² tsa¹re² dsag³ ni³ huu¹³ hi² hé²dsa jǿg³. Hi² jøng² báh³ ca¹lán¹ Abraham dsa² juanh¹² quián¹² ca¹lah¹já¹ dsa² hé² jǿg³, ju³lah dsa² tsa¹ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹², dsa² la³jmo¹² Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹²dsa dsa² tsa¹re² dsag³.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Jø¹² bíh³ ma²lán¹² Abraham dsa² juanh¹² quián¹² dsa² ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹², ju³lah dsa² hé² jǿg³ lah¹hé² Abraham hŋiah¹² cónh¹ jmai³ tsa¹ma²ca¹løa¹ circuncisión quiah¹²dsa.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ hi² cuø¹dsa ta³cøng² jmøi¹guǿi¹ quiah¹² Abraham quianh¹³ tsø³jon² quiah¹²dsa. A¹jáng¹ huu¹³ ca¹mi¹ti¹ Abraham lei¹³ hi² ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ jøng². Ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² lán¹² Abraham dsa² tsa¹re² dsag³ ni³ huu¹³ hi² hé² Abraham jǿg³ quiah¹²dsa. Huu¹³ jøng² báh³ ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ jøng² hi² cuø¹dsa ta³cøng² jmøi¹guǿi¹.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ha¹chi² ta³ mi³jmo¹ hé² jniang³ jǿg³ ju³jøng² li¹chi² ju²hén² dsag³ quiah¹² dsa² mi²ti¹ lei¹³. Tsa¹quien¹² jǿg³ ca¹jmo¹ Diú¹³ ju³jmai³ ca¹løa¹ lah¹jøng².
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ta¹canh¹³ báh³ jniang³ dsag³ ja³ron¹² lei¹³ quián² jniang³. Cøng² juu¹² jøng² báh³ dsi¹³ hi² tsa¹mi³ta¹canh¹³ jniang³ dsag³, ju³jmai³ jøng² ha¹chi² lei¹³ chi².
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Hi² jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ hi² dsio¹ dsǿa¹². Ca¹jmo¹dsa jǿg³ hi² la³cuø¹dsa hi² dsio¹ jøng² quiah¹² ca¹lah¹já¹ dsa² hé² jǿg³, dsa² ma²lán¹² tsø³jon² quiah¹² Abraham. Mi³jøng² lé² li¹ti¹ jǿg³ quiah¹² ca¹lah¹já¹ dsa² hé² jǿg³, a¹jáng¹ quiah¹² jmáh¹lah dsa² mi²ti¹ lei¹³. Ca¹hé¹ Abraham jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Hi² jøng² ja³ta¹ni¹ Diú¹³ ma²lán¹²dsa dsa² juanh¹² quián² ca¹lah¹jái¹ jniang³, dsa² hé² jǿg³.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Di³ lah¹la² báh³ ca¹juúh² Diú¹³ ca¹tsáih¹dsa Abraham, jǿg³ lǿa¹² ni³ si²: “Ca¹hia¹jni hning² hi² lénh²hning dsa² juanh¹² quián¹² hliú² juøi²,” ca¹juúh² Diú¹³, dsa² jmo¹ hi² hiog¹ dsa² ma²ca¹dsan¹, dsa² ma²të² jmo¹ hi² li¹chi² hi² tsa¹chi².
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ŋi¹² báh³ Abraham ué² hi² li¹ti¹ jǿg³ ca¹juúh² Diú¹³ hi² lén²dsa dsa² juanh¹² quián¹² hliú² juøi². Tiog¹³ báh³ hé²dsa jǿg³. Jøng² ca¹lø¹ti¹ jǿg³ ca¹juúh² Diú¹³ hi² li¹chian² jue¹² hlaih¹³ tsø³jong¹³dsa.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ca²juuh³ tsa¹ma²ca¹dsiég¹ Abraham ŋi²lǿg² ji²ŋi². Jø¹² bíh³ ha¹chian² guing² ma²ca¹cán¹ Sara, dsa² guiúgh² quián¹²dsa, ja³ma²ca¹já¹. Tsa¹ca¹tónh¹ Abraham juu¹² lah¹jøng². Cøng² hi² hé² báh³ dsa² jǿg³ hi² li¹chian² guing² quián¹²dsa, ju³lah ca¹juúh² Diú¹³.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ha¹chi² ca¹jmo¹dsa dsǿa¹² jin³ cøng² hi² tsa¹dsøg¹² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Cónh¹jøng² hé² báh³ dsa² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Ca¹mi¹juanh¹²dsa Diú¹³.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Cu²rø² ma²ŋi¹²dsa hi² tiúh¹ Diú¹³ ca¹lah¹cónh¹ ja³ca¹juúh²dsa.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Huu¹³ jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ dsǿa¹² hi² tsa¹re² Abraham dsag³.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 A¹jáng¹ ju³ jmáh¹lah huu¹³ quiah¹² Abraham ca¹jmo¹ Diú¹³ dsio¹ dsǿa¹² lah¹jøng².
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Hi² quián² ca¹lah¹jái¹ báh³ jniang³ ca¹jmo¹ Diú¹³ lah¹jøng², jniang³ dsa² hé² jǿg³ hi² ca¹hiog² Jesús, Juu¹³ jniang³,
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 dsa² ca¹jon¹ ni³ dsag³ quián² jniang³, dsa² ca¹hiog² calah. Mi³jøng² lén² jniang³ dsa² tsa¹re² dsag³ ja³ta¹ni¹ Diú¹³.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.