Atos 7

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jøng² ca¹juúh² ŋi¹jmó², ca¹tsáih¹dsa Esteban:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Jøng² ca¹juúh² Esteban:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³: “Juh¹³hning goh²hning. Cu¹dsie¹² tiugh¹³hning dsa² rúh²hning. Jøng² góh³hning juu¹² ja³he³jni,” ca¹juúh² Diú¹³.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Jøng³ ca¹u¹hái¹ Abraham go² dsa² Caldea. Ca¹ŋi¹gú¹dsa jøa³juøi² Harán. Jøng² mi³ca¹jon¹ ti³jmi²dsa, ca¹u¹jiag¹ Diú¹³ juu¹² ja³tiagh³ jniang³ la².
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Cónh¹jøng² ha¹chi² huø¹ ca¹cuø¹ Diú¹³ jin³ ca²jneh³. Di³ ca¹jmo¹ báh³ Diú¹³ jǿg³ hi² li¹chi² huø¹ la² quiah¹²dsa, lah¹quianh¹³ jong¹²dsa ta¹chi³quë́¹. Di³ ha¹chian² jong¹²dsa ma²chian² jmai³ jøng² mi³né³.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Jø¹² bíh³ ca¹juúh² Diú¹³ hi² dsa²tiogh³ tsø³jong¹³ Abraham go² dsa² siáh². Li¹quián¹² dsa² chian² ja³jøng² tsø³jong¹³dsa. Quiún² ŋi²lǿg² ji²ŋi² jmai³ dsa²tiogh³dsa ja³jøng², hi² jmógh¹ dsa² chian² ja³jøng² tsø³jong¹³dsa.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³: “Jní² báh³ jmo¹³ ta¹canh¹³ dsa² héi², dsa² jmógh¹ tsø³jonh¹²hning. Jøng² huanh¹² tsø³jonh¹²hning calah. Ji¹hlaih¹³dsa jní² ja³la²,” ca¹juúh² Diú¹³.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ quianh¹³ hlai³ Abraham, hi² lé² circuncisión quiah¹² guing² dsa² ŋioh¹² quián¹²dsa jmai³ ŋi² ja³já¹³, jmai³ ŋi² ja³dság¹. Jøng² ca¹jmo¹ Abraham circuncisión quiah¹² Isaac, guing² quián¹²dsa ma²jŋi¹ jmai³ ca¹lø¹chián¹guing. Jøng² ca¹lø¹chián¹ Jacob, ja³ŋiúh³ Isaac. Jøng² ca¹lø¹chián¹ guia¹tón² guing² dsa² ŋioh¹² quián¹² Jacob, dsa² ma²lán¹² dsa² hóg¹ quián² jniang³.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Jøng² guia¹ján¹ dsa² héi², hian¹³dsa José, roh¹³dsa. Ca¹hnë¹dsa José quianh¹³ cog³. Ca¹lǿg² dsa² ca¹ŋi¹lé² juu¹² Egipto. Cónh¹jøng² quianh¹³ báh³ José Diú¹³.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ha¹chi² ca¹jénh¹dsa. Ca¹lég² báh³ Diú¹³. Ca¹tǿ² dsǿa¹² Faraón, rai¹³ quiah¹² juøi² Egipto, jǿg³ ca¹juúh² José. Jøng² ca¹hia¹ Faraón José. Ca¹lán¹dsa dsi³máh² quián¹² Egipto. Jøng² ca¹jmo¹dsa hí³ hniu³ Faraón calah.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Jøng² ca¹ŋó¹ hag³cón³ ta³cøng² ja³tén¹² Egipto quianh¹³ Canaán. Ca¹ŋai¹ dsa² chian² ja³jøng² jmø³uai¹². Ha¹chi² li¹gǿh¹ dsa² hóg¹ quián² jniang³ ca¹løa¹.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Jøng² mi³ca¹lø¹ŋi¹² hlai³ Jacob jǿg³ hi² chi² cuøi² ja³tén¹² Egipto, ca¹tsen¹dsa dsa² hóg¹ quián² jniang³ ja³jøng². Ca¹ŋi¹lé²dsa cu²rón².
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Jøng² mi³ca¹tǿ² tánh¹ ca¹ŋi¹lé²dsa, ca¹juúh² José, dsa² ma²lán¹² dsi³máh² quián¹² Egipto, ca¹tsáih¹dsa roh¹³dsa:
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Jøng² ca¹ŋi³tei² José Jacob ti³jmi²dsa, quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² ju³roh¹³dsa. Ma²ca²dsǿ²dsa mi³té¹².
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Hi² jøng² báh³ ca¹ŋi¹gú¹ Jacob huø¹ Egipto. Ja³jøng² ca¹dsan¹ báh³ dsa² quianh¹³ ja³ŋiúh³dsa, dsa² hóg¹ quián² jniang³.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Chi³quë́¹ jøng² ca¹dsen¹dsa hlai³. Ca¹ŋi³hag¹dsa tøg²hløg² ja³tén¹² juøi² Siquem, tøg² ma²ca¹lá¹ hlai³ Abraham lah¹jiá¹² quianh¹³ cog³ teg². Ca¹hnai¹ ja³ŋiúh³ Hamor, dsa² chian² Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Jøng² mi³ma²ja¹quien¹³ tøa¹ jmai³ ja³li¹ti¹ jǿg³ ca¹jmo¹ Diú¹³ quianh¹³ hlai³ Abraham, ca¹ŋi¹jué² tsø³jon² quiah¹² Abraham huø¹ Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Jøng² rai¹³ siáh², dsa² tsa¹cuen¹² hlai³ José, ca¹lán¹ ta³ huø¹ Egipto jmai³ jøng².
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Rai¹³ héi² ca¹mi¹gan¹² dsa² go² jniang³. Ca¹jmóh¹dsa dsa² hóg¹ quián² jniang³. Ca¹jmo¹ rai¹³ jǿg³ mi³guianh¹ dsa² hóg¹ guing² quián¹²dsa. Mi³jøng² mi³dsián¹ guing².
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Jmai³ jøng² báh³ ca¹lø¹chián¹ Moisés. Tøa¹² dsǿa¹² Diú¹³ guing². Úg² tsøh² jmai³ ca¹jmo¹ chiég³ jmi²guing hí³ dsi²néi².
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Jøng² ca¹jmo¹dsa hi² tiáng²dsa. Jøng² hŋiah¹² báh³ ja³mái¹³ rai¹³ ca¹tai¹guing. Ca¹mi¹con¹²dsa guing² ju³lah jan² dsa² mi²con¹² jong¹².
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Jøng² ca¹mi¹tan¹² Moisés ca¹lah¹jǿ¹ hi² mi³ŋi¹² dsa² Egipto. Ca¹lø¹të² hlaih¹³dsa. Rø² mi³hløah¹²dsa. Rø² mi³jmo¹²dsa ta³.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Jøng² mi³ma²tǿ² ton¹lág¹ ji²ŋi² quiah¹² Moisés, ca¹ŋó¹dsa juu¹² ja³mi³tiogh³ dsa² go²dsa, dsa² israel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ja³ŋøa¹²dsa jøng² ca¹jái¹dsa jmóh² jan² dsa² chian² Egipto jan² dsa² go²dsa. Jøng² ca¹mi³hog¹³dsa dsa² go²dsa. Ca¹jŋëh¹dsa dsa² chian² Egipto héi².
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Di³ lë́² Moisés: “Li¹ŋi¹² báh³ dsa² go²jni hi² jmo¹² Diú¹³ hi² liog³jni dsá¹,” lë́²dsa. Cónh¹jøng² ha¹chi² ca¹lø¹ŋë́h² dsǿa¹²dsa.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Mi³ca¹jni¹ jøng² ca¹jén² Moisés og¹ dsa² Israelita, dsa² tán¹². Jøng² mi³mi²dsian¹³ Moisés jǿg³ quiah¹² dsa² héi². Ca¹juúh²dsa: “¿He² løa¹ të́h² hniah¹² ja³ná³ dsa² ŋioh¹²? Jin² rúh² báh³ hniah¹² ná¹²,” ca¹juúh²dsa.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Jøng² dsa² mi³jmóh² roh¹³ héi², ca¹hlaih¹dsa Moisés. Ca¹juúh²dsa: “¿Hein² ca¹jmo¹ héh¹ hning² lanh¹² ta³ quián² jnieh³?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Ho¹ ¿mi³jŋáih³hning jní² ju³lah ca¹jŋë́h¹hning dsa² egipcio dsiég¹?” ca¹juúh²dsa.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Ta³lah¹ca¹cuøin¹ Moisés mi³ca¹nǿng²dsa jǿg³ jøng². Jøng² ca¹ŋi³gu²dsa go² dsa² siáh² ja³tsen² Madián. Ja³jøng² ca¹lø¹chián¹ og¹ dsa² ŋioh¹² quián¹²dsa.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Jøng² mi³ca¹tsø³jue¹³ ton¹lág¹ ji²ŋi² jmai³, ŋie³ hlai³ Moisés huu¹³ máh² Sinaí, ja³tsa¹chian² dsa² tiogh³. Ja³jøng² ca¹jë́²dsa jan² ángel hiúg³ jøa³ ja³chi³hiúh² si² chiúh³ tang¹².
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Jøng² dsogh¹² dsǿa¹² Moisés mi³ca¹jái¹dsa juu¹² juøh¹² jøng². Ŋó¹²dsa ŋi³jái³dsa cøg¹² mi³ca¹nǿng²dsa ca¹hløah¹ Juu¹³ jniang³. Ca¹juúh²dsa:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Jní² báh³ Diú¹³ quián¹² dsa² hóg¹ quiánh²hning, Diú¹³ quián¹² hlai³ Abraham, quianh¹³ hlai³ Isaac, quianh¹³ hlai³ Jacob,” ca¹juúh²dsa. Jøng² cu¹dsie¹² ca¹jlia¹ hlai³ Moisés. Tø¹cøg¹² báh³ ca¹jái¹dsa, hi² goh¹²dsa.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Jøng² ca¹juúh² calah Juu¹³ jniang³: “Huøh¹³ løg² tioh¹³ táih² ná¹². Di³ han¹³ báh³ huø¹ ja³tsenh¹³hning.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ma²ca¹jái¹jni chian² dsa² quian¹jni jmø³uai¹², hi² jmógh² dsa² chian² Egipto. Ma²ca¹nang¹jni hi² ti³héng²dsa. Hi² jøng² na²guio¹jni hi² liog³jni dsá¹. Jøng² hning² góh³. Hning² tsë́³jni juu¹² Egipto,” ca¹juúh² Juu¹³ jniang³.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Jøng² tsa¹ca¹nǿng² dsa² go² jniang³ jǿg³ quiah¹² Moisés lah¹jiá¹². “¿Hein² ca¹jmo¹ héh¹ hning² lanh¹² ta³ quián² jnieh³?” ca¹juúh²dsa. Moisés héi² báh³ ca¹lán¹ ta³ hi² ca¹jmo¹ Diú¹³ ja³ca¹jnia¹ ángel jøa³ chiúh³ tang¹². Diú¹³ ca¹jmo¹ héh¹. Jøng² ca¹liúg² Moisés dsa² go²dsa.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Moisés báh³ ca¹jiag¹ ja³ca¹huanh¹² dsa² hóg¹ huø¹ Egipto. Ca¹jmo¹ Moisés juu¹² juøh¹² quianh¹³ hi² gøg² huø¹ Egipto, lah¹quianh¹³ dsi²juu¹², ja³ca¹han¹dsa jmø³ŋih¹³ guiéng², ca¹lah¹ma¹quianh¹³ ja³ca¹ŋi³nio³dsa ton¹lág¹ ji²ŋi² jmai³ ja³tsa¹chian² dsa² mi³tiogh³.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Hlai³ Moisés héi² báh³ ca¹tsáih¹ dsa² israel. Ca¹juúh²dsa: “Tse¹ Diú¹³ jan² dsa² ju³roh¹³ jniang³, dsa² hǿ² jǿg³ quiah¹²dsa, ju³lah ca¹tsei¹dsa jní²,” ca¹juúh²dsa.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Jø¹² bíh³ Moisés mi³quianh¹³ dsa² hóg¹ ja³ca¹ŋi³nio³dsa ja³tsa¹chian² dsa² tiogh³, jmai³ ca¹hlaih¹ ángel máh² Sinaí. Dsa² héi² báh³ ca¹hien¹ jǿg³ quiah¹² Diú¹³ ma²chi² quián² jniang³ na¹.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Jøng² tsa¹ca¹nǿng² dsa² hóg¹ quián² jniang³ jǿg³ quiah¹² hlai³ Moisés. Mi³hniu¹dsa mi³tég²dsa. Mi³dsa¹lia¹dsa calah huø¹ Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Jøng² ca¹tsáih¹dsa Aarón: “Mi³hneng² jnieh³ jmóh³hning diú¹³ lan³, diú¹³ dsa¹jiag¹² jnieh³. Tsa¹ne³ jnieh³ he² ca¹jénh¹ Moisés, dsa¹ ca¹huai¹ jnieh³ huø¹ Egipto,” ca¹juúh²dsa.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Jøng² ca¹jmo¹dsa diú¹³ lan³, ju³lah lǿa¹² jan² ca³ju² meh². Ja³ta¹ni¹ hi² jøng² ca¹jŋëh¹dsa jáh², hi² dsii¹²dsa ni³ diú¹³, lë́²dsa. Di³ tøa¹² dsǿa¹²dsa diú¹³ lan³ ca¹jmo¹dsa guiog³dsa.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Hi² jøng² ca¹tég² Diú¹³ dsa² juanh¹² quiah¹² dsa² hóg¹. “Ju³hlanh¹³dsa chi³neng¹² ti³buh¹³ guiuh¹³ chi²júh² lah¹jøng² lë́²dsa,” ca¹juúh² Diú¹³. Di³ lah¹la² rø²juúh² si² ca¹jmo¹ dsa² mi³hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Gog¹² ja³hiúg³ diú¹³ tsen² Moloc báh³ mi³quinh³ hniah¹²,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Jøng² ja³ca¹ŋi³nio³ dsa² hóg¹ ja³tsa¹chian² dsa² tiogh³, mi³quin¹²dsa hniú¹² tsø³hmøah¹² ja³mi³tioh¹³ cang³ rø²hløah¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³. Diú¹³ báh³ ca¹he¹ ha²lah ca¹jmo¹dsa hniú¹².
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Hniú¹² jøng² ma²quin¹² dsa² hóg¹ jmai³ mi³jiag¹² hlai³ Josué, jmai³ ca¹ŋi¹lé²dsa huø¹ quiah¹² dsa² siáh². Jøng² ca¹huan¹ Diú¹³ dsa² quiah¹² huø¹, mi³ca¹dsi¹lé² dsa² hóg¹. Hniú¹² jøng² mi³tsih¹³ quiah¹²dsa mi³ca¹lø¹chián¹ hlai³ David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Hniang¹ báh³ Diú¹³ hlai³ David. Jøng² mi³jmóh¹ hlai³ David cøng² hniú¹² dsio¹ ja³mi³gú¹ Juu¹³ jniang³, Diú¹³ quián¹² hlai³ Jacob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Cónh¹jøng² hlai³ Salomón báh³ dsa² ca¹jmóh¹ hniú¹², ja³ŋiúh³ hlai³ David.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Di³ a¹jáng¹ hi² tiúh¹ dsa² jmøi¹guǿi¹ jmóh¹ hniú¹² ja³gú¹ hŋiah¹² Diú¹³ dsa² juanh¹² mi³né³. Di³ lah¹la² báh³ lǿa¹² ni³ si² quiah¹² dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Lǿa¹² ŋi¹juǿi¹ ju³lah cøng² hma²sai³¹ ja³guø³jni.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Jní² báh³ dsa² ca¹jmo¹ ca¹lah¹jǿ¹, ca¹juúh² Diú¹³.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Jøng² ca¹juúh² Esteban calah:
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Ca¹jmóh¹ dsa² hóg¹ ca¹lah¹já¹ dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Ca¹mi¹dsian¹² báh³ dsa² hóg¹ dsa² ca¹hǿ² jǿg³ lah¹jiá¹² hi² jí¹ jan² dsa² dsiog¹. Jøng² mi³ca¹guøn¹ dsa² dsiog¹ héi², hniah¹² báh³ dsa² ca¹hnëh¹³dsa. Jøng² cajŋë́h¹ hniah¹² dsá¹.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ma²ŋih³ báh³ hniah¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³, lei¹³ ca¹cuø¹ ángeles ma²lǿih². Ha²lah dsio¹ tsa¹nøngh² hniah¹² lei¹³ jøng² ―ca¹juúh² Esteban.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Jøng² ca¹lø¹hné¹ hlaih¹³ cu¹té¹² dsa² mi³tiogh³. Ca¹lah¹hlaih¹³ ca¹jmo¹dsa hag³dsa mi³ca¹nǿng²dsa jǿg³ jøng².
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Jøng² quin¹² Esteban jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³ ca¹lah¹jǿ¹ dsǿa¹²dsa. Ca¹jái¹dsa guiuh¹³. Ca¹jái¹dsa hi² hiug¹² cu¹té¹² juanh¹² Diú¹³. Jøng² tsenh¹² Jesús cog² Diú¹³ ta¹lah¹guia¹jo¹³.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Jøng² ca¹juúh² Esteban:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Jøng² ca¹jne¹ dsa² héi³ guø³dsa tiogh³. Ca¹tǿ² ca¹ho¹dsa tsa¹hniu¹dsa nang¹dsa jǿg³. Cu¹dsie¹² ca¹chiánh²dsa Esteban.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Ca¹ŋi¹jiag¹dsa chiuh³ juøi² juu¹² ja³ca¹qui² ca¹tǿg²dsa cang³. Jøng² ca¹huøh¹dsa ma¹cǿng¹ tsǿnh³dsa, hmøah¹² dsǿ² coh¹³. Ca¹dsii¹dsa ni³ jan² dsa² ŋioh¹² tsen² Saulo ta³lah¹ca¹jŋëh¹dsa Esteban.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Jøng² ca¹hlanh¹ Esteban Diú¹³ ta³lah¹qui²tǿg² dsa² héi² cang³. Ca¹juúh²dsa:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ni³ jøng² ca¹chi¹jné¹ Esteban. Ca¹hløah¹dsa tí². Ca¹tsáih¹dsa Diú¹³:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.