Atos 7

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jøng² ca¹juúh² ŋi¹jmó², ca¹tsáih¹dsa Esteban:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Jøng² ca¹juúh² Esteban:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³: “Juh¹³hning goh²hning. Cu¹dsie¹² tiugh¹³hning dsa² rúh²hning. Jøng² góh³hning juu¹² ja³he³jni,” ca¹juúh² Diú¹³.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Jøng³ ca¹u¹hái¹ Abraham go² dsa² Caldea. Ca¹ŋi¹gú¹dsa jøa³juøi² Harán. Jøng² mi³ca¹jon¹ ti³jmi²dsa, ca¹u¹jiag¹ Diú¹³ juu¹² ja³tiagh³ jniang³ la².
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Cónh¹jøng² ha¹chi² huø¹ ca¹cuø¹ Diú¹³ jin³ ca²jneh³. Di³ ca¹jmo¹ báh³ Diú¹³ jǿg³ hi² li¹chi² huø¹ la² quiah¹²dsa, lah¹quianh¹³ jong¹²dsa ta¹chi³quë́¹. Di³ ha¹chian² jong¹²dsa ma²chian² jmai³ jøng² mi³né³.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Jø¹² bíh³ ca¹juúh² Diú¹³ hi² dsa²tiogh³ tsø³jong¹³ Abraham go² dsa² siáh². Li¹quián¹² dsa² chian² ja³jøng² tsø³jong¹³dsa. Quiún² ŋi²lǿg² ji²ŋi² jmai³ dsa²tiogh³dsa ja³jøng², hi² jmógh¹ dsa² chian² ja³jøng² tsø³jong¹³dsa.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³: “Jní² báh³ jmo¹³ ta¹canh¹³ dsa² héi², dsa² jmógh¹ tsø³jonh¹²hning. Jøng² huanh¹² tsø³jonh¹²hning calah. Ji¹hlaih¹³dsa jní² ja³la²,” ca¹juúh² Diú¹³.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Jøng² ca¹jmo¹ Diú¹³ jǿg³ quianh¹³ hlai³ Abraham, hi² lé² circuncisión quiah¹² guing² dsa² ŋioh¹² quián¹²dsa jmai³ ŋi² ja³já¹³, jmai³ ŋi² ja³dság¹. Jøng² ca¹jmo¹ Abraham circuncisión quiah¹² Isaac, guing² quián¹²dsa ma²jŋi¹ jmai³ ca¹lø¹chián¹guing. Jøng² ca¹lø¹chián¹ Jacob, ja³ŋiúh³ Isaac. Jøng² ca¹lø¹chián¹ guia¹tón² guing² dsa² ŋioh¹² quián¹² Jacob, dsa² ma²lán¹² dsa² hóg¹ quián² jniang³.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Jøng² guia¹ján¹ dsa² héi², hian¹³dsa José, roh¹³dsa. Ca¹hnë¹dsa José quianh¹³ cog³. Ca¹lǿg² dsa² ca¹ŋi¹lé² juu¹² Egipto. Cónh¹jøng² quianh¹³ báh³ José Diú¹³.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ha¹chi² ca¹jénh¹dsa. Ca¹lég² báh³ Diú¹³. Ca¹tǿ² dsǿa¹² Faraón, rai¹³ quiah¹² juøi² Egipto, jǿg³ ca¹juúh² José. Jøng² ca¹hia¹ Faraón José. Ca¹lán¹dsa dsi³máh² quián¹² Egipto. Jøng² ca¹jmo¹dsa hí³ hniu³ Faraón calah.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Jøng² ca¹ŋó¹ hag³cón³ ta³cøng² ja³tén¹² Egipto quianh¹³ Canaán. Ca¹ŋai¹ dsa² chian² ja³jøng² jmø³uai¹². Ha¹chi² li¹gǿh¹ dsa² hóg¹ quián² jniang³ ca¹løa¹.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Jøng² mi³ca¹lø¹ŋi¹² hlai³ Jacob jǿg³ hi² chi² cuøi² ja³tén¹² Egipto, ca¹tsen¹dsa dsa² hóg¹ quián² jniang³ ja³jøng². Ca¹ŋi¹lé²dsa cu²rón².
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Jøng² mi³ca¹tǿ² tánh¹ ca¹ŋi¹lé²dsa, ca¹juúh² José, dsa² ma²lán¹² dsi³máh² quián¹² Egipto, ca¹tsáih¹dsa roh¹³dsa:
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Jøng² ca¹ŋi³tei² José Jacob ti³jmi²dsa, quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² ju³roh¹³dsa. Ma²ca²dsǿ²dsa mi³té¹².
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Hi² jøng² báh³ ca¹ŋi¹gú¹ Jacob huø¹ Egipto. Ja³jøng² ca¹dsan¹ báh³ dsa² quianh¹³ ja³ŋiúh³dsa, dsa² hóg¹ quián² jniang³.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Chi³quë́¹ jøng² ca¹dsen¹dsa hlai³. Ca¹ŋi³hag¹dsa tøg²hløg² ja³tén¹² juøi² Siquem, tøg² ma²ca¹lá¹ hlai³ Abraham lah¹jiá¹² quianh¹³ cog³ teg². Ca¹hnai¹ ja³ŋiúh³ Hamor, dsa² chian² Siquem.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Jøng² mi³ma²ja¹quien¹³ tøa¹ jmai³ ja³li¹ti¹ jǿg³ ca¹jmo¹ Diú¹³ quianh¹³ hlai³ Abraham, ca¹ŋi¹jué² tsø³jon² quiah¹² Abraham huø¹ Egipto.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Jøng² rai¹³ siáh², dsa² tsa¹cuen¹² hlai³ José, ca¹lán¹ ta³ huø¹ Egipto jmai³ jøng².
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Rai¹³ héi² ca¹mi¹gan¹² dsa² go² jniang³. Ca¹jmóh¹dsa dsa² hóg¹ quián² jniang³. Ca¹jmo¹ rai¹³ jǿg³ mi³guianh¹ dsa² hóg¹ guing² quián¹²dsa. Mi³jøng² mi³dsián¹ guing².
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Jmai³ jøng² báh³ ca¹lø¹chián¹ Moisés. Tøa¹² dsǿa¹² Diú¹³ guing². Úg² tsøh² jmai³ ca¹jmo¹ chiég³ jmi²guing hí³ dsi²néi².
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Jøng² ca¹jmo¹dsa hi² tiáng²dsa. Jøng² hŋiah¹² báh³ ja³mái¹³ rai¹³ ca¹tai¹guing. Ca¹mi¹con¹²dsa guing² ju³lah jan² dsa² mi²con¹² jong¹².
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Jøng² ca¹mi¹tan¹² Moisés ca¹lah¹jǿ¹ hi² mi³ŋi¹² dsa² Egipto. Ca¹lø¹të² hlaih¹³dsa. Rø² mi³hløah¹²dsa. Rø² mi³jmo¹²dsa ta³.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Jøng² mi³ma²tǿ² ton¹lág¹ ji²ŋi² quiah¹² Moisés, ca¹ŋó¹dsa juu¹² ja³mi³tiogh³ dsa² go²dsa, dsa² israel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ja³ŋøa¹²dsa jøng² ca¹jái¹dsa jmóh² jan² dsa² chian² Egipto jan² dsa² go²dsa. Jøng² ca¹mi³hog¹³dsa dsa² go²dsa. Ca¹jŋëh¹dsa dsa² chian² Egipto héi².
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Di³ lë́² Moisés: “Li¹ŋi¹² báh³ dsa² go²jni hi² jmo¹² Diú¹³ hi² liog³jni dsá¹,” lë́²dsa. Cónh¹jøng² ha¹chi² ca¹lø¹ŋë́h² dsǿa¹²dsa.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Mi³ca¹jni¹ jøng² ca¹jén² Moisés og¹ dsa² Israelita, dsa² tán¹². Jøng² mi³mi²dsian¹³ Moisés jǿg³ quiah¹² dsa² héi². Ca¹juúh²dsa: “¿He² løa¹ të́h² hniah¹² ja³ná³ dsa² ŋioh¹²? Jin² rúh² báh³ hniah¹² ná¹²,” ca¹juúh²dsa.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Jøng² dsa² mi³jmóh² roh¹³ héi², ca¹hlaih¹dsa Moisés. Ca¹juúh²dsa: “¿Hein² ca¹jmo¹ héh¹ hning² lanh¹² ta³ quián² jnieh³?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Ho¹ ¿mi³jŋáih³hning jní² ju³lah ca¹jŋë́h¹hning dsa² egipcio dsiég¹?” ca¹juúh²dsa.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Ta³lah¹ca¹cuøin¹ Moisés mi³ca¹nǿng²dsa jǿg³ jøng². Jøng² ca¹ŋi³gu²dsa go² dsa² siáh² ja³tsen² Madián. Ja³jøng² ca¹lø¹chián¹ og¹ dsa² ŋioh¹² quián¹²dsa.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Jøng² mi³ca¹tsø³jue¹³ ton¹lág¹ ji²ŋi² jmai³, ŋie³ hlai³ Moisés huu¹³ máh² Sinaí, ja³tsa¹chian² dsa² tiogh³. Ja³jøng² ca¹jë́²dsa jan² ángel hiúg³ jøa³ ja³chi³hiúh² si² chiúh³ tang¹².
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Jøng² dsogh¹² dsǿa¹² Moisés mi³ca¹jái¹dsa juu¹² juøh¹² jøng². Ŋó¹²dsa ŋi³jái³dsa cøg¹² mi³ca¹nǿng²dsa ca¹hløah¹ Juu¹³ jniang³. Ca¹juúh²dsa:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Jní² báh³ Diú¹³ quián¹² dsa² hóg¹ quiánh²hning, Diú¹³ quián¹² hlai³ Abraham, quianh¹³ hlai³ Isaac, quianh¹³ hlai³ Jacob,” ca¹juúh²dsa. Jøng² cu¹dsie¹² ca¹jlia¹ hlai³ Moisés. Tø¹cøg¹² báh³ ca¹jái¹dsa, hi² goh¹²dsa.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Jøng² ca¹juúh² calah Juu¹³ jniang³: “Huøh¹³ løg² tioh¹³ táih² ná¹². Di³ han¹³ báh³ huø¹ ja³tsenh¹³hning.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ma²ca¹jái¹jni chian² dsa² quian¹jni jmø³uai¹², hi² jmógh² dsa² chian² Egipto. Ma²ca¹nang¹jni hi² ti³héng²dsa. Hi² jøng² na²guio¹jni hi² liog³jni dsá¹. Jøng² hning² góh³. Hning² tsë́³jni juu¹² Egipto,” ca¹juúh² Juu¹³ jniang³.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Jøng² tsa¹ca¹nǿng² dsa² go² jniang³ jǿg³ quiah¹² Moisés lah¹jiá¹². “¿Hein² ca¹jmo¹ héh¹ hning² lanh¹² ta³ quián² jnieh³?” ca¹juúh²dsa. Moisés héi² báh³ ca¹lán¹ ta³ hi² ca¹jmo¹ Diú¹³ ja³ca¹jnia¹ ángel jøa³ chiúh³ tang¹². Diú¹³ ca¹jmo¹ héh¹. Jøng² ca¹liúg² Moisés dsa² go²dsa.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moisés báh³ ca¹jiag¹ ja³ca¹huanh¹² dsa² hóg¹ huø¹ Egipto. Ca¹jmo¹ Moisés juu¹² juøh¹² quianh¹³ hi² gøg² huø¹ Egipto, lah¹quianh¹³ dsi²juu¹², ja³ca¹han¹dsa jmø³ŋih¹³ guiéng², ca¹lah¹ma¹quianh¹³ ja³ca¹ŋi³nio³dsa ton¹lág¹ ji²ŋi² jmai³ ja³tsa¹chian² dsa² mi³tiogh³.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Hlai³ Moisés héi² báh³ ca¹tsáih¹ dsa² israel. Ca¹juúh²dsa: “Tse¹ Diú¹³ jan² dsa² ju³roh¹³ jniang³, dsa² hǿ² jǿg³ quiah¹²dsa, ju³lah ca¹tsei¹dsa jní²,” ca¹juúh²dsa.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Jø¹² bíh³ Moisés mi³quianh¹³ dsa² hóg¹ ja³ca¹ŋi³nio³dsa ja³tsa¹chian² dsa² tiogh³, jmai³ ca¹hlaih¹ ángel máh² Sinaí. Dsa² héi² báh³ ca¹hien¹ jǿg³ quiah¹² Diú¹³ ma²chi² quián² jniang³ na¹.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Jøng² tsa¹ca¹nǿng² dsa² hóg¹ quián² jniang³ jǿg³ quiah¹² hlai³ Moisés. Mi³hniu¹dsa mi³tég²dsa. Mi³dsa¹lia¹dsa calah huø¹ Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Jøng² ca¹tsáih¹dsa Aarón: “Mi³hneng² jnieh³ jmóh³hning diú¹³ lan³, diú¹³ dsa¹jiag¹² jnieh³. Tsa¹ne³ jnieh³ he² ca¹jénh¹ Moisés, dsa¹ ca¹huai¹ jnieh³ huø¹ Egipto,” ca¹juúh²dsa.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Jøng² ca¹jmo¹dsa diú¹³ lan³, ju³lah lǿa¹² jan² ca³ju² meh². Ja³ta¹ni¹ hi² jøng² ca¹jŋëh¹dsa jáh², hi² dsii¹²dsa ni³ diú¹³, lë́²dsa. Di³ tøa¹² dsǿa¹²dsa diú¹³ lan³ ca¹jmo¹dsa guiog³dsa.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Hi² jøng² ca¹tég² Diú¹³ dsa² juanh¹² quiah¹² dsa² hóg¹. “Ju³hlanh¹³dsa chi³neng¹² ti³buh¹³ guiuh¹³ chi²júh² lah¹jøng² lë́²dsa,” ca¹juúh² Diú¹³. Di³ lah¹la² rø²juúh² si² ca¹jmo¹ dsa² mi³hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Gog¹² ja³hiúg³ diú¹³ tsen² Moloc báh³ mi³quinh³ hniah¹²,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Jøng² ja³ca¹ŋi³nio³ dsa² hóg¹ ja³tsa¹chian² dsa² tiogh³, mi³quin¹²dsa hniú¹² tsø³hmøah¹² ja³mi³tioh¹³ cang³ rø²hløah¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³. Diú¹³ báh³ ca¹he¹ ha²lah ca¹jmo¹dsa hniú¹².
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Hniú¹² jøng² ma²quin¹² dsa² hóg¹ jmai³ mi³jiag¹² hlai³ Josué, jmai³ ca¹ŋi¹lé²dsa huø¹ quiah¹² dsa² siáh². Jøng² ca¹huan¹ Diú¹³ dsa² quiah¹² huø¹, mi³ca¹dsi¹lé² dsa² hóg¹. Hniú¹² jøng² mi³tsih¹³ quiah¹²dsa mi³ca¹lø¹chián¹ hlai³ David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Hniang¹ báh³ Diú¹³ hlai³ David. Jøng² mi³jmóh¹ hlai³ David cøng² hniú¹² dsio¹ ja³mi³gú¹ Juu¹³ jniang³, Diú¹³ quián¹² hlai³ Jacob.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Cónh¹jøng² hlai³ Salomón báh³ dsa² ca¹jmóh¹ hniú¹², ja³ŋiúh³ hlai³ David.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Di³ a¹jáng¹ hi² tiúh¹ dsa² jmøi¹guǿi¹ jmóh¹ hniú¹² ja³gú¹ hŋiah¹² Diú¹³ dsa² juanh¹² mi³né³. Di³ lah¹la² báh³ lǿa¹² ni³ si² quiah¹² dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Lǿa¹² ŋi¹juǿi¹ ju³lah cøng² hma²sai³¹ ja³guø³jni.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Jní² báh³ dsa² ca¹jmo¹ ca¹lah¹jǿ¹, ca¹juúh² Diú¹³.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Jøng² ca¹juúh² Esteban calah:
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Ca¹jmóh¹ dsa² hóg¹ ca¹lah¹já¹ dsa² ca¹hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Ca¹mi¹dsian¹² báh³ dsa² hóg¹ dsa² ca¹hǿ² jǿg³ lah¹jiá¹² hi² jí¹ jan² dsa² dsiog¹. Jøng² mi³ca¹guøn¹ dsa² dsiog¹ héi², hniah¹² báh³ dsa² ca¹hnëh¹³dsa. Jøng² cajŋë́h¹ hniah¹² dsá¹.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Ma²ŋih³ báh³ hniah¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³, lei¹³ ca¹cuø¹ ángeles ma²lǿih². Ha²lah dsio¹ tsa¹nøngh² hniah¹² lei¹³ jøng² ―ca¹juúh² Esteban.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Jøng² ca¹lø¹hné¹ hlaih¹³ cu¹té¹² dsa² mi³tiogh³. Ca¹lah¹hlaih¹³ ca¹jmo¹dsa hag³dsa mi³ca¹nǿng²dsa jǿg³ jøng².
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Jøng² quin¹² Esteban jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³ ca¹lah¹jǿ¹ dsǿa¹²dsa. Ca¹jái¹dsa guiuh¹³. Ca¹jái¹dsa hi² hiug¹² cu¹té¹² juanh¹² Diú¹³. Jøng² tsenh¹² Jesús cog² Diú¹³ ta¹lah¹guia¹jo¹³.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Jøng² ca¹juúh² Esteban:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Jøng² ca¹jne¹ dsa² héi³ guø³dsa tiogh³. Ca¹tǿ² ca¹ho¹dsa tsa¹hniu¹dsa nang¹dsa jǿg³. Cu¹dsie¹² ca¹chiánh²dsa Esteban.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Ca¹ŋi¹jiag¹dsa chiuh³ juøi² juu¹² ja³ca¹qui² ca¹tǿg²dsa cang³. Jøng² ca¹huøh¹dsa ma¹cǿng¹ tsǿnh³dsa, hmøah¹² dsǿ² coh¹³. Ca¹dsii¹dsa ni³ jan² dsa² ŋioh¹² tsen² Saulo ta³lah¹ca¹jŋëh¹dsa Esteban.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Jøng² ca¹hlanh¹ Esteban Diú¹³ ta³lah¹qui²tǿg² dsa² héi² cang³. Ca¹juúh²dsa:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ni³ jøng² ca¹chi¹jné¹ Esteban. Ca¹hløah¹dsa tí². Ca¹tsáih¹dsa Diú¹³:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.