Atos 27
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs VC
1 Mi³ca¹jmo¹dsa dsǿa¹²dsa tsei¹dsa jniang³ juu¹² huø¹ Italia, ca¹jë́h²dsa Pablo quianh¹³ jan² juu¹³ hlég² tsen² Julio, dsa² quianh¹³ hlég² quián¹² rai¹³ juanh¹². Jø¹² bíh³ ca¹jë́h²dsa calah ca²dsiog³ dsa² siáh² tiogh³ hni¹ŋí³.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ cøng² barco quiah¹² dsa² chian² jøa³juøi² Adramitio, barco dságh¹ juøi² tioh¹³ chiuh³ jmø³ŋih¹³ huø¹ Asia. Quianh¹³ jnieh³ Aristarco, dsa² chian² Tesalónica, juøi² tén¹² Macedonia. Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Mi³ca¹jni¹ ca¹dsi¹niang¹³ jnieh³ jøa³juøi² Sidón. Ja³jøng² ca¹jmo¹ Julio juanh¹² dsǿa¹²dsa. Ca¹cuø¹dsa jǿg³ ca¹ŋó¹ Pablo juu¹² ja³quiah¹³ dsa² jenh² jǿg³ quianh¹³dsa, dsa² ca¹tangh² juu¹².
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Mi³ca¹huøi² jnieh³ Sidón, ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² cøg¹² huø¹ Chipre ja³tsa¹ca¹tǿ² ma¹dsio¹² dsí². Di³ ja² dsí² juu¹² ni³ ja³dsǿg³ jnieh³.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Juu¹² ni³ jmø³ŋih¹³ ca¹dsø³juai¹³ jnieh³ cøg¹² ja³tén¹² Cilicia quianh¹³ Panfilia. Jøng² ca¹dsi¹niang¹³ jnieh³ Mira, juøi² tén¹² Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ja³jøng² ca¹dsóh² juu¹³ hlég² cøng² barco quiah¹² dsa² chian² Alejandría, barco dság¹ juu¹² huø¹ Italia. Jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ barco jøng².
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ ta¹huø³ ron¹² ton¹ hnøa¹² jmai³. Ja¹lái¹ ca¹dsi¹niang¹³ jnieh³ cøg¹² juøi² Gnido. Di³ hi² dság¹² dsí² ni³ ja³dsǿg³ jnieh³. Hi² jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ cøg¹² Salmón. Ca¹ŋi¹jeinh³ jnieh³ juu¹² coh¹³ huø¹ Creta.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Jøng² huø³ hlaih¹³ ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² chiuh³ jmøi² huø¹ Creta, ca¹lah¹ca¹dsiég¹ jnieh³ cøng² ja³tsen² Buenos Puertos, cøg¹² jøa³juøi² Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Ma¹dsio¹² jmai³ ma²ca¹hén¹³ jnieh³. Ja¹quién¹ jí¹ jin² guǿi². Ma²tǿ² jmai³ ja³ué² ŋi¹nio¹dsa jmø³ŋih¹³. Jøng² ca¹tagh¹² Pablo jǿg³.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Ca¹juúh²dsa:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Jøng² jǿg³ ca¹juúh² juu¹³ dsa² quin¹² barco quianh¹³ dsa² quiah¹² calah ca¹tónh¹ juu¹³ hlég² juu¹² cónh¹ jín³ jǿg³ ca¹juúh² Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Jøng² ca¹jmo¹ dsa² jue¹² jǿg³ hi² mi³ŋi¹niang¹³ jnieh³ jøa³juøi² Fenice, cøng² hag³ jmøi² quiah¹² huø¹ Creta neng¹² ta¹lah¹hian² hieg², ja³mi³dsa³jŋi³ jnieh³ jin² guǿi¹ chi²júh² mi³lé². Di³ tsa¹dsio¹ tiogh³dsa jin² guǿi² hag³ jmøi² Buenos Puertos ja³tiagh³ jnieh³.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Jøng² ca¹já¹ cøng² dsí² hei¹² huø¹. Ca¹já¹ juu¹² ta¹lah¹sur. Jøng² lë́²dsa lé² dsa²niang¹³ jnieh³. Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² cøg¹² chiuh³ jmøi² Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Tsa¹hai³ jøng² ca¹já¹ cøng² dsí² tí² hlaih¹³ cu¹té¹² tsen² Noreste, ca¹tǿ² barco.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Jøng² ca¹can¹ dsí² barco. Cu¹dsie¹² ca¹cuú³ jnieh³ ca¹ŋó¹ barco quianh¹³ dsí². Di³ tsa¹lǿ² dsǿg³ jnieh³ juu¹² ni³ ja³ja² dsí².
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ coh¹³ cøng² huø¹ neng¹² dsi²jo² jmø³ŋih¹³ tsen² Clauda. Ja³jøng² ja¹lái¹ ca¹tiúh¹ jnieh³ ca¹tí² jnieh³ niúh¹ barco cøng² mong¹² mi³chi³dsi¹³ ja³tag¹².
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Mi³ca¹tí² jnieh³ mong¹² niúh¹ barco, ca¹hŋiéng²dsa barco quianh¹³ hnei¹³. Mi³jøng² tsa¹jue¹. Jøng² ca¹siég²dsa hmøah¹² jmo¹² cán² dsí² ŋøa¹² barco. Di³ goh¹²dsa na³ca¹tø³tsøh³ barco ni³ tsai³ cøng² ja³tsen² Sirte. Ca¹cuø¹dsa ca¹ŋó¹ barco quianh¹³ dsí².
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Mi³ca¹jni¹ jøng², ca¹mi¹liag¹dsa ca¹tóh²dsa lio¹³ jmø³ŋih¹³, lio¹³ mi³tioh¹³ barco. Di³ hei¹² lah¹jøng² báh³ tí² dsí².
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ja³ma²hnøa¹² jmai³ jøng² ca¹tioh¹³ jnieh³ quianh¹³ gug² jnieh³ hi² jmo¹² ta³ quiah¹² barco jmø³ŋih¹³.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Hliú² jmai³ tsa¹ca¹jnia¹ hieg² quianh¹³ chi³neng¹². Cu¹dsie¹² tsa¹ma¹lë́² jnieh³ hi² liúg² jnieh³. Di³ ma²ron¹² tí² dsí².
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Jøng² mi³ma²ni³ŋó¹³ tsa¹quie¹³ jnieh³, ca¹nung² Pablo jøa²ja³tiagh³ jnieh³. Jøng² ca¹juúh²dsa:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Jøng² tsa¹jmóh³ hniah¹² ju²hí³ dsøa¹². Di³ ha¹chian² jniang³ dsiág¹. Jmáh¹lah barco báh³ dsa¹hén².
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ma²guiang³jni. Di³ cø²néng¹ ca¹jnia¹ jan² ángel quián¹² Diú¹³, Juu¹jni, dsa² mi²ti³jni jǿg³ quiah¹².
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ca¹juúh² ángel ca¹tsáih¹ jní²: “Tsa¹jmoh²hning ganh¹, Pablo. Hniuh¹² báh³ góh³hning ni³ rai¹³ guǿ¹² Roma. Ma²ca¹cuø¹ Diú¹³ hi² tsa¹dsián¹ dsa² ŋi²nio³ quiánh²hning,” ca¹juúh² ángel.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Jøng² tsa¹jmóh³ hniah¹² ju²hí³ dsøa¹², dsa² ŋioh¹². Di³ hé² báh³ jní² lé² ju³lah juúh² Diú¹³ ca¹juúh² ángel ca¹tsáih¹ jní².
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Jøng² hniuh¹² dsiég¹³ jniang³ cøng² huø¹ neng¹² dsi²jo² jmø³ŋih¹³ ―ca¹juúh² Pablo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Jøng² cøng² ja³neng² cónh¹ dsi¹neng¹², mi³ma²tǿ² guie¹quiún² jmai³ dsa²niang¹³ jnieh³ jmø³ŋih¹³ Adria, ca¹lø¹lih¹³ dsa² quin¹² barco ja¹quién¹ dsiég¹³ jnieh³ ja³ron¹² huø¹.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Ca¹can¹dsa héh¹ ha²cónh¹ jøh² jmøi². Jøng² ca¹jái¹dsa té¹² jmøi² guiég² ŋí². Jøng² mi³ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ hi³méh¹, ca¹can¹dsa calah héh¹. Ca¹jái¹dsa té¹² jmøi² guie¹hŋí² ŋí².
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Jøng² goh¹² dsa² quin¹² barco, na³ca¹chi¹ŋiú² cang³. Ca¹tóh²dsa quiún² ŋí³ ti³dsøa¹³ hnei¹³ jmøi². Jøng² ca¹cǿin²dsa ja³tag¹³ barco. Mi³jøng² tsa¹ma¹ŋøa¹. Chian²dsa ju²hí³ dsøa¹² chi³jŋi¹²dsa hi² jní¹.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Jøng² mi³mi²gag¹² dsa² héi², hi² mi³cuøin¹dsa, ca¹siég²dsa mong¹² ni³ jmøi². Mi³jmo¹dsa hi² mi³tóh²dsa ŋí³ jmøi² ta¹lah¹dsi³ barco.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Jøng² ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa hlég² quianh¹³ juu¹³dsa:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Jøng² ca¹tiu¹ hlég² hnei¹³ chi³hŋieng¹² mong¹². Ca¹ŋi¹ie¹² mong¹².
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Mi³ma²hniuh¹² jní¹, ca¹møa¹ Pablo hi² quie¹³ jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³. Ca¹juúh²dsa:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Jøng² møa³jni cǿh³ hniah¹² mih². Mi³jøng² liúgh² hniah¹². Di³ ha¹chi² jenh¹³ jniang³ jin³ hein². Ca¹lah¹jin³ cøng² mëh¹² jŋiu² dsi³ jniang³ tsa¹dsa¹hén² ―ca¹juúh² Pablo.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Mi³ca¹juúh² Pablo lah¹jøng², ca¹can¹dsa cøng² hi³ŋíh¹. Jøng² ca¹haih²dsa di³hmah³ Diú¹³ ja³ti³nang¹² ca¹lah¹já¹dsa. Ni³ jøng² ca¹dsiog¹dsa hi³ŋíh¹. Ca¹gǿh¹dsa.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Jøng² ca¹háih¹ dsǿa¹² jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³. Ca¹quie¹³ jnieh³.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Mi³té¹² ton¹ ŋia²lúg² rø²dsǿ² ton¹lug¹guiá² rø²dsǿ² guiúg² jŋió² jnieh³, dsa² tiagh³ barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Mi³ca¹lø¹tan¹³ jnieh³, ca¹téng²dsa juu³ hi³ŋíh¹ ni³ jmø³ŋih¹³. Jøng² tsa¹hii² hi³méh¹ barco ca¹løa¹.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Mi³ca¹jni¹ jøng², ha¹chi² ca¹lø¹cuuh¹² dsa² quin¹² barco huø¹. Jøng² ca¹jái¹dsa neng¹² cøng² guh¹² jmø³ŋih¹³ neng¹² tsai³ chiuh³ jmøi². Lë́²dsa cán²dsa barco ja³jøng² chi²júh² mi³lé².
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Jøng² ca¹tiu¹dsa hnei¹³ ti³hai¹³ ŋí³ jmo¹² tsa¹ŋøa¹ barco. Cónh¹ lǿa¹² jøng² ca¹ŋi¹toh¹³ ŋí³ niúh¹ jmǿi¹. Dsø¹juu¹² jøng² ca¹tsih¹dsa hnei¹³ mi³rø²hŋieng¹² hma² jmo¹² qui³jeinh¹² barco. Jø¹² bíh³ ca¹chio¹dsa hmøah¹² hei¹² dsi³ barco, hmøah¹² jmo¹² cán² dsí² ŋøa¹² barco. Jøng² ca¹jmo¹dsa ca¹ŋó¹ barco juu¹² chiuh³ jmøi².
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ni³ jøng² ca¹dsiég¹ barco cøng² dsi²jo² jmøi² ja³tsa¹jøh². Ca¹hí¹ dsi³ barco jøa³tsai³. Cu¹dsie¹² tsa¹ma¹jŋiangh¹². Jøng² ca¹jmo¹ jmøi² ca¹jue¹ ja³tag¹² barco.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Jøng² hniu¹ hlég² mi³mi¹dsian¹²dsa dsa² mi³tiogh³ hni¹ŋí³ mi³jian²dsa. Mi³jøng² tsa¹cuøin¹dsa gǿi¹dsa jmøi².
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Jøng² tsa¹ca¹cuø¹ juu¹³ hlég² jǿg³. Di³ tsa¹hniu¹dsa jón² Pablo. Jøng² ca¹jmo¹dsa héh¹ dsa¹togh¹dsa jmøi² lah¹ni³ ju³lah dsa² të́² gǿi¹ jmøi², hi² dsa¹lé²dsa juu¹² chiuh³ jmøi².
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ni³ jøng² dsa¹lé² dsa² siáh² juu¹² ni³ jag¹³ hma², ho¹ ju³ jneh³ hma² siíh² quiah¹² barco. Lah¹jøng² ca¹dsiég¹ jnieh³ chiuh³ jmøi². Ca¹lúg² jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.