Atos 27

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mi³ca¹jmo¹dsa dsǿa¹²dsa tsei¹dsa jniang³ juu¹² huø¹ Italia, ca¹jë́h²dsa Pablo quianh¹³ jan² juu¹³ hlég² tsen² Julio, dsa² quianh¹³ hlég² quián¹² rai¹³ juanh¹². Jø¹² bíh³ ca¹jë́h²dsa calah ca²dsiog³ dsa² siáh² tiogh³ hni¹ŋí³.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ cøng² barco quiah¹² dsa² chian² jøa³juøi² Adramitio, barco dságh¹ juøi² tioh¹³ chiuh³ jmø³ŋih¹³ huø¹ Asia. Quianh¹³ jnieh³ Aristarco, dsa² chian² Tesalónica, juøi² tén¹² Macedonia. Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Mi³ca¹jni¹ ca¹dsi¹niang¹³ jnieh³ jøa³juøi² Sidón. Ja³jøng² ca¹jmo¹ Julio juanh¹² dsǿa¹²dsa. Ca¹cuø¹dsa jǿg³ ca¹ŋó¹ Pablo juu¹² ja³quiah¹³ dsa² jenh² jǿg³ quianh¹³dsa, dsa² ca¹tangh² juu¹².
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Mi³ca¹huøi² jnieh³ Sidón, ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² cøg¹² huø¹ Chipre ja³tsa¹ca¹tǿ² ma¹dsio¹² dsí². Di³ ja² dsí² juu¹² ni³ ja³dsǿg³ jnieh³.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Juu¹² ni³ jmø³ŋih¹³ ca¹dsø³juai¹³ jnieh³ cøg¹² ja³tén¹² Cilicia quianh¹³ Panfilia. Jøng² ca¹dsi¹niang¹³ jnieh³ Mira, juøi² tén¹² Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ja³jøng² ca¹dsóh² juu¹³ hlég² cøng² barco quiah¹² dsa² chian² Alejandría, barco dság¹ juu¹² huø¹ Italia. Jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ barco jøng².
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ ta¹huø³ ron¹² ton¹ hnøa¹² jmai³. Ja¹lái¹ ca¹dsi¹niang¹³ jnieh³ cøg¹² juøi² Gnido. Di³ hi² dság¹² dsí² ni³ ja³dsǿg³ jnieh³. Hi² jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ cøg¹² Salmón. Ca¹ŋi¹jeinh³ jnieh³ juu¹² coh¹³ huø¹ Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Jøng² huø³ hlaih¹³ ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² chiuh³ jmøi² huø¹ Creta, ca¹lah¹ca¹dsiég¹ jnieh³ cøng² ja³tsen² Buenos Puertos, cøg¹² jøa³juøi² Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ma¹dsio¹² jmai³ ma²ca¹hén¹³ jnieh³. Ja¹quién¹ jí¹ jin² guǿi². Ma²tǿ² jmai³ ja³ué² ŋi¹nio¹dsa jmø³ŋih¹³. Jøng² ca¹tagh¹² Pablo jǿg³.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Ca¹juúh²dsa:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Jøng² jǿg³ ca¹juúh² juu¹³ dsa² quin¹² barco quianh¹³ dsa² quiah¹² calah ca¹tónh¹ juu¹³ hlég² juu¹² cónh¹ jín³ jǿg³ ca¹juúh² Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Jøng² ca¹jmo¹ dsa² jue¹² jǿg³ hi² mi³ŋi¹niang¹³ jnieh³ jøa³juøi² Fenice, cøng² hag³ jmøi² quiah¹² huø¹ Creta neng¹² ta¹lah¹hian² hieg², ja³mi³dsa³jŋi³ jnieh³ jin² guǿi¹ chi²júh² mi³lé². Di³ tsa¹dsio¹ tiogh³dsa jin² guǿi² hag³ jmøi² Buenos Puertos ja³tiagh³ jnieh³.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Jøng² ca¹já¹ cøng² dsí² hei¹² huø¹. Ca¹já¹ juu¹² ta¹lah¹sur. Jøng² lë́²dsa lé² dsa²niang¹³ jnieh³. Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² cøg¹² chiuh³ jmøi² Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Tsa¹hai³ jøng² ca¹já¹ cøng² dsí² tí² hlaih¹³ cu¹té¹² tsen² Noreste, ca¹tǿ² barco.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Jøng² ca¹can¹ dsí² barco. Cu¹dsie¹² ca¹cuú³ jnieh³ ca¹ŋó¹ barco quianh¹³ dsí². Di³ tsa¹lǿ² dsǿg³ jnieh³ juu¹² ni³ ja³ja² dsí².
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ coh¹³ cøng² huø¹ neng¹² dsi²jo² jmø³ŋih¹³ tsen² Clauda. Ja³jøng² ja¹lái¹ ca¹tiúh¹ jnieh³ ca¹tí² jnieh³ niúh¹ barco cøng² mong¹² mi³chi³dsi¹³ ja³tag¹².
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Mi³ca¹tí² jnieh³ mong¹² niúh¹ barco, ca¹hŋiéng²dsa barco quianh¹³ hnei¹³. Mi³jøng² tsa¹jue¹. Jøng² ca¹siég²dsa hmøah¹² jmo¹² cán² dsí² ŋøa¹² barco. Di³ goh¹²dsa na³ca¹tø³tsøh³ barco ni³ tsai³ cøng² ja³tsen² Sirte. Ca¹cuø¹dsa ca¹ŋó¹ barco quianh¹³ dsí².
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Mi³ca¹jni¹ jøng², ca¹mi¹liag¹dsa ca¹tóh²dsa lio¹³ jmø³ŋih¹³, lio¹³ mi³tioh¹³ barco. Di³ hei¹² lah¹jøng² báh³ tí² dsí².
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ja³ma²hnøa¹² jmai³ jøng² ca¹tioh¹³ jnieh³ quianh¹³ gug² jnieh³ hi² jmo¹² ta³ quiah¹² barco jmø³ŋih¹³.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Hliú² jmai³ tsa¹ca¹jnia¹ hieg² quianh¹³ chi³neng¹². Cu¹dsie¹² tsa¹ma¹lë́² jnieh³ hi² liúg² jnieh³. Di³ ma²ron¹² tí² dsí².
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Jøng² mi³ma²ni³ŋó¹³ tsa¹quie¹³ jnieh³, ca¹nung² Pablo jøa²ja³tiagh³ jnieh³. Jøng² ca¹juúh²dsa:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Jøng² tsa¹jmóh³ hniah¹² ju²hí³ dsøa¹². Di³ ha¹chian² jniang³ dsiág¹. Jmáh¹lah barco báh³ dsa¹hén².
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Ma²guiang³jni. Di³ cø²néng¹ ca¹jnia¹ jan² ángel quián¹² Diú¹³, Juu¹jni, dsa² mi²ti³jni jǿg³ quiah¹².
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ca¹juúh² ángel ca¹tsáih¹ jní²: “Tsa¹jmoh²hning ganh¹, Pablo. Hniuh¹² báh³ góh³hning ni³ rai¹³ guǿ¹² Roma. Ma²ca¹cuø¹ Diú¹³ hi² tsa¹dsián¹ dsa² ŋi²nio³ quiánh²hning,” ca¹juúh² ángel.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Jøng² tsa¹jmóh³ hniah¹² ju²hí³ dsøa¹², dsa² ŋioh¹². Di³ hé² báh³ jní² lé² ju³lah juúh² Diú¹³ ca¹juúh² ángel ca¹tsáih¹ jní².
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Jøng² hniuh¹² dsiég¹³ jniang³ cøng² huø¹ neng¹² dsi²jo² jmø³ŋih¹³ ―ca¹juúh² Pablo.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Jøng² cøng² ja³neng² cónh¹ dsi¹neng¹², mi³ma²tǿ² guie¹quiún² jmai³ dsa²niang¹³ jnieh³ jmø³ŋih¹³ Adria, ca¹lø¹lih¹³ dsa² quin¹² barco ja¹quién¹ dsiég¹³ jnieh³ ja³ron¹² huø¹.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ca¹can¹dsa héh¹ ha²cónh¹ jøh² jmøi². Jøng² ca¹jái¹dsa té¹² jmøi² guiég² ŋí². Jøng² mi³ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ hi³méh¹, ca¹can¹dsa calah héh¹. Ca¹jái¹dsa té¹² jmøi² guie¹hŋí² ŋí².
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Jøng² goh¹² dsa² quin¹² barco, na³ca¹chi¹ŋiú² cang³. Ca¹tóh²dsa quiún² ŋí³ ti³dsøa¹³ hnei¹³ jmøi². Jøng² ca¹cǿin²dsa ja³tag¹³ barco. Mi³jøng² tsa¹ma¹ŋøa¹. Chian²dsa ju²hí³ dsøa¹² chi³jŋi¹²dsa hi² jní¹.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Jøng² mi³mi²gag¹² dsa² héi², hi² mi³cuøin¹dsa, ca¹siég²dsa mong¹² ni³ jmøi². Mi³jmo¹dsa hi² mi³tóh²dsa ŋí³ jmøi² ta¹lah¹dsi³ barco.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Jøng² ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa hlég² quianh¹³ juu¹³dsa:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Jøng² ca¹tiu¹ hlég² hnei¹³ chi³hŋieng¹² mong¹². Ca¹ŋi¹ie¹² mong¹².
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Mi³ma²hniuh¹² jní¹, ca¹møa¹ Pablo hi² quie¹³ jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³. Ca¹juúh²dsa:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Jøng² møa³jni cǿh³ hniah¹² mih². Mi³jøng² liúgh² hniah¹². Di³ ha¹chi² jenh¹³ jniang³ jin³ hein². Ca¹lah¹jin³ cøng² mëh¹² jŋiu² dsi³ jniang³ tsa¹dsa¹hén² ―ca¹juúh² Pablo.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Mi³ca¹juúh² Pablo lah¹jøng², ca¹can¹dsa cøng² hi³ŋíh¹. Jøng² ca¹haih²dsa di³hmah³ Diú¹³ ja³ti³nang¹² ca¹lah¹já¹dsa. Ni³ jøng² ca¹dsiog¹dsa hi³ŋíh¹. Ca¹gǿh¹dsa.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Jøng² ca¹háih¹ dsǿa¹² jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³. Ca¹quie¹³ jnieh³.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Mi³té¹² ton¹ ŋia²lúg² rø²dsǿ² ton¹lug¹guiá² rø²dsǿ² guiúg² jŋió² jnieh³, dsa² tiagh³ barco.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Mi³ca¹lø¹tan¹³ jnieh³, ca¹téng²dsa juu³ hi³ŋíh¹ ni³ jmø³ŋih¹³. Jøng² tsa¹hii² hi³méh¹ barco ca¹løa¹.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Mi³ca¹jni¹ jøng², ha¹chi² ca¹lø¹cuuh¹² dsa² quin¹² barco huø¹. Jøng² ca¹jái¹dsa neng¹² cøng² guh¹² jmø³ŋih¹³ neng¹² tsai³ chiuh³ jmøi². Lë́²dsa cán²dsa barco ja³jøng² chi²júh² mi³lé².
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Jøng² ca¹tiu¹dsa hnei¹³ ti³hai¹³ ŋí³ jmo¹² tsa¹ŋøa¹ barco. Cónh¹ lǿa¹² jøng² ca¹ŋi¹toh¹³ ŋí³ niúh¹ jmǿi¹. Dsø¹juu¹² jøng² ca¹tsih¹dsa hnei¹³ mi³rø²hŋieng¹² hma² jmo¹² qui³jeinh¹² barco. Jø¹² bíh³ ca¹chio¹dsa hmøah¹² hei¹² dsi³ barco, hmøah¹² jmo¹² cán² dsí² ŋøa¹² barco. Jøng² ca¹jmo¹dsa ca¹ŋó¹ barco juu¹² chiuh³ jmøi².
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ni³ jøng² ca¹dsiég¹ barco cøng² dsi²jo² jmøi² ja³tsa¹jøh². Ca¹hí¹ dsi³ barco jøa³tsai³. Cu¹dsie¹² tsa¹ma¹jŋiangh¹². Jøng² ca¹jmo¹ jmøi² ca¹jue¹ ja³tag¹² barco.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Jøng² hniu¹ hlég² mi³mi¹dsian¹²dsa dsa² mi³tiogh³ hni¹ŋí³ mi³jian²dsa. Mi³jøng² tsa¹cuøin¹dsa gǿi¹dsa jmøi².
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Jøng² tsa¹ca¹cuø¹ juu¹³ hlég² jǿg³. Di³ tsa¹hniu¹dsa jón² Pablo. Jøng² ca¹jmo¹dsa héh¹ dsa¹togh¹dsa jmøi² lah¹ni³ ju³lah dsa² të́² gǿi¹ jmøi², hi² dsa¹lé²dsa juu¹² chiuh³ jmøi².
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ni³ jøng² dsa¹lé² dsa² siáh² juu¹² ni³ jag¹³ hma², ho¹ ju³ jneh³ hma² siíh² quiah¹² barco. Lah¹jøng² ca¹dsiég¹ jnieh³ chiuh³ jmøi². Ca¹lúg² jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.