Atos 27
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs ACF
1 Mi³ca¹jmo¹dsa dsǿa¹²dsa tsei¹dsa jniang³ juu¹² huø¹ Italia, ca¹jë́h²dsa Pablo quianh¹³ jan² juu¹³ hlég² tsen² Julio, dsa² quianh¹³ hlég² quián¹² rai¹³ juanh¹². Jø¹² bíh³ ca¹jë́h²dsa calah ca²dsiog³ dsa² siáh² tiogh³ hni¹ŋí³.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ cøng² barco quiah¹² dsa² chian² jøa³juøi² Adramitio, barco dságh¹ juøi² tioh¹³ chiuh³ jmø³ŋih¹³ huø¹ Asia. Quianh¹³ jnieh³ Aristarco, dsa² chian² Tesalónica, juøi² tén¹² Macedonia. Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Mi³ca¹jni¹ ca¹dsi¹niang¹³ jnieh³ jøa³juøi² Sidón. Ja³jøng² ca¹jmo¹ Julio juanh¹² dsǿa¹²dsa. Ca¹cuø¹dsa jǿg³ ca¹ŋó¹ Pablo juu¹² ja³quiah¹³ dsa² jenh² jǿg³ quianh¹³dsa, dsa² ca¹tangh² juu¹².
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Mi³ca¹huøi² jnieh³ Sidón, ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² cøg¹² huø¹ Chipre ja³tsa¹ca¹tǿ² ma¹dsio¹² dsí². Di³ ja² dsí² juu¹² ni³ ja³dsǿg³ jnieh³.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Juu¹² ni³ jmø³ŋih¹³ ca¹dsø³juai¹³ jnieh³ cøg¹² ja³tén¹² Cilicia quianh¹³ Panfilia. Jøng² ca¹dsi¹niang¹³ jnieh³ Mira, juøi² tén¹² Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ja³jøng² ca¹dsóh² juu¹³ hlég² cøng² barco quiah¹² dsa² chian² Alejandría, barco dság¹ juu¹² huø¹ Italia. Jøng² ca¹tiágh³ jnieh³ barco jøng².
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ ta¹huø³ ron¹² ton¹ hnøa¹² jmai³. Ja¹lái¹ ca¹dsi¹niang¹³ jnieh³ cøg¹² juøi² Gnido. Di³ hi² dság¹² dsí² ni³ ja³dsǿg³ jnieh³. Hi² jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ cøg¹² Salmón. Ca¹ŋi¹jeinh³ jnieh³ juu¹² coh¹³ huø¹ Creta.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Jøng² huø³ hlaih¹³ ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² chiuh³ jmøi² huø¹ Creta, ca¹lah¹ca¹dsiég¹ jnieh³ cøng² ja³tsen² Buenos Puertos, cøg¹² jøa³juøi² Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ma¹dsio¹² jmai³ ma²ca¹hén¹³ jnieh³. Ja¹quién¹ jí¹ jin² guǿi². Ma²tǿ² jmai³ ja³ué² ŋi¹nio¹dsa jmø³ŋih¹³. Jøng² ca¹tagh¹² Pablo jǿg³.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Ca¹juúh²dsa:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Jøng² jǿg³ ca¹juúh² juu¹³ dsa² quin¹² barco quianh¹³ dsa² quiah¹² calah ca¹tónh¹ juu¹³ hlég² juu¹² cónh¹ jín³ jǿg³ ca¹juúh² Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Jøng² ca¹jmo¹ dsa² jue¹² jǿg³ hi² mi³ŋi¹niang¹³ jnieh³ jøa³juøi² Fenice, cøng² hag³ jmøi² quiah¹² huø¹ Creta neng¹² ta¹lah¹hian² hieg², ja³mi³dsa³jŋi³ jnieh³ jin² guǿi¹ chi²júh² mi³lé². Di³ tsa¹dsio¹ tiogh³dsa jin² guǿi² hag³ jmøi² Buenos Puertos ja³tiagh³ jnieh³.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Jøng² ca¹já¹ cøng² dsí² hei¹² huø¹. Ca¹já¹ juu¹² ta¹lah¹sur. Jøng² lë́²dsa lé² dsa²niang¹³ jnieh³. Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ juu¹² cøg¹² chiuh³ jmøi² Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Tsa¹hai³ jøng² ca¹já¹ cøng² dsí² tí² hlaih¹³ cu¹té¹² tsen² Noreste, ca¹tǿ² barco.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Jøng² ca¹can¹ dsí² barco. Cu¹dsie¹² ca¹cuú³ jnieh³ ca¹ŋó¹ barco quianh¹³ dsí². Di³ tsa¹lǿ² dsǿg³ jnieh³ juu¹² ni³ ja³ja² dsí².
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Jøng² ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ coh¹³ cøng² huø¹ neng¹² dsi²jo² jmø³ŋih¹³ tsen² Clauda. Ja³jøng² ja¹lái¹ ca¹tiúh¹ jnieh³ ca¹tí² jnieh³ niúh¹ barco cøng² mong¹² mi³chi³dsi¹³ ja³tag¹².
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Mi³ca¹tí² jnieh³ mong¹² niúh¹ barco, ca¹hŋiéng²dsa barco quianh¹³ hnei¹³. Mi³jøng² tsa¹jue¹. Jøng² ca¹siég²dsa hmøah¹² jmo¹² cán² dsí² ŋøa¹² barco. Di³ goh¹²dsa na³ca¹tø³tsøh³ barco ni³ tsai³ cøng² ja³tsen² Sirte. Ca¹cuø¹dsa ca¹ŋó¹ barco quianh¹³ dsí².
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Mi³ca¹jni¹ jøng², ca¹mi¹liag¹dsa ca¹tóh²dsa lio¹³ jmø³ŋih¹³, lio¹³ mi³tioh¹³ barco. Di³ hei¹² lah¹jøng² báh³ tí² dsí².
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Ja³ma²hnøa¹² jmai³ jøng² ca¹tioh¹³ jnieh³ quianh¹³ gug² jnieh³ hi² jmo¹² ta³ quiah¹² barco jmø³ŋih¹³.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Hliú² jmai³ tsa¹ca¹jnia¹ hieg² quianh¹³ chi³neng¹². Cu¹dsie¹² tsa¹ma¹lë́² jnieh³ hi² liúg² jnieh³. Di³ ma²ron¹² tí² dsí².
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Jøng² mi³ma²ni³ŋó¹³ tsa¹quie¹³ jnieh³, ca¹nung² Pablo jøa²ja³tiagh³ jnieh³. Jøng² ca¹juúh²dsa:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Jøng² tsa¹jmóh³ hniah¹² ju²hí³ dsøa¹². Di³ ha¹chian² jniang³ dsiág¹. Jmáh¹lah barco báh³ dsa¹hén².
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ma²guiang³jni. Di³ cø²néng¹ ca¹jnia¹ jan² ángel quián¹² Diú¹³, Juu¹jni, dsa² mi²ti³jni jǿg³ quiah¹².
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ca¹juúh² ángel ca¹tsáih¹ jní²: “Tsa¹jmoh²hning ganh¹, Pablo. Hniuh¹² báh³ góh³hning ni³ rai¹³ guǿ¹² Roma. Ma²ca¹cuø¹ Diú¹³ hi² tsa¹dsián¹ dsa² ŋi²nio³ quiánh²hning,” ca¹juúh² ángel.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Jøng² tsa¹jmóh³ hniah¹² ju²hí³ dsøa¹², dsa² ŋioh¹². Di³ hé² báh³ jní² lé² ju³lah juúh² Diú¹³ ca¹juúh² ángel ca¹tsáih¹ jní².
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Jøng² hniuh¹² dsiég¹³ jniang³ cøng² huø¹ neng¹² dsi²jo² jmø³ŋih¹³ ―ca¹juúh² Pablo.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Jøng² cøng² ja³neng² cónh¹ dsi¹neng¹², mi³ma²tǿ² guie¹quiún² jmai³ dsa²niang¹³ jnieh³ jmø³ŋih¹³ Adria, ca¹lø¹lih¹³ dsa² quin¹² barco ja¹quién¹ dsiég¹³ jnieh³ ja³ron¹² huø¹.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ca¹can¹dsa héh¹ ha²cónh¹ jøh² jmøi². Jøng² ca¹jái¹dsa té¹² jmøi² guiég² ŋí². Jøng² mi³ca¹ŋi¹niang¹³ jnieh³ hi³méh¹, ca¹can¹dsa calah héh¹. Ca¹jái¹dsa té¹² jmøi² guie¹hŋí² ŋí².
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Jøng² goh¹² dsa² quin¹² barco, na³ca¹chi¹ŋiú² cang³. Ca¹tóh²dsa quiún² ŋí³ ti³dsøa¹³ hnei¹³ jmøi². Jøng² ca¹cǿin²dsa ja³tag¹³ barco. Mi³jøng² tsa¹ma¹ŋøa¹. Chian²dsa ju²hí³ dsøa¹² chi³jŋi¹²dsa hi² jní¹.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Jøng² mi³mi²gag¹² dsa² héi², hi² mi³cuøin¹dsa, ca¹siég²dsa mong¹² ni³ jmøi². Mi³jmo¹dsa hi² mi³tóh²dsa ŋí³ jmøi² ta¹lah¹dsi³ barco.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Jøng² ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa hlég² quianh¹³ juu¹³dsa:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Jøng² ca¹tiu¹ hlég² hnei¹³ chi³hŋieng¹² mong¹². Ca¹ŋi¹ie¹² mong¹².
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Mi³ma²hniuh¹² jní¹, ca¹møa¹ Pablo hi² quie¹³ jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³. Ca¹juúh²dsa:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Jøng² møa³jni cǿh³ hniah¹² mih². Mi³jøng² liúgh² hniah¹². Di³ ha¹chi² jenh¹³ jniang³ jin³ hein². Ca¹lah¹jin³ cøng² mëh¹² jŋiu² dsi³ jniang³ tsa¹dsa¹hén² ―ca¹juúh² Pablo.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Mi³ca¹juúh² Pablo lah¹jøng², ca¹can¹dsa cøng² hi³ŋíh¹. Jøng² ca¹haih²dsa di³hmah³ Diú¹³ ja³ti³nang¹² ca¹lah¹já¹dsa. Ni³ jøng² ca¹dsiog¹dsa hi³ŋíh¹. Ca¹gǿh¹dsa.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Jøng² ca¹háih¹ dsǿa¹² jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³. Ca¹quie¹³ jnieh³.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Mi³té¹² ton¹ ŋia²lúg² rø²dsǿ² ton¹lug¹guiá² rø²dsǿ² guiúg² jŋió² jnieh³, dsa² tiagh³ barco.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Mi³ca¹lø¹tan¹³ jnieh³, ca¹téng²dsa juu³ hi³ŋíh¹ ni³ jmø³ŋih¹³. Jøng² tsa¹hii² hi³méh¹ barco ca¹løa¹.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Mi³ca¹jni¹ jøng², ha¹chi² ca¹lø¹cuuh¹² dsa² quin¹² barco huø¹. Jøng² ca¹jái¹dsa neng¹² cøng² guh¹² jmø³ŋih¹³ neng¹² tsai³ chiuh³ jmøi². Lë́²dsa cán²dsa barco ja³jøng² chi²júh² mi³lé².
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Jøng² ca¹tiu¹dsa hnei¹³ ti³hai¹³ ŋí³ jmo¹² tsa¹ŋøa¹ barco. Cónh¹ lǿa¹² jøng² ca¹ŋi¹toh¹³ ŋí³ niúh¹ jmǿi¹. Dsø¹juu¹² jøng² ca¹tsih¹dsa hnei¹³ mi³rø²hŋieng¹² hma² jmo¹² qui³jeinh¹² barco. Jø¹² bíh³ ca¹chio¹dsa hmøah¹² hei¹² dsi³ barco, hmøah¹² jmo¹² cán² dsí² ŋøa¹² barco. Jøng² ca¹jmo¹dsa ca¹ŋó¹ barco juu¹² chiuh³ jmøi².
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ni³ jøng² ca¹dsiég¹ barco cøng² dsi²jo² jmøi² ja³tsa¹jøh². Ca¹hí¹ dsi³ barco jøa³tsai³. Cu¹dsie¹² tsa¹ma¹jŋiangh¹². Jøng² ca¹jmo¹ jmøi² ca¹jue¹ ja³tag¹² barco.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Jøng² hniu¹ hlég² mi³mi¹dsian¹²dsa dsa² mi³tiogh³ hni¹ŋí³ mi³jian²dsa. Mi³jøng² tsa¹cuøin¹dsa gǿi¹dsa jmøi².
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Jøng² tsa¹ca¹cuø¹ juu¹³ hlég² jǿg³. Di³ tsa¹hniu¹dsa jón² Pablo. Jøng² ca¹jmo¹dsa héh¹ dsa¹togh¹dsa jmøi² lah¹ni³ ju³lah dsa² të́² gǿi¹ jmøi², hi² dsa¹lé²dsa juu¹² chiuh³ jmøi².
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ni³ jøng² dsa¹lé² dsa² siáh² juu¹² ni³ jag¹³ hma², ho¹ ju³ jneh³ hma² siíh² quiah¹² barco. Lah¹jøng² ca¹dsiég¹ jnieh³ chiuh³ jmøi². Ca¹lúg² jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.