Atos 22
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs VC
1 ―Hniah¹² dsa² go² jniang³ quianh¹³ dsa² canh¹³, neng² di³ jǿg³ juǿi²jni hniah¹². Tsǿh³jni jǿg³ dsøg¹² quieg¹jni ―ca¹juúh² Pablo.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Jøng² mi³ca¹nǿng² dsa² jue¹² ca¹juúh² Pablo quianh¹³ jǿg³ hebreo, hiug¹² jín³ tei³ ca¹túgh²dsa. Jøng² ca¹juúh² calah Pablo:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Dsa² judío báh³ jní². Ca¹lø¹chián¹jni Tarso, juøi² tén¹² Cilicia. Cónh¹jøng² jøa³juøi² Jerusalén la² báh³ ca¹ŋi¹juanh¹²jni. Cu²rø² hlaih¹³ ca¹mi³tan¹³jni ha²lah lǿa¹² lei¹³ ma²já¹² quiah¹² dsa² hóg¹ quián² jniang³. Ca¹he¹ tøa¹ Gamaliel. Hno¹ báh³ jní² jmo³jni hi² hniu¹ Diú¹³ ca¹lah¹jǿ¹ dsøa¹jni, ju³lah hnøngh² ca¹lah¹jáh¹ hniah¹² na¹.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ca¹mi³dsian¹³ hiug¹² báh³ jní² dsǿa¹² dsa² ma²chinh¹² juu¹² quiah¹² Jesús. Ca¹lah¹cu¹dsie¹² mi³hno¹jni mi³dsián¹ dsa² héi². Ca¹ŋi³chianh¹³jni dsa² héi². Ca¹ŋi³tianh¹³jni hni¹ŋí³, cu¹dsie¹² dsa² ŋioh¹² ca¹lah¹ma¹quianh¹³ mǿ².
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Tsih¹ báh³ ŋi¹jmó² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² canh¹³ jǿg³ dsøg¹² quieg¹jni. Di³ dsa² héi² báh³ ca¹cuø¹ si² ca¹të́² dsa² go² jniang³ tiogh³ jøa³juøi² Damasco. Juu¹² jøng² ca¹ŋó¹jni. Mi³ŋi¹hniáh¹jni dsa² quián¹² Jesús. Mi³jøng² mi³ŋi¹chiánh¹jni. Mi³ŋi¹tei¹jni jøa³juøi² Jerusalén la². Jøng² mi³quíg¹dsa dsǿg³.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Jøng² lah¹la² ca¹jéin¹jni dsi²juu¹². Mi³ja¹quien¹³ dsiég¹³jni cónh¹ dsi¹hiég¹ jøa³juøi² Damasco, cónh¹ tsa¹jŋia¹³ jøng² ca¹táih¹ cøng² si² guiuh¹³. Taih¹² hlaih¹³ cu¹té¹² ja³nei³jni.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Jøng² ca¹canh¹jni huø¹. Ca¹nang¹jni cøng² jǿg³ ca¹hløah¹ dsi³guøi²: “Saulo, ¿he² løa¹ mi²dsianh¹³hning dsøa¹jni?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ni³ jøng² ca¹ŋai¹jni. Ca¹juúh¹jni: “¿Hein² hning² iéh² Guiuh¹³?” ca¹juúh¹jni. Jøng² ca¹juúh² dsa² hløah¹² calah, ca¹tsáih¹dsa jní²: “Jesús báh³ jní², dsa² chian² Nazaret, dsa² mi²dsianh¹³hning dsǿa¹²,” ca¹juúh²dsa.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ca¹jái¹ báh³ dsa² mi³quianh¹³jni si². Cónh¹jøng² ha¹chi² ca¹nǿng²dsa jǿg³ ca¹tsáih¹ Jesús jní².
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Jøng² ca¹juúh¹jni: “¿He² hnøngh²hning jmo³jni, Juu¹³ jniang³?” ca¹juúh¹jni. Jøng² ca¹juúh² calah Juu¹³ jniang³: “¡Nung²! ¡Gu² juu¹² jøa³juøi² Damasco! Ja³jøng² tsáih¹dsa hning² ca¹lah¹jǿ¹ he² hi² ca¹të́h²hning jmóh³hning,” ca¹juúh²dsa.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Jøng² ca¹ŋó¹jni jøa³juøi² Damasco. Ca¹ŋi¹jiag¹ dsa² mi³quianh¹³jni. Chi³chinh¹²dsa gug¹jni. Di³ tsa¹ma¹jniáng¹²jni, ca¹jmo¹ si² taih¹² hlaih¹³ jøng².
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Ja³jøng² mi³guǿ¹³ jan² dsa² tsen² Ananías, dsa² jmo¹² ju³lah lǿa¹² lei¹³ quián² jniang³. “Dsa² dsiog¹ báh³ Ananías,” lë́² ca¹lah¹já¹ dsa² judío tiogh³ ja³jøng².
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Jøng² ca¹ŋi¹jái¹³ Ananías jní². Jøng² mi³ca¹dsiég¹dsa ja³mi³hiúg³jni, ca¹juúh²dsa: “Saulo, roh¹³ jniang³, mi²jniáng³ mø³neih³hning,” ca¹juúh²dsa. Dsø¹juu¹² jøng² ca¹jniáng¹ mø³ne¹jni. Ca¹jan³jni dsa² héi².
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Jøng² ca¹juúh²dsa: “Ma²ca¹hia¹ Diú¹³ quián¹² dsa² hóg¹ quián² jniang³ hning². Mi³jøng² jmóh³hning hi² hniu¹dsa. Ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹janh³hning dsa² dsiog¹ quián¹²dsa. Ca¹nengh²hning jǿg³ ca¹juúh² dsa² héi².
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Mi³jøng² gu³heh³hning hi² ma²ca¹jaih³hning hi² ma²ca¹nengh²hning. Gu³heh³hning jǿg³ quiah¹² dsa² héi² ta³cøng² jmøi¹guǿi¹.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Jøng² hiugh¹² nung². Gu³chiógh¹ hning jmøi². Ju³héh³hning jǿg³ quiah¹² Jesús. Mi³jøng² hén²dsa dsǿgh³hning,” ca¹juúh² Ananías, ca¹tsáih¹ jní².
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ mi³ca¹guøn¹jni jøa³juøi² Jerusalén. Ca¹jéin¹jni lah¹cøng² hi³ cøa²jni ja³hiúg³jni guøh¹² chi³hlanh¹³jni Diú¹³.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ca¹jan³jni Juu¹³ jniang³. Jøng² ca¹juúh²dsa: “¡Hiugh¹² jú¹² jøa³juøi² Jerusalén la²! Di³ ha¹chi² tónh¹dsa juu¹² jǿg³ dsiíh³hing quieg¹ jní²,” ca¹juúh² Juu¹³ jniang³.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Jøng² ca¹juúh¹jni: “Juu¹³ jniang³, ma³ŋi¹² báh³ dsa² chian² ja³la² ha²lah ca¹ŋie³jni lah¹cøng² lah¹cøng² guøh¹² ja³ca¹bá²jni dsa² hé² jǿg³ quiánh²hning. Ca¹togh²jni dsa² héi² hni¹ŋí³.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ma²ŋi¹² báh³ dsa² chian² ja³la² hiúg³jni jmai³ ca¹jŋëh¹dsa Esteban, dsa² mi³téng² jǿg³ quiánh²hning. Ca¹lø¹hiúg¹ báh³ dsøa¹jni ca¹jon¹ Esteban. Ca¹jmo¹jni hí³ hmøah¹² quiah¹² dsa² ca¹jŋaih¹,” ca¹juúh¹jni, ca¹juǿi²jni Juu¹³ jniang³.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Jøng² ca¹juúh² Juu¹³ jniang³, ca¹tsáih¹ jní²: “¡Hiugh¹² gu²! Tsë́³jni hning² ja³uǿin³, ja³tiogh³ dsa² tsa¹lán¹² judío,” ca¹juúh²dsa.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Cu¹ná¹² báh³ hniu¹ dsa² jue¹² nang¹ jǿg³ dsii¹² Pablo. Jøng² ca¹qui² ca¹hløah¹dsa tí². Ca¹juúh²dsa:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Jøng² hiug¹² jín³ ca¹túgh² dsa² jue¹² cu²møah¹³. Cu¹dsie¹² ca¹qui² ca¹gǿi¹dsa tsǿnh³dsa guiog³dsa. Ca¹qui² ca¹chio¹dsa hleg² guiuh¹³. Di³ tsa¹tøa¹² dsǿa¹²dsa Pablo.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Jøng² ca¹jmo¹ juu¹³ hlég² héh¹ ca¹tai¹dsa Pablo dsi²néi². Ni³ jøng² ca¹jmo¹dsa jǿg³ bú²dsa. Hniu¹dsa he¹ Pablo jǿg³ he² ca¹jmo¹dsa, he² løa¹ ca¹lø¹hné¹ dsa² jue¹².
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Jøng² mi³ca¹hŋiéng² hlég² hi² mi³bú²dsa quianh¹³ løg², ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa juu¹³ hlég² meh² tsenh¹² cøg¹²:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Jøng² mi³ca¹nǿng² hlég² héi², ca¹ŋi³tseih³dsa juu¹³dsa. Ca¹juúh²dsa:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Jøng² ca¹ŋi³tséih¹ juu¹³ hlég² Pablo, ca¹juúh²dsa:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Jøng² ca¹juúh² juu¹³ hlég²:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Dsø¹juu¹² jøng² ca¹ŋi¹lé² hlég² mi³bú² tø¹cøg¹². Ca¹can¹ juu¹³ hlég² juanh¹² héi² gøg² mi³ca¹lø¹ŋi¹²dsa hi² lán¹² Pablo dsa² juøi² romano. Di³ ma²na²hŋiéng²dsa.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Mi³ca¹jni¹ jøng², hniu¹ juu¹³ hlég² li¹ŋi¹² he² løa¹ mi³cuúh¹ dsa² judío Pablo dsag³. Hi² jøng² ca¹tséh²dsa Pablo. Ca¹togh¹²dsa juu¹³ jmi²dsa² quián¹² dsa² judío, quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² ta³ quián¹²dsa. Jøng² ca¹ŋi¹jian¹dsa Pablo ja³tiogh³ dsa² héi².
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.