Atos 22
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs ARC
1 ―Hniah¹² dsa² go² jniang³ quianh¹³ dsa² canh¹³, neng² di³ jǿg³ juǿi²jni hniah¹². Tsǿh³jni jǿg³ dsøg¹² quieg¹jni ―ca¹juúh² Pablo.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Jøng² mi³ca¹nǿng² dsa² jue¹² ca¹juúh² Pablo quianh¹³ jǿg³ hebreo, hiug¹² jín³ tei³ ca¹túgh²dsa. Jøng² ca¹juúh² calah Pablo:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 ―Dsa² judío báh³ jní². Ca¹lø¹chián¹jni Tarso, juøi² tén¹² Cilicia. Cónh¹jøng² jøa³juøi² Jerusalén la² báh³ ca¹ŋi¹juanh¹²jni. Cu²rø² hlaih¹³ ca¹mi³tan¹³jni ha²lah lǿa¹² lei¹³ ma²já¹² quiah¹² dsa² hóg¹ quián² jniang³. Ca¹he¹ tøa¹ Gamaliel. Hno¹ báh³ jní² jmo³jni hi² hniu¹ Diú¹³ ca¹lah¹jǿ¹ dsøa¹jni, ju³lah hnøngh² ca¹lah¹jáh¹ hniah¹² na¹.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Ca¹mi³dsian¹³ hiug¹² báh³ jní² dsǿa¹² dsa² ma²chinh¹² juu¹² quiah¹² Jesús. Ca¹lah¹cu¹dsie¹² mi³hno¹jni mi³dsián¹ dsa² héi². Ca¹ŋi³chianh¹³jni dsa² héi². Ca¹ŋi³tianh¹³jni hni¹ŋí³, cu¹dsie¹² dsa² ŋioh¹² ca¹lah¹ma¹quianh¹³ mǿ².
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Tsih¹ báh³ ŋi¹jmó² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² canh¹³ jǿg³ dsøg¹² quieg¹jni. Di³ dsa² héi² báh³ ca¹cuø¹ si² ca¹të́² dsa² go² jniang³ tiogh³ jøa³juøi² Damasco. Juu¹² jøng² ca¹ŋó¹jni. Mi³ŋi¹hniáh¹jni dsa² quián¹² Jesús. Mi³jøng² mi³ŋi¹chiánh¹jni. Mi³ŋi¹tei¹jni jøa³juøi² Jerusalén la². Jøng² mi³quíg¹dsa dsǿg³.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Jøng² lah¹la² ca¹jéin¹jni dsi²juu¹². Mi³ja¹quien¹³ dsiég¹³jni cónh¹ dsi¹hiég¹ jøa³juøi² Damasco, cónh¹ tsa¹jŋia¹³ jøng² ca¹táih¹ cøng² si² guiuh¹³. Taih¹² hlaih¹³ cu¹té¹² ja³nei³jni.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Jøng² ca¹canh¹jni huø¹. Ca¹nang¹jni cøng² jǿg³ ca¹hløah¹ dsi³guøi²: “Saulo, ¿he² løa¹ mi²dsianh¹³hning dsøa¹jni?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ni³ jøng² ca¹ŋai¹jni. Ca¹juúh¹jni: “¿Hein² hning² iéh² Guiuh¹³?” ca¹juúh¹jni. Jøng² ca¹juúh² dsa² hløah¹² calah, ca¹tsáih¹dsa jní²: “Jesús báh³ jní², dsa² chian² Nazaret, dsa² mi²dsianh¹³hning dsǿa¹²,” ca¹juúh²dsa.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ca¹jái¹ báh³ dsa² mi³quianh¹³jni si². Cónh¹jøng² ha¹chi² ca¹nǿng²dsa jǿg³ ca¹tsáih¹ Jesús jní².
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Jøng² ca¹juúh¹jni: “¿He² hnøngh²hning jmo³jni, Juu¹³ jniang³?” ca¹juúh¹jni. Jøng² ca¹juúh² calah Juu¹³ jniang³: “¡Nung²! ¡Gu² juu¹² jøa³juøi² Damasco! Ja³jøng² tsáih¹dsa hning² ca¹lah¹jǿ¹ he² hi² ca¹të́h²hning jmóh³hning,” ca¹juúh²dsa.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Jøng² ca¹ŋó¹jni jøa³juøi² Damasco. Ca¹ŋi¹jiag¹ dsa² mi³quianh¹³jni. Chi³chinh¹²dsa gug¹jni. Di³ tsa¹ma¹jniáng¹²jni, ca¹jmo¹ si² taih¹² hlaih¹³ jøng².
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Ja³jøng² mi³guǿ¹³ jan² dsa² tsen² Ananías, dsa² jmo¹² ju³lah lǿa¹² lei¹³ quián² jniang³. “Dsa² dsiog¹ báh³ Ananías,” lë́² ca¹lah¹já¹ dsa² judío tiogh³ ja³jøng².
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Jøng² ca¹ŋi¹jái¹³ Ananías jní². Jøng² mi³ca¹dsiég¹dsa ja³mi³hiúg³jni, ca¹juúh²dsa: “Saulo, roh¹³ jniang³, mi²jniáng³ mø³neih³hning,” ca¹juúh²dsa. Dsø¹juu¹² jøng² ca¹jniáng¹ mø³ne¹jni. Ca¹jan³jni dsa² héi².
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Jøng² ca¹juúh²dsa: “Ma²ca¹hia¹ Diú¹³ quián¹² dsa² hóg¹ quián² jniang³ hning². Mi³jøng² jmóh³hning hi² hniu¹dsa. Ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹janh³hning dsa² dsiog¹ quián¹²dsa. Ca¹nengh²hning jǿg³ ca¹juúh² dsa² héi².
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Mi³jøng² gu³heh³hning hi² ma²ca¹jaih³hning hi² ma²ca¹nengh²hning. Gu³heh³hning jǿg³ quiah¹² dsa² héi² ta³cøng² jmøi¹guǿi¹.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Jøng² hiugh¹² nung². Gu³chiógh¹ hning jmøi². Ju³héh³hning jǿg³ quiah¹² Jesús. Mi³jøng² hén²dsa dsǿgh³hning,” ca¹juúh² Ananías, ca¹tsáih¹ jní².
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ mi³ca¹guøn¹jni jøa³juøi² Jerusalén. Ca¹jéin¹jni lah¹cøng² hi³ cøa²jni ja³hiúg³jni guøh¹² chi³hlanh¹³jni Diú¹³.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Ca¹jan³jni Juu¹³ jniang³. Jøng² ca¹juúh²dsa: “¡Hiugh¹² jú¹² jøa³juøi² Jerusalén la²! Di³ ha¹chi² tónh¹dsa juu¹² jǿg³ dsiíh³hing quieg¹ jní²,” ca¹juúh² Juu¹³ jniang³.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Jøng² ca¹juúh¹jni: “Juu¹³ jniang³, ma³ŋi¹² báh³ dsa² chian² ja³la² ha²lah ca¹ŋie³jni lah¹cøng² lah¹cøng² guøh¹² ja³ca¹bá²jni dsa² hé² jǿg³ quiánh²hning. Ca¹togh²jni dsa² héi² hni¹ŋí³.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Ma²ŋi¹² báh³ dsa² chian² ja³la² hiúg³jni jmai³ ca¹jŋëh¹dsa Esteban, dsa² mi³téng² jǿg³ quiánh²hning. Ca¹lø¹hiúg¹ báh³ dsøa¹jni ca¹jon¹ Esteban. Ca¹jmo¹jni hí³ hmøah¹² quiah¹² dsa² ca¹jŋaih¹,” ca¹juúh¹jni, ca¹juǿi²jni Juu¹³ jniang³.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Jøng² ca¹juúh² Juu¹³ jniang³, ca¹tsáih¹ jní²: “¡Hiugh¹² gu²! Tsë́³jni hning² ja³uǿin³, ja³tiogh³ dsa² tsa¹lán¹² judío,” ca¹juúh²dsa.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Cu¹ná¹² báh³ hniu¹ dsa² jue¹² nang¹ jǿg³ dsii¹² Pablo. Jøng² ca¹qui² ca¹hløah¹dsa tí². Ca¹juúh²dsa:
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Jøng² hiug¹² jín³ ca¹túgh² dsa² jue¹² cu²møah¹³. Cu¹dsie¹² ca¹qui² ca¹gǿi¹dsa tsǿnh³dsa guiog³dsa. Ca¹qui² ca¹chio¹dsa hleg² guiuh¹³. Di³ tsa¹tøa¹² dsǿa¹²dsa Pablo.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Jøng² ca¹jmo¹ juu¹³ hlég² héh¹ ca¹tai¹dsa Pablo dsi²néi². Ni³ jøng² ca¹jmo¹dsa jǿg³ bú²dsa. Hniu¹dsa he¹ Pablo jǿg³ he² ca¹jmo¹dsa, he² løa¹ ca¹lø¹hné¹ dsa² jue¹².
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Jøng² mi³ca¹hŋiéng² hlég² hi² mi³bú²dsa quianh¹³ løg², ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa juu¹³ hlég² meh² tsenh¹² cøg¹²:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Jøng² mi³ca¹nǿng² hlég² héi², ca¹ŋi³tseih³dsa juu¹³dsa. Ca¹juúh²dsa:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Jøng² ca¹ŋi³tséih¹ juu¹³ hlég² Pablo, ca¹juúh²dsa:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Jøng² ca¹juúh² juu¹³ hlég²:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Dsø¹juu¹² jøng² ca¹ŋi¹lé² hlég² mi³bú² tø¹cøg¹². Ca¹can¹ juu¹³ hlég² juanh¹² héi² gøg² mi³ca¹lø¹ŋi¹²dsa hi² lán¹² Pablo dsa² juøi² romano. Di³ ma²na²hŋiéng²dsa.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Mi³ca¹jni¹ jøng², hniu¹ juu¹³ hlég² li¹ŋi¹² he² løa¹ mi³cuúh¹ dsa² judío Pablo dsag³. Hi² jøng² ca¹tséh²dsa Pablo. Ca¹togh¹²dsa juu¹³ jmi²dsa² quián¹² dsa² judío, quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² ta³ quián¹²dsa. Jøng² ca¹ŋi¹jian¹dsa Pablo ja³tiogh³ dsa² héi².
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.