Atos 22

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ―Hniah¹² dsa² go² jniang³ quianh¹³ dsa² canh¹³, neng² di³ jǿg³ juǿi²jni hniah¹². Tsǿh³jni jǿg³ dsøg¹² quieg¹jni ―ca¹juúh² Pablo.
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Jøng² mi³ca¹nǿng² dsa² jue¹² ca¹juúh² Pablo quianh¹³ jǿg³ hebreo, hiug¹² jín³ tei³ ca¹túgh²dsa. Jøng² ca¹juúh² calah Pablo:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 ―Dsa² judío báh³ jní². Ca¹lø¹chián¹jni Tarso, juøi² tén¹² Cilicia. Cónh¹jøng² jøa³juøi² Jerusalén la² báh³ ca¹ŋi¹juanh¹²jni. Cu²rø² hlaih¹³ ca¹mi³tan¹³jni ha²lah lǿa¹² lei¹³ ma²já¹² quiah¹² dsa² hóg¹ quián² jniang³. Ca¹he¹ tøa¹ Gamaliel. Hno¹ báh³ jní² jmo³jni hi² hniu¹ Diú¹³ ca¹lah¹jǿ¹ dsøa¹jni, ju³lah hnøngh² ca¹lah¹jáh¹ hniah¹² na¹.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Ca¹mi³dsian¹³ hiug¹² báh³ jní² dsǿa¹² dsa² ma²chinh¹² juu¹² quiah¹² Jesús. Ca¹lah¹cu¹dsie¹² mi³hno¹jni mi³dsián¹ dsa² héi². Ca¹ŋi³chianh¹³jni dsa² héi². Ca¹ŋi³tianh¹³jni hni¹ŋí³, cu¹dsie¹² dsa² ŋioh¹² ca¹lah¹ma¹quianh¹³ mǿ².
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Tsih¹ báh³ ŋi¹jmó² quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² canh¹³ jǿg³ dsøg¹² quieg¹jni. Di³ dsa² héi² báh³ ca¹cuø¹ si² ca¹të́² dsa² go² jniang³ tiogh³ jøa³juøi² Damasco. Juu¹² jøng² ca¹ŋó¹jni. Mi³ŋi¹hniáh¹jni dsa² quián¹² Jesús. Mi³jøng² mi³ŋi¹chiánh¹jni. Mi³ŋi¹tei¹jni jøa³juøi² Jerusalén la². Jøng² mi³quíg¹dsa dsǿg³.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 ’Jøng² lah¹la² ca¹jéin¹jni dsi²juu¹². Mi³ja¹quien¹³ dsiég¹³jni cónh¹ dsi¹hiég¹ jøa³juøi² Damasco, cónh¹ tsa¹jŋia¹³ jøng² ca¹táih¹ cøng² si² guiuh¹³. Taih¹² hlaih¹³ cu¹té¹² ja³nei³jni.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Jøng² ca¹canh¹jni huø¹. Ca¹nang¹jni cøng² jǿg³ ca¹hløah¹ dsi³guøi²: “Saulo, ¿he² løa¹ mi²dsianh¹³hning dsøa¹jni?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Ni³ jøng² ca¹ŋai¹jni. Ca¹juúh¹jni: “¿Hein² hning² iéh² Guiuh¹³?” ca¹juúh¹jni. Jøng² ca¹juúh² dsa² hløah¹² calah, ca¹tsáih¹dsa jní²: “Jesús báh³ jní², dsa² chian² Nazaret, dsa² mi²dsianh¹³hning dsǿa¹²,” ca¹juúh²dsa.
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Ca¹jái¹ báh³ dsa² mi³quianh¹³jni si². Cónh¹jøng² ha¹chi² ca¹nǿng²dsa jǿg³ ca¹tsáih¹ Jesús jní².
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Jøng² ca¹juúh¹jni: “¿He² hnøngh²hning jmo³jni, Juu¹³ jniang³?” ca¹juúh¹jni. Jøng² ca¹juúh² calah Juu¹³ jniang³: “¡Nung²! ¡Gu² juu¹² jøa³juøi² Damasco! Ja³jøng² tsáih¹dsa hning² ca¹lah¹jǿ¹ he² hi² ca¹të́h²hning jmóh³hning,” ca¹juúh²dsa.
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Jøng² ca¹ŋó¹jni jøa³juøi² Damasco. Ca¹ŋi¹jiag¹ dsa² mi³quianh¹³jni. Chi³chinh¹²dsa gug¹jni. Di³ tsa¹ma¹jniáng¹²jni, ca¹jmo¹ si² taih¹² hlaih¹³ jøng².
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 ’Ja³jøng² mi³guǿ¹³ jan² dsa² tsen² Ananías, dsa² jmo¹² ju³lah lǿa¹² lei¹³ quián² jniang³. “Dsa² dsiog¹ báh³ Ananías,” lë́² ca¹lah¹já¹ dsa² judío tiogh³ ja³jøng².
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Jøng² ca¹ŋi¹jái¹³ Ananías jní². Jøng² mi³ca¹dsiég¹dsa ja³mi³hiúg³jni, ca¹juúh²dsa: “Saulo, roh¹³ jniang³, mi²jniáng³ mø³neih³hning,” ca¹juúh²dsa. Dsø¹juu¹² jøng² ca¹jniáng¹ mø³ne¹jni. Ca¹jan³jni dsa² héi².
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Jøng² ca¹juúh²dsa: “Ma²ca¹hia¹ Diú¹³ quián¹² dsa² hóg¹ quián² jniang³ hning². Mi³jøng² jmóh³hning hi² hniu¹dsa. Ca¹jmo¹ Diú¹³ ca¹janh³hning dsa² dsiog¹ quián¹²dsa. Ca¹nengh²hning jǿg³ ca¹juúh² dsa² héi².
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Mi³jøng² gu³heh³hning hi² ma²ca¹jaih³hning hi² ma²ca¹nengh²hning. Gu³heh³hning jǿg³ quiah¹² dsa² héi² ta³cøng² jmøi¹guǿi¹.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Jøng² hiugh¹² nung². Gu³chiógh¹ hning jmøi². Ju³héh³hning jǿg³ quiah¹² Jesús. Mi³jøng² hén²dsa dsǿgh³hning,” ca¹juúh² Ananías, ca¹tsáih¹ jní².
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 ’Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ mi³ca¹guøn¹jni jøa³juøi² Jerusalén. Ca¹jéin¹jni lah¹cøng² hi³ cøa²jni ja³hiúg³jni guøh¹² chi³hlanh¹³jni Diú¹³.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Ca¹jan³jni Juu¹³ jniang³. Jøng² ca¹juúh²dsa: “¡Hiugh¹² jú¹² jøa³juøi² Jerusalén la²! Di³ ha¹chi² tónh¹dsa juu¹² jǿg³ dsiíh³hing quieg¹ jní²,” ca¹juúh² Juu¹³ jniang³.
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Jøng² ca¹juúh¹jni: “Juu¹³ jniang³, ma³ŋi¹² báh³ dsa² chian² ja³la² ha²lah ca¹ŋie³jni lah¹cøng² lah¹cøng² guøh¹² ja³ca¹bá²jni dsa² hé² jǿg³ quiánh²hning. Ca¹togh²jni dsa² héi² hni¹ŋí³.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Ma²ŋi¹² báh³ dsa² chian² ja³la² hiúg³jni jmai³ ca¹jŋëh¹dsa Esteban, dsa² mi³téng² jǿg³ quiánh²hning. Ca¹lø¹hiúg¹ báh³ dsøa¹jni ca¹jon¹ Esteban. Ca¹jmo¹jni hí³ hmøah¹² quiah¹² dsa² ca¹jŋaih¹,” ca¹juúh¹jni, ca¹juǿi²jni Juu¹³ jniang³.
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Jøng² ca¹juúh² Juu¹³ jniang³, ca¹tsáih¹ jní²: “¡Hiugh¹² gu²! Tsë́³jni hning² ja³uǿin³, ja³tiogh³ dsa² tsa¹lán¹² judío,” ca¹juúh²dsa.
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Cu¹ná¹² báh³ hniu¹ dsa² jue¹² nang¹ jǿg³ dsii¹² Pablo. Jøng² ca¹qui² ca¹hløah¹dsa tí². Ca¹juúh²dsa:
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Jøng² hiug¹² jín³ ca¹túgh² dsa² jue¹² cu²møah¹³. Cu¹dsie¹² ca¹qui² ca¹gǿi¹dsa tsǿnh³dsa guiog³dsa. Ca¹qui² ca¹chio¹dsa hleg² guiuh¹³. Di³ tsa¹tøa¹² dsǿa¹²dsa Pablo.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Jøng² ca¹jmo¹ juu¹³ hlég² héh¹ ca¹tai¹dsa Pablo dsi²néi². Ni³ jøng² ca¹jmo¹dsa jǿg³ bú²dsa. Hniu¹dsa he¹ Pablo jǿg³ he² ca¹jmo¹dsa, he² løa¹ ca¹lø¹hné¹ dsa² jue¹².
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Jøng² mi³ca¹hŋiéng² hlég² hi² mi³bú²dsa quianh¹³ løg², ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa juu¹³ hlég² meh² tsenh¹² cøg¹²:
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Jøng² mi³ca¹nǿng² hlég² héi², ca¹ŋi³tseih³dsa juu¹³dsa. Ca¹juúh²dsa:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Jøng² ca¹ŋi³tséih¹ juu¹³ hlég² Pablo, ca¹juúh²dsa:
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Jøng² ca¹juúh² juu¹³ hlég²:
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Dsø¹juu¹² jøng² ca¹ŋi¹lé² hlég² mi³bú² tø¹cøg¹². Ca¹can¹ juu¹³ hlég² juanh¹² héi² gøg² mi³ca¹lø¹ŋi¹²dsa hi² lán¹² Pablo dsa² juøi² romano. Di³ ma²na²hŋiéng²dsa.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Mi³ca¹jni¹ jøng², hniu¹ juu¹³ hlég² li¹ŋi¹² he² løa¹ mi³cuúh¹ dsa² judío Pablo dsag³. Hi² jøng² ca¹tséh²dsa Pablo. Ca¹togh¹²dsa juu¹³ jmi²dsa² quián¹² dsa² judío, quianh¹³ ca¹lah¹já¹ dsa² ta³ quián¹²dsa. Jøng² ca¹ŋi¹jian¹dsa Pablo ja³tiogh³ dsa² héi².
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.