Atos 10

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mi³guǿ¹³ jan² dsa² tsen² Cornelio jøa³juøi² Cesarea, dsa² lán¹² juu¹³ hlég² quián¹² cu²tséh¹ hlég² tsen² Italiano.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Dsa² hnio¹ Diú¹³ báh³ dsa² héi². Mi²juanh¹²dsa Diú¹³ cu¹dsie¹² quianh¹³ dsa² quián¹²dsa. Ma¹dsio¹² cog³ cuø¹²dsa, hi² mi²hog³dsa dsa² judío. Hlanh¹²dsa Diú¹³ ca¹lah¹jǿ¹ jmai³.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ cøng² jmai³ cónh¹ hein¹³ hnøa¹² ta¹ca¹hlég². Ca¹lah¹quianh¹³ cøng² hi² cøa²dsa ca¹jë́² Cornelio cu²rø² jan² ángel quián¹² Diú¹³. Ca¹hí¹ ángel dsi²néi². Jøng² ca¹juúh²dsa:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Jøng² tei³ hlaih¹³ ca¹gú² Cornelio. Chi³goh¹²dsa, mi³ca¹jǿi²dsa. Jøng² ca¹juúh²dsa:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Jøng² tsë́h³hning dsa² juu¹² jøa³juøi² Jope, dsa² dsa¹tei² Simón, dsa² tǿh²dsa Pedro calah.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Guǿ¹²dsa ja³quiah¹³ jan² dsa² guǿ¹² ta³ jmo¹² dsio¹ lag³ jáh², dsa² tsen² Simón calah, dsa² tsih¹² hniu³ chiuh³ jmø³ŋih¹³ ―ca¹juúh² ángel.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Jøng² mi³ca¹ŋáh¹ ángel, ca¹tǿh¹ Cornelio og¹ dsa² jmo¹² ta³ quiah¹²dsa, quianh¹³ jan² hlég² quián¹²dsa, dsa² hnio¹ Diú¹³, dsa² mi²ti¹ ni³dsa.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Jøng² mi³ca¹heh¹dsa dsa² héi² jǿg³ ca¹lah¹jǿ¹ hi² ca¹jái¹dsa, ca¹tsei¹dsa juu¹² Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Jøng² mi³ca¹jni¹ jøng², tiogh³ dsa² héi² juu¹², ja¹quien¹³ dsi³lé²dsa juøi² Jope, mi³ca¹ŋó¹ Pedro guiuh¹³ hniú¹². Dsa¹hlanh¹dsa Diú¹³ cónh¹ dsi¹hiég¹.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Jøng² ma²lǿ² lø¹i³cónh¹² Pedro. Hniu¹dsa mi³gǿh¹dsa. Jøng² ta³lah¹jmo¹² dsa² má¹, ca¹jái¹ Pedro lah¹cøng² hi² cøa²dsa.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Ca¹jái¹dsa rø²na¹² guiuh¹³ ŋi¹juǿi¹. Ma²siag² juu¹² huø¹ cøng² hi² jní² ju³lah jní² cøng² hmøah¹² juøh¹² ti³cogh¹² jø² quiún² quiuh¹³.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Niúh¹ hmøah¹² jøng² mi³tiogh³ ca¹lah¹i³ ni³ jáh², ju³lah jáh² ni³dsǿa¹² quiún² tai³, jáh² han¹², jáh² tsøah¹² quiah¹².
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Jøng² ca¹juúh² Pedro:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³ calah ca¹tǿ² tánh¹:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Hnøa¹² rón² ca¹løa¹ lah¹jøng². Ni³ jøng² ca¹ŋáh¹ hi² jøng² juu¹² ŋi¹juǿi¹.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Jøng² ca¹gú² Pedro chi³høa¹² dsǿa¹²dsa hi² ca¹jái¹dsa.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ca¹hløah¹dsa tí², ca¹juúh²dsa:
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Lah¹lǿa¹² jøng² báh³ chi³høa¹² dsǿa¹² Pedro hi² ca¹jái¹dsa, mi³ca¹juúh² jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Siógh³hning huø¹. Góh³hning quianh¹³ dsa² héi². Ha¹chi² jmóh³hning hoh¹² jin³ he². Di³ jní² báh³ dsa² ca¹tsë́² dsa² héi² ―ca¹juúh² jmi²dsí² quiah¹² Diú¹³.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Jøng² ca¹siog² Pedro ja³mi³tiogh³ dsa² héi². Ca¹juúh²dsa:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Jøng² ca¹juúh² dsa² héi²:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Jøng² ca¹ŋë́² Pedro dsa² héi² dsi²néi². Ca¹cuø¹dsa hniú¹² ja³jŋi¹dsa. Mi³ca¹jni¹ jøng², ca¹ŋi¹lé² Pedro quianh¹³ dsa² héi², ca¹lah¹ma¹quianh¹³ ca²dsiog³ dsa² roh¹³ jniang³ chian² juøi² Jope.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Mi³ca¹jni¹ jmai³ siíh² jøng², ca¹dsi¹lé²dsa jøa³juøi² Cesarea. Ma²chi³jŋiang¹² Cornelio cu¹dsie¹² quianh¹³ dsa² ju³roh¹³dsa quianh¹³ dsa² jenh² quianh³dsa.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Jøng² ca¹hiei¹ Cornelio, mi³ca¹dsiég¹ Pedro hag³hniú¹³. Cu¹dsie¹² ca¹chi¹jné¹dsa. Ca¹mi¹juanh¹²dsa Pedro.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Jøng² ca¹chiag¹ Pedro. Ca¹juúh²dsa:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ta³lah¹dsii¹²dsa jǿg³ ca¹ŋi¹togh¹dsa dsi²néi² ja³ca¹jái¹dsa ma²tiogh³ dsa² jue¹².
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Jøng² ca¹juúh² Pedro:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Jøng² ha¹chi² lë́²jni jin³ he² na²guio¹jni mi³ca¹teh¹² hniah¹². Jøng² hno¹jni li¹guiang³jni he² løa¹ ca¹teh¹² hniah¹² jní² ―ca¹juúh² Pedro.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Jøng² ca¹juúh² Cornelio:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Jøng² ca¹tsáih¹dsa² héi² jní²: “Cornelio, ma²ca¹nǿng² báh³ Diú¹³ jǿg³ hi² hlanh¹³hning dsá¹. Dsagh² báh³ dsǿa¹² Diú¹³ cuuh²hning cog³ quiah¹² dsa² ti²ŋié².
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Jøng² tsë́h³hning dsa² juu¹² juøi² Jope, hi² dsa¹tei¹dsa Simón, dsa² tsen² Pedro calah, dsa² hiúg³ chiuh³ jmø³ŋih¹³ ja³quiah¹³ jan² dsa² siáh² tsen² Simón calah, dsa² guǿ¹² ta³ jmo¹² dsio¹ lag³ jáh²,” ca¹juúh²dsa.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Hi² jøng² ca¹tai³jni hning² dsø¹juu¹². Dsio¹ báh³ na²ŋiéh¹hning. Tiagh³ jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³ ja³la² ja³ta¹ni¹ Diú¹³, hi² néng³ jnieh³ ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ ma²ca¹juúh² Diú¹³ hi² juaih¹³hning jnieh³ ―ca¹juúh² Cornelio.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Jøng² ca¹juúh² Pedro:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Cu²rø² báh³ hiug² dsǿa¹²dsa ja³cog² dsa² mi²juanh¹²dsa, dsa² jmo¹² hi² dsio¹, lǿa¹² ju³ ha² ja³chian²dsa.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ma²ca¹heh¹ Diú¹³ dsa² israel hi² ca¹mi¹rø¹² Jesucristo jǿg³. Jøng² ma²lán¹² dsa² héi² Juu¹³ jniang³, ca¹lah¹jái¹ jniang³.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ma²ŋih³ báh³ hniah¹² jǿg³ he² hi² ca¹løa¹ ta³cøng² juøi² go² jnieh³, jǿg³ ca¹lø¹liág¹ ja³tén¹² Galilea mi³ca¹téng² Juan jǿg³ hi² tsóg¹ dsa² jmøi¹guǿi¹ jmøi².
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Ma²ŋih³ báh³ hniah¹² ca¹hia¹ Diú¹³ juanh¹² Jesús, dsa² chian² Nazaret. Ca¹cuúh¹dsa dsa² jmi²dsí² han¹³ quiah¹²dsa. Mi³jøng² ma²chian²dsa bí². Jøng² ca¹ŋøa¹ Jesús. Ca¹jmo¹dsa hi² dsio¹. Ca¹mi¹hliú²dsa dsa² mi³jmoh¹² dsa² hlanh³. Di³ mi³quianh¹³ báh³ Jesús Diú¹³.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ma²ca¹ne¹³ jnieh³ ca¹lah¹jǿ¹ hi² ca¹jmo¹ Jesús lah¹tan¹³ ja³tiogh³ dsa² judío ca¹lah¹quianh¹³ jøa³juøi² Jerusalén. Jesús héi² báh³ ca¹jŋëh¹dsa ni² crǿg¹³.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Jøng² ca¹hiog²dsa calah jmai³ hnøa¹², ca¹jmo¹ Diú¹³ juanh¹². Ca¹ne¹³ jnieh³ dsá¹.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ha¹chi² ca¹jǿi² ca¹lah¹já¹ dsa² mi³né³. Jmáh¹lah jnieh³ báh³ ca¹ne¹³. Di³ ma²ca¹hei¹ Diú¹³ jnieh³ lah¹jiá¹². Jøng² ca¹cø² ca¹quie¹³ jnieh³ quianh¹³ Jesús mi³ca¹hiog²dsa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ni³ jøng² ca¹tsei¹ Jesús dsa²hǿ¹³ jnieh³ jǿg³ hi² ma²ca¹ne¹³ jnieh³. Mi³jøng² li¹ŋi¹² dsa² ca¹hia¹ Diú¹³ Jesús, dsa² ma²lán¹² jue¹³ mi¹rø¹² jǿg³ quiah¹² dsa² chian² quianh¹³ dsa² ma²ca¹dsan¹.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Jǿg³ quiah¹² Jesús héi² báh³ ca¹dsii¹ ca¹lah¹já¹ dsa² mi³hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Ca¹juúh²dsa: “Ju³ná³ hein² dsa² hé² jǿg³ quiah¹² Jesús, dsa¹hén² dsǿg³dsa,” ca¹juúh²dsa ―ca¹juúh² Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Guǿ¹² lah¹jøng² báh³ Pedro dsii¹²dsa jǿg³ jøng² mi³ca¹hí¹ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² dsa² ti³nang¹².
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Jøng² dsogh¹² dsǿa¹² dsa² judío, dsa² roh¹³ jniang³ mi³quianh¹³ Pedro, mi³ca¹jái¹dsa ca¹tí² Diú¹³ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² quiah¹² dsa² tsa¹lán¹² judío.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Di³ ca¹jái¹dsa ti³hløah¹² dsa² héi² jǿg³ siíh², hi² mi²juanh¹²dsa Diú¹³.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Jøng² ca¹juúh² Pedro, ca¹tsáih¹dsa dsa² quianh¹³dsa:
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Jøng² ca¹jmo¹ Pedro jǿg³ hi² ca¹jŋó² dsa² héi² jmøi² ni³ huu¹³ quiah¹² Jesucristo. Jøng² ca¹mǿh¹ dsa² héi² Pedro hi² jŋi¹dsa ton¹ hnøa¹² jmai³ ja³jøng².
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.