Atos 10

El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mi³guǿ¹³ jan² dsa² tsen² Cornelio jøa³juøi² Cesarea, dsa² lán¹² juu¹³ hlég² quián¹² cu²tséh¹ hlég² tsen² Italiano.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Dsa² hnio¹ Diú¹³ báh³ dsa² héi². Mi²juanh¹²dsa Diú¹³ cu¹dsie¹² quianh¹³ dsa² quián¹²dsa. Ma¹dsio¹² cog³ cuø¹²dsa, hi² mi²hog³dsa dsa² judío. Hlanh¹²dsa Diú¹³ ca¹lah¹jǿ¹ jmai³.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Jøng² lah¹la² ca¹løa¹ cøng² jmai³ cónh¹ hein¹³ hnøa¹² ta¹ca¹hlég². Ca¹lah¹quianh¹³ cøng² hi² cøa²dsa ca¹jë́² Cornelio cu²rø² jan² ángel quián¹² Diú¹³. Ca¹hí¹ ángel dsi²néi². Jøng² ca¹juúh²dsa:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Jøng² tei³ hlaih¹³ ca¹gú² Cornelio. Chi³goh¹²dsa, mi³ca¹jǿi²dsa. Jøng² ca¹juúh²dsa:
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Jøng² tsë́h³hning dsa² juu¹² jøa³juøi² Jope, dsa² dsa¹tei² Simón, dsa² tǿh²dsa Pedro calah.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Guǿ¹²dsa ja³quiah¹³ jan² dsa² guǿ¹² ta³ jmo¹² dsio¹ lag³ jáh², dsa² tsen² Simón calah, dsa² tsih¹² hniu³ chiuh³ jmø³ŋih¹³ ―ca¹juúh² ángel.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Jøng² mi³ca¹ŋáh¹ ángel, ca¹tǿh¹ Cornelio og¹ dsa² jmo¹² ta³ quiah¹²dsa, quianh¹³ jan² hlég² quián¹²dsa, dsa² hnio¹ Diú¹³, dsa² mi²ti¹ ni³dsa.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Jøng² mi³ca¹heh¹dsa dsa² héi² jǿg³ ca¹lah¹jǿ¹ hi² ca¹jái¹dsa, ca¹tsei¹dsa juu¹² Jope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Jøng² mi³ca¹jni¹ jøng², tiogh³ dsa² héi² juu¹², ja¹quien¹³ dsi³lé²dsa juøi² Jope, mi³ca¹ŋó¹ Pedro guiuh¹³ hniú¹². Dsa¹hlanh¹dsa Diú¹³ cónh¹ dsi¹hiég¹.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Jøng² ma²lǿ² lø¹i³cónh¹² Pedro. Hniu¹dsa mi³gǿh¹dsa. Jøng² ta³lah¹jmo¹² dsa² má¹, ca¹jái¹ Pedro lah¹cøng² hi² cøa²dsa.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ca¹jái¹dsa rø²na¹² guiuh¹³ ŋi¹juǿi¹. Ma²siag² juu¹² huø¹ cøng² hi² jní² ju³lah jní² cøng² hmøah¹² juøh¹² ti³cogh¹² jø² quiún² quiuh¹³.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Niúh¹ hmøah¹² jøng² mi³tiogh³ ca¹lah¹i³ ni³ jáh², ju³lah jáh² ni³dsǿa¹² quiún² tai³, jáh² han¹², jáh² tsøah¹² quiah¹².
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Jøng² ca¹juúh² Pedro:
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Jøng² ca¹juúh² Diú¹³ calah ca¹tǿ² tánh¹:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Hnøa¹² rón² ca¹løa¹ lah¹jøng². Ni³ jøng² ca¹ŋáh¹ hi² jøng² juu¹² ŋi¹juǿi¹.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Jøng² ca¹gú² Pedro chi³høa¹² dsǿa¹²dsa hi² ca¹jái¹dsa.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Ca¹hløah¹dsa tí², ca¹juúh²dsa:
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Lah¹lǿa¹² jøng² báh³ chi³høa¹² dsǿa¹² Pedro hi² ca¹jái¹dsa, mi³ca¹juúh² jmi²dsí² han¹³ quiah¹² Diú¹³:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Siógh³hning huø¹. Góh³hning quianh¹³ dsa² héi². Ha¹chi² jmóh³hning hoh¹² jin³ he². Di³ jní² báh³ dsa² ca¹tsë́² dsa² héi² ―ca¹juúh² jmi²dsí² quiah¹² Diú¹³.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Jøng² ca¹siog² Pedro ja³mi³tiogh³ dsa² héi². Ca¹juúh²dsa:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Jøng² ca¹juúh² dsa² héi²:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Jøng² ca¹ŋë́² Pedro dsa² héi² dsi²néi². Ca¹cuø¹dsa hniú¹² ja³jŋi¹dsa. Mi³ca¹jni¹ jøng², ca¹ŋi¹lé² Pedro quianh¹³ dsa² héi², ca¹lah¹ma¹quianh¹³ ca²dsiog³ dsa² roh¹³ jniang³ chian² juøi² Jope.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Mi³ca¹jni¹ jmai³ siíh² jøng², ca¹dsi¹lé²dsa jøa³juøi² Cesarea. Ma²chi³jŋiang¹² Cornelio cu¹dsie¹² quianh¹³ dsa² ju³roh¹³dsa quianh¹³ dsa² jenh² quianh³dsa.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Jøng² ca¹hiei¹ Cornelio, mi³ca¹dsiég¹ Pedro hag³hniú¹³. Cu¹dsie¹² ca¹chi¹jné¹dsa. Ca¹mi¹juanh¹²dsa Pedro.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Jøng² ca¹chiag¹ Pedro. Ca¹juúh²dsa:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ta³lah¹dsii¹²dsa jǿg³ ca¹ŋi¹togh¹dsa dsi²néi² ja³ca¹jái¹dsa ma²tiogh³ dsa² jue¹².
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Jøng² ca¹juúh² Pedro:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Jøng² ha¹chi² lë́²jni jin³ he² na²guio¹jni mi³ca¹teh¹² hniah¹². Jøng² hno¹jni li¹guiang³jni he² løa¹ ca¹teh¹² hniah¹² jní² ―ca¹juúh² Pedro.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Jøng² ca¹juúh² Cornelio:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Jøng² ca¹tsáih¹dsa² héi² jní²: “Cornelio, ma²ca¹nǿng² báh³ Diú¹³ jǿg³ hi² hlanh¹³hning dsá¹. Dsagh² báh³ dsǿa¹² Diú¹³ cuuh²hning cog³ quiah¹² dsa² ti²ŋié².
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Jøng² tsë́h³hning dsa² juu¹² juøi² Jope, hi² dsa¹tei¹dsa Simón, dsa² tsen² Pedro calah, dsa² hiúg³ chiuh³ jmø³ŋih¹³ ja³quiah¹³ jan² dsa² siáh² tsen² Simón calah, dsa² guǿ¹² ta³ jmo¹² dsio¹ lag³ jáh²,” ca¹juúh²dsa.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Hi² jøng² ca¹tai³jni hning² dsø¹juu¹². Dsio¹ báh³ na²ŋiéh¹hning. Tiagh³ jnieh³ ca¹lah¹jái¹ jnieh³ ja³la² ja³ta¹ni¹ Diú¹³, hi² néng³ jnieh³ ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ ma²ca¹juúh² Diú¹³ hi² juaih¹³hning jnieh³ ―ca¹juúh² Cornelio.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Jøng² ca¹juúh² Pedro:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Cu²rø² báh³ hiug² dsǿa¹²dsa ja³cog² dsa² mi²juanh¹²dsa, dsa² jmo¹² hi² dsio¹, lǿa¹² ju³ ha² ja³chian²dsa.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ma²ca¹heh¹ Diú¹³ dsa² israel hi² ca¹mi¹rø¹² Jesucristo jǿg³. Jøng² ma²lán¹² dsa² héi² Juu¹³ jniang³, ca¹lah¹jái¹ jniang³.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Ma²ŋih³ báh³ hniah¹² jǿg³ he² hi² ca¹løa¹ ta³cøng² juøi² go² jnieh³, jǿg³ ca¹lø¹liág¹ ja³tén¹² Galilea mi³ca¹téng² Juan jǿg³ hi² tsóg¹ dsa² jmøi¹guǿi¹ jmøi².
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Ma²ŋih³ báh³ hniah¹² ca¹hia¹ Diú¹³ juanh¹² Jesús, dsa² chian² Nazaret. Ca¹cuúh¹dsa dsa² jmi²dsí² han¹³ quiah¹²dsa. Mi³jøng² ma²chian²dsa bí². Jøng² ca¹ŋøa¹ Jesús. Ca¹jmo¹dsa hi² dsio¹. Ca¹mi¹hliú²dsa dsa² mi³jmoh¹² dsa² hlanh³. Di³ mi³quianh¹³ báh³ Jesús Diú¹³.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Ma²ca¹ne¹³ jnieh³ ca¹lah¹jǿ¹ hi² ca¹jmo¹ Jesús lah¹tan¹³ ja³tiogh³ dsa² judío ca¹lah¹quianh¹³ jøa³juøi² Jerusalén. Jesús héi² báh³ ca¹jŋëh¹dsa ni² crǿg¹³.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Jøng² ca¹hiog²dsa calah jmai³ hnøa¹², ca¹jmo¹ Diú¹³ juanh¹². Ca¹ne¹³ jnieh³ dsá¹.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Ha¹chi² ca¹jǿi² ca¹lah¹já¹ dsa² mi³né³. Jmáh¹lah jnieh³ báh³ ca¹ne¹³. Di³ ma²ca¹hei¹ Diú¹³ jnieh³ lah¹jiá¹². Jøng² ca¹cø² ca¹quie¹³ jnieh³ quianh¹³ Jesús mi³ca¹hiog²dsa.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ni³ jøng² ca¹tsei¹ Jesús dsa²hǿ¹³ jnieh³ jǿg³ hi² ma²ca¹ne¹³ jnieh³. Mi³jøng² li¹ŋi¹² dsa² ca¹hia¹ Diú¹³ Jesús, dsa² ma²lán¹² jue¹³ mi¹rø¹² jǿg³ quiah¹² dsa² chian² quianh¹³ dsa² ma²ca¹dsan¹.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Jǿg³ quiah¹² Jesús héi² báh³ ca¹dsii¹ ca¹lah¹já¹ dsa² mi³hǿ² jǿg³ quiah¹² Diú¹³. Ca¹juúh²dsa: “Ju³ná³ hein² dsa² hé² jǿg³ quiah¹² Jesús, dsa¹hén² dsǿg³dsa,” ca¹juúh²dsa ―ca¹juúh² Pedro.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Guǿ¹² lah¹jøng² báh³ Pedro dsii¹²dsa jǿg³ jøng² mi³ca¹hí¹ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² dsa² ti³nang¹².
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Jøng² dsogh¹² dsǿa¹² dsa² judío, dsa² roh¹³ jniang³ mi³quianh¹³ Pedro, mi³ca¹jái¹dsa ca¹tí² Diú¹³ jmi²dsí² han¹³ quiah¹² quiah¹² dsa² tsa¹lán¹² judío.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Di³ ca¹jái¹dsa ti³hløah¹² dsa² héi² jǿg³ siíh², hi² mi²juanh¹²dsa Diú¹³.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Jøng² ca¹juúh² Pedro, ca¹tsáih¹dsa dsa² quianh¹³dsa:
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Jøng² ca¹jmo¹ Pedro jǿg³ hi² ca¹jŋó² dsa² héi² jmøi² ni³ huu¹³ quiah¹² Jesucristo. Jøng² ca¹mǿh¹ dsa² héi² Pedro hi² jŋi¹dsa ton¹ hnøa¹² jmai³ ja³jøng².
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.