Lucas 9
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Yesu mbarëkëhniwo vërëfal pëhw gë vëhi va njëɗakëhni fanka g'ucankaf ida waƴine fop do g'iƴërën vëres.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Tac paƴëkëhni pëƴahnëni W̃ënu ŋa hnaw̃ëk do njërënëndënihëhni vëres.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Më ntehnëkëhni: «Ge njiɗun ant'ayowu ñoñ: ryoko, kufa, rokëtok, koryi, do ant'ayowu viỹi vile hnëmpëtahnëɗun.
3 Ele disse:
4 Ge tëkërun hnë tere, ñëw̃ëryin hnam fo hafo hale ndëcalëɗun nkol kaw̃ary.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Ge dëvayiluhna hnë nkol tac, ɗëcalëryin avankatëndu ivëɗ wapary hun ŋa. Umë njëtëɗëni vëlinahna fërën do W̃ënu ŋa nëŋëlahna gë vëhni.»
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Vërëfal va njilehnëni, tëfëni nkol g'ankol, pëƴahnëni Wanës Wakasëk ŋa do njërënëndënihëhni vëres gante-wo-gante.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Wati rac, Eroɗ, asankaf avë Galile ỹa, ga nkwëryëk wanës wante ryëcëtaɗ ŋa fop, ƴëtëlohna ile nahaɗ, kaɓi vëryampo ntehnëɗëniho: «San Ayary a vëhnik.»
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Vëhaw̃ary ntehnëɗëniho: «Eli vokajëk.» Vëhaw̃ary kat ntehnëɗëniho: «Aryampo wakila waɓë koɓëri ŋa vëhnik.»
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Eroɗ nahaɗëho watac, më ntehnëk: «Ɓare San ami dënk lëpëtehnëka nkaf ŋa. Mo ye asan ale liɗ iỹi sifa viỹë vifërën vile hnësëɗe vi?» do njëkëlendëho nuhna Yesu, njëtëlëni.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Vëfaƴik va mbokajëniho do pëƴaniha Yesu ile ntijëni ỹa fop. Më njokëhni, gë cape nkol nte w̃acik Betësayida. Vëhni fo yeho hnam.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Ɓare vahnë va njëtaniho hn'ile nkeni hna më tëfalëlehnënihëhni. Yesu kacakëhniwo nësëhnëndëhni soŋe ucankaf Naw̃ W̃ënu ŋa do njërënëɗëhëhniwo vële ỹaɗëho va.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 G'anëka ga vërëfal pëhw gë vëhi va më tëhaniha Yesu ntehnëniha: «Koyaryihni kore ỹi njini gë vankol vamb caharaɓ hëɗi koɗëni njëkëlehnani ile tokëɗëni gë hn'ile ndakëɗëni kaɓi hnë fëk nkeyinëk.»
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Ɓare Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Mpëd wawuli mbëɗ nkeniho hnam vësan va.
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Vërëfal va maw̃ëlehnëni ntañëndënihëhni vahnë va fop.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Yesu më nufëk vamburu mbëɗ va g'uwis wuhi w̃a. Kaŋëk g'ambin, camehna W̃ënu ŋa soŋe iỹi rokëtok. Tac, nkubëlehnëk do njëɗahni vërëfal va, cahëlehnënihëhni ɓulunda ỹa.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Ale-wo-le tokëko hafo pihn; tac vëkankel pëhw gë vaki mbarëpëniho vamburu vante woko va g'uwis w̃a.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Fac ryampo Yesu cahët njëfaɗëho. Vërëfal vëlëw̃u va hnam nkentiniho. Më tëƴëkëhni: «Vahnë va, mo ntehnëni yeɓu?»
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Më ntëkwani: «Vëryampo, vëhni lehnëɗ San Ayary a yeru, vëhaw̃ary Eli yeru, do vëhaw̃ary kat, kila vë koɓëri ile vëhnik vësëm hna yeru.»
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Yesu më mbok tëƴëkëhni: «W̃uhnë lë mo lehnërun yeɓu?»
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Yesu më ŋañënahnëkëhni ntehnëhni: «Ant'afëƴawuna ñoñ ahnë.»
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Më nkwënëk: «Ajë Ahn'a afo korot ɗus; vicër va gë vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va ŋwëỹëɗëniha. Ndaw̃ehnëniha, do fac rarëna hna mbëhnëɗ vësëm hna.»
22 E continuou:
23 Tac Yesu më ntehnëkëhni fop: «Ge ahnë ñaɗ tëfëlehnëndo antë nko nahand soŋe lëw̃u dënk, afo ndiɓ kërëwa lëw̃u ỹa fac-wo-fac tëfatëndo.
23 Depois disse a todos:
24 Ale ỹaɗ iỹi ɗuniỹa ỹi cëmëɗ, ɓare ale wok kwëtahnëna nëf iỹi ɗuniỹa, soŋe lëmën ỹa, nkoryaryëɗ ntaw̃ary dëw̃u ŋa hafo araƴen hna.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Ye nëfaɗëha ahnë ge nuỹak ɗuniỹa ỹi fop tac cëvehn ntaw̃ary dëw̃u ŋa?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Ge ahnë cëfëhnëka g'ami, gë wanës mën ŋa, awa Ajë Ahn'a fëna cëfëhnëɗëha g'ahnë arac, ge mbokajëk g'idanc dëw̃u ŋa fop gë hn'idanc Rëm hna do g'idanc wamëleka wadëw̃u hna.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Toña fëƴaɗëmu: Vëryampo hnë vële ye hnani vi vësëmëɗina hara vëhnuhnahna Naw̃ W̃ënu ŋa.»
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Wafac mbëɗ ge wahi ryëcëko ga nësëk watac, Yesu kaƴëɗëho hn'ikuŋ soŋe njëfa. Umë njokëhni vëhni Piyer, gë San do gë Sak.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Wati ante njëfaɗëho Yesu ŋa, yëka lëw̃u ỹa mbaciko, do viỹi vilëw̃u va njerëko had ambin wilëbilëk.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Vësan vëhi nësëlëɗëniho g'umë. Wakila waɓë koɓëri ŋa yeho, Moyis gë Eli.
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 Idanc W̃ënu ŋa penëkëhniwo. Gë Yesu nësëlëɗëniho gante puhnaɗ ɗoku lëw̃u ỹa cëmahnënd Yerusalem hna.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Piyer gë vërëfëlëntaw̃u wakwëɗ yokëhniwo ɗus. Ga tisëkëhni, nuniho idanc Yesu ŋa do gë vësan vëhi vële nkeniho va.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Wati ante ñaɗëniho pitëlëni Yesu gë vësan vërac va, Piyer më ntehnëka: «Aharaŋ, njivëk nkeyin hnani. Ntiɗëfun wasank watar: ryampo wëjë, Moyis ryampo, Eli ryampo.» Ɓare Piyer aki fo nësarëɗëho. Ƴëtëlohna ile nësëɗ.
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Wati ante nësëɗëho Piyer koyëna ŋa, aŋar njilehni cankëhni. Ante tënkëɗëniho ŋar ŋa vërëfal Yesu va ntakëkëhniwo ɗus,
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 do nkwëryëlehnëni kopa ŋar hna ntehn: «Aỹi Ajë mën ye ale ỹahnëɓu ɗus; umë rëhnaɓu. Umë rëfëka ahnëpawu!»
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Wanës ŋa, ga tëryak, Yesu fo woko nunde. Vërëfal va ndemëhnaniho do, hnë wafac warac, ahnë vëfëƴalawohna ile nuniho ỹa.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Ga pacëk cëlëniho kuŋ hna do kore sankaf hacakawo Yesu.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Kore hna, asan ryekaɗëho: «Aharaŋ, këlami, ƴërënëryehna ajë mën aỹi; umë fo hwëhnaɓu!
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Kwëlëkwël, ƴine fëlaɗëha do ndekayehnëɗëha taŋ, ñënkëɗëha gë fanka, iguhnuhn rëkëɗ cahnënda w̃ës li. Mbërendëha ɗus do tavënkaɗilahna.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Tëƴëɓuhëhni vërëfal hu va ntaniha iỹi ƴine, ɓare vëw̃ëkëlahna.»
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Yesu më ntehnëk: «W̃uhnë vahnë vëhwëhn kwëtahn këm do vërumpak yerun! Hafo guve tëfëko ñëw̃ëlahnin do ryuñënanëhnu?» Tac më ntehnëka asan arac: «Ƴinenëhninow̃a ajë hu ani!»
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Wati ante tëhajëɗëho fatah ŋa, ƴine ỹa këfëkawo ñënkëlehn gë fanka. Ɓare Yesu ŋañënahnëkawo ƴine ỹa, njërëlehn fatah fa do mbësahna rëmu.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Vahnë va fop pëmpëhnahnëkëhniwo. Ntehnëɗëniho: «Paryi nke W̃ënu ŋa naỹëk!»
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 «Nëparyin ɗus aryënkwëtahnëndu ile ỹaɗëmu lehnu ỹi. Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vahnë va do ntiɗëniha gante ñaɗëni ka.»
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Ɓare vërëfal va vëyëtëlohna ile nësëɗëho ỹa, pacënëhnëliwohna, vëhnulohna ile nësëɗëho. Vëryëkëlohna fëna tëƴëniha: «Ye ỹaɗu ahnës?»
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Vërëfal va nkwajëlëɗëniho njëtahnëni bi mo lëbëkëhni vëỹëntaw̃ va?
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Yesu njëtëko nahan dëw̃ hni ŋa. Umë macëka fatah kahnëndëka ɗarël lëw̃u
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 do më ntehnëkëhni: «Ale hacaka fatah gë faŋi ki soŋe lëmën, kacako ami dënk; do ale hacako kacaka fëna ale faƴiko ỹa. Koyëna ale ñak mbak nafa hnë w̃uhnë ỹa, umë ye ale lëbëku ɗus ỹa.»
48 Aí disse:
49 Awa, San më teɓak wanës ŋa ntehn: «Aharaŋ, nuɓunëhawo asan ale laɗëhëhniwo waƴine g'uw̃ac hu, njëkëhnahnëɓunëho ravëtehnëfuna, kaɓi gentina gë fuhnë.»
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Yesu më ntëkwaka: «Ant'aravëtehnuna kaɓi ale wok ñew̃ëluhna ỹa ndemaɗëhu.»
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Tac kahnëndako Yesu nji Yerusalem kaɓi wati ile rëfëkawo ntihëti ɗuniỹa li ỹa, mboka g'ambin ŋa, rëhajëko.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Më paƴëkëhni vahnë karyënkw lëw̃u. Vërac më njini tëkëni hn'ankol ndampo ambë Samari soŋe pëhwëtani tëk dëw̃u ŋa.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Ɓare vëvë ankol tac va vëw̃aw̃ëlaw̃ohna kaɓi Yerusalem njiɗëho.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 San, gë Sak, vërëfal Yesu va, ga nuni koyëna nke, më ntehnëniha: «Ahwëhn, ge ñaɗu, ntehnëɗëfunëha hwëɗëh ha cëli g'ambin pëɗëhni hafo mbëvëni vëỹi vahnë!»
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Ɓare Yesu më cahëtanëkëhni ŋañënahnëkëhni ntehnëhni: [«Ƴëtëluhna bi iŋëhne ƴir yëɗaɗëhu iỹi sifa nahan! Ajë Ahn'a ƴijëna ryaw̃ vahnë, pehët dëw̃ hni njijëk.»]
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Njilehnëni hn'ankol kaw̃ary.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Ante njiɗëniho ŋa, asan aryampo lehnëkawo Yesu: «Tëfëlehnëɗëmi hn'ile-wo-le njiɗu hna.»
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Yesu më ntehnëka: «Vuntadaw̃ va kwëhnani wahatëh wale njinëgahnëɗëni do wusëry w̃a kwëhnani wahof, ɓare Ajë Ahn'a kwëhnana hn'ile njinëgaɗ.»
58 Então Jesus disse:
59 Yesu më ntehnëka aỹëntaw̃: «Tëfe.»
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Yesu më ntëkwaka: «Tavëryihni vësëm va mbañënihëhni vësëm vëlëw̃ hni va! Ɓare wëjë, ƴiry afëƴahn Naw̃ W̃ënu ŋa!»
60 Jesus disse:
61 Ahaw̃ary kat më ntehnëka Yesu: «Ahwëhn, tëfëɗëmi ɓare ƴëɗërye ten yiwu tere mën hna rëƴëw̃ëhni hafo maw̃ëni rëfëlehnëndi.»
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Yesu më ntëkwaka: «Ale ryokuŋëɗ had asan ale yaryëɗ yary ntaŋat iñë kamëhni, arac mëkëɗina ndokuŋ ɗoku fërën soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa, kwëhnana ỹëw̃a hnam.»
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.