Lucas 9
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Yesu mbarëkëhniwo vërëfal pëhw gë vëhi va njëɗakëhni fanka g'ucankaf ida waƴine fop do g'iƴërën vëres.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Tac paƴëkëhni pëƴahnëni W̃ënu ŋa hnaw̃ëk do njërënëndënihëhni vëres.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Më ntehnëkëhni: «Ge njiɗun ant'ayowu ñoñ: ryoko, kufa, rokëtok, koryi, do ant'ayowu viỹi vile hnëmpëtahnëɗun.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Ge tëkërun hnë tere, ñëw̃ëryin hnam fo hafo hale ndëcalëɗun nkol kaw̃ary.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Ge dëvayiluhna hnë nkol tac, ɗëcalëryin avankatëndu ivëɗ wapary hun ŋa. Umë njëtëɗëni vëlinahna fërën do W̃ënu ŋa nëŋëlahna gë vëhni.»
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Vërëfal va njilehnëni, tëfëni nkol g'ankol, pëƴahnëni Wanës Wakasëk ŋa do njërënëndënihëhni vëres gante-wo-gante.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Wati rac, Eroɗ, asankaf avë Galile ỹa, ga nkwëryëk wanës wante ryëcëtaɗ ŋa fop, ƴëtëlohna ile nahaɗ, kaɓi vëryampo ntehnëɗëniho: «San Ayary a vëhnik.»
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Vëhaw̃ary ntehnëɗëniho: «Eli vokajëk.» Vëhaw̃ary kat ntehnëɗëniho: «Aryampo wakila waɓë koɓëri ŋa vëhnik.»
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Eroɗ nahaɗëho watac, më ntehnëk: «Ɓare San ami dënk lëpëtehnëka nkaf ŋa. Mo ye asan ale liɗ iỹi sifa viỹë vifërën vile hnësëɗe vi?» do njëkëlendëho nuhna Yesu, njëtëlëni.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Vëfaƴik va mbokajëniho do pëƴaniha Yesu ile ntijëni ỹa fop. Më njokëhni, gë cape nkol nte w̃acik Betësayida. Vëhni fo yeho hnam.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ɓare vahnë va njëtaniho hn'ile nkeni hna më tëfalëlehnënihëhni. Yesu kacakëhniwo nësëhnëndëhni soŋe ucankaf Naw̃ W̃ënu ŋa do njërënëɗëhëhniwo vële ỹaɗëho va.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 G'anëka ga vërëfal pëhw gë vëhi va më tëhaniha Yesu ntehnëniha: «Koyaryihni kore ỹi njini gë vankol vamb caharaɓ hëɗi koɗëni njëkëlehnani ile tokëɗëni gë hn'ile ndakëɗëni kaɓi hnë fëk nkeyinëk.»
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ɓare Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Mpëd wawuli mbëɗ nkeniho hnam vësan va.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Vërëfal va maw̃ëlehnëni ntañëndënihëhni vahnë va fop.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Yesu më nufëk vamburu mbëɗ va g'uwis wuhi w̃a. Kaŋëk g'ambin, camehna W̃ënu ŋa soŋe iỹi rokëtok. Tac, nkubëlehnëk do njëɗahni vërëfal va, cahëlehnënihëhni ɓulunda ỹa.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ale-wo-le tokëko hafo pihn; tac vëkankel pëhw gë vaki mbarëpëniho vamburu vante woko va g'uwis w̃a.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Fac ryampo Yesu cahët njëfaɗëho. Vërëfal vëlëw̃u va hnam nkentiniho. Më tëƴëkëhni: «Vahnë va, mo ntehnëni yeɓu?»
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Më ntëkwani: «Vëryampo, vëhni lehnëɗ San Ayary a yeru, vëhaw̃ary Eli yeru, do vëhaw̃ary kat, kila vë koɓëri ile vëhnik vësëm hna yeru.»
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Yesu më mbok tëƴëkëhni: «W̃uhnë lë mo lehnërun yeɓu?»
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Yesu më ŋañënahnëkëhni ntehnëhni: «Ant'afëƴawuna ñoñ ahnë.»
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Më nkwënëk: «Ajë Ahn'a afo korot ɗus; vicër va gë vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va ŋwëỹëɗëniha. Ndaw̃ehnëniha, do fac rarëna hna mbëhnëɗ vësëm hna.»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Tac Yesu më ntehnëkëhni fop: «Ge ahnë ñaɗ tëfëlehnëndo antë nko nahand soŋe lëw̃u dënk, afo ndiɓ kërëwa lëw̃u ỹa fac-wo-fac tëfatëndo.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Ale ỹaɗ iỹi ɗuniỹa ỹi cëmëɗ, ɓare ale wok kwëtahnëna nëf iỹi ɗuniỹa, soŋe lëmën ỹa, nkoryaryëɗ ntaw̃ary dëw̃u ŋa hafo araƴen hna.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ye nëfaɗëha ahnë ge nuỹak ɗuniỹa ỹi fop tac cëvehn ntaw̃ary dëw̃u ŋa?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ge ahnë cëfëhnëka g'ami, gë wanës mën ŋa, awa Ajë Ahn'a fëna cëfëhnëɗëha g'ahnë arac, ge mbokajëk g'idanc dëw̃u ŋa fop gë hn'idanc Rëm hna do g'idanc wamëleka wadëw̃u hna.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Toña fëƴaɗëmu: Vëryampo hnë vële ye hnani vi vësëmëɗina hara vëhnuhnahna Naw̃ W̃ënu ŋa.»
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Wafac mbëɗ ge wahi ryëcëko ga nësëk watac, Yesu kaƴëɗëho hn'ikuŋ soŋe njëfa. Umë njokëhni vëhni Piyer, gë San do gë Sak.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Wati ante njëfaɗëho Yesu ŋa, yëka lëw̃u ỹa mbaciko, do viỹi vilëw̃u va njerëko had ambin wilëbilëk.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Vësan vëhi nësëlëɗëniho g'umë. Wakila waɓë koɓëri ŋa yeho, Moyis gë Eli.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Idanc W̃ënu ŋa penëkëhniwo. Gë Yesu nësëlëɗëniho gante puhnaɗ ɗoku lëw̃u ỹa cëmahnënd Yerusalem hna.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Piyer gë vërëfëlëntaw̃u wakwëɗ yokëhniwo ɗus. Ga tisëkëhni, nuniho idanc Yesu ŋa do gë vësan vëhi vële nkeniho va.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Wati ante ñaɗëniho pitëlëni Yesu gë vësan vërac va, Piyer më ntehnëka: «Aharaŋ, njivëk nkeyin hnani. Ntiɗëfun wasank watar: ryampo wëjë, Moyis ryampo, Eli ryampo.» Ɓare Piyer aki fo nësarëɗëho. Ƴëtëlohna ile nësëɗ.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Wati ante nësëɗëho Piyer koyëna ŋa, aŋar njilehni cankëhni. Ante tënkëɗëniho ŋar ŋa vërëfal Yesu va ntakëkëhniwo ɗus,
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 do nkwëryëlehnëni kopa ŋar hna ntehn: «Aỹi Ajë mën ye ale ỹahnëɓu ɗus; umë rëhnaɓu. Umë rëfëka ahnëpawu!»
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Wanës ŋa, ga tëryak, Yesu fo woko nunde. Vërëfal va ndemëhnaniho do, hnë wafac warac, ahnë vëfëƴalawohna ile nuniho ỹa.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Ga pacëk cëlëniho kuŋ hna do kore sankaf hacakawo Yesu.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Kore hna, asan ryekaɗëho: «Aharaŋ, këlami, ƴërënëryehna ajë mën aỹi; umë fo hwëhnaɓu!
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Kwëlëkwël, ƴine fëlaɗëha do ndekayehnëɗëha taŋ, ñënkëɗëha gë fanka, iguhnuhn rëkëɗ cahnënda w̃ës li. Mbërendëha ɗus do tavënkaɗilahna.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Tëƴëɓuhëhni vërëfal hu va ntaniha iỹi ƴine, ɓare vëw̃ëkëlahna.»
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Yesu më ntehnëk: «W̃uhnë vahnë vëhwëhn kwëtahn këm do vërumpak yerun! Hafo guve tëfëko ñëw̃ëlahnin do ryuñënanëhnu?» Tac më ntehnëka asan arac: «Ƴinenëhninow̃a ajë hu ani!»
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Wati ante tëhajëɗëho fatah ŋa, ƴine ỹa këfëkawo ñënkëlehn gë fanka. Ɓare Yesu ŋañënahnëkawo ƴine ỹa, njërëlehn fatah fa do mbësahna rëmu.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Vahnë va fop pëmpëhnahnëkëhniwo. Ntehnëɗëniho: «Paryi nke W̃ënu ŋa naỹëk!»
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 «Nëparyin ɗus aryënkwëtahnëndu ile ỹaɗëmu lehnu ỹi. Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vahnë va do ntiɗëniha gante ñaɗëni ka.»
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ɓare vërëfal va vëyëtëlohna ile nësëɗëho ỹa, pacënëhnëliwohna, vëhnulohna ile nësëɗëho. Vëryëkëlohna fëna tëƴëniha: «Ye ỹaɗu ahnës?»
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Vërëfal va nkwajëlëɗëniho njëtahnëni bi mo lëbëkëhni vëỹëntaw̃ va?
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yesu njëtëko nahan dëw̃ hni ŋa. Umë macëka fatah kahnëndëka ɗarël lëw̃u
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 do më ntehnëkëhni: «Ale hacaka fatah gë faŋi ki soŋe lëmën, kacako ami dënk; do ale hacako kacaka fëna ale faƴiko ỹa. Koyëna ale ñak mbak nafa hnë w̃uhnë ỹa, umë ye ale lëbëku ɗus ỹa.»
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Awa, San më teɓak wanës ŋa ntehn: «Aharaŋ, nuɓunëhawo asan ale laɗëhëhniwo waƴine g'uw̃ac hu, njëkëhnahnëɓunëho ravëtehnëfuna, kaɓi gentina gë fuhnë.»
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Yesu më ntëkwaka: «Ant'aravëtehnuna kaɓi ale wok ñew̃ëluhna ỹa ndemaɗëhu.»
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Tac kahnëndako Yesu nji Yerusalem kaɓi wati ile rëfëkawo ntihëti ɗuniỹa li ỹa, mboka g'ambin ŋa, rëhajëko.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Më paƴëkëhni vahnë karyënkw lëw̃u. Vërac më njini tëkëni hn'ankol ndampo ambë Samari soŋe pëhwëtani tëk dëw̃u ŋa.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ɓare vëvë ankol tac va vëw̃aw̃ëlaw̃ohna kaɓi Yerusalem njiɗëho.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 San, gë Sak, vërëfal Yesu va, ga nuni koyëna nke, më ntehnëniha: «Ahwëhn, ge ñaɗu, ntehnëɗëfunëha hwëɗëh ha cëli g'ambin pëɗëhni hafo mbëvëni vëỹi vahnë!»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ɓare Yesu më cahëtanëkëhni ŋañënahnëkëhni ntehnëhni: [«Ƴëtëluhna bi iŋëhne ƴir yëɗaɗëhu iỹi sifa nahan! Ajë Ahn'a ƴijëna ryaw̃ vahnë, pehët dëw̃ hni njijëk.»]
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Njilehnëni hn'ankol kaw̃ary.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Ante njiɗëniho ŋa, asan aryampo lehnëkawo Yesu: «Tëfëlehnëɗëmi hn'ile-wo-le njiɗu hna.»
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Yesu më ntehnëka: «Vuntadaw̃ va kwëhnani wahatëh wale njinëgahnëɗëni do wusëry w̃a kwëhnani wahof, ɓare Ajë Ahn'a kwëhnana hn'ile njinëgaɗ.»
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yesu më ntehnëka aỹëntaw̃: «Tëfe.»
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Yesu më ntëkwaka: «Tavëryihni vësëm va mbañënihëhni vësëm vëlëw̃ hni va! Ɓare wëjë, ƴiry afëƴahn Naw̃ W̃ënu ŋa!»
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Ahaw̃ary kat më ntehnëka Yesu: «Ahwëhn, tëfëɗëmi ɓare ƴëɗërye ten yiwu tere mën hna rëƴëw̃ëhni hafo maw̃ëni rëfëlehnëndi.»
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Yesu më ntëkwaka: «Ale ryokuŋëɗ had asan ale yaryëɗ yary ntaŋat iñë kamëhni, arac mëkëɗina ndokuŋ ɗoku fërën soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa, kwëhnana ỹëw̃a hnam.»
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.