Lucas 9

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu mbarëkëhniwo vërëfal pëhw gë vëhi va njëɗakëhni fanka g'ucankaf ida waƴine fop do g'iƴërën vëres.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Tac paƴëkëhni pëƴahnëni W̃ënu ŋa hnaw̃ëk do njërënëndënihëhni vëres.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Më ntehnëkëhni: «Ge njiɗun ant'ayowu ñoñ: ryoko, kufa, rokëtok, koryi, do ant'ayowu viỹi vile hnëmpëtahnëɗun.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Ge tëkërun hnë tere, ñëw̃ëryin hnam fo hafo hale ndëcalëɗun nkol kaw̃ary.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Ge dëvayiluhna hnë nkol tac, ɗëcalëryin avankatëndu ivëɗ wapary hun ŋa. Umë njëtëɗëni vëlinahna fërën do W̃ënu ŋa nëŋëlahna gë vëhni.»
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Vërëfal va njilehnëni, tëfëni nkol g'ankol, pëƴahnëni Wanës Wakasëk ŋa do njërënëndënihëhni vëres gante-wo-gante.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Wati rac, Eroɗ, asankaf avë Galile ỹa, ga nkwëryëk wanës wante ryëcëtaɗ ŋa fop, ƴëtëlohna ile nahaɗ, kaɓi vëryampo ntehnëɗëniho: «San Ayary a vëhnik.»
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Vëhaw̃ary ntehnëɗëniho: «Eli vokajëk.» Vëhaw̃ary kat ntehnëɗëniho: «Aryampo wakila waɓë koɓëri ŋa vëhnik.»
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Eroɗ nahaɗëho watac, më ntehnëk: «Ɓare San ami dënk lëpëtehnëka nkaf ŋa. Mo ye asan ale liɗ iỹi sifa viỹë vifërën vile hnësëɗe vi?» do njëkëlendëho nuhna Yesu, njëtëlëni.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Vëfaƴik va mbokajëniho do pëƴaniha Yesu ile ntijëni ỹa fop. Më njokëhni, gë cape nkol nte w̃acik Betësayida. Vëhni fo yeho hnam.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ɓare vahnë va njëtaniho hn'ile nkeni hna më tëfalëlehnënihëhni. Yesu kacakëhniwo nësëhnëndëhni soŋe ucankaf Naw̃ W̃ënu ŋa do njërënëɗëhëhniwo vële ỹaɗëho va.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 G'anëka ga vërëfal pëhw gë vëhi va më tëhaniha Yesu ntehnëniha: «Koyaryihni kore ỹi njini gë vankol vamb caharaɓ hëɗi koɗëni njëkëlehnani ile tokëɗëni gë hn'ile ndakëɗëni kaɓi hnë fëk nkeyinëk.»
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Ɓare Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Mpëd wawuli mbëɗ nkeniho hnam vësan va.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Vërëfal va maw̃ëlehnëni ntañëndënihëhni vahnë va fop.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Yesu më nufëk vamburu mbëɗ va g'uwis wuhi w̃a. Kaŋëk g'ambin, camehna W̃ënu ŋa soŋe iỹi rokëtok. Tac, nkubëlehnëk do njëɗahni vërëfal va, cahëlehnënihëhni ɓulunda ỹa.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ale-wo-le tokëko hafo pihn; tac vëkankel pëhw gë vaki mbarëpëniho vamburu vante woko va g'uwis w̃a.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Fac ryampo Yesu cahët njëfaɗëho. Vërëfal vëlëw̃u va hnam nkentiniho. Më tëƴëkëhni: «Vahnë va, mo ntehnëni yeɓu?»
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Më ntëkwani: «Vëryampo, vëhni lehnëɗ San Ayary a yeru, vëhaw̃ary Eli yeru, do vëhaw̃ary kat, kila vë koɓëri ile vëhnik vësëm hna yeru.»
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Yesu më mbok tëƴëkëhni: «W̃uhnë lë mo lehnërun yeɓu?»
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Yesu më ŋañënahnëkëhni ntehnëhni: «Ant'afëƴawuna ñoñ ahnë.»
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Më nkwënëk: «Ajë Ahn'a afo korot ɗus; vicër va gë vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va ŋwëỹëɗëniha. Ndaw̃ehnëniha, do fac rarëna hna mbëhnëɗ vësëm hna.»
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Tac Yesu më ntehnëkëhni fop: «Ge ahnë ñaɗ tëfëlehnëndo antë nko nahand soŋe lëw̃u dënk, afo ndiɓ kërëwa lëw̃u ỹa fac-wo-fac tëfatëndo.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ale ỹaɗ iỹi ɗuniỹa ỹi cëmëɗ, ɓare ale wok kwëtahnëna nëf iỹi ɗuniỹa, soŋe lëmën ỹa, nkoryaryëɗ ntaw̃ary dëw̃u ŋa hafo araƴen hna.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Ye nëfaɗëha ahnë ge nuỹak ɗuniỹa ỹi fop tac cëvehn ntaw̃ary dëw̃u ŋa?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Ge ahnë cëfëhnëka g'ami, gë wanës mën ŋa, awa Ajë Ahn'a fëna cëfëhnëɗëha g'ahnë arac, ge mbokajëk g'idanc dëw̃u ŋa fop gë hn'idanc Rëm hna do g'idanc wamëleka wadëw̃u hna.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Toña fëƴaɗëmu: Vëryampo hnë vële ye hnani vi vësëmëɗina hara vëhnuhnahna Naw̃ W̃ënu ŋa.»
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Wafac mbëɗ ge wahi ryëcëko ga nësëk watac, Yesu kaƴëɗëho hn'ikuŋ soŋe njëfa. Umë njokëhni vëhni Piyer, gë San do gë Sak.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Wati ante njëfaɗëho Yesu ŋa, yëka lëw̃u ỹa mbaciko, do viỹi vilëw̃u va njerëko had ambin wilëbilëk.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Vësan vëhi nësëlëɗëniho g'umë. Wakila waɓë koɓëri ŋa yeho, Moyis gë Eli.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Idanc W̃ënu ŋa penëkëhniwo. Gë Yesu nësëlëɗëniho gante puhnaɗ ɗoku lëw̃u ỹa cëmahnënd Yerusalem hna.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Piyer gë vërëfëlëntaw̃u wakwëɗ yokëhniwo ɗus. Ga tisëkëhni, nuniho idanc Yesu ŋa do gë vësan vëhi vële nkeniho va.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Wati ante ñaɗëniho pitëlëni Yesu gë vësan vërac va, Piyer më ntehnëka: «Aharaŋ, njivëk nkeyin hnani. Ntiɗëfun wasank watar: ryampo wëjë, Moyis ryampo, Eli ryampo.» Ɓare Piyer aki fo nësarëɗëho. Ƴëtëlohna ile nësëɗ.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Wati ante nësëɗëho Piyer koyëna ŋa, aŋar njilehni cankëhni. Ante tënkëɗëniho ŋar ŋa vërëfal Yesu va ntakëkëhniwo ɗus,
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 do nkwëryëlehnëni kopa ŋar hna ntehn: «Aỹi Ajë mën ye ale ỹahnëɓu ɗus; umë rëhnaɓu. Umë rëfëka ahnëpawu!»
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Wanës ŋa, ga tëryak, Yesu fo woko nunde. Vërëfal va ndemëhnaniho do, hnë wafac warac, ahnë vëfëƴalawohna ile nuniho ỹa.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Ga pacëk cëlëniho kuŋ hna do kore sankaf hacakawo Yesu.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Kore hna, asan ryekaɗëho: «Aharaŋ, këlami, ƴërënëryehna ajë mën aỹi; umë fo hwëhnaɓu!
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Kwëlëkwël, ƴine fëlaɗëha do ndekayehnëɗëha taŋ, ñënkëɗëha gë fanka, iguhnuhn rëkëɗ cahnënda w̃ës li. Mbërendëha ɗus do tavënkaɗilahna.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Tëƴëɓuhëhni vërëfal hu va ntaniha iỹi ƴine, ɓare vëw̃ëkëlahna.»
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Yesu më ntehnëk: «W̃uhnë vahnë vëhwëhn kwëtahn këm do vërumpak yerun! Hafo guve tëfëko ñëw̃ëlahnin do ryuñënanëhnu?» Tac më ntehnëka asan arac: «Ƴinenëhninow̃a ajë hu ani!»
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Wati ante tëhajëɗëho fatah ŋa, ƴine ỹa këfëkawo ñënkëlehn gë fanka. Ɓare Yesu ŋañënahnëkawo ƴine ỹa, njërëlehn fatah fa do mbësahna rëmu.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Vahnë va fop pëmpëhnahnëkëhniwo. Ntehnëɗëniho: «Paryi nke W̃ënu ŋa naỹëk!»
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 «Nëparyin ɗus aryënkwëtahnëndu ile ỹaɗëmu lehnu ỹi. Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vahnë va do ntiɗëniha gante ñaɗëni ka.»
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ɓare vërëfal va vëyëtëlohna ile nësëɗëho ỹa, pacënëhnëliwohna, vëhnulohna ile nësëɗëho. Vëryëkëlohna fëna tëƴëniha: «Ye ỹaɗu ahnës?»
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Vërëfal va nkwajëlëɗëniho njëtahnëni bi mo lëbëkëhni vëỹëntaw̃ va?
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yesu njëtëko nahan dëw̃ hni ŋa. Umë macëka fatah kahnëndëka ɗarël lëw̃u
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 do më ntehnëkëhni: «Ale hacaka fatah gë faŋi ki soŋe lëmën, kacako ami dënk; do ale hacako kacaka fëna ale faƴiko ỹa. Koyëna ale ñak mbak nafa hnë w̃uhnë ỹa, umë ye ale lëbëku ɗus ỹa.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Awa, San më teɓak wanës ŋa ntehn: «Aharaŋ, nuɓunëhawo asan ale laɗëhëhniwo waƴine g'uw̃ac hu, njëkëhnahnëɓunëho ravëtehnëfuna, kaɓi gentina gë fuhnë.»
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Yesu më ntëkwaka: «Ant'aravëtehnuna kaɓi ale wok ñew̃ëluhna ỹa ndemaɗëhu.»
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Tac kahnëndako Yesu nji Yerusalem kaɓi wati ile rëfëkawo ntihëti ɗuniỹa li ỹa, mboka g'ambin ŋa, rëhajëko.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Më paƴëkëhni vahnë karyënkw lëw̃u. Vërac më njini tëkëni hn'ankol ndampo ambë Samari soŋe pëhwëtani tëk dëw̃u ŋa.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Ɓare vëvë ankol tac va vëw̃aw̃ëlaw̃ohna kaɓi Yerusalem njiɗëho.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 San, gë Sak, vërëfal Yesu va, ga nuni koyëna nke, më ntehnëniha: «Ahwëhn, ge ñaɗu, ntehnëɗëfunëha hwëɗëh ha cëli g'ambin pëɗëhni hafo mbëvëni vëỹi vahnë!»
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Ɓare Yesu më cahëtanëkëhni ŋañënahnëkëhni ntehnëhni: [«Ƴëtëluhna bi iŋëhne ƴir yëɗaɗëhu iỹi sifa nahan! Ajë Ahn'a ƴijëna ryaw̃ vahnë, pehët dëw̃ hni njijëk.»]
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Njilehnëni hn'ankol kaw̃ary.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Ante njiɗëniho ŋa, asan aryampo lehnëkawo Yesu: «Tëfëlehnëɗëmi hn'ile-wo-le njiɗu hna.»
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Yesu më ntehnëka: «Vuntadaw̃ va kwëhnani wahatëh wale njinëgahnëɗëni do wusëry w̃a kwëhnani wahof, ɓare Ajë Ahn'a kwëhnana hn'ile njinëgaɗ.»
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yesu më ntehnëka aỹëntaw̃: «Tëfe.»
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Yesu më ntëkwaka: «Tavëryihni vësëm va mbañënihëhni vësëm vëlëw̃ hni va! Ɓare wëjë, ƴiry afëƴahn Naw̃ W̃ënu ŋa!»
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Ahaw̃ary kat më ntehnëka Yesu: «Ahwëhn, tëfëɗëmi ɓare ƴëɗërye ten yiwu tere mën hna rëƴëw̃ëhni hafo maw̃ëni rëfëlehnëndi.»
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Yesu më ntëkwaka: «Ale ryokuŋëɗ had asan ale yaryëɗ yary ntaŋat iñë kamëhni, arac mëkëɗina ndokuŋ ɗoku fërën soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa, kwëhnana ỹëw̃a hnam.»
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.