Lucas 9

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu mbarëkëhniwo vërëfal pëhw gë vëhi va njëɗakëhni fanka g'ucankaf ida waƴine fop do g'iƴërën vëres.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Tac paƴëkëhni pëƴahnëni W̃ënu ŋa hnaw̃ëk do njërënëndënihëhni vëres.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Më ntehnëkëhni: «Ge njiɗun ant'ayowu ñoñ: ryoko, kufa, rokëtok, koryi, do ant'ayowu viỹi vile hnëmpëtahnëɗun.
3 E disse-lhes:
4 Ge tëkërun hnë tere, ñëw̃ëryin hnam fo hafo hale ndëcalëɗun nkol kaw̃ary.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Ge dëvayiluhna hnë nkol tac, ɗëcalëryin avankatëndu ivëɗ wapary hun ŋa. Umë njëtëɗëni vëlinahna fërën do W̃ënu ŋa nëŋëlahna gë vëhni.»
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Vërëfal va njilehnëni, tëfëni nkol g'ankol, pëƴahnëni Wanës Wakasëk ŋa do njërënëndënihëhni vëres gante-wo-gante.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Wati rac, Eroɗ, asankaf avë Galile ỹa, ga nkwëryëk wanës wante ryëcëtaɗ ŋa fop, ƴëtëlohna ile nahaɗ, kaɓi vëryampo ntehnëɗëniho: «San Ayary a vëhnik.»
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Vëhaw̃ary ntehnëɗëniho: «Eli vokajëk.» Vëhaw̃ary kat ntehnëɗëniho: «Aryampo wakila waɓë koɓëri ŋa vëhnik.»
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Eroɗ nahaɗëho watac, më ntehnëk: «Ɓare San ami dënk lëpëtehnëka nkaf ŋa. Mo ye asan ale liɗ iỹi sifa viỹë vifërën vile hnësëɗe vi?» do njëkëlendëho nuhna Yesu, njëtëlëni.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Vëfaƴik va mbokajëniho do pëƴaniha Yesu ile ntijëni ỹa fop. Më njokëhni, gë cape nkol nte w̃acik Betësayida. Vëhni fo yeho hnam.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ɓare vahnë va njëtaniho hn'ile nkeni hna më tëfalëlehnënihëhni. Yesu kacakëhniwo nësëhnëndëhni soŋe ucankaf Naw̃ W̃ënu ŋa do njërënëɗëhëhniwo vële ỹaɗëho va.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 G'anëka ga vërëfal pëhw gë vëhi va më tëhaniha Yesu ntehnëniha: «Koyaryihni kore ỹi njini gë vankol vamb caharaɓ hëɗi koɗëni njëkëlehnani ile tokëɗëni gë hn'ile ndakëɗëni kaɓi hnë fëk nkeyinëk.»
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ɓare Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Mpëd wawuli mbëɗ nkeniho hnam vësan va.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Vërëfal va maw̃ëlehnëni ntañëndënihëhni vahnë va fop.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Yesu më nufëk vamburu mbëɗ va g'uwis wuhi w̃a. Kaŋëk g'ambin, camehna W̃ënu ŋa soŋe iỹi rokëtok. Tac, nkubëlehnëk do njëɗahni vërëfal va, cahëlehnënihëhni ɓulunda ỹa.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ale-wo-le tokëko hafo pihn; tac vëkankel pëhw gë vaki mbarëpëniho vamburu vante woko va g'uwis w̃a.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Fac ryampo Yesu cahët njëfaɗëho. Vërëfal vëlëw̃u va hnam nkentiniho. Më tëƴëkëhni: «Vahnë va, mo ntehnëni yeɓu?»
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Më ntëkwani: «Vëryampo, vëhni lehnëɗ San Ayary a yeru, vëhaw̃ary Eli yeru, do vëhaw̃ary kat, kila vë koɓëri ile vëhnik vësëm hna yeru.»
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Yesu më mbok tëƴëkëhni: «W̃uhnë lë mo lehnërun yeɓu?»
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Yesu më ŋañënahnëkëhni ntehnëhni: «Ant'afëƴawuna ñoñ ahnë.»
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Më nkwënëk: «Ajë Ahn'a afo korot ɗus; vicër va gë vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va ŋwëỹëɗëniha. Ndaw̃ehnëniha, do fac rarëna hna mbëhnëɗ vësëm hna.»
22 dizendo:
23 Tac Yesu më ntehnëkëhni fop: «Ge ahnë ñaɗ tëfëlehnëndo antë nko nahand soŋe lëw̃u dënk, afo ndiɓ kërëwa lëw̃u ỹa fac-wo-fac tëfatëndo.
23 Jesus dizia a todos:
24 Ale ỹaɗ iỹi ɗuniỹa ỹi cëmëɗ, ɓare ale wok kwëtahnëna nëf iỹi ɗuniỹa, soŋe lëmën ỹa, nkoryaryëɗ ntaw̃ary dëw̃u ŋa hafo araƴen hna.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ye nëfaɗëha ahnë ge nuỹak ɗuniỹa ỹi fop tac cëvehn ntaw̃ary dëw̃u ŋa?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Ge ahnë cëfëhnëka g'ami, gë wanës mën ŋa, awa Ajë Ahn'a fëna cëfëhnëɗëha g'ahnë arac, ge mbokajëk g'idanc dëw̃u ŋa fop gë hn'idanc Rëm hna do g'idanc wamëleka wadëw̃u hna.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Toña fëƴaɗëmu: Vëryampo hnë vële ye hnani vi vësëmëɗina hara vëhnuhnahna Naw̃ W̃ënu ŋa.»
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Wafac mbëɗ ge wahi ryëcëko ga nësëk watac, Yesu kaƴëɗëho hn'ikuŋ soŋe njëfa. Umë njokëhni vëhni Piyer, gë San do gë Sak.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Wati ante njëfaɗëho Yesu ŋa, yëka lëw̃u ỹa mbaciko, do viỹi vilëw̃u va njerëko had ambin wilëbilëk.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Vësan vëhi nësëlëɗëniho g'umë. Wakila waɓë koɓëri ŋa yeho, Moyis gë Eli.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Idanc W̃ënu ŋa penëkëhniwo. Gë Yesu nësëlëɗëniho gante puhnaɗ ɗoku lëw̃u ỹa cëmahnënd Yerusalem hna.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Piyer gë vërëfëlëntaw̃u wakwëɗ yokëhniwo ɗus. Ga tisëkëhni, nuniho idanc Yesu ŋa do gë vësan vëhi vële nkeniho va.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Wati ante ñaɗëniho pitëlëni Yesu gë vësan vërac va, Piyer më ntehnëka: «Aharaŋ, njivëk nkeyin hnani. Ntiɗëfun wasank watar: ryampo wëjë, Moyis ryampo, Eli ryampo.» Ɓare Piyer aki fo nësarëɗëho. Ƴëtëlohna ile nësëɗ.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Wati ante nësëɗëho Piyer koyëna ŋa, aŋar njilehni cankëhni. Ante tënkëɗëniho ŋar ŋa vërëfal Yesu va ntakëkëhniwo ɗus,
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 do nkwëryëlehnëni kopa ŋar hna ntehn: «Aỹi Ajë mën ye ale ỹahnëɓu ɗus; umë rëhnaɓu. Umë rëfëka ahnëpawu!»
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Wanës ŋa, ga tëryak, Yesu fo woko nunde. Vërëfal va ndemëhnaniho do, hnë wafac warac, ahnë vëfëƴalawohna ile nuniho ỹa.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Ga pacëk cëlëniho kuŋ hna do kore sankaf hacakawo Yesu.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Kore hna, asan ryekaɗëho: «Aharaŋ, këlami, ƴërënëryehna ajë mën aỹi; umë fo hwëhnaɓu!
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Kwëlëkwël, ƴine fëlaɗëha do ndekayehnëɗëha taŋ, ñënkëɗëha gë fanka, iguhnuhn rëkëɗ cahnënda w̃ës li. Mbërendëha ɗus do tavënkaɗilahna.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Tëƴëɓuhëhni vërëfal hu va ntaniha iỹi ƴine, ɓare vëw̃ëkëlahna.»
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Yesu më ntehnëk: «W̃uhnë vahnë vëhwëhn kwëtahn këm do vërumpak yerun! Hafo guve tëfëko ñëw̃ëlahnin do ryuñënanëhnu?» Tac më ntehnëka asan arac: «Ƴinenëhninow̃a ajë hu ani!»
41 Jesus exclamou:
42 Wati ante tëhajëɗëho fatah ŋa, ƴine ỹa këfëkawo ñënkëlehn gë fanka. Ɓare Yesu ŋañënahnëkawo ƴine ỹa, njërëlehn fatah fa do mbësahna rëmu.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Vahnë va fop pëmpëhnahnëkëhniwo. Ntehnëɗëniho: «Paryi nke W̃ënu ŋa naỹëk!»
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 «Nëparyin ɗus aryënkwëtahnëndu ile ỹaɗëmu lehnu ỹi. Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vahnë va do ntiɗëniha gante ñaɗëni ka.»
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ɓare vërëfal va vëyëtëlohna ile nësëɗëho ỹa, pacënëhnëliwohna, vëhnulohna ile nësëɗëho. Vëryëkëlohna fëna tëƴëniha: «Ye ỹaɗu ahnës?»
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Vërëfal va nkwajëlëɗëniho njëtahnëni bi mo lëbëkëhni vëỹëntaw̃ va?
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yesu njëtëko nahan dëw̃ hni ŋa. Umë macëka fatah kahnëndëka ɗarël lëw̃u
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 do më ntehnëkëhni: «Ale hacaka fatah gë faŋi ki soŋe lëmën, kacako ami dënk; do ale hacako kacaka fëna ale faƴiko ỹa. Koyëna ale ñak mbak nafa hnë w̃uhnë ỹa, umë ye ale lëbëku ɗus ỹa.»
48 e lhes disse:
49 Awa, San më teɓak wanës ŋa ntehn: «Aharaŋ, nuɓunëhawo asan ale laɗëhëhniwo waƴine g'uw̃ac hu, njëkëhnahnëɓunëho ravëtehnëfuna, kaɓi gentina gë fuhnë.»
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Yesu më ntëkwaka: «Ant'aravëtehnuna kaɓi ale wok ñew̃ëluhna ỹa ndemaɗëhu.»
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Tac kahnëndako Yesu nji Yerusalem kaɓi wati ile rëfëkawo ntihëti ɗuniỹa li ỹa, mboka g'ambin ŋa, rëhajëko.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Më paƴëkëhni vahnë karyënkw lëw̃u. Vërac më njini tëkëni hn'ankol ndampo ambë Samari soŋe pëhwëtani tëk dëw̃u ŋa.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ɓare vëvë ankol tac va vëw̃aw̃ëlaw̃ohna kaɓi Yerusalem njiɗëho.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 San, gë Sak, vërëfal Yesu va, ga nuni koyëna nke, më ntehnëniha: «Ahwëhn, ge ñaɗu, ntehnëɗëfunëha hwëɗëh ha cëli g'ambin pëɗëhni hafo mbëvëni vëỹi vahnë!»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ɓare Yesu më cahëtanëkëhni ŋañënahnëkëhni ntehnëhni: [«Ƴëtëluhna bi iŋëhne ƴir yëɗaɗëhu iỹi sifa nahan! Ajë Ahn'a ƴijëna ryaw̃ vahnë, pehët dëw̃ hni njijëk.»]
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Njilehnëni hn'ankol kaw̃ary.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Ante njiɗëniho ŋa, asan aryampo lehnëkawo Yesu: «Tëfëlehnëɗëmi hn'ile-wo-le njiɗu hna.»
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Yesu më ntehnëka: «Vuntadaw̃ va kwëhnani wahatëh wale njinëgahnëɗëni do wusëry w̃a kwëhnani wahof, ɓare Ajë Ahn'a kwëhnana hn'ile njinëgaɗ.»
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Yesu më ntehnëka aỹëntaw̃: «Tëfe.»
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Yesu më ntëkwaka: «Tavëryihni vësëm va mbañënihëhni vësëm vëlëw̃ hni va! Ɓare wëjë, ƴiry afëƴahn Naw̃ W̃ënu ŋa!»
60 Mas Jesus insistiu:
61 Ahaw̃ary kat më ntehnëka Yesu: «Ahwëhn, tëfëɗëmi ɓare ƴëɗërye ten yiwu tere mën hna rëƴëw̃ëhni hafo maw̃ëni rëfëlehnëndi.»
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Yesu më ntëkwaka: «Ale ryokuŋëɗ had asan ale yaryëɗ yary ntaŋat iñë kamëhni, arac mëkëɗina ndokuŋ ɗoku fërën soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa, kwëhnana ỹëw̃a hnam.»
62 Mas Jesus lhe respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.