Lucas 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Ga mbiỹëk toƴe Yesu njiɗëho wahnaw̃ hna gë vankol hna. Pëƴahnëɗëho gante-wo-gante Wanës Wakasëk ŋa W̃ënu ŋa hnaw̃ëk. Gë pëhw gë vëhi va nkeniho.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Nkentiniho fënali vësëval vële lanëhnikëhniwo waƴine do njërënini wates wadëw̃ hni: Mari nte w̃aciko Mari avë nkol Magëdala (ale lanëhnikëhniwo waƴine mbëɗ gë waki);
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 aryampo, Sanë maciko (Asanu, Susa maciko; umë yeho asankaf vëryokuŋ vëvë tere Eroɗ va); aỹëntaw̃ a, Susan maciko, do gë vësëval viyaɓah vëhaw̃ary vële yëɗahnëɗëho hnapul lëw̃ hni ndemahnëniha Yesu gë vërëfal vëlëw̃u.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Kore yaɓah yijëɗëho vëhni Yesu hna, matindëni vankol hna fop. Më nantanëhnëkëhni uw̃i uhnës uryindaryindan:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 «Ayam yeho. Ayam arac njiko ipahn uhnëɗa kaỹ dëw̃u hna. Wati le pahnëɗëho ỹa waŋëc wëɗampo fagant nkaw̃ hna njoko. Nkëñiko do wusëry w̃a kohnëniho fop.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Wëɗampo, nkal kwëhn wëraka njoko. Ante pëhnëko ŋa kankëlehnëko kaɓi wëraka yeho gëɗ, cëkëlohna ɗus.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Wëɗampo, fagant wadëmpëhn njoko do gë wadëmpëhn ŋa pëhnëlahnëniho. Umë ryaw̃ëkawo.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Wëɗampo, nkal përën hna njoko. Waŋëc ŋa pëhnëlehn ule-wo-le, ntëw̃ëko ɗus.»
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Vërëfal va më tëƴëniha Yesu bi ye nësëɗ?
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Më ntëkwakëhni: «Maw̃ëryanirun ayëtu visow̃ik Inaw̃ W̃ën va, ɓare vëỹëntaw̃ vi wahnës waɗindaryindan w̃i fo nkwëryëɗëni.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 «Wëlin ile nësëɗ uw̃i uhnës uryindaryindan ỹa: Uhnëɗa w̃a, umë ye wanës W̃ënu ŋa.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Vëryampo, had fagant nkaw̃ nkeni hn'ile njoɗ waŋëc: nkwëryëɗëni, ɓare Sintani njijëɗ teɓëhni wanës ŋa walaw̃ary walëw̃ hni hna soŋe antë kwëtahnëni do pehëtini.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Vëryampo, had nkal kwëhn wëraka nkeni: nkwëryëɗëni wanës ŋa do g'uhnatah maw̃aɗëni. Ɓare vëhwëtaɗina hafo mbiỹ kaɓi vëravëɗina wanës ŋa kwëhna vënkahn walaw̃ary walëw̃ hni hna. Ge waɗëñah ŋa tëkik tavëɗëni.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Uhnëɗa ule yoɗ wadëmpëhn hna, umë ye vële wëryëɗ wanës do ravëhëɗ g'ankaw̃ tëfahnëni wëɓal wadëw̃ hni, uvetak do hnëŋah ntaw̃ary iỹi ɗuniỹa. Umë dëw̃ëɗina.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Uhnëɗa ule yoɗ nkal përën ŋa umë ye vële hnëpaɗ wanës do hwëtaɗ ntaw̃ary pacah, nte hamënaɗ kwëlëkwël hafo ntëw̃ ɗus.»
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Yesu nkwënëko: «Ahnë pëɗëɗina lampu tac koɓ ma kuyët hn'ipad. Ge pëɗik kaŋëɗe ƴaŋ pëtënëhnahnëhni vële rënkiɗ va.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Ile-wo-le sow̃ik ỹa nuɗe, ile-wo-le sow̃ik ỹa njëtëɗe do kwëtëɗe humpen hna.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Pëcëtaryin ɗus gante nëpaɗun wanës ki! Kaɓi ale hwëhnak ỹa nkwënënde, ɓare ale wok kwëhnana ỹa teɓëɗe wëla toƴe ile liyahnëka tëk nuỹa ỹa.»
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Hnëmu Yesu gë vëheryu njijëniho njëkëniha, ɓare vëholëlohna tëhaniha kaɓi vahnë va njaɓëniho.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Më pëƴayik Yesu: «Hnëmuh gë vëhery hu, për hna nkeni. Ñaɗëni nunihi.»
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ɓare Yesu më ntëkwakëhni: «Vële wëryëɗ wanës W̃ënu va do liɗ ile tëyëk ỹa vëhni ye hnëm mën ỹa gë vëhery mën va.»
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Fac ryampo, Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va kaƴëniho hnë kulu sankaf do ntehnëhni: «Ɗanëtanëfu gë cape ñëntaw̃ lant haɗi.» Njilehnëni.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Ga njiɗëni, Yesu ndakëko wakwëɗ. Pëgwëlehn cëlënd sël hwëhn fanka hafo ñënkëɗ lant ỹa. W̃ënka ŋa tëmpëlehn kulu hna hafo ñand nkëƴa.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Vërëfal va tëhalehnëniha Yesu nëgëtëniha ntehnëni: «Aharaŋ, Aharaŋ, cëm iŋa yeyinëk!»
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Yesu më ntehnëkëhni: «Ne nke ikwëtahn hun ŋa?»
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va tëkëlehnëni nkal ɓulunda Gerasen hna, nte ye cape ñëntaw̃ lant paɓëlëni gë Galile.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Yesu, ga cëlëk kulu hna, Asan avë naw̃ tac yijëɗëho pankëlëni. Asan arac gë waƴine nkeniho. Mbiỹëlahnëniho diyaɗilohna viỹi do dëɗëlohna hnë tere, ɓare hnë wayag ntëɗëko.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Ga nuka Yesu, umë ndekak ndëkwëhnëlehn karyënkw lëw̃u ntehn: «Ye ye yëbëlan fu Yesu, Ajë W̃ën Hunte Sëpëk Fop? Muntami, nt'aliwo w̃eh!»
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Asan a nësëk watac kaɓi Yesu ntehnëkawo ƴine ỹa cahna. Ƴine rac pëlaɗëhawo kwëlëkwël asan arac; ñabëɗeho wëɓák ŋi gë wapary ŋi gë vankënca antë nji, ɓare mbëkëtëɗëho viỹëba va do ƴine ỹa yoɗëhawo gante njirëk.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Yesu më tëƴëka: «Hak maciru?»
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Waƴine watac muntaɗënihawo Yesu antë cañëtëhni ga nkëɗ hatëh hatëw̃ah.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Awa, kore sankaf vampëhëmpëh ryavëɗëho hnam vambamb kuŋ hna. Waƴine ŋa më muntaniha Yesu maw̃ëryanëhni tënkënihëhni vampëhëmpëh vatac. Më maw̃ëryanëkëhni.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Waƴine ŋa cahnëlehnëniha asan a njini tënkënihëhni vampëhëmpëh va cëpëtalehnëni kuŋ hna njini ntëbani lant hna cëmëlehnëni fop.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Vëhery vampëhëmpëh va, ga nuni ile ryëcëtako ỹa, ntakëlehnëhni më nkaryëni pëƴahnini watac gë vankol do gë wëhaỹ.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Vahnë va njijëniho njëkëni ile ryëcëtak ỹa. Ga tëkini ɗarël Yesu më tëkatëniha asan ale cahnëni waƴine ŋa: haryënkw Yesu ntañako, ntiyako viỹë do hakili ỹa mbokakawo fërën fo. Ntakëlehnëhni taŋ.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Vële hnuko ile ryëcëtako ỹa fop më pëƴanihëhni vëỹëntaw̃ va gante njërënik asan ka.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Tac vëvë vankol va fop më ntehnëniha Yesu cahn nkol ntëw̃ hni hna, kaɓi ntakëkëhni ɗus.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Ale cahnëniho waƴine ŋa më muntaka tava tëfëlënti gë vëhni ɓare Yesu më paƴëka ntehna:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 «Ɓokary gë ỹal hu do afëƴahn fop ile ntinëhnëki W̃ënu ŋa.» Awa asan a njilehn do pëƴahn naw̃ hna fop ile ntinëhnëkawo Yesu ỹa.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Ga mbokak Yesu gë cape ñëntaw̃ mbë lant ŋa, vahnë va fop napëɗënihawo, do ga tëkik kacanihawo.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Wati rac tëkiko asan ale w̃aciko Yayërus. Asankaf caliŋa ỹa yeho. Ndëkwëhnëko karyënkw Yesu do këlahna nji ỹalu.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Fatah facëval fëndampo fo kwëhnako, wabëhn pëhw gë waki kwëhnako. Tesëko ɗus hafo ñand cëm.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Nkeho hnam asëval ale njiɗëho sat koɓëri hnë wabëhn pëhw gë waki. Canëko fop ile kwëhnako ỹa vëyehn hna, ɓare wëla aryampo kolëlohna njërëna.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Umë tëhaka Yesu kamëhni, ñak sëmët cuɗ ntëw̃u ŋa. Tëryalehna taŋ ƴi sat ŋa.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Yesu më tëƴëk: «Mo ỹakëko?»
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Ɓare Yesu më ntehnëk: «Ahnë ỹakëko wakwëhn ampër njërahn, kaɓi njëtaɓu fanka sahnëko.»
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Asëval a, ga njëtëk koɗina cow̃a, më njijëk mbalatënd ndëkwëhn karyënkw Yesu. Më pëƴahnëk tase vahnë fop soŋe ile ñakahnëka ỹa do gante njërëk taŋ ka.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Yesu më ntehnëka: «Aryag mën, kwëtahn hu ŋa njërënëki. Araɓi ayi gë ƴam.»
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Wati nte nësëɗëho Yesu watac ŋa, ahnë rëkiko mati gë tere asankaf caliŋa ỹa ntehna: «Yayërus, aryag hu cëmëk. Ɓokawo avërehna Aharaŋ a.»
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Yesu, ga nkwëryëk, më ntehnëka Yayërus: «Antë ntaki, kwëtahnëry tuŋ, do njërëɗ.»
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Ga tëkëni tere hna Yesu, Piyer, San, gë Sak, do rëmu gë hnëmu fandag fa fo maw̃ëko tënkëni.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Vahnë va fop koɗëniho njahnandëni soŋe fandag fa. Awa, Yesu më ntehnëk: «Mboka howu, cëmëna, wakwëɗ fo ndakëk.»
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Ɓare njafaŋëɗënihawo, kaɓi njëtëniho cëmëk.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Yesu më pëlaka fandag fa vák ỹi do maca: «Fandag, matëry!»
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Njënëlehn taŋ matëlehn. Yesu më ntehnëkëhni rëmu gë hnëmu: «Ƴëɗaryina ile tokëɗ.»
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus vëhni. Ɓare Yesu më ntehnëkëhni antë pëƴahnëni watac.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.