Lucas 8

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ga mbiỹëk toƴe Yesu njiɗëho wahnaw̃ hna gë vankol hna. Pëƴahnëɗëho gante-wo-gante Wanës Wakasëk ŋa W̃ënu ŋa hnaw̃ëk. Gë pëhw gë vëhi va nkeniho.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Nkentiniho fënali vësëval vële lanëhnikëhniwo waƴine do njërënini wates wadëw̃ hni: Mari nte w̃aciko Mari avë nkol Magëdala (ale lanëhnikëhniwo waƴine mbëɗ gë waki);
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 aryampo, Sanë maciko (Asanu, Susa maciko; umë yeho asankaf vëryokuŋ vëvë tere Eroɗ va); aỹëntaw̃ a, Susan maciko, do gë vësëval viyaɓah vëhaw̃ary vële yëɗahnëɗëho hnapul lëw̃ hni ndemahnëniha Yesu gë vërëfal vëlëw̃u.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Kore yaɓah yijëɗëho vëhni Yesu hna, matindëni vankol hna fop. Më nantanëhnëkëhni uw̃i uhnës uryindaryindan:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «Ayam yeho. Ayam arac njiko ipahn uhnëɗa kaỹ dëw̃u hna. Wati le pahnëɗëho ỹa waŋëc wëɗampo fagant nkaw̃ hna njoko. Nkëñiko do wusëry w̃a kohnëniho fop.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Wëɗampo, nkal kwëhn wëraka njoko. Ante pëhnëko ŋa kankëlehnëko kaɓi wëraka yeho gëɗ, cëkëlohna ɗus.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Wëɗampo, fagant wadëmpëhn njoko do gë wadëmpëhn ŋa pëhnëlahnëniho. Umë ryaw̃ëkawo.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Wëɗampo, nkal përën hna njoko. Waŋëc ŋa pëhnëlehn ule-wo-le, ntëw̃ëko ɗus.»
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Vërëfal va më tëƴëniha Yesu bi ye nësëɗ?
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Më ntëkwakëhni: «Maw̃ëryanirun ayëtu visow̃ik Inaw̃ W̃ën va, ɓare vëỹëntaw̃ vi wahnës waɗindaryindan w̃i fo nkwëryëɗëni.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 «Wëlin ile nësëɗ uw̃i uhnës uryindaryindan ỹa: Uhnëɗa w̃a, umë ye wanës W̃ënu ŋa.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Vëryampo, had fagant nkaw̃ nkeni hn'ile njoɗ waŋëc: nkwëryëɗëni, ɓare Sintani njijëɗ teɓëhni wanës ŋa walaw̃ary walëw̃ hni hna soŋe antë kwëtahnëni do pehëtini.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Vëryampo, had nkal kwëhn wëraka nkeni: nkwëryëɗëni wanës ŋa do g'uhnatah maw̃aɗëni. Ɓare vëhwëtaɗina hafo mbiỹ kaɓi vëravëɗina wanës ŋa kwëhna vënkahn walaw̃ary walëw̃ hni hna. Ge waɗëñah ŋa tëkik tavëɗëni.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Uhnëɗa ule yoɗ wadëmpëhn hna, umë ye vële wëryëɗ wanës do ravëhëɗ g'ankaw̃ tëfahnëni wëɓal wadëw̃ hni, uvetak do hnëŋah ntaw̃ary iỹi ɗuniỹa. Umë dëw̃ëɗina.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Uhnëɗa ule yoɗ nkal përën ŋa umë ye vële hnëpaɗ wanës do hwëtaɗ ntaw̃ary pacah, nte hamënaɗ kwëlëkwël hafo ntëw̃ ɗus.»
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Yesu nkwënëko: «Ahnë pëɗëɗina lampu tac koɓ ma kuyët hn'ipad. Ge pëɗik kaŋëɗe ƴaŋ pëtënëhnahnëhni vële rënkiɗ va.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Ile-wo-le sow̃ik ỹa nuɗe, ile-wo-le sow̃ik ỹa njëtëɗe do kwëtëɗe humpen hna.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Pëcëtaryin ɗus gante nëpaɗun wanës ki! Kaɓi ale hwëhnak ỹa nkwënënde, ɓare ale wok kwëhnana ỹa teɓëɗe wëla toƴe ile liyahnëka tëk nuỹa ỹa.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Hnëmu Yesu gë vëheryu njijëniho njëkëniha, ɓare vëholëlohna tëhaniha kaɓi vahnë va njaɓëniho.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Më pëƴayik Yesu: «Hnëmuh gë vëhery hu, për hna nkeni. Ñaɗëni nunihi.»
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ɓare Yesu më ntëkwakëhni: «Vële wëryëɗ wanës W̃ënu va do liɗ ile tëyëk ỹa vëhni ye hnëm mën ỹa gë vëhery mën va.»
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Fac ryampo, Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va kaƴëniho hnë kulu sankaf do ntehnëhni: «Ɗanëtanëfu gë cape ñëntaw̃ lant haɗi.» Njilehnëni.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ga njiɗëni, Yesu ndakëko wakwëɗ. Pëgwëlehn cëlënd sël hwëhn fanka hafo ñënkëɗ lant ỹa. W̃ënka ŋa tëmpëlehn kulu hna hafo ñand nkëƴa.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Vërëfal va tëhalehnëniha Yesu nëgëtëniha ntehnëni: «Aharaŋ, Aharaŋ, cëm iŋa yeyinëk!»
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Yesu më ntehnëkëhni: «Ne nke ikwëtahn hun ŋa?»
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va tëkëlehnëni nkal ɓulunda Gerasen hna, nte ye cape ñëntaw̃ lant paɓëlëni gë Galile.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Yesu, ga cëlëk kulu hna, Asan avë naw̃ tac yijëɗëho pankëlëni. Asan arac gë waƴine nkeniho. Mbiỹëlahnëniho diyaɗilohna viỹi do dëɗëlohna hnë tere, ɓare hnë wayag ntëɗëko.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Ga nuka Yesu, umë ndekak ndëkwëhnëlehn karyënkw lëw̃u ntehn: «Ye ye yëbëlan fu Yesu, Ajë W̃ën Hunte Sëpëk Fop? Muntami, nt'aliwo w̃eh!»
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Asan a nësëk watac kaɓi Yesu ntehnëkawo ƴine ỹa cahna. Ƴine rac pëlaɗëhawo kwëlëkwël asan arac; ñabëɗeho wëɓák ŋi gë wapary ŋi gë vankënca antë nji, ɓare mbëkëtëɗëho viỹëba va do ƴine ỹa yoɗëhawo gante njirëk.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesu më tëƴëka: «Hak maciru?»
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Waƴine watac muntaɗënihawo Yesu antë cañëtëhni ga nkëɗ hatëh hatëw̃ah.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Awa, kore sankaf vampëhëmpëh ryavëɗëho hnam vambamb kuŋ hna. Waƴine ŋa më muntaniha Yesu maw̃ëryanëhni tënkënihëhni vampëhëmpëh vatac. Më maw̃ëryanëkëhni.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Waƴine ŋa cahnëlehnëniha asan a njini tënkënihëhni vampëhëmpëh va cëpëtalehnëni kuŋ hna njini ntëbani lant hna cëmëlehnëni fop.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Vëhery vampëhëmpëh va, ga nuni ile ryëcëtako ỹa, ntakëlehnëhni më nkaryëni pëƴahnini watac gë vankol do gë wëhaỹ.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Vahnë va njijëniho njëkëni ile ryëcëtak ỹa. Ga tëkini ɗarël Yesu më tëkatëniha asan ale cahnëni waƴine ŋa: haryënkw Yesu ntañako, ntiyako viỹë do hakili ỹa mbokakawo fërën fo. Ntakëlehnëhni taŋ.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Vële hnuko ile ryëcëtako ỹa fop më pëƴanihëhni vëỹëntaw̃ va gante njërënik asan ka.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Tac vëvë vankol va fop më ntehnëniha Yesu cahn nkol ntëw̃ hni hna, kaɓi ntakëkëhni ɗus.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ale cahnëniho waƴine ŋa më muntaka tava tëfëlënti gë vëhni ɓare Yesu më paƴëka ntehna:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Ɓokary gë ỹal hu do afëƴahn fop ile ntinëhnëki W̃ënu ŋa.» Awa asan a njilehn do pëƴahn naw̃ hna fop ile ntinëhnëkawo Yesu ỹa.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Ga mbokak Yesu gë cape ñëntaw̃ mbë lant ŋa, vahnë va fop napëɗënihawo, do ga tëkik kacanihawo.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Wati rac tëkiko asan ale w̃aciko Yayërus. Asankaf caliŋa ỹa yeho. Ndëkwëhnëko karyënkw Yesu do këlahna nji ỹalu.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Fatah facëval fëndampo fo kwëhnako, wabëhn pëhw gë waki kwëhnako. Tesëko ɗus hafo ñand cëm.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Nkeho hnam asëval ale njiɗëho sat koɓëri hnë wabëhn pëhw gë waki. Canëko fop ile kwëhnako ỹa vëyehn hna, ɓare wëla aryampo kolëlohna njërëna.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Umë tëhaka Yesu kamëhni, ñak sëmët cuɗ ntëw̃u ŋa. Tëryalehna taŋ ƴi sat ŋa.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Yesu më tëƴëk: «Mo ỹakëko?»
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ɓare Yesu më ntehnëk: «Ahnë ỹakëko wakwëhn ampër njërahn, kaɓi njëtaɓu fanka sahnëko.»
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Asëval a, ga njëtëk koɗina cow̃a, më njijëk mbalatënd ndëkwëhn karyënkw Yesu. Më pëƴahnëk tase vahnë fop soŋe ile ñakahnëka ỹa do gante njërëk taŋ ka.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Yesu më ntehnëka: «Aryag mën, kwëtahn hu ŋa njërënëki. Araɓi ayi gë ƴam.»
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Wati nte nësëɗëho Yesu watac ŋa, ahnë rëkiko mati gë tere asankaf caliŋa ỹa ntehna: «Yayërus, aryag hu cëmëk. Ɓokawo avërehna Aharaŋ a.»
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Yesu, ga nkwëryëk, më ntehnëka Yayërus: «Antë ntaki, kwëtahnëry tuŋ, do njërëɗ.»
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Ga tëkëni tere hna Yesu, Piyer, San, gë Sak, do rëmu gë hnëmu fandag fa fo maw̃ëko tënkëni.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Vahnë va fop koɗëniho njahnandëni soŋe fandag fa. Awa, Yesu më ntehnëk: «Mboka howu, cëmëna, wakwëɗ fo ndakëk.»
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ɓare njafaŋëɗënihawo, kaɓi njëtëniho cëmëk.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Yesu më pëlaka fandag fa vák ỹi do maca: «Fandag, matëry!»
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Njënëlehn taŋ matëlehn. Yesu më ntehnëkëhni rëmu gë hnëmu: «Ƴëɗaryina ile tokëɗ.»
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus vëhni. Ɓare Yesu më ntehnëkëhni antë pëƴahnëni watac.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.