Lucas 8

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ga mbiỹëk toƴe Yesu njiɗëho wahnaw̃ hna gë vankol hna. Pëƴahnëɗëho gante-wo-gante Wanës Wakasëk ŋa W̃ënu ŋa hnaw̃ëk. Gë pëhw gë vëhi va nkeniho.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Nkentiniho fënali vësëval vële lanëhnikëhniwo waƴine do njërënini wates wadëw̃ hni: Mari nte w̃aciko Mari avë nkol Magëdala (ale lanëhnikëhniwo waƴine mbëɗ gë waki);
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 aryampo, Sanë maciko (Asanu, Susa maciko; umë yeho asankaf vëryokuŋ vëvë tere Eroɗ va); aỹëntaw̃ a, Susan maciko, do gë vësëval viyaɓah vëhaw̃ary vële yëɗahnëɗëho hnapul lëw̃ hni ndemahnëniha Yesu gë vërëfal vëlëw̃u.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Kore yaɓah yijëɗëho vëhni Yesu hna, matindëni vankol hna fop. Më nantanëhnëkëhni uw̃i uhnës uryindaryindan:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «Ayam yeho. Ayam arac njiko ipahn uhnëɗa kaỹ dëw̃u hna. Wati le pahnëɗëho ỹa waŋëc wëɗampo fagant nkaw̃ hna njoko. Nkëñiko do wusëry w̃a kohnëniho fop.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Wëɗampo, nkal kwëhn wëraka njoko. Ante pëhnëko ŋa kankëlehnëko kaɓi wëraka yeho gëɗ, cëkëlohna ɗus.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Wëɗampo, fagant wadëmpëhn njoko do gë wadëmpëhn ŋa pëhnëlahnëniho. Umë ryaw̃ëkawo.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Wëɗampo, nkal përën hna njoko. Waŋëc ŋa pëhnëlehn ule-wo-le, ntëw̃ëko ɗus.»
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Vërëfal va më tëƴëniha Yesu bi ye nësëɗ?
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Më ntëkwakëhni: «Maw̃ëryanirun ayëtu visow̃ik Inaw̃ W̃ën va, ɓare vëỹëntaw̃ vi wahnës waɗindaryindan w̃i fo nkwëryëɗëni.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 «Wëlin ile nësëɗ uw̃i uhnës uryindaryindan ỹa: Uhnëɗa w̃a, umë ye wanës W̃ënu ŋa.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Vëryampo, had fagant nkaw̃ nkeni hn'ile njoɗ waŋëc: nkwëryëɗëni, ɓare Sintani njijëɗ teɓëhni wanës ŋa walaw̃ary walëw̃ hni hna soŋe antë kwëtahnëni do pehëtini.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Vëryampo, had nkal kwëhn wëraka nkeni: nkwëryëɗëni wanës ŋa do g'uhnatah maw̃aɗëni. Ɓare vëhwëtaɗina hafo mbiỹ kaɓi vëravëɗina wanës ŋa kwëhna vënkahn walaw̃ary walëw̃ hni hna. Ge waɗëñah ŋa tëkik tavëɗëni.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Uhnëɗa ule yoɗ wadëmpëhn hna, umë ye vële wëryëɗ wanës do ravëhëɗ g'ankaw̃ tëfahnëni wëɓal wadëw̃ hni, uvetak do hnëŋah ntaw̃ary iỹi ɗuniỹa. Umë dëw̃ëɗina.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Uhnëɗa ule yoɗ nkal përën ŋa umë ye vële hnëpaɗ wanës do hwëtaɗ ntaw̃ary pacah, nte hamënaɗ kwëlëkwël hafo ntëw̃ ɗus.»
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Yesu nkwënëko: «Ahnë pëɗëɗina lampu tac koɓ ma kuyët hn'ipad. Ge pëɗik kaŋëɗe ƴaŋ pëtënëhnahnëhni vële rënkiɗ va.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ile-wo-le sow̃ik ỹa nuɗe, ile-wo-le sow̃ik ỹa njëtëɗe do kwëtëɗe humpen hna.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Pëcëtaryin ɗus gante nëpaɗun wanës ki! Kaɓi ale hwëhnak ỹa nkwënënde, ɓare ale wok kwëhnana ỹa teɓëɗe wëla toƴe ile liyahnëka tëk nuỹa ỹa.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Hnëmu Yesu gë vëheryu njijëniho njëkëniha, ɓare vëholëlohna tëhaniha kaɓi vahnë va njaɓëniho.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Më pëƴayik Yesu: «Hnëmuh gë vëhery hu, për hna nkeni. Ñaɗëni nunihi.»
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Ɓare Yesu më ntëkwakëhni: «Vële wëryëɗ wanës W̃ënu va do liɗ ile tëyëk ỹa vëhni ye hnëm mën ỹa gë vëhery mën va.»
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Fac ryampo, Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va kaƴëniho hnë kulu sankaf do ntehnëhni: «Ɗanëtanëfu gë cape ñëntaw̃ lant haɗi.» Njilehnëni.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Ga njiɗëni, Yesu ndakëko wakwëɗ. Pëgwëlehn cëlënd sël hwëhn fanka hafo ñënkëɗ lant ỹa. W̃ënka ŋa tëmpëlehn kulu hna hafo ñand nkëƴa.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Vërëfal va tëhalehnëniha Yesu nëgëtëniha ntehnëni: «Aharaŋ, Aharaŋ, cëm iŋa yeyinëk!»
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Yesu më ntehnëkëhni: «Ne nke ikwëtahn hun ŋa?»
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va tëkëlehnëni nkal ɓulunda Gerasen hna, nte ye cape ñëntaw̃ lant paɓëlëni gë Galile.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Yesu, ga cëlëk kulu hna, Asan avë naw̃ tac yijëɗëho pankëlëni. Asan arac gë waƴine nkeniho. Mbiỹëlahnëniho diyaɗilohna viỹi do dëɗëlohna hnë tere, ɓare hnë wayag ntëɗëko.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Ga nuka Yesu, umë ndekak ndëkwëhnëlehn karyënkw lëw̃u ntehn: «Ye ye yëbëlan fu Yesu, Ajë W̃ën Hunte Sëpëk Fop? Muntami, nt'aliwo w̃eh!»
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Asan a nësëk watac kaɓi Yesu ntehnëkawo ƴine ỹa cahna. Ƴine rac pëlaɗëhawo kwëlëkwël asan arac; ñabëɗeho wëɓák ŋi gë wapary ŋi gë vankënca antë nji, ɓare mbëkëtëɗëho viỹëba va do ƴine ỹa yoɗëhawo gante njirëk.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yesu më tëƴëka: «Hak maciru?»
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Waƴine watac muntaɗënihawo Yesu antë cañëtëhni ga nkëɗ hatëh hatëw̃ah.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Awa, kore sankaf vampëhëmpëh ryavëɗëho hnam vambamb kuŋ hna. Waƴine ŋa më muntaniha Yesu maw̃ëryanëhni tënkënihëhni vampëhëmpëh vatac. Më maw̃ëryanëkëhni.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Waƴine ŋa cahnëlehnëniha asan a njini tënkënihëhni vampëhëmpëh va cëpëtalehnëni kuŋ hna njini ntëbani lant hna cëmëlehnëni fop.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Vëhery vampëhëmpëh va, ga nuni ile ryëcëtako ỹa, ntakëlehnëhni më nkaryëni pëƴahnini watac gë vankol do gë wëhaỹ.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Vahnë va njijëniho njëkëni ile ryëcëtak ỹa. Ga tëkini ɗarël Yesu më tëkatëniha asan ale cahnëni waƴine ŋa: haryënkw Yesu ntañako, ntiyako viỹë do hakili ỹa mbokakawo fërën fo. Ntakëlehnëhni taŋ.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Vële hnuko ile ryëcëtako ỹa fop më pëƴanihëhni vëỹëntaw̃ va gante njërënik asan ka.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Tac vëvë vankol va fop më ntehnëniha Yesu cahn nkol ntëw̃ hni hna, kaɓi ntakëkëhni ɗus.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Ale cahnëniho waƴine ŋa më muntaka tava tëfëlënti gë vëhni ɓare Yesu më paƴëka ntehna:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Ɓokary gë ỹal hu do afëƴahn fop ile ntinëhnëki W̃ënu ŋa.» Awa asan a njilehn do pëƴahn naw̃ hna fop ile ntinëhnëkawo Yesu ỹa.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Ga mbokak Yesu gë cape ñëntaw̃ mbë lant ŋa, vahnë va fop napëɗënihawo, do ga tëkik kacanihawo.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Wati rac tëkiko asan ale w̃aciko Yayërus. Asankaf caliŋa ỹa yeho. Ndëkwëhnëko karyënkw Yesu do këlahna nji ỹalu.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Fatah facëval fëndampo fo kwëhnako, wabëhn pëhw gë waki kwëhnako. Tesëko ɗus hafo ñand cëm.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Nkeho hnam asëval ale njiɗëho sat koɓëri hnë wabëhn pëhw gë waki. Canëko fop ile kwëhnako ỹa vëyehn hna, ɓare wëla aryampo kolëlohna njërëna.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Umë tëhaka Yesu kamëhni, ñak sëmët cuɗ ntëw̃u ŋa. Tëryalehna taŋ ƴi sat ŋa.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Yesu më tëƴëk: «Mo ỹakëko?»
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ɓare Yesu më ntehnëk: «Ahnë ỹakëko wakwëhn ampër njërahn, kaɓi njëtaɓu fanka sahnëko.»
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Asëval a, ga njëtëk koɗina cow̃a, më njijëk mbalatënd ndëkwëhn karyënkw Yesu. Më pëƴahnëk tase vahnë fop soŋe ile ñakahnëka ỹa do gante njërëk taŋ ka.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Yesu më ntehnëka: «Aryag mën, kwëtahn hu ŋa njërënëki. Araɓi ayi gë ƴam.»
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Wati nte nësëɗëho Yesu watac ŋa, ahnë rëkiko mati gë tere asankaf caliŋa ỹa ntehna: «Yayërus, aryag hu cëmëk. Ɓokawo avërehna Aharaŋ a.»
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Yesu, ga nkwëryëk, më ntehnëka Yayërus: «Antë ntaki, kwëtahnëry tuŋ, do njërëɗ.»
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Ga tëkëni tere hna Yesu, Piyer, San, gë Sak, do rëmu gë hnëmu fandag fa fo maw̃ëko tënkëni.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Vahnë va fop koɗëniho njahnandëni soŋe fandag fa. Awa, Yesu më ntehnëk: «Mboka howu, cëmëna, wakwëɗ fo ndakëk.»
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ɓare njafaŋëɗënihawo, kaɓi njëtëniho cëmëk.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Yesu më pëlaka fandag fa vák ỹi do maca: «Fandag, matëry!»
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Njënëlehn taŋ matëlehn. Yesu më ntehnëkëhni rëmu gë hnëmu: «Ƴëɗaryina ile tokëɗ.»
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus vëhni. Ɓare Yesu më ntehnëkëhni antë pëƴahnëni watac.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.