Lucas 8

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ga mbiỹëk toƴe Yesu njiɗëho wahnaw̃ hna gë vankol hna. Pëƴahnëɗëho gante-wo-gante Wanës Wakasëk ŋa W̃ënu ŋa hnaw̃ëk. Gë pëhw gë vëhi va nkeniho.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Nkentiniho fënali vësëval vële lanëhnikëhniwo waƴine do njërënini wates wadëw̃ hni: Mari nte w̃aciko Mari avë nkol Magëdala (ale lanëhnikëhniwo waƴine mbëɗ gë waki);
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 aryampo, Sanë maciko (Asanu, Susa maciko; umë yeho asankaf vëryokuŋ vëvë tere Eroɗ va); aỹëntaw̃ a, Susan maciko, do gë vësëval viyaɓah vëhaw̃ary vële yëɗahnëɗëho hnapul lëw̃ hni ndemahnëniha Yesu gë vërëfal vëlëw̃u.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Kore yaɓah yijëɗëho vëhni Yesu hna, matindëni vankol hna fop. Më nantanëhnëkëhni uw̃i uhnës uryindaryindan:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 «Ayam yeho. Ayam arac njiko ipahn uhnëɗa kaỹ dëw̃u hna. Wati le pahnëɗëho ỹa waŋëc wëɗampo fagant nkaw̃ hna njoko. Nkëñiko do wusëry w̃a kohnëniho fop.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Wëɗampo, nkal kwëhn wëraka njoko. Ante pëhnëko ŋa kankëlehnëko kaɓi wëraka yeho gëɗ, cëkëlohna ɗus.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Wëɗampo, fagant wadëmpëhn njoko do gë wadëmpëhn ŋa pëhnëlahnëniho. Umë ryaw̃ëkawo.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Wëɗampo, nkal përën hna njoko. Waŋëc ŋa pëhnëlehn ule-wo-le, ntëw̃ëko ɗus.»
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Vërëfal va më tëƴëniha Yesu bi ye nësëɗ?
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Më ntëkwakëhni: «Maw̃ëryanirun ayëtu visow̃ik Inaw̃ W̃ën va, ɓare vëỹëntaw̃ vi wahnës waɗindaryindan w̃i fo nkwëryëɗëni.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 «Wëlin ile nësëɗ uw̃i uhnës uryindaryindan ỹa: Uhnëɗa w̃a, umë ye wanës W̃ënu ŋa.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Vëryampo, had fagant nkaw̃ nkeni hn'ile njoɗ waŋëc: nkwëryëɗëni, ɓare Sintani njijëɗ teɓëhni wanës ŋa walaw̃ary walëw̃ hni hna soŋe antë kwëtahnëni do pehëtini.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Vëryampo, had nkal kwëhn wëraka nkeni: nkwëryëɗëni wanës ŋa do g'uhnatah maw̃aɗëni. Ɓare vëhwëtaɗina hafo mbiỹ kaɓi vëravëɗina wanës ŋa kwëhna vënkahn walaw̃ary walëw̃ hni hna. Ge waɗëñah ŋa tëkik tavëɗëni.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Uhnëɗa ule yoɗ wadëmpëhn hna, umë ye vële wëryëɗ wanës do ravëhëɗ g'ankaw̃ tëfahnëni wëɓal wadëw̃ hni, uvetak do hnëŋah ntaw̃ary iỹi ɗuniỹa. Umë dëw̃ëɗina.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Uhnëɗa ule yoɗ nkal përën ŋa umë ye vële hnëpaɗ wanës do hwëtaɗ ntaw̃ary pacah, nte hamënaɗ kwëlëkwël hafo ntëw̃ ɗus.»
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Yesu nkwënëko: «Ahnë pëɗëɗina lampu tac koɓ ma kuyët hn'ipad. Ge pëɗik kaŋëɗe ƴaŋ pëtënëhnahnëhni vële rënkiɗ va.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Ile-wo-le sow̃ik ỹa nuɗe, ile-wo-le sow̃ik ỹa njëtëɗe do kwëtëɗe humpen hna.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Pëcëtaryin ɗus gante nëpaɗun wanës ki! Kaɓi ale hwëhnak ỹa nkwënënde, ɓare ale wok kwëhnana ỹa teɓëɗe wëla toƴe ile liyahnëka tëk nuỹa ỹa.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Hnëmu Yesu gë vëheryu njijëniho njëkëniha, ɓare vëholëlohna tëhaniha kaɓi vahnë va njaɓëniho.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Më pëƴayik Yesu: «Hnëmuh gë vëhery hu, për hna nkeni. Ñaɗëni nunihi.»
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ɓare Yesu më ntëkwakëhni: «Vële wëryëɗ wanës W̃ënu va do liɗ ile tëyëk ỹa vëhni ye hnëm mën ỹa gë vëhery mën va.»
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Fac ryampo, Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va kaƴëniho hnë kulu sankaf do ntehnëhni: «Ɗanëtanëfu gë cape ñëntaw̃ lant haɗi.» Njilehnëni.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Ga njiɗëni, Yesu ndakëko wakwëɗ. Pëgwëlehn cëlënd sël hwëhn fanka hafo ñënkëɗ lant ỹa. W̃ënka ŋa tëmpëlehn kulu hna hafo ñand nkëƴa.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Vërëfal va tëhalehnëniha Yesu nëgëtëniha ntehnëni: «Aharaŋ, Aharaŋ, cëm iŋa yeyinëk!»
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Yesu më ntehnëkëhni: «Ne nke ikwëtahn hun ŋa?»
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va tëkëlehnëni nkal ɓulunda Gerasen hna, nte ye cape ñëntaw̃ lant paɓëlëni gë Galile.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Yesu, ga cëlëk kulu hna, Asan avë naw̃ tac yijëɗëho pankëlëni. Asan arac gë waƴine nkeniho. Mbiỹëlahnëniho diyaɗilohna viỹi do dëɗëlohna hnë tere, ɓare hnë wayag ntëɗëko.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Ga nuka Yesu, umë ndekak ndëkwëhnëlehn karyënkw lëw̃u ntehn: «Ye ye yëbëlan fu Yesu, Ajë W̃ën Hunte Sëpëk Fop? Muntami, nt'aliwo w̃eh!»
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Asan a nësëk watac kaɓi Yesu ntehnëkawo ƴine ỹa cahna. Ƴine rac pëlaɗëhawo kwëlëkwël asan arac; ñabëɗeho wëɓák ŋi gë wapary ŋi gë vankënca antë nji, ɓare mbëkëtëɗëho viỹëba va do ƴine ỹa yoɗëhawo gante njirëk.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Yesu më tëƴëka: «Hak maciru?»
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Waƴine watac muntaɗënihawo Yesu antë cañëtëhni ga nkëɗ hatëh hatëw̃ah.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Awa, kore sankaf vampëhëmpëh ryavëɗëho hnam vambamb kuŋ hna. Waƴine ŋa më muntaniha Yesu maw̃ëryanëhni tënkënihëhni vampëhëmpëh vatac. Më maw̃ëryanëkëhni.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Waƴine ŋa cahnëlehnëniha asan a njini tënkënihëhni vampëhëmpëh va cëpëtalehnëni kuŋ hna njini ntëbani lant hna cëmëlehnëni fop.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Vëhery vampëhëmpëh va, ga nuni ile ryëcëtako ỹa, ntakëlehnëhni më nkaryëni pëƴahnini watac gë vankol do gë wëhaỹ.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Vahnë va njijëniho njëkëni ile ryëcëtak ỹa. Ga tëkini ɗarël Yesu më tëkatëniha asan ale cahnëni waƴine ŋa: haryënkw Yesu ntañako, ntiyako viỹë do hakili ỹa mbokakawo fërën fo. Ntakëlehnëhni taŋ.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Vële hnuko ile ryëcëtako ỹa fop më pëƴanihëhni vëỹëntaw̃ va gante njërënik asan ka.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Tac vëvë vankol va fop më ntehnëniha Yesu cahn nkol ntëw̃ hni hna, kaɓi ntakëkëhni ɗus.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Ale cahnëniho waƴine ŋa më muntaka tava tëfëlënti gë vëhni ɓare Yesu më paƴëka ntehna:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Ɓokary gë ỹal hu do afëƴahn fop ile ntinëhnëki W̃ënu ŋa.» Awa asan a njilehn do pëƴahn naw̃ hna fop ile ntinëhnëkawo Yesu ỹa.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Ga mbokak Yesu gë cape ñëntaw̃ mbë lant ŋa, vahnë va fop napëɗënihawo, do ga tëkik kacanihawo.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Wati rac tëkiko asan ale w̃aciko Yayërus. Asankaf caliŋa ỹa yeho. Ndëkwëhnëko karyënkw Yesu do këlahna nji ỹalu.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Fatah facëval fëndampo fo kwëhnako, wabëhn pëhw gë waki kwëhnako. Tesëko ɗus hafo ñand cëm.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Nkeho hnam asëval ale njiɗëho sat koɓëri hnë wabëhn pëhw gë waki. Canëko fop ile kwëhnako ỹa vëyehn hna, ɓare wëla aryampo kolëlohna njërëna.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Umë tëhaka Yesu kamëhni, ñak sëmët cuɗ ntëw̃u ŋa. Tëryalehna taŋ ƴi sat ŋa.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Yesu më tëƴëk: «Mo ỹakëko?»
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Ɓare Yesu më ntehnëk: «Ahnë ỹakëko wakwëhn ampër njërahn, kaɓi njëtaɓu fanka sahnëko.»
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Asëval a, ga njëtëk koɗina cow̃a, më njijëk mbalatënd ndëkwëhn karyënkw Yesu. Më pëƴahnëk tase vahnë fop soŋe ile ñakahnëka ỹa do gante njërëk taŋ ka.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Yesu më ntehnëka: «Aryag mën, kwëtahn hu ŋa njërënëki. Araɓi ayi gë ƴam.»
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Wati nte nësëɗëho Yesu watac ŋa, ahnë rëkiko mati gë tere asankaf caliŋa ỹa ntehna: «Yayërus, aryag hu cëmëk. Ɓokawo avërehna Aharaŋ a.»
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Yesu, ga nkwëryëk, më ntehnëka Yayërus: «Antë ntaki, kwëtahnëry tuŋ, do njërëɗ.»
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Ga tëkëni tere hna Yesu, Piyer, San, gë Sak, do rëmu gë hnëmu fandag fa fo maw̃ëko tënkëni.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Vahnë va fop koɗëniho njahnandëni soŋe fandag fa. Awa, Yesu më ntehnëk: «Mboka howu, cëmëna, wakwëɗ fo ndakëk.»
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ɓare njafaŋëɗënihawo, kaɓi njëtëniho cëmëk.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Yesu më pëlaka fandag fa vák ỹi do maca: «Fandag, matëry!»
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Njënëlehn taŋ matëlehn. Yesu më ntehnëkëhni rëmu gë hnëmu: «Ƴëɗaryina ile tokëɗ.»
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus vëhni. Ɓare Yesu më ntehnëkëhni antë pëƴahnëni watac.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.