Lucas 7
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Ga puhnak Yesu ile ñaɗëho nës ỹa fop tase ɓulunda hna, më njik nkol nte w̃acik Kaperënaỹum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Nkeho hnam kapiten wasoɗaɗe wavë Rom ale hwëhnakawo aryokuŋ ale ñaɗëho ɗus. Aryokuŋ arac tesëko hafo ñand cëm.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Kapiten ỹa nkwëryëko wëɓa Yesu ŋa, më paƴëkëhni vicër wasëwif njini tëƴëniha njij njërëna ares alëw̃u ỹi.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Vicër va, ga tëkëni ɗarël Yesu, më muntaɗëniha ndemahni ntehnatëndëniha: «Aỹi asan tëfëka aryemahna!
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Ŋahnëkëhni ɓulunda fu ỹa do umë vëryehnëk cery caliŋa fu ŋi.»
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Yesu më tëfëlëni gë vëhni. Ga nkëhnëk tëkëni tere hna, Kapiten ỹa më paƴikëhni wëlawow̃u ntehnëniha Yesu: «Ahwëhn, ant'avërehnaj, tëfëlohna arënk tere mën hna.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Soŋe umë woɓu maw̃ëhnëla fëna hacaryi ỹi ami dënk. Wëla ki fo nësëru aryokuŋ mën aỹi njërëɗ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Ami dënk, vële lëbëko ucankaf va w̃aw̃ëhnëɗëfu do kwëhnaɓuhëhni wasoɗaɗe wale w̃aw̃ëhnëɗëho fëna. Njëtëɓu rac kaɓi ge ntehnëɓuha aryampo: “Ƴiryey!” njiɗ; ge ntehnëɓuha aỹëntaw̃: “Ƴij!” njijëɗ; do ge ntehnëɓuha aryokuŋ mën a: “Diry aki!” ntiɗ. Awa wëjë, aki fo nësëɗu!»
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Yesu, ga nkwëryëk watac, më pëmpëhnahnëka gë kapiten ỹa. Më cahëtak gë kore le rëfëɗëhawo ỹa, ntehnëhni: «Paryi pëƴaɗëmu: koɓëri nula iỹi sifa kwëtahn wëla hnë aryampo wasëwif hna.»
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Vële paƴiko kapiten va, ga mbokani gë tere, tëkatënihawo aryokuŋ a njërëk.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Yesu më mbok njik nkol nte w̃acik Nayin do vërëfal vëlëw̃u va gë vahnë vëyaɓah vëhaw̃ary tëfëlëɗëniho.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Wati nte tëkëɗëho nkol ŋa njiryeryëɗeho asëm iɓañ: facan fatac fo kwëhnako hnëmu. Asëval, ale cëmaryëk asan, hnagëkawo. Vahnë vëyaɓah vëvë nkol va tëfëlëniho.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Yesu, ga nuka asëval arac, më kaỹëhnahnëka ɗus g'umë, më ntehnëka: «Ɓok aho!»
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Yesu më tëhak ñak pad nte njohahnik asëm a; vële yoka va kahnëlehnëni. Më ntehnëka asëm a: «Jar, ntehnëɗëmi, matëry!»
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Asëm a matëlehn ntaña, pëgw nësënd. Tac Yesu më mbësaka hnëmu.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Vahnë va fop ntakëkëhniwo; umë cëmbëɗëniha W̃ënu ŋa ntehnatëndëni: «Kila sankaf rëkik ỹal fu li! W̃ënu ŋa njijëk ndemahni ɓulunda lëw̃u ỹa.»
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Hnë nkal Yuɗe hna fop gë wayal waỹëntaw̃ wavë caharaɓ w̃a nësëɗeho ile ntiko Yesu ỹa.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 VërëfalSan va më tëfëtanëniha fop ile ryëcëtako ỹa
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 do San më macëkëhni vëhi hnë vëhni. Paƴëkëhni g'Ahwëhn tëƴëniha: «Arëhnayik W̃ën ale yijëɗ ỹa bi yeru ma ahaw̃ary hnapëɗëfun?»
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Ga tëkëni vëhni Yesu hna, më ntehnëniha: «San Ayary a faƴikëfu arëƴi: “Arëhnayik ale yijëɗ ỹa bi yeru ma ahaw̃ary hnapëɗëfun?”»
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Wati rac dënk, Yesu njërënëɗëhëhniwo vëres vëyaɓah wates wadëw̃ hni do ntandëhni waƴine, mëpëtëndëhni vumëp vëyaɓah.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Tac më ntëkwakëhni vëfaƴ San va: «Ƴiryin afëƴawuna San ile hnurun do wëryërun ỹa: vumëp va nuɗëni, vëreyah va njasëɗëni, vëhwëhn mbiỹ va njërënini, vëryëŋënkah va nkwëryëɗëni, vësëm va mbëhnëni, Wanës Wakasëk ŋa pëƴaɗeni vëhaỹëhnah va.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Nëfaka ale woɗ tavëna ikwëtahn dëmën ŋa!»
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Ga mbokani vëfaƴ va, Yesu më nësëndëhëhni kore ỹa soŋe San ntehnënd: «Ye yirunëho ayëkiwu wula hna? Ale wok kwëhnana nafa had idël mbë tëfary sën nte ñënkëlend sël bi?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Awa, ye yirunëho ayëkiwu? Ale suɗak viỹi viwamah bi? Vële suɗaɗ viwamah va do njaɓëk hnapul, cery naw̃ asankaf hna nkeni.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Awa, kila bi yirunëho ayëkiwu? Ha, ntehnëɗëmu ntëbik dënk kila.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Kaɓi soŋe San nësëɗ Vikerëh va ante ntehnëko W̃ënu ŋa:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Yesu më mbok ntehnëk: «Pëƴaɗëmu, koɓëri nagina ale lëbëka San. Ɓare ha gaki ale ỹak mbak nafa Naw̃ W̃ën hna lëbëka.»
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɓulunda ỹa fop gë vërëf ỹatëtanke va nëpaɗënihawo San do maw̃ëniho njaryëhni kaɓi njavëtëniho W̃ënu ŋa catëk.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ɓare wafarise w̃a gë vëharaŋ sariya va ŋwëỹëniho ile ñaɗëho W̃ën ntini ỹa: ŋwëỹëniho vëwëcëtëɗina vankeya vantëw̃ hni va do ŋwëỹëniho fëna ƴaryëɗilëhnihna San.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Yesu më nkwënëk: «Mo hoɗëfu w̃ëntëndëlehnëw̃ëhni vëỹi vahnë?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Vutah vunte lañak hn'ile nëhëɗëni mëntëlëni, vundampo ndekahnatëndënihëhni vuñëntaw̃ va:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 «Nësëɗëfu koyëna kaɓi San njijëko, tokëɗilohna roka fërën, ceɗilohna uñen, ntehnëɗunëho: “Ƴine fëlaka!”
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Tac Ajë Ahn'a njijëk, tokëɗ, ceɗ do ntehnërun: “Ƴëkëryina aỹi asan; use gë rok roka fo nahaɗ, lawo vërëf ỹatëtanke ye do gë vëw̃en!”
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ɓare vële rëfëk uyët va njavëtëɗëni W̃ënu ŋa catëk.»
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Farise ryampo w̃acëkawo Yesu nji tokëni roka tere lëw̃u hna. Yesu njik ỹalu hna do ntañako roka ỹa.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ankol tac asëval yeho ale yavëtiko liko wameh waƴaɓah. Ante njëtako Yesu tere farise hna tokëntëɗeho roka umë njojëk sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Asëval fëhwëcëɗëha Yesu g'imul dëw̃u ŋa|src="WA03839b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="7.38" Njijëk ñëw̃ kamëhni wapary Yesu; kond cëkënatënda wapary Yesu ŋa gë wankwën wadëw̃u ŋa; tac pëhwëcëka g'imul dëw̃u ŋa, mbucëɗëha wapary ŋa do tura ɗatikola ỹa.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ale w̃acëkawo Yesu roka ỹa, ga nuk watac, nahako: «Ge paryi kila yekënd aỹi asan njëtakënd, bi mo ye aỹi asëval ale ỹakëɗëha do ile nke ỹa: asëval ale yavëtiko liko wameh waƴaɓah ye.»
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Awa Yesu ntehnëlehna farise ỹa: «Simo, iñë ỹaɗëmi lehni.» Simo më ntëkwaka: «Aharaŋ, nësëry.»
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Awa, Yesu më ntehnëka: «Vësan vëhi yeho vële wonanëkawo koryi ale hnavehnand. Aryampo wawuli mbëɗ nkonanëkaw̃o. Aỹënta w̃a wakeme mbëɗ.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ɓare vëhnuỹalohna ile mbësaɗëniha. Më tavëhnëkëhni vëhni vëhi tak nav iŋa. Aỹëhne ỹahnëɗëha ɗus vëỹi vahnë vëhi vële ravëhnik vi?»
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simo më ntëkwak: «Ntiyahnëko, ale ravëhnik koryi yaɓah, aỹi ye.» Yesu më ntehnëka: «Toña hwëhnaru.»
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Tac më cahëtak g'asëval do ntehna Simo: «Nuruha aỹi asëval? Tënkëɓu tere hu hna ƴëɗalihohna w̃ënka wuyëtahnu wapary ŋi; ɓare umë nkuyëtëko gë wankwën wadëw̃u ŋa do pëhwëco g'imul dëw̃u ŋa.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Kacalihohna avuco; ɓare koɓëri ga tënkahnekëɓu umë tëryëna ɓuc wapary mën.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ñoñ turëlihohna nkaf li; ɓare umë turëko ɗatikola hambahë ntaw̃i wapary li.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Soŋe umë pëƴaɗëmi: wameh waƴaɓah wante ntiko ŋa ntavëhnik. Ɓare ale ravëhnik toƴe fo, toƴe fo tufahnëɗ iña ŋa.»
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Awa, Yesu më ntehnëka asëval a: «Wameh hu ŋa tavëhniru.»
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Vële tokëlahnëɗëniho Yesu va më nahaɗëni: «Mo ga ye aỹi asan ndëkënak dënk tavëhn wameh?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Tac, Yesu më ntehnëka asëval a: «Kwëtahn hu ŋa pehëtëki, araɓi ayi ƴam!»
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.