Lucas 7

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ga puhnak Yesu ile ñaɗëho nës ỹa fop tase ɓulunda hna, më njik nkol nte w̃acik Kaperënaỹum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nkeho hnam kapiten wasoɗaɗe wavë Rom ale hwëhnakawo aryokuŋ ale ñaɗëho ɗus. Aryokuŋ arac tesëko hafo ñand cëm.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Kapiten ỹa nkwëryëko wëɓa Yesu ŋa, më paƴëkëhni vicër wasëwif njini tëƴëniha njij njërëna ares alëw̃u ỹi.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Vicër va, ga tëkëni ɗarël Yesu, më muntaɗëniha ndemahni ntehnatëndëniha: «Aỹi asan tëfëka aryemahna!
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Ŋahnëkëhni ɓulunda fu ỹa do umë vëryehnëk cery caliŋa fu ŋi.»
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Yesu më tëfëlëni gë vëhni. Ga nkëhnëk tëkëni tere hna, Kapiten ỹa më paƴikëhni wëlawow̃u ntehnëniha Yesu: «Ahwëhn, ant'avërehnaj, tëfëlohna arënk tere mën hna.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Soŋe umë woɓu maw̃ëhnëla fëna hacaryi ỹi ami dënk. Wëla ki fo nësëru aryokuŋ mën aỹi njërëɗ.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Ami dënk, vële lëbëko ucankaf va w̃aw̃ëhnëɗëfu do kwëhnaɓuhëhni wasoɗaɗe wale w̃aw̃ëhnëɗëho fëna. Njëtëɓu rac kaɓi ge ntehnëɓuha aryampo: “Ƴiryey!” njiɗ; ge ntehnëɓuha aỹëntaw̃: “Ƴij!” njijëɗ; do ge ntehnëɓuha aryokuŋ mën a: “Diry aki!” ntiɗ. Awa wëjë, aki fo nësëɗu!»
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yesu, ga nkwëryëk watac, më pëmpëhnahnëka gë kapiten ỹa. Më cahëtak gë kore le rëfëɗëhawo ỹa, ntehnëhni: «Paryi pëƴaɗëmu: koɓëri nula iỹi sifa kwëtahn wëla hnë aryampo wasëwif hna.»
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Vële paƴiko kapiten va, ga mbokani gë tere, tëkatënihawo aryokuŋ a njërëk.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Yesu më mbok njik nkol nte w̃acik Nayin do vërëfal vëlëw̃u va gë vahnë vëyaɓah vëhaw̃ary tëfëlëɗëniho.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Wati nte tëkëɗëho nkol ŋa njiryeryëɗeho asëm iɓañ: facan fatac fo kwëhnako hnëmu. Asëval, ale cëmaryëk asan, hnagëkawo. Vahnë vëyaɓah vëvë nkol va tëfëlëniho.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Yesu, ga nuka asëval arac, më kaỹëhnahnëka ɗus g'umë, më ntehnëka: «Ɓok aho!»
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Yesu më tëhak ñak pad nte njohahnik asëm a; vële yoka va kahnëlehnëni. Më ntehnëka asëm a: «Jar, ntehnëɗëmi, matëry!»
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Asëm a matëlehn ntaña, pëgw nësënd. Tac Yesu më mbësaka hnëmu.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Vahnë va fop ntakëkëhniwo; umë cëmbëɗëniha W̃ënu ŋa ntehnatëndëni: «Kila sankaf rëkik ỹal fu li! W̃ënu ŋa njijëk ndemahni ɓulunda lëw̃u ỹa.»
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Hnë nkal Yuɗe hna fop gë wayal waỹëntaw̃ wavë caharaɓ w̃a nësëɗeho ile ntiko Yesu ỹa.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 VërëfalSan va më tëfëtanëniha fop ile ryëcëtako ỹa
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 do San më macëkëhni vëhi hnë vëhni. Paƴëkëhni g'Ahwëhn tëƴëniha: «Arëhnayik W̃ën ale yijëɗ ỹa bi yeru ma ahaw̃ary hnapëɗëfun?»
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Ga tëkëni vëhni Yesu hna, më ntehnëniha: «San Ayary a faƴikëfu arëƴi: “Arëhnayik ale yijëɗ ỹa bi yeru ma ahaw̃ary hnapëɗëfun?”»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Wati rac dënk, Yesu njërënëɗëhëhniwo vëres vëyaɓah wates wadëw̃ hni do ntandëhni waƴine, mëpëtëndëhni vumëp vëyaɓah.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Tac më ntëkwakëhni vëfaƴ San va: «Ƴiryin afëƴawuna San ile hnurun do wëryërun ỹa: vumëp va nuɗëni, vëreyah va njasëɗëni, vëhwëhn mbiỹ va njërënini, vëryëŋënkah va nkwëryëɗëni, vësëm va mbëhnëni, Wanës Wakasëk ŋa pëƴaɗeni vëhaỹëhnah va.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Nëfaka ale woɗ tavëna ikwëtahn dëmën ŋa!»
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Ga mbokani vëfaƴ va, Yesu më nësëndëhëhni kore ỹa soŋe San ntehnënd: «Ye yirunëho ayëkiwu wula hna? Ale wok kwëhnana nafa had idël mbë tëfary sën nte ñënkëlend sël bi?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Awa, ye yirunëho ayëkiwu? Ale suɗak viỹi viwamah bi? Vële suɗaɗ viwamah va do njaɓëk hnapul, cery naw̃ asankaf hna nkeni.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Awa, kila bi yirunëho ayëkiwu? Ha, ntehnëɗëmu ntëbik dënk kila.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Kaɓi soŋe San nësëɗ Vikerëh va ante ntehnëko W̃ënu ŋa:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Yesu më mbok ntehnëk: «Pëƴaɗëmu, koɓëri nagina ale lëbëka San. Ɓare ha gaki ale ỹak mbak nafa Naw̃ W̃ën hna lëbëka.»
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɓulunda ỹa fop gë vërëf ỹatëtanke va nëpaɗënihawo San do maw̃ëniho njaryëhni kaɓi njavëtëniho W̃ënu ŋa catëk.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Ɓare wafarise w̃a gë vëharaŋ sariya va ŋwëỹëniho ile ñaɗëho W̃ën ntini ỹa: ŋwëỹëniho vëwëcëtëɗina vankeya vantëw̃ hni va do ŋwëỹëniho fëna ƴaryëɗilëhnihna San.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Yesu më nkwënëk: «Mo hoɗëfu w̃ëntëndëlehnëw̃ëhni vëỹi vahnë?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Vutah vunte lañak hn'ile nëhëɗëni mëntëlëni, vundampo ndekahnatëndënihëhni vuñëntaw̃ va:
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 «Nësëɗëfu koyëna kaɓi San njijëko, tokëɗilohna roka fërën, ceɗilohna uñen, ntehnëɗunëho: “Ƴine fëlaka!”
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Tac Ajë Ahn'a njijëk, tokëɗ, ceɗ do ntehnërun: “Ƴëkëryina aỹi asan; use gë rok roka fo nahaɗ, lawo vërëf ỹatëtanke ye do gë vëw̃en!”
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Ɓare vële rëfëk uyët va njavëtëɗëni W̃ënu ŋa catëk.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farise ryampo w̃acëkawo Yesu nji tokëni roka tere lëw̃u hna. Yesu njik ỹalu hna do ntañako roka ỹa.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ankol tac asëval yeho ale yavëtiko liko wameh waƴaɓah. Ante njëtako Yesu tere farise hna tokëntëɗeho roka umë njojëk sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Asëval fëhwëcëɗëha Yesu g'imul dëw̃u ŋa|src="WA03839b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="7.38" Njijëk ñëw̃ kamëhni wapary Yesu; kond cëkënatënda wapary Yesu ŋa gë wankwën wadëw̃u ŋa; tac pëhwëcëka g'imul dëw̃u ŋa, mbucëɗëha wapary ŋa do tura ɗatikola ỹa.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Ale w̃acëkawo Yesu roka ỹa, ga nuk watac, nahako: «Ge paryi kila yekënd aỹi asan njëtakënd, bi mo ye aỹi asëval ale ỹakëɗëha do ile nke ỹa: asëval ale yavëtiko liko wameh waƴaɓah ye.»
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Awa Yesu ntehnëlehna farise ỹa: «Simo, iñë ỹaɗëmi lehni.» Simo më ntëkwaka: «Aharaŋ, nësëry.»
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Awa, Yesu më ntehnëka: «Vësan vëhi yeho vële wonanëkawo koryi ale hnavehnand. Aryampo wawuli mbëɗ nkonanëkaw̃o. Aỹënta w̃a wakeme mbëɗ.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Ɓare vëhnuỹalohna ile mbësaɗëniha. Më tavëhnëkëhni vëhni vëhi tak nav iŋa. Aỹëhne ỹahnëɗëha ɗus vëỹi vahnë vëhi vële ravëhnik vi?»
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simo më ntëkwak: «Ntiyahnëko, ale ravëhnik koryi yaɓah, aỹi ye.» Yesu më ntehnëka: «Toña hwëhnaru.»
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Tac më cahëtak g'asëval do ntehna Simo: «Nuruha aỹi asëval? Tënkëɓu tere hu hna ƴëɗalihohna w̃ënka wuyëtahnu wapary ŋi; ɓare umë nkuyëtëko gë wankwën wadëw̃u ŋa do pëhwëco g'imul dëw̃u ŋa.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Kacalihohna avuco; ɓare koɓëri ga tënkahnekëɓu umë tëryëna ɓuc wapary mën.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Ñoñ turëlihohna nkaf li; ɓare umë turëko ɗatikola hambahë ntaw̃i wapary li.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Soŋe umë pëƴaɗëmi: wameh waƴaɓah wante ntiko ŋa ntavëhnik. Ɓare ale ravëhnik toƴe fo, toƴe fo tufahnëɗ iña ŋa.»
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Awa, Yesu më ntehnëka asëval a: «Wameh hu ŋa tavëhniru.»
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Vële tokëlahnëɗëniho Yesu va më nahaɗëni: «Mo ga ye aỹi asan ndëkënak dënk tavëhn wameh?»
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Tac, Yesu më ntehnëka asëval a: «Kwëtahn hu ŋa pehëtëki, araɓi ayi ƴam!»
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.