Lucas 7

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ga puhnak Yesu ile ñaɗëho nës ỹa fop tase ɓulunda hna, më njik nkol nte w̃acik Kaperënaỹum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nkeho hnam kapiten wasoɗaɗe wavë Rom ale hwëhnakawo aryokuŋ ale ñaɗëho ɗus. Aryokuŋ arac tesëko hafo ñand cëm.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Kapiten ỹa nkwëryëko wëɓa Yesu ŋa, më paƴëkëhni vicër wasëwif njini tëƴëniha njij njërëna ares alëw̃u ỹi.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Vicër va, ga tëkëni ɗarël Yesu, më muntaɗëniha ndemahni ntehnatëndëniha: «Aỹi asan tëfëka aryemahna!
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Ŋahnëkëhni ɓulunda fu ỹa do umë vëryehnëk cery caliŋa fu ŋi.»
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Yesu më tëfëlëni gë vëhni. Ga nkëhnëk tëkëni tere hna, Kapiten ỹa më paƴikëhni wëlawow̃u ntehnëniha Yesu: «Ahwëhn, ant'avërehnaj, tëfëlohna arënk tere mën hna.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Soŋe umë woɓu maw̃ëhnëla fëna hacaryi ỹi ami dënk. Wëla ki fo nësëru aryokuŋ mën aỹi njërëɗ.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ami dënk, vële lëbëko ucankaf va w̃aw̃ëhnëɗëfu do kwëhnaɓuhëhni wasoɗaɗe wale w̃aw̃ëhnëɗëho fëna. Njëtëɓu rac kaɓi ge ntehnëɓuha aryampo: “Ƴiryey!” njiɗ; ge ntehnëɓuha aỹëntaw̃: “Ƴij!” njijëɗ; do ge ntehnëɓuha aryokuŋ mën a: “Diry aki!” ntiɗ. Awa wëjë, aki fo nësëɗu!»
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yesu, ga nkwëryëk watac, më pëmpëhnahnëka gë kapiten ỹa. Më cahëtak gë kore le rëfëɗëhawo ỹa, ntehnëhni: «Paryi pëƴaɗëmu: koɓëri nula iỹi sifa kwëtahn wëla hnë aryampo wasëwif hna.»
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Vële paƴiko kapiten va, ga mbokani gë tere, tëkatënihawo aryokuŋ a njërëk.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Yesu më mbok njik nkol nte w̃acik Nayin do vërëfal vëlëw̃u va gë vahnë vëyaɓah vëhaw̃ary tëfëlëɗëniho.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Wati nte tëkëɗëho nkol ŋa njiryeryëɗeho asëm iɓañ: facan fatac fo kwëhnako hnëmu. Asëval, ale cëmaryëk asan, hnagëkawo. Vahnë vëyaɓah vëvë nkol va tëfëlëniho.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Yesu, ga nuka asëval arac, më kaỹëhnahnëka ɗus g'umë, më ntehnëka: «Ɓok aho!»
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Yesu më tëhak ñak pad nte njohahnik asëm a; vële yoka va kahnëlehnëni. Më ntehnëka asëm a: «Jar, ntehnëɗëmi, matëry!»
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Asëm a matëlehn ntaña, pëgw nësënd. Tac Yesu më mbësaka hnëmu.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Vahnë va fop ntakëkëhniwo; umë cëmbëɗëniha W̃ënu ŋa ntehnatëndëni: «Kila sankaf rëkik ỹal fu li! W̃ënu ŋa njijëk ndemahni ɓulunda lëw̃u ỹa.»
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Hnë nkal Yuɗe hna fop gë wayal waỹëntaw̃ wavë caharaɓ w̃a nësëɗeho ile ntiko Yesu ỹa.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 VërëfalSan va më tëfëtanëniha fop ile ryëcëtako ỹa
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 do San më macëkëhni vëhi hnë vëhni. Paƴëkëhni g'Ahwëhn tëƴëniha: «Arëhnayik W̃ën ale yijëɗ ỹa bi yeru ma ahaw̃ary hnapëɗëfun?»
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Ga tëkëni vëhni Yesu hna, më ntehnëniha: «San Ayary a faƴikëfu arëƴi: “Arëhnayik ale yijëɗ ỹa bi yeru ma ahaw̃ary hnapëɗëfun?”»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Wati rac dënk, Yesu njërënëɗëhëhniwo vëres vëyaɓah wates wadëw̃ hni do ntandëhni waƴine, mëpëtëndëhni vumëp vëyaɓah.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Tac më ntëkwakëhni vëfaƴ San va: «Ƴiryin afëƴawuna San ile hnurun do wëryërun ỹa: vumëp va nuɗëni, vëreyah va njasëɗëni, vëhwëhn mbiỹ va njërënini, vëryëŋënkah va nkwëryëɗëni, vësëm va mbëhnëni, Wanës Wakasëk ŋa pëƴaɗeni vëhaỹëhnah va.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Nëfaka ale woɗ tavëna ikwëtahn dëmën ŋa!»
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Ga mbokani vëfaƴ va, Yesu më nësëndëhëhni kore ỹa soŋe San ntehnënd: «Ye yirunëho ayëkiwu wula hna? Ale wok kwëhnana nafa had idël mbë tëfary sën nte ñënkëlend sël bi?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Awa, ye yirunëho ayëkiwu? Ale suɗak viỹi viwamah bi? Vële suɗaɗ viwamah va do njaɓëk hnapul, cery naw̃ asankaf hna nkeni.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Awa, kila bi yirunëho ayëkiwu? Ha, ntehnëɗëmu ntëbik dënk kila.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Kaɓi soŋe San nësëɗ Vikerëh va ante ntehnëko W̃ënu ŋa:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Yesu më mbok ntehnëk: «Pëƴaɗëmu, koɓëri nagina ale lëbëka San. Ɓare ha gaki ale ỹak mbak nafa Naw̃ W̃ën hna lëbëka.»
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɓulunda ỹa fop gë vërëf ỹatëtanke va nëpaɗënihawo San do maw̃ëniho njaryëhni kaɓi njavëtëniho W̃ënu ŋa catëk.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ɓare wafarise w̃a gë vëharaŋ sariya va ŋwëỹëniho ile ñaɗëho W̃ën ntini ỹa: ŋwëỹëniho vëwëcëtëɗina vankeya vantëw̃ hni va do ŋwëỹëniho fëna ƴaryëɗilëhnihna San.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yesu më nkwënëk: «Mo hoɗëfu w̃ëntëndëlehnëw̃ëhni vëỹi vahnë?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Vutah vunte lañak hn'ile nëhëɗëni mëntëlëni, vundampo ndekahnatëndënihëhni vuñëntaw̃ va:
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 «Nësëɗëfu koyëna kaɓi San njijëko, tokëɗilohna roka fërën, ceɗilohna uñen, ntehnëɗunëho: “Ƴine fëlaka!”
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Tac Ajë Ahn'a njijëk, tokëɗ, ceɗ do ntehnërun: “Ƴëkëryina aỹi asan; use gë rok roka fo nahaɗ, lawo vërëf ỹatëtanke ye do gë vëw̃en!”
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Ɓare vële rëfëk uyët va njavëtëɗëni W̃ënu ŋa catëk.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farise ryampo w̃acëkawo Yesu nji tokëni roka tere lëw̃u hna. Yesu njik ỹalu hna do ntañako roka ỹa.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ankol tac asëval yeho ale yavëtiko liko wameh waƴaɓah. Ante njëtako Yesu tere farise hna tokëntëɗeho roka umë njojëk sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Asëval fëhwëcëɗëha Yesu g'imul dëw̃u ŋa|src="WA03839b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="7.38" Njijëk ñëw̃ kamëhni wapary Yesu; kond cëkënatënda wapary Yesu ŋa gë wankwën wadëw̃u ŋa; tac pëhwëcëka g'imul dëw̃u ŋa, mbucëɗëha wapary ŋa do tura ɗatikola ỹa.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Ale w̃acëkawo Yesu roka ỹa, ga nuk watac, nahako: «Ge paryi kila yekënd aỹi asan njëtakënd, bi mo ye aỹi asëval ale ỹakëɗëha do ile nke ỹa: asëval ale yavëtiko liko wameh waƴaɓah ye.»
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Awa Yesu ntehnëlehna farise ỹa: «Simo, iñë ỹaɗëmi lehni.» Simo më ntëkwaka: «Aharaŋ, nësëry.»
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Awa, Yesu më ntehnëka: «Vësan vëhi yeho vële wonanëkawo koryi ale hnavehnand. Aryampo wawuli mbëɗ nkonanëkaw̃o. Aỹënta w̃a wakeme mbëɗ.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Ɓare vëhnuỹalohna ile mbësaɗëniha. Më tavëhnëkëhni vëhni vëhi tak nav iŋa. Aỹëhne ỹahnëɗëha ɗus vëỹi vahnë vëhi vële ravëhnik vi?»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simo më ntëkwak: «Ntiyahnëko, ale ravëhnik koryi yaɓah, aỹi ye.» Yesu më ntehnëka: «Toña hwëhnaru.»
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Tac më cahëtak g'asëval do ntehna Simo: «Nuruha aỹi asëval? Tënkëɓu tere hu hna ƴëɗalihohna w̃ënka wuyëtahnu wapary ŋi; ɓare umë nkuyëtëko gë wankwën wadëw̃u ŋa do pëhwëco g'imul dëw̃u ŋa.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Kacalihohna avuco; ɓare koɓëri ga tënkahnekëɓu umë tëryëna ɓuc wapary mën.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Ñoñ turëlihohna nkaf li; ɓare umë turëko ɗatikola hambahë ntaw̃i wapary li.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Soŋe umë pëƴaɗëmi: wameh waƴaɓah wante ntiko ŋa ntavëhnik. Ɓare ale ravëhnik toƴe fo, toƴe fo tufahnëɗ iña ŋa.»
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Awa, Yesu më ntehnëka asëval a: «Wameh hu ŋa tavëhniru.»
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Vële tokëlahnëɗëniho Yesu va më nahaɗëni: «Mo ga ye aỹi asan ndëkënak dënk tavëhn wameh?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Tac, Yesu më ntehnëka asëval a: «Kwëtahn hu ŋa pehëtëki, araɓi ayi ƴam!»
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.