Lucas 7
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Ga puhnak Yesu ile ñaɗëho nës ỹa fop tase ɓulunda hna, më njik nkol nte w̃acik Kaperënaỹum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nkeho hnam kapiten wasoɗaɗe wavë Rom ale hwëhnakawo aryokuŋ ale ñaɗëho ɗus. Aryokuŋ arac tesëko hafo ñand cëm.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Kapiten ỹa nkwëryëko wëɓa Yesu ŋa, më paƴëkëhni vicër wasëwif njini tëƴëniha njij njërëna ares alëw̃u ỹi.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Vicër va, ga tëkëni ɗarël Yesu, më muntaɗëniha ndemahni ntehnatëndëniha: «Aỹi asan tëfëka aryemahna!
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Ŋahnëkëhni ɓulunda fu ỹa do umë vëryehnëk cery caliŋa fu ŋi.»
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Yesu më tëfëlëni gë vëhni. Ga nkëhnëk tëkëni tere hna, Kapiten ỹa më paƴikëhni wëlawow̃u ntehnëniha Yesu: «Ahwëhn, ant'avërehnaj, tëfëlohna arënk tere mën hna.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Soŋe umë woɓu maw̃ëhnëla fëna hacaryi ỹi ami dënk. Wëla ki fo nësëru aryokuŋ mën aỹi njërëɗ.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ami dënk, vële lëbëko ucankaf va w̃aw̃ëhnëɗëfu do kwëhnaɓuhëhni wasoɗaɗe wale w̃aw̃ëhnëɗëho fëna. Njëtëɓu rac kaɓi ge ntehnëɓuha aryampo: “Ƴiryey!” njiɗ; ge ntehnëɓuha aỹëntaw̃: “Ƴij!” njijëɗ; do ge ntehnëɓuha aryokuŋ mën a: “Diry aki!” ntiɗ. Awa wëjë, aki fo nësëɗu!»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Yesu, ga nkwëryëk watac, më pëmpëhnahnëka gë kapiten ỹa. Më cahëtak gë kore le rëfëɗëhawo ỹa, ntehnëhni: «Paryi pëƴaɗëmu: koɓëri nula iỹi sifa kwëtahn wëla hnë aryampo wasëwif hna.»
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Vële paƴiko kapiten va, ga mbokani gë tere, tëkatënihawo aryokuŋ a njërëk.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Yesu më mbok njik nkol nte w̃acik Nayin do vërëfal vëlëw̃u va gë vahnë vëyaɓah vëhaw̃ary tëfëlëɗëniho.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Wati nte tëkëɗëho nkol ŋa njiryeryëɗeho asëm iɓañ: facan fatac fo kwëhnako hnëmu. Asëval, ale cëmaryëk asan, hnagëkawo. Vahnë vëyaɓah vëvë nkol va tëfëlëniho.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Yesu, ga nuka asëval arac, më kaỹëhnahnëka ɗus g'umë, më ntehnëka: «Ɓok aho!»
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Yesu më tëhak ñak pad nte njohahnik asëm a; vële yoka va kahnëlehnëni. Më ntehnëka asëm a: «Jar, ntehnëɗëmi, matëry!»
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Asëm a matëlehn ntaña, pëgw nësënd. Tac Yesu më mbësaka hnëmu.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Vahnë va fop ntakëkëhniwo; umë cëmbëɗëniha W̃ënu ŋa ntehnatëndëni: «Kila sankaf rëkik ỹal fu li! W̃ënu ŋa njijëk ndemahni ɓulunda lëw̃u ỹa.»
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Hnë nkal Yuɗe hna fop gë wayal waỹëntaw̃ wavë caharaɓ w̃a nësëɗeho ile ntiko Yesu ỹa.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 VërëfalSan va më tëfëtanëniha fop ile ryëcëtako ỹa
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 do San më macëkëhni vëhi hnë vëhni. Paƴëkëhni g'Ahwëhn tëƴëniha: «Arëhnayik W̃ën ale yijëɗ ỹa bi yeru ma ahaw̃ary hnapëɗëfun?»
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Ga tëkëni vëhni Yesu hna, më ntehnëniha: «San Ayary a faƴikëfu arëƴi: “Arëhnayik ale yijëɗ ỹa bi yeru ma ahaw̃ary hnapëɗëfun?”»
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Wati rac dënk, Yesu njërënëɗëhëhniwo vëres vëyaɓah wates wadëw̃ hni do ntandëhni waƴine, mëpëtëndëhni vumëp vëyaɓah.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Tac më ntëkwakëhni vëfaƴ San va: «Ƴiryin afëƴawuna San ile hnurun do wëryërun ỹa: vumëp va nuɗëni, vëreyah va njasëɗëni, vëhwëhn mbiỹ va njërënini, vëryëŋënkah va nkwëryëɗëni, vësëm va mbëhnëni, Wanës Wakasëk ŋa pëƴaɗeni vëhaỹëhnah va.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Nëfaka ale woɗ tavëna ikwëtahn dëmën ŋa!»
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Ga mbokani vëfaƴ va, Yesu më nësëndëhëhni kore ỹa soŋe San ntehnënd: «Ye yirunëho ayëkiwu wula hna? Ale wok kwëhnana nafa had idël mbë tëfary sën nte ñënkëlend sël bi?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Awa, ye yirunëho ayëkiwu? Ale suɗak viỹi viwamah bi? Vële suɗaɗ viwamah va do njaɓëk hnapul, cery naw̃ asankaf hna nkeni.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Awa, kila bi yirunëho ayëkiwu? Ha, ntehnëɗëmu ntëbik dënk kila.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Kaɓi soŋe San nësëɗ Vikerëh va ante ntehnëko W̃ënu ŋa:
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Yesu më mbok ntehnëk: «Pëƴaɗëmu, koɓëri nagina ale lëbëka San. Ɓare ha gaki ale ỹak mbak nafa Naw̃ W̃ën hna lëbëka.»
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɓulunda ỹa fop gë vërëf ỹatëtanke va nëpaɗënihawo San do maw̃ëniho njaryëhni kaɓi njavëtëniho W̃ënu ŋa catëk.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ɓare wafarise w̃a gë vëharaŋ sariya va ŋwëỹëniho ile ñaɗëho W̃ën ntini ỹa: ŋwëỹëniho vëwëcëtëɗina vankeya vantëw̃ hni va do ŋwëỹëniho fëna ƴaryëɗilëhnihna San.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yesu më nkwënëk: «Mo hoɗëfu w̃ëntëndëlehnëw̃ëhni vëỹi vahnë?
31 E Jesus continuou:
32 Vutah vunte lañak hn'ile nëhëɗëni mëntëlëni, vundampo ndekahnatëndënihëhni vuñëntaw̃ va:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 «Nësëɗëfu koyëna kaɓi San njijëko, tokëɗilohna roka fërën, ceɗilohna uñen, ntehnëɗunëho: “Ƴine fëlaka!”
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Tac Ajë Ahn'a njijëk, tokëɗ, ceɗ do ntehnërun: “Ƴëkëryina aỹi asan; use gë rok roka fo nahaɗ, lawo vërëf ỹatëtanke ye do gë vëw̃en!”
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Ɓare vële rëfëk uyët va njavëtëɗëni W̃ënu ŋa catëk.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farise ryampo w̃acëkawo Yesu nji tokëni roka tere lëw̃u hna. Yesu njik ỹalu hna do ntañako roka ỹa.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ankol tac asëval yeho ale yavëtiko liko wameh waƴaɓah. Ante njëtako Yesu tere farise hna tokëntëɗeho roka umë njojëk sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Asëval fëhwëcëɗëha Yesu g'imul dëw̃u ŋa|src="WA03839b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="7.38" Njijëk ñëw̃ kamëhni wapary Yesu; kond cëkënatënda wapary Yesu ŋa gë wankwën wadëw̃u ŋa; tac pëhwëcëka g'imul dëw̃u ŋa, mbucëɗëha wapary ŋa do tura ɗatikola ỹa.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Ale w̃acëkawo Yesu roka ỹa, ga nuk watac, nahako: «Ge paryi kila yekënd aỹi asan njëtakënd, bi mo ye aỹi asëval ale ỹakëɗëha do ile nke ỹa: asëval ale yavëtiko liko wameh waƴaɓah ye.»
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Awa Yesu ntehnëlehna farise ỹa: «Simo, iñë ỹaɗëmi lehni.» Simo më ntëkwaka: «Aharaŋ, nësëry.»
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Awa, Yesu më ntehnëka: «Vësan vëhi yeho vële wonanëkawo koryi ale hnavehnand. Aryampo wawuli mbëɗ nkonanëkaw̃o. Aỹënta w̃a wakeme mbëɗ.
41 Jesus continuou:
42 Ɓare vëhnuỹalohna ile mbësaɗëniha. Më tavëhnëkëhni vëhni vëhi tak nav iŋa. Aỹëhne ỹahnëɗëha ɗus vëỹi vahnë vëhi vële ravëhnik vi?»
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simo më ntëkwak: «Ntiyahnëko, ale ravëhnik koryi yaɓah, aỹi ye.» Yesu më ntehnëka: «Toña hwëhnaru.»
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Tac më cahëtak g'asëval do ntehna Simo: «Nuruha aỹi asëval? Tënkëɓu tere hu hna ƴëɗalihohna w̃ënka wuyëtahnu wapary ŋi; ɓare umë nkuyëtëko gë wankwën wadëw̃u ŋa do pëhwëco g'imul dëw̃u ŋa.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Kacalihohna avuco; ɓare koɓëri ga tënkahnekëɓu umë tëryëna ɓuc wapary mën.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Ñoñ turëlihohna nkaf li; ɓare umë turëko ɗatikola hambahë ntaw̃i wapary li.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Soŋe umë pëƴaɗëmi: wameh waƴaɓah wante ntiko ŋa ntavëhnik. Ɓare ale ravëhnik toƴe fo, toƴe fo tufahnëɗ iña ŋa.»
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Awa, Yesu më ntehnëka asëval a: «Wameh hu ŋa tavëhniru.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Vële tokëlahnëɗëniho Yesu va më nahaɗëni: «Mo ga ye aỹi asan ndëkënak dënk tavëhn wameh?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Tac, Yesu më ntehnëka asëval a: «Kwëtahn hu ŋa pehëtëki, araɓi ayi ƴam!»
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.