Lucas 6
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Hnë fac ntaw̃ëla hna Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va nɗëcëtaɗëniho wëhaỹ wale lafëk vantimp. Vërëfal va pëgwëlehnëni nkubëndëni vantimp va, ŋwëỹehnëni wëɓák wadëw̃ hni hna, cemëni waŋëc ŋa.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Wafarise wëryampo wale yeho hnam w̃a më ntehnënihëhni: «Soŋe ye liɗun le nkok maw̃ëryana sariya fu ỹa ntiyi hnë fac ntaw̃ëla hna?»
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Yesu më ntëkwakëhni: «Karaŋëluhna bi ile ntiko David fac ryampo ante njokëhniwo inte, umë gë vërëfëlëntaw̃u va?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Gena bi tënkëko cery W̃ën hna, nuf mburu ante kwëtëhniko W̃ënu ŋa, tok do njëɗahni vërëfëlëntaw̃u va? Hara sariya fu ỹa, vësëna wasaɗëha fo maw̃ëryanëko tokëni.»
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Yesu mboko nkwën kat: «Ajë Ahn'a umë ye ahwëhn fac ntaw̃ëla ỹa.»
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Fac ntaw̃ëla kaw̃ary, Yesu tënkëko caliŋa hna karaŋëndëhni vahnë va. Nkeho hnam asan ale cëmëko vák rëhw ỹi.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a njëkëɗënihawo Yesu bi njërënëɗëha ahnë hnë fac ntaw̃ëla hna nuỹahnëni ile pëƴahnëɗëni menëk pëlahni.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Ɓare njëtëko vinahan vidëw̃ hni va. Më ntehnëka asan ale cëmëko vák ỹa: «Matëry, ahahn fagant.» Asan a matëlehn kahn.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Tëƴëɗëmu: Ye ntehnëk sariya fu ỹa? Ntiyi ufërën fac ntaw̃ëla ma uw̃eh? Afehëta ahnë icëm ma aryaw̃a?»
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Më njëkëkëhni fop tac ntehna asan a: «Ƴeli vák hu ỹi.» Më njelëk do vák ỹa mbokalehna fërën fo.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Awa vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a ntavëkëhniw̃o ɗus soŋe rac. Më nkwajëlëɗëni bi hak tëfëka ntiniha Yesu.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Wati rac Yesu kaƴëko hn'ikuŋ njëfahna W̃ënu ŋa; mëɗ uŋa fop njëfako.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Ga pacëk, më macëkëhni vërëfal vëlëw̃u va tëhnakëhni pëhw gë vëhi do macëhni vëfaƴik.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Vëhni ye: Simo, ale macëko Piyer, g'aheryu Andëre, ale nkeni rëm gë hnëm; Sak gë San; Filip gë Barëtelemi;
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matiye gë Toma; Sak aju Alëfe gë Simo nte w̃acëɗeho Ahahnëndak a;
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Yuɗa aju Sak gë Yuɗa Isëkariyot, ale yeɗ aroka Yesu ỹa.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Yesu më cëlini kuŋ hna gë vërëfal vëlëw̃u va do tëryani hnë igwac inte këñëlahnëk nkal iŋa. Nkeniho hnam kore sankaf vërëfal vëlëw̃u. Nkentiniho fëna hnam vahnë vëyaɓah vëhaw̃ary: vahnë vëvë vankol Yerusalem gë vankol Yuɗe hna fop, gë wahnaw̃ wavë tëfary wov w̃a, Tir gë Sidon.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Nëpaniha njijëniho do njërënëhni wates wadëw̃ hni. Njërënëkëhniw̃o fëna vële pëlaniho waƴine.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Vahnë va fop ñaɗëniho ñakëniha, kaɓi fanka sahnëɗëhaw̃o njërënëɗëhëhniw̃o fop.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Yesu njëkëkëhniwo vërëfal vëlëw̃u va do ntehn:
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Mbetarun w̃uhnë vële njok inte gaki vi,
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Mbetarun ge vahnë va ñew̃ënihu, ge ntaɗënihu, njew̃ëɗënihu, ntehnëɗënihu merun
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Natëryiw̃u ge vahnë va aki ntiɗënihu kaɓi icos sankaf hnapëɗëhu ambin hna. Vacërakëlo hni va fëna aki ntiɗënihëhniwo wakila W̃ënu ŋa.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Meku w̃uhnë vële vetak vi
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Meku w̃uhnë vële fihnëk gaki vi
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Meku w̃uhnë ge vahnë va fop wapërën hun nësëɗëni,
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 Yesu mbok nës kat: «W̃uhnë vële wëryëɗëho vi, lehnëɗëfu: ŋahnëryinëhni vële wok vëỹaɗiluhna va, dinëhnëryinëhni ufërën vële ỹew̃ëku va.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Ɗëwanëhnëryinëhni ufërën vële ryëwanëhnëɗëhu uw̃eh va do ayëfanëhnënduni vële liɗëhu uw̃eh va.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Ge ahnë njew̃ëki tavëryehna mbok njew̃i hara gwëcagëlihahna; ge ahnë teɓëki cuɗ cankaf ŋa taveryëryehna njoryary fatoƴ fa fëna.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Ƴëɗaryehna ale-wo-le w̃untaki iñë, do ge ahnë nufëhnëki iñë ile hwëhnëru, ant'aryëñana.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Dinëhnëryinëhni vahnë va ile ỹaɗun ntinëhnënihu ỹa.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 «Ge vële ỹahnëku fo ỹahnërun mo sëkwaryëɗëhu? Wëla vëw̃en va ŋahnënihëhni vële ỹahnëkëhni va.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Fëna ge vële linëhnëɗëhu fërën fo linëhnëɗun fërën, mo sëkwaryëɗëhu? Vëw̃en va fëna ntiɗëni koyëna.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Ge navehnëɗunëhëhni vële liyahnëku mbësaɗënihu va fo, soŋe ye hnapëɗun icëkwary? Vëw̃en va fëna navehnëɗënihëhni vëw̃en ntahni soŋe mbësanihëhni ile navehnënihëhni ỹa fo.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Ɓare ant'aliwu koyëna. Ŋahnëryinëhni vële ỹew̃ëku va, dinëhnëryinëhni fërën do ahnavehnëndu hara nahaluhna avësayiw̃u. Koyëna cos hun ŋa njaɓëɗ do tufahnëɗun vutah W̃ën Hunte Sëpëk Fop yerun. Përënak umë dënk gë vahnë vële wok vësamehnëɗina muk va.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Ƴaɓëryiw̃u ipërëna gante njaɓëka Rëmun përën aki.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Ant'ahitiŋu nkeya aỹënta hun do kitiŋëɗeluhna w̃uhnë fëna; ant'ahoƴawuna aỹënta hun do koƴaɗeluhna w̃uhnë fëna; tavëhnëryinëhni vëỹënta hun va do tavëhnëɗerun w̃uhnë fëna.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Ƴëɗahnëryin do njëɗëɗerun w̃uhnë fëna; taw̃ëhnëɗerun ñaŋëh nte soryik do ñënkëlehni ndehëtand ki fo; ga ñëŋa ante ỹaŋëhnahnëɗunëhëhni vahnë ŋa ñaŋënahnëɗerun w̃uhnë dënk.»
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Yesu mboko mëntëndëlehnëhni: «Umëp koɗina kaha mëp ntaw̃u hara vëyona hnë hatëh vëhni vëhi tak.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Fakaraŋ fante lëbëka aharaŋ alëw̃u gena; ɓare fakaraŋ fante haraŋëk hafo puhna had aharaŋ alëw̃u nkeɗ.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 «Soŋe ye yëkëɗu ivëɗ le ye inkër aỹënta hu do hara kamantihna bërëh bële yehi nkër hu hna?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Wëjë, ale wok nuɗila bërëh bële yehi nkër hu hna, hak koɗu alehna aỹënta hu ỹa: “Aỹënta mën, napërye lihëti ivëɗ le yehi nkër li”? Wëjë, ale ntiyahnëk catëru alëbëhni vëỹëntaw̃, dihëtary ten bërëh bële yehi nkër hu hna tac nuɗu ɗus alihëtahn ivëɗ le ye nkër aỹënta hu ỹi.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 «Atëh përën dëw̃ëɗina viw̃eh, atëh meh fëna dëw̃ëɗina vifërën.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Atëh-wo-tëh njavëtëtëɗe gë vantëw̃el vantëw̃u va: kwëcëɗena wanuỹ hnë idël imeh, kwëcëɗena fëna waresen hnë wadëmpëhn.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Ahnë afërën ifërën nësëɗ kaɓi umë fëɓëka ntaw̃ary dëw̃u hna; ahnë aw̃eh uw̃eh nësëɗ kaɓi umë fëɓëka ntaw̃ary dëw̃u hna. Kaɓi w̃ës ale-wo-le ile fëɓëk ntaw̃ary dëw̃u ỹa nësëɗ.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 «Soŋe ye w̃acëɗunëho: “Ahwëhn, Ahwëhn”, do diɗiluhna ile lehnëɗëmu ỹa?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Ale-wo-le yijëk ỹal mën a do nëpa wanës mën ŋa nti ile hnësëɗëfu ỹa,
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 had ale vëryëk cery njaw̃ah nke: nkabëɗ hafo tëw̃ën ɗus tac pëgwëlehn ɓëry iŋa. Ge tëkik uw̃ac w̃ënka sën ŋa përëkanëɗilahna, kaɓi ɓëry ƴaw̃ah mbëryik.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Ɓare ale-wo-le hnëpaɗ wanës mën ŋa do diɗina ile hnësëɗëfu ỹa had ale vëryëk cery nte wok njaw̃ëna nke. Ga macëk w̃ënka sën ŋa hafo cery tac njoɗ taŋ: përëkalehn fop.»
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.